Mateus 9
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas kauyaŋ ñɨg magɨb udöm, ñɨg waŋö juöm, ram mɨnöŋ nɨpe hanmɨdöp u böŋ lödaŋ ara.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Pen nɨbi bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap, Jisas gö kamɨŋ lɨnab, a göm, nɨp ilöŋ lɨ dapöm Jisas mɨdeia au daula. Pen, Jisas gö kamɨŋ lɨnab, a göm nɨŋla rö, Jisas bɨ ñɨn ma kɨƚa ga anɨbu nɨp haga, “Ñɨ me! Gasɨ halö mɨdaimön. Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Jisas anɨg hagö, God lo manö hag ñeb bɨ gau rɨmnap hagla, “Bɨ i God nɨp hag juöl gɨ me, anɨg hagab,” a gɨla.
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Pen Jisas gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋmim anɨg hagabim?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Yad nɨp, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnö, kalöp aij gɨnab, aka ‘Urak aru!’ a gɨnö, kalöp aij gɨnabŋ Aka manö nɨhön hagnö, kalöp aij gɨnab?
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Mɨñi kale nɨŋnabim, Bapi God yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe hag la nɨŋöm, mɨnöŋ naböŋ iƚ i apem, nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnabin,” a ga. Jisas anɨg hagöm, bɨ ñɨn ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Urakmön, köp ne u udmön, ram ne aru!” a ga.
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Jisas anɨg hagö, bɨ anɨbu uraköm köp bad nɨpe u udöm ram nɨpe ara.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Ram nɨpe arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau nɨŋöm, God hagö Jisas apöm gab, a göm pɨñɨŋ göm, bɨ ap mɨnöŋ naböŋ iƚ i anɨb unbö rö gö nɨŋagpun a göm, God hib nɨpe haglö adö ara.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, mɨgan ap amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep wög gɨmɨdöp bɨ ap ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Madyu. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip aue!” gö, uraköm Jisas aip ara.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Jisas bɨ nɨpe gau aip Madyu ram amöm, nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udep gau abe, bɨ nan si nan naij gɨmɨdal bɨ gau abe, iru nöp apöm Jisas bɨ nɨpe gau aip nan ñɨŋla.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nan ñɨŋeila, bɨ Perisi gau nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u, nɨpe nɨhön gɨnɨg, bɨ dakɨs udep gau abe, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, aip dɨm ñöl nan ñɨŋab?” ö gɨla.
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Hageila, Jisas manö anɨbu apdi nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan gagöp gau, wös wameb bɨ gau aragpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp wös wameb bɨ gau arbal.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Pen God manö ap haga iƚ u nɨŋ aij gɨmim mɨdaimim. Nɨpe haga, ‘Yɨp nan sabe gɨ ñɨnabim u, yɨp aij gagnab; pen nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋmim gɨ aij geinabim u, yɨp aij gɨnab,’ a ga. Pen yad aunö u, nɨbi bɨ, hon nɨbi bɨ aij, mɨd aij gɨpun a gɨ gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp uƚhai nɨŋ udnɨg auagnö; yad nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gɨpun a gɨ gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp uƚhai nɨŋ udnam a gem aunö,” a ga.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Ñɨn ap, Jon ñɨg pak ñeb bɨ nɨpe gau, Jisas mɨdeia au apöm hagla, “Hon abe, bɨ Perisi gau abe, ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ nɨŋun, a gun, nan ñɨŋagpun. Pen bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg u rö nöp gagpal?” ö gɨla.
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau, bɨ nɨbi udnɨg gab bɨ u aip mɨdeinaböl ñɨn u, mɨñ mɨñ göl göm nan ñɨŋnaböl; pen bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu nɨp ud junaböl ñɨn u, mög gö nan hil göm ñɨŋagnaböl,” a ga.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Pen Jisas nɨpe kalɨp manö ap hod rɨköm haga, “Waƚɨj gɨsön u udöm, waƚɨj papɨƚ gɨ, pa gɨ dö gɨnab ramö u al dör gagnaböl. Pen ai gɨnɨg göm al dör gagnabölŋ Anɨg geinaböl u, waƚɨj ƚuƚö gabin a gɨnɨg gab, mɨgan kub yabɨƚ pa bɨƚɨƚɨ gɨnab.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Wain gɨsön nɨbö u göm, ud kaj meme hañ mɨƚep mɨgan u ral lagnaböl. Pen nɨhön: anɨg geinaböl u, ñɨg wain kamɨŋ u ranöm, bɨŋ yabɨƚ hagöm, kaj meme hañ u pak gɨ dö göm, hoŋ göm arnab. Anɨb u, ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ kamɨŋ nɨbö mɨgan u ud lɨlö nöp me, aij gɨnab,” a ga.
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm, kugom yɨmöm haga, “Pai yad u böŋ nöp umöb u pen ne am nɨp ud nɨŋö, uraknɨm,” a ga.
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Hagö, Jisas bɨ nɨpe gau aip uraköm, bɨ anɨbu aip arla.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 — ausente —
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Ud nɨŋö, Jisas ado göm nɨbi anɨbu nɨp nɨŋöm haga, “Yɨp nɨŋ udpan u me, nöp kamɨŋ löp. Gasɨ halö mɨdaimön,” a ga. Hagö, nan nɨp gɨmɨdöp u magö anɨbu nöp kamɨŋ löm, hagape aumɨdöp u mɨƚep ga.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Pen Jisas nɨbi bɨ anɨbu arö göm am am, bɨ kub ram u amjaköm nɨŋa, aƚɨŋ magö pu göm, manö hauƚ kub yabɨƚ geila.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Jisas nɨŋöm kalɨp haga, “Kale ke gau arim! Pai i umagöp; yɨharɨŋ hon hanab,” a ga. Anɨg hagö, nɨp mɨhol gɨla.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Pen Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag höŋ yuöm, ram raul mɨgan yaŋ amöm, pai uma u nɨp, ñɨmagö kɨd u ud nɨŋö, uraka.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Anɨg gö, manö anɨbu yag dam ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö ud arla.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Pen Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm arö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö magö we ga mɨhau nɨp hain göl gɨmil meg mɨgan dap ranmil, haglö, “Depid Ñɨ nɨpe! Halɨp mɨhöŋ mög nɨŋmön!” a gɨlö.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Anɨg hagailö, pen Jisas nɨpe ram raul mɨgan u ara. Bɨ anɨb mɨhau hain ammil ram u apjaklö, Jisas kalɨp mɨhöŋ haga, “Kale mɨhöŋ, yad kalöp gɨnö kamɨŋ lɨnab a gɨmil, yɨp ap hagabilŋ Yad yau a gɨnabin, kale gasɨ nɨŋbil amgö kale ñɨl lɨnab aka wasö?” ö ga. Hageia, haglö, “Bɨ Kub, holmɨŋ nɨŋbul, ne halɨp geinabön kamɨŋ lɨnab,” a gɨlö.
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Hagailö, Jisas amgö kalɨp mɨhöŋ ud nɨŋöm haga, “Yɨp nɨŋ udpil u me, hagpil rö gɨnɨm,” a ga.
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Hagö, amgö kalɨp mɨhöŋ kamɨŋ lö, nɨŋlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp mɨhöŋ manö kƚö hagöm hag aij göm haga, “Nɨbi bɨ gau, Jisas gajɨp halɨp kamɨŋ löp, a gɨmil hagagmil,” a ga.
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Anɨg haga u pen kalpe mɨhöŋ ammil, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aŋ anɨb gau magöŋhalö hag ñɨlö ara.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Pen kalpe mɨhöŋ arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap, bɨ aiön pi halö aɫab ado ga bɨ ap, dap Jisas mɨdeia au daueila.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Jisas aiön pi bɨ anɨbu nɨp abaŋ ala u hag yuö, manö hag aij ga. Anɨg gö, nɨbi bɨ gau aiö göm hagla, “Ram mɨnöŋ Isrel i, bɨ ap anɨbu rö gö nɨŋagpun,” a gɨla.
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Pen bɨ Perisi gau hagla, “Nɨpe kɨjaki aiön pi nap kale Seden kƚö u udöm me, aiön pi gau hag höŋ yuöp,” a gɨla.
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Pen Jisas nɨpe daun pro gau abe, daun kub gau abe gɨ ajöl göm, Juda magum gep ram gau amöm, Kiŋ kub ke yabɨƚ u nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñɨmɨdöp. Pen nɨbi bɨ gau kalɨp nan nɨhön nɨhön ga u, u rö nöp gö kamɨŋ la.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ anɨb gau kaj sipsip gau bɨ abad mɨdep kale ap mɨdagöp rö u mɨdeila. Gasɨ kub nɨŋöm uɫham mɨdeila u pen kalɨp bɨ gɨ ñeb ap mɨdageia. Anɨb u nɨŋöm, Jisas nɨpe mög yabɨƚ nɨŋöm,
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nan magö iru yabɨƚ nöp wög naböŋ au po gɨ mɨdöp u pen nɨbi bɨ ral dauep iru mɨdagpal.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Anɨb u, kale bɨ wög naböŋ nap nɨbö u nɨp hag nɨŋbe, bɨ ral dauep rɨmnap yuö, ral dap nɨp lau adö dauöl,” a ga.
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.