Mateus 8

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisas nö ilö laŋ mɨdeia u arö göm, sɨr yaŋ ap lugö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Pen bɨ wös hapeb la ap, Jisas mɨdeia söl au amöm, kugom yɨmöm, ubör yɨhöŋ göm haga, “Bɨ Kub. Ne yɨp gö kamɨŋ lɨnɨg, gö kamɨŋ lɨnab. Yɨp kamɨŋ lɨnab u, yad God sabe gep ram raul arnɨg gabin u, yɨp wɨhö gagnaböl,” a ga.
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Anɨg hagö, Jisas ñɨmagö mɨlöbö löm bɨ anɨbu ud nɨŋöm haga, “Yad gɨnabin; nöp kamɨŋ laŋ,” a gö, magö anɨbu nöp nɨp kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ,
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Nöp gɨnö kamɨŋ löp anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmön wasö. Am bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau kalɨp nöp yammön hagmön, ‘Yɨp kamɨŋ löp nɨŋim!’ a gɨmön. Anɨg hagmön, Mosɨs haga rö, yaur ap God nɨp pak sabe gɨ ñɨmön. Anɨg geinabön, nɨbi bɨ gau nɨŋöm hagnaböl, ‘Nɨp kamɨŋ löp u me anɨg gab,’ a gɨnaböl,” a ga.
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Jisas daun pro Kapaneam arö nɨŋöl gɨ, ami bɨ iru nöp abad mɨdmɨdöp bɨ kub ap, Jisas yɨp gɨ ñɨnɨm a göm apöm Jisas nɨp haga,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Bɨ Kub, bɨ wög gɨ ñeb yad u nɨp mɨña kub göm, ilön neb neb gö, aŋa gagöp; ram au um mɨdöp,” a ga.
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Hageia, Jisas haga, “Yad am nɨp gɨnö kamɨŋ lɨnab,” a ga.
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 — ausente —
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 — ausente —
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Anɨg hagö Jisas aiö göm, nɨbi bɨ hain areila gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbi mɨlö gau nɨbö u pen, God göp rö nɨŋ aij yabɨƚ göm me, anɨg hagöp. Bɨ hon Isrel nɨbö ap, God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göm hagöp anɨbu rö hagö, yad nɨŋagpin.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Anɨb u, hainö nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö gau, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab aŋ u amöm, Ebraham, Aisak, Jekop bɨ aip asɨköm, nan ñɨŋeb iru ñɨŋöm, mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdeinaböl.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Kale anɨg göm am mɨdeinaböl, pen nɨbi bɨ hon Isrel nɨbö gau, am aŋ anɨbu mɨdageinaböl rö löp. God kalɨp hag yueinab, am mɨdeinaböl höŋ sɨbön göp adö yaŋ. Kale mɨɫöŋ magö göm meg magö hau jö ma jö gɨ ñɨŋöl gɨ mɨdeinaböl,” a ga.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Anɨg hagöm, Jisas ami bɨ kub anɨbu nɨp haga, “Ne ado gɨ aru! Hagpan rö nöp gɨnab,” a ga. Jisas anɨg hagö, nɨpe ram aramöm nɨŋa, bɨ nɨpe nan ga u, Jisas haga magö anɨbu nöp kamɨŋ la.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Pen Jisas Pida ram amöm nɨŋa, Pida nɨbor u, hañ romaŋ gau mab rö inö, abañ adö laŋ um mɨdeia.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Jisas nɨŋöm, am Pida nɨbor ñɨmagö nɨpe ud nɨŋö, magö u nöp kamɨŋ lö, nɨpe uraköm, Jisas nɨp nan magö ud lɨ aij ga.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Dugo magö u, nɨbi bɨ kɨjaki abaŋ ala gau abe, nɨbi bɨ nan ga gau abe, dam Jisas mɨdeia u aueila, nɨpe kɨjaki gau hag höŋ yuöm, nɨbi bɨ ñɨ pai nan ga gau gö magöŋhalö kamɨŋ la.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Nɨpe ga anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia, hadame nöp gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ iru nöp ap nɨp bɨg gɨgabö geila, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ñɨg waŋö juun böŋ lödaŋ arun,” a ga.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, God lo manö hag ñeb bɨ ap apöm nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ne ram mɨnöŋ gai gai arnabön u, yad nöp aip arnabul,” a ga.
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Hageia, Jisas haga, “Kain hauƚ gau, kale mɨnöŋ mɨgan gau hanbal. Yaur gau, kau kale haneb u mɨdöp. Pen yad Bɨ Ñɨ nɨpe haneb mɨgan u mɨdagöp,” a ga.
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Pen bɨ Jisas nɨp nɨŋ uda bɨ ap haga, “Bɨ Kub, yad ne aip arul u pen, yɨp yau a gö, bapi nɨp umö rɨgöl gem, ne aip ajeinabul,” a ga.
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udagpal rɨmnap umaiöl, nɨbi bɨ yɨp nɨŋagpal rɨmnap dam rɨgöl göl; pen ne auö yad aip arul,” a ga.
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Jisas ñɨg magɨb udöm arnɨg gö, bɨ nɨpe gau aip hadla.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Ñɨg aŋ au arlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ yɨgön kub yabɨƚ u udöm, ñɨg ral apöm, ñɨg magɨb u ud ado gɨnɨg rö ga. Pen Jisas nɨpe hon haneia rö,
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 bɨ nɨpe gau nɨp am haglö urakö hagla, “Bɨ Kub! Pɨnöm asad kub u hanɨp ud ado gö, ñɨg ñɨŋun rö löp u, ne hanɨp ud kamɨŋ lɨ,” a gɨla.
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Hagaila, kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabimŋ Kale manö yad pro pro rɨmnap nɨŋ udagpim aka?” ga. Anɨg hagöm, uraköm, pɨnöm asad udeia u hagö hir göm, ñɨg ral aueia u ur göm ga.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Anɨg gö, kale aiö göm hagla, “Bɨ kal yabɨƚ i nɨpe bɨ aige rö bɨ gajɨp nɨŋöm pɨnöm asad udeia u hir göm, ñɨg ral auajɨp u ur göm göp?” ö gɨla.
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Jisas ñɨg juöm, ram mɨnöŋ Gadara böŋ lödaŋ amjaka nɨŋöm, bɨ hauƚ kɨjaki abaŋ ala mɨhau wip rɨgöl gɨmɨdal kabö mɨgan gau nɨbö apjaklö. Bɨ anɨb mɨhau kalɨp kɨjaki aiön pi abaŋ alla rö, bɨ hapeb yabɨƚ mɨhau mɨdmɨdil. Adan kalpe mɨdmɨdil au, nɨbi bɨ rɨmnap aragmɨdal.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Pen kalpe mɨhöŋ apjakmil, Jisas nɨp haglö, “God Ñɨ nɨpe. Nɨhön gɨnɨg auabön? Hanɨp ilön kub ñɨnɨg auabön aka nɨhön? Ñɨn ne hanɨp ram mɨnöŋ naij hag yuep u auagöp,” a gɨlö.
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Pen magö anɨbu, kaj iru nöp amɨl ñɨŋeila söl goƚ anɨb au me,
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 kɨjaki aiön pi bɨ anɨb mɨhau kalɨp abaŋ alla gau, Jisas nɨp neb neb göl gɨ hagla, “Hanɨp hag yunɨg gɨmön u, hagö, amun kaj mɨdpal gɨdaŋ kalɨp yuö hiɨkun,” a gɨla.
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Hageila, Jisas “Arim,” a gö, bɨ anɨb mɨhau kalɨp arö göm, am kaj gau kalɨp yuö hiɨkla. Hiɨklö kaj gau pɨñɨŋ gɨ mɨnöŋ rul goƚ au amöm, gɨ dam ñɨg waŋö yaŋ paköm, ñɨg ñɨŋöm, magöŋhalö um hakla.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Pen bɨ kaj mukmɨdal gau, ga anɨbu nɨŋöm, yɨŋɨd daun u amöm, Jisas nɨhön nɨhön ga u, bɨ kɨjaki abaŋ alla mɨhau nɨhön nɨhön ga manö u, nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö hag ñɨla.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Hag ñeila, nɨbi bɨ daun mɨdeila anɨb gau magöŋhalö Jisas nɨp nɨŋun a göm, ap nɨp nɨŋöm, neb neb göl gɨ hagla, “Ram mɨnöŋ hon i arö gɨmön, ke gau aru,” a gɨla.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.