Mateus 27
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Ram gɨsön rɨka nɨŋöm, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm, manö hag adö añɨ löm, Jisas nɨp al pak lun, a gɨla.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Anɨb u, Jisas nɨp nagɨ löm, damöm gapman bɨ kub gapna Pailod nɨp ñɨla.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Pen Jisas nɨp manö kub hagöm, al pak lɨnɨg geila nɨŋöm, Judas, nɨhön gɨnɨg Jisas nɨp mumug nɨŋbin, a göm, mani uda u, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, kalɨp ju dam ñɨnɨg göm, God sabe gep ram u ara.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Amöm, mani anɨb gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Jisas naij gagöp u pen yad nɨp mumug nɨŋbin u, mɨdö umnab. Anɨb u, yad nan si nan naij gɨpin,” a ga. Hageia, kale hagla, “U nan hon wasö. Ne ke nöp anɨg gɨpan,” a gɨla.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Hageila, Judas mani ñɨla anɨbu God sabe gep ram raul u ud yuöm, am nagɨ ñɨŋa.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, mani anɨbu udöm hagla, “Mani anɨbi, bɨ al pak lun, a gun, mumug gɨno u me, God nɨp ñun rö lagöp,” a gɨla.
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Anɨg hagöm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ mɨlö gau nɨbö apöm umlö, dam rɨgöl gun u, mɨnöŋ naböŋ mɨgan ap rauun,” a göm, am bɨ ap mɨnöŋ udöm rin cög gɨmɨdöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu raula.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, mumug bɨg ñɨla mani u udöm raula u me, hainö nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, hib “Mɨnöŋ Mɨgan Hagape Halö” a gɨla. Mɨñi u rö nöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, hib “Mɨnöŋ Mɨgan Hagape Halö” a gɨpal.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Pen kale mɨnöŋ naböŋ raula anɨbu, bɨ God manö hagep Jeremaia nöd hagöm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gɨla. Nɨpe God Manö u adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Kale mani silpa ñɨn juöl añɨ ap ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (30) u, Juda nɨbi bɨ hagla mani u yag damöm,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 bɨ mɨnöŋ udöm rin cög gɨmɨdöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu raula. Bɨ Kub yɨp haga rö nöp gɨla,” a ga.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Jisas nɨp damöm, gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arlö nɨŋöl gɨ, Pailod Jisas nɨp haga, “Ne Juda kai kiŋ kub kale mɨdpan aka?” ga. Hageia, Jisas haga, “Me hagpan me u,” a ga.
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨp manö rɨmnap hageila, nɨpe pen manö ap hagaga.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Anɨg gö, gapman bɨ kub Pailod haga, “Manö pen pen hagöm, manö ke ke hagaböl u, nɨŋagan ar?” a ga.
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Hageia, Jisas manö pen ap hagagö, Pailod gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 — ausente —
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 — ausente —
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 — ausente —
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 — ausente —
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨbi bɨ gau kalɨp hagla, “Kale Pailod nɨp hagmim, Barabas nɨp hubɨk yuöm, Jisas nɨp al pak lɨlaŋ,” a gɨla.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Pen Pailod nɨbi bɨ ap magum gɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ mɨhai i, bɨ an nɨp hubɨk yunam?” ö ga. Hageia hagla, “Barabas nɨp hubɨk yumön,” a gɨla.
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Hageila, Pailod haga, “Anɨg hagpim u, Jisas Mesaia u a gɨpal u, nɨp nɨhön gɨnam?” ö ga.
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Hageila, Pailod haga, “Pen nɨhön? Nɨpe nan nɨhön nan gɨ naij göp?” ö ga. Hagö, manö haga u nɨŋagöm, manö dap ranöm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨlaŋ! Nɨp mab ba laŋ al pak lɨlaŋ!” a gɨla.
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Hageila, Pailod gasɨ nɨŋa, manö yad udagnaböl; pen manö rɨmnap halö kalɨp hag ñɨnö, pen pen paköl rö löp, a gɨ gasɨ nɨŋa. Anɨg nɨŋöm, nɨbi bɨ gau amgö ilö kale gau, ñɨg udöm ñɨmagö ñɨg lɨ lɨ göm, kalɨp haga, “Bɨ anɨbi nɨp al pak lɨnɨg gabim u, manö anɨbu yɨp auagnab; kale ke ado gɨ aunab,” a ga.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Hageia, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hagla, “U wip nabɨc hon ke! Hagape nɨpe hanɨp apöm, ñɨ hon gau arnab! Manö anɨbu, hon abe, ñɨ pai hon gau abe aunab!” a gɨla.
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Anɨg hageila, Pailod kalɨp Barabas nɨp hubɨk yuöm, Jisas nɨp ami bɨ nɨpe gau ña nɨŋöm kale nagɨ ud Jisas pakla. Anɨg gɨlö, Pailod nɨpe Jisas nɨp mab ba laŋ al pak löl, a göm, ami bɨ nɨpe gau kalɨp ña.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Gapna Pailod ami bɨ nɨpe gau, Jisas nɨp udöm, dam ram kub kale u amöm, ami bɨ yɨharɨŋ gau kalɨp magöŋhalö wɨñ allö,
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 ap magum göm, waƚɨj nɨp u ud juöm, waƚɨj aɫɨ, bɨ kub yɨmbal rö ap dapöm, nɨp yɨm ñɨla.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Yɨm ñöm, nagɨ kalɨ kalɨ halö gau dapöm, kiŋ kai rol gɨpal rö usajɨl bad ap göm, nɨp rol gɨ ñöm, bɨ kub gau ur udpal, a göm, gamɨƚ mɨlö ap ud Jisas nɨp ñɨmagö yɨjɨg u ñöm, apöm nɨp kugom yɨmöm, hag juöl gɨ hagla, “Bɨ kub ne auban? Juda kai kiŋ kale ne auban?” ö gɨla.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Anɨg hagöm, nɨp kɨñu alöm, gamɨƚ mɨlö anɨbu ju udöm, nɨp nabɨc cög laŋ pakla.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Pen Jisas nɨp anɨg göl hag juöm, waƚɨj aɫɨ nɨp yɨm ñɨla u ud ju yuöm, waƚɨj nɨpe ke yɨm ñöm, nɨp mab ba laŋ al pak lɨnɨg, uɫ gɨ ud arla.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Adan aŋ gau amöl gɨ nɨŋla, Sairini daun nɨbö bɨ ap aueia. Hib nɨpe u Saimon. Nɨp nable paköm, kƚö göm hagla, “Jisas nɨp al pak lɨnabun mab i ud aru,” a gɨla.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Haglö, nɨpe udöl gɨ, ram mɨnöŋ Golgoda dum arla. Golgoda a gɨmɨdal u manö iƚ u, “Wip Nabɨc Cög Ij.”
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Pen dum anɨbu amjaköm, ami bɨ gau ñɨg wain udöm, ñɨg asɨ ap udöm, halö ud ado malo göm, Jisas nɨp ñeila, pen nɨpe ñɨŋ nɨŋöm arö ga.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Jisas nɨp mab ba laŋ al pak löm, waƚɨj nɨp gau nɨme lɨ ke ke udnɨg, sadu rö göm udla.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Anɨg göm, Jisas nɨp mab ba laŋ al pak lɨla iƚ au asɨköm, abad nɨŋ mɨdeila.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Jisas nɨp al pak löm, mab ba laŋ kalɨ kƚiñ rɨkla:
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Pen Jisas nɨp al pak löm, bɨ nan si udep mɨhau, ap böŋ lap, ap böŋ lap, al pak lɨla.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 — ausente —
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, bɨ manö ud asɨkep gau, kale u rö nöp nɨp hag juöm hagla,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gajɨp kamɨŋ arbal, pen nɨpe ke anɨg gɨnɨm rö lagöp. Isrel Kiŋ kub hon u, mab ba laŋ arö göm, mɨnöŋ iƚ i lugö, nɨŋö hagöp a gun, nɨp nɨŋ udun.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Nɨpe God nɨp nɨŋ udöm hagöp, ‘Yad God Ñɨ nɨpe,’ a göp. God nɨpe ke u rö nöp gasɨ nɨŋeinab u, mɨñi apöm, nɨp ud kamɨŋ yuaŋ,” a gɨla.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Bɨ nan si udep Jisas aip al pak lɨla mɨhau, kale u rö nöp, nɨp manö naij anɨbu rö nöp haglö.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ñɨn anɨbu sɨdö aŋ aulɨk magö u, sɨbön apöm, mɨd damöm sɨdö gamɨŋ ga magö u kauyaŋ mailö ga.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Sɨdö gamɨŋ ga magö u, Jisas wɨñ kub al hagöm haga, “Eli, Eli, lama sabakdani,” a ga. Haga anɨbu, “God yad. God yad. Yɨp ai gɨnɨg arö gɨpan?” ö ga.
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Anɨg hagö, nɨbi bɨ rɨmnap söl anɨb au mɨdeila gau nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep Ilaija nɨp wɨñ alab,” a gɨla.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Anɨg hagöm, bɨ ap am nan adɨŋ us hain rö bad ap ud dapöm, ñɨg wain asɨ u rauöm, gamɨƚ mɨlö ap udöm, abös alöm, ñɨnö ñɨŋaŋ a göm, ña.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Anɨg göm ñö, bɨ rɨmnap hagla, “Arɨk! Agamɨj nɨŋ mɨdaiun. Ilaija apöm, nɨp ud kamɨŋ yunab aka?” gɨla.
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Pen Jisas kauyaŋ wɨñ kub al hagöm, ake bad mɨdeia u ur ga.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Magö anɨbu nöp, waƚɨj mɨlö kub God sabe gep ram raul mɨgan yaŋ, ajöŋ pak pɨƚ gɨla u, aŋ yaŋ pak bɨƚɨƚɨ göm lap ke lap ke ara. Anɨg gö nɨŋöl gɨ, munmon udöm, kabö gau pa bu göm,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 wip kabö mɨgan rɨgöl göm pak pɨƚ gɨla gau, mɨgan hiɨköm, God nɨbi bɨ uɫ nɨpe nöd umla rɨgöl gɨla gau, iru nöp gö, kauyaŋ urakla.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Uraköm, kabö mɨgan gau arɨk höŋ amöm, Jisas uraka ñɨn u kale daun kub uɫ Jerusalem areila, nɨbi bɨ iru nöp kalɨp waiö lɨlö nɨŋla.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Pen munmon udöm, nɨhön nɨhön ga u nɨŋöm, ami bɨ kub u abe, bɨ nɨpe gau aip mɨdeila gau abe, kale anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, mɨdmagö kale arö nɨŋöl gɨ, kale hagla, “Yaue! Bɨ i nɨpe God Ñɨ nɨpe nɨŋö yabɨƚ!” a gɨla.
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Pen nɨbi iru nöp apöm, ke ke au mɨdöm, nɨŋ mɨdeila. Nɨbi anɨb gau Jisas nɨp gɨ ñɨnɨg Galili nɨbö aula.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Nɨbi mɨdeila anɨb gau ap Maria Magdala u, ap Jems aip Josep aip nɨme Maria u, ap Sebedi ñɨ nɨpe mɨhau nɨme u.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 — ausente —
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 — ausente —
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Jisas hañ romaŋ nɨpe u Josep nɨp ñɨlö, nɨpe waƚɨj rud aij ap udöm, wip he mɨlö u magöŋhalö wam haluöm,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 dam kabö mɨgan gɨsön nöp ap, yɨp rɨgöl gɨnaböl, a göm, ju ƚu lɨla mɨgan u rɨgöl göm, kabö haƚai kub ap ud gau ga gɨ dam ajöŋ pɨƚ göm ara.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Nɨbi mɨhöp mɨdailö, nɨbi ap Maria Magdala, nɨbi ap Maria ap. Nɨbi Maria mɨhau apil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Josep anɨg göm rɨgöl ga.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Jisas umö rɨgöl gɨla ñɨn anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, God nɨp sabe gɨnɨg ñɨn u rol, a göm, nan gɨ dap jɨn gɨla. Pen ruö, God nɨp sabe gɨnɨg ñɨn kale u me, gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arla.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Amöm hagla, “Bɨ kub. Bɨ piral hagep anɨbu haga, ‘Yad umem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u uraknabin,’ a ga.
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Anɨb u, ne bɨ rɨmnap hagö, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ wip rɨgöl u abad mɨdaiöl. Wasö u, bɨ nɨpe gau apöm, wip he mɨlö u si udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp piral hagöm hagnaböl, ‘Nɨpe kauyaŋ uraköp,’ a gɨnaböl. Anɨg gɨlö, Jisas nöd manö piral haga u nan pro; kale hainö manö piral hagnaböl u kub yabɨƚ gɨnab,” a gɨla.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Hageila, Pailod kalɨp haga, “Anɨb u, kale ami bɨ bad ap udmim, wip rɨgöl gɨla gau ammim, gasɨ kale ke nɨŋ aij gɨmim, wip rɨgöl kabö lɨ pɨdöŋ gɨpe, ami bɨ abad nɨŋ mɨdaiöl,” a ga.
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Hagö, Juda bɨ kub anɨb gau amöm, ajöŋ pɨƚ gɨla kabö kub u urön rö göm, ami bɨ bad u haglö, anɨb au nɨŋ mɨdeila.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.