Mateus 22
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas kauyaŋ manö hod rɨköm haga,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö:
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Anɨg göm, bɨ nɨpe rɨmnap hag yuöm hagnab, ‘Nɨbi bɨ hag lɨnö gau am hagpe aulö, nan kub ñɨŋun,’ a gɨnab. Anɨg hagö, kale am nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hagnaböl u pen kale arö gɨnaböl.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Anɨg gɨlö, bɨ nɨpe rɨmnap pen kauyaŋ hag yuöm hagnab, ‘Kale am nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hagmim, “Kiŋ u, kaj kau kub rɨmnap, kaj kau pi marep rɨmnap pak lauöm, nan gau magöŋhalö gɨ jɨn göm, ‘Auöl,’ a göp,” a gɨmim,’ a gɨnab.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Anɨg hagö, kale am hagnaböl u pen manö kalɨp u ud yunaböl. Rɨmnap nan wög kale gau arnaböl; rɨmnap mani wög kale gau geinaböl;
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 pen rɨmnap, kiŋ bɨ nɨpe gau gɨ naij göm, al pak lɨlö umnaböl.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 “Anɨg gɨlö, kiŋ anɨbu nɨŋö, hibur nɨp u naij gö, ami bɨ nɨpe gau hag yuö, am nɨbi bɨ bɨ nɨpe al pak lɨnaböl anɨb gau kalɨp magöŋhalö al pak hak löm, daun kub kale u lau ju yulö arnab.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Pen bɨ nɨp wög gɨ ñeb gau kalɨp hagnab, ‘Nan magö nan gau hadö magum gɨpun, pen nɨbi bɨ nöd wɨñ alnö gau auöl rö lagöp.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Anɨb u, kale adan ramö gau ammim, nɨbi bɨ nɨŋmim gau, kalɨp magöŋhalö, “Aube nan kub ñɨŋun,” a gɨmim, haƚöwaƚö uɫ gɨ daube, nan kub ñɨŋun,’ a gɨnab.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau am adan ramö ramö gau amöm, nɨbi bɨ aij gau, nɨbi bɨ naij gau kalɨp magöŋhalö, ‘Aube nan kub ñɨŋun,’ a göm haƚöwaƚö uɫ gɨ dapöm, bɨ nɨbi udöm nan kub ñɨŋnaböl ram raul anɨbu amöm, sɨsɨ göl mɨdeinab.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Kiŋ anɨbu pen, nɨbi bɨ aubal gau nɨŋɨn a göm, ram raul yaŋ amöm nɨŋnab, bɨ ap, nan ñɨŋnɨg waƚɨj lɨbal u löm wasö, yɨharɨŋ nöp mɨdeinab.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Anɨg gö, nɨp hagnab, ‘Bɨ me! Nɨhön gɨnɨg, nɨbi udöm nan ñɨŋnɨg waƚɨj lɨbal u lɨmön wasö, yɨharɨŋ nöp auban?’ ö gɨnab. Hagö, bɨ anɨbu pen manö ap hagageinab.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Pen kiŋ u bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Bɨ i ñɨmagö ma nɨp gau nagɨ lɨmim, dam sɨbön göp aŋ yaŋ ud yube, nɨbi bɨ anɨb gau aip meg magö hau jö göl gɨ, mɨɫöŋ magö göl gɨ mɨdlaŋ,’ a gɨnab,” a ga.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Jisas aiud anɨbu hag pɨs göm, kalɨp haga, “God nɨbi bɨ iru nöp wɨñ alnab, pen kalɨp magöŋhalö udagnab. Nɨbi bɨ rɨmnap nöp udnab,” a ga.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Pen bɨ Perisi gau, Jisas nɨp manö nɨhön hagno, pen hagö nɨŋun, nɨp dam nagɨ lun, a göm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm,
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 bɨ kale ke rɨmnap, Herod bɨ nɨpe rɨmnap yulö, Jisas mɨdeia au amöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Ne bɨ manö nɨŋö yabɨƚ nöp hagabön. Bɨ rɨmnap nɨŋmön pɨñɨŋ gagpan. God hagöp rö nöp nɨŋmön, nɨbi bɨ hag ñabön.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Anɨb u, ne gasɨ nɨhön nɨŋban? Hon Isrel nɨbi bɨ, Sisa bɨ kub daun kub Rom nɨbö u, nɨp dakɨs ñeb aka ñagep wasö?” gɨla.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Hageila, Jisas gasɨ naij kale nɨŋöm haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg neb neb göl gɨ apim, anɨg göl hag nɨŋabim?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Kale dakɨs ñɨbal kabö magö ap ñɨbe, nɨŋɨn!” a ga. Hagö, nɨp kabö magö ap dap ñeila.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jisas kabö magö anɨbu nɨŋöm kalɨp haga, “Kabö magö i, bɨ nabɨc cög i, an nabɨc cög mɨdöpŋ Hib u, an hib mɨdöp?” ö ga.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Hageia hagla, “U bɨ kub Sisa,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim!” a ga.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Anɨg hagö, kale gasɨ iru nɨŋöm, nɨp arö göm arla.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ñɨn anɨbu nöp, Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au aula. Sadyusi nɨbi bɨ anɨb gau hagmɨdal, nɨbi bɨ umöm kauyaŋ urakagnaböl, a gɨmɨdal.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Kale Jisas mɨdeia au apöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umeinab, nɨmam nɨpe u, nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe gau, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nañɨ u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab. Anɨg gö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nöp udnab.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨb u, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨbu nöp gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ u, magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ nöp umnaböl.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Pen nɨbi u, u rö nöp umnab.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Nɨmam gau kale magöŋhalö nɨbi anɨbu udla. Anɨb u, nɨbi bɨ umbal gau uraknaböl ñɨn u, nɨbi anɨbu an udnab?” ö gɨla.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Kale God Manö hagöp u abe, God kƚö mɨdöp u abe, nɨŋagpim u me, dui hagmim hagpim, ‘Nɨbi bɨ gau umöm urakagnaböl,’ a gɨpim.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Nɨbi bɨ uraknaböl ñɨn u, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl. Ejol kumi kabö adö laŋ mɨdpal rö u mɨdeinaböl.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Kale, ‘Nɨbi bɨ umöm urakagnaböl,’ a gɨpim u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla rɨmnap nɨŋagpim ar?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 God haga, ‘Yad Ebraham, Aisak, Jekop, God kale me yad mɨdpin,’ a ga. Bɨ gau böŋ nöp umblap u, God bɨ nöd umla anɨb gau kalɨp hagöm, ‘God kale yad mɨdpin,’ a gagböp. Bɨ umlö, rɨgöl gɨla anɨb gau kamɨŋ mɨdpal u me, kalɨp haga, ‘God kale yad mɨdpin,’ a ga,” a ga.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Jisas manö anɨbu hag ñö, nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋöm, aiö waiö gɨla.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Jisas manö anɨbu hag aij gö, Sadyusi bɨ gau manö ap pen hagöl rö laga. Pen Perisi bɨ rɨmnap, Jisas anɨg ga u nɨŋöm Jisas mɨdeia au aula.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Bɨ kale lo manö nɨŋ aij ga ap, Jisas nɨhön rö hagnɨm, a göm haga,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Manö hag ñeb bɨ. Lo manö u, manö adö mai manö kub yabɨƚ mɨdöp?” ö ga.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Hageia, Jisas haga, “Gasɨ rɨmɨd ne u magöŋhalö God lau adö arö, nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨmön.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Manö kub nöd yabɨƚ me u.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Manö kub yɨgwö aŋ nɨbö u pen anɨgöl mɨdöp: ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ ke nɨbö gau abe mɨdmagö lɨmön.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Manö mɨhau hagajɨn i, Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨka manö u magöŋhalö abe, God manö hagep bɨ gau kalɨ kƚiñ rɨkla manö u magöŋhalö abe, manö iƚ kub yabɨƚ me manö anɨb mɨhau nöp,” a ga.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Perisi kai ap magum göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp manö ap hag nɨŋöm haga,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Kale Mesaia u nɨp nɨhön gasɨ nɨŋbimŋ Nɨp bɨ an ñɨ nɨpe a gɨmim nɨŋbim?” ö ga.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Hageila, Jisas haga, “God Ana u Depid nɨp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, Depid nɨpe Mesaia u nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Depid haga,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Bɨ Kub manö hagöm, Bɨ Kub yad u nɨp hagöp,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Depid nap iƚaŋ nɨpe a gɨpim u pen Depid nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Anɨb u, kale nɨhön gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Jisas manö nɨpe u hag aij gö, kale nɨp pen hagöl rö lagö me, pɨñɨg gɨ mɨdeila nɨŋöm hainö Jisas nɨp manö rɨmnap halö hag nɨŋagla.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.