Mateus 22
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Jisas kauyaŋ manö hod rɨköm haga,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö:
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Anɨg göm, bɨ nɨpe rɨmnap hag yuöm hagnab, ‘Nɨbi bɨ hag lɨnö gau am hagpe aulö, nan kub ñɨŋun,’ a gɨnab. Anɨg hagö, kale am nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hagnaböl u pen kale arö gɨnaböl.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Anɨg gɨlö, bɨ nɨpe rɨmnap pen kauyaŋ hag yuöm hagnab, ‘Kale am nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hagmim, “Kiŋ u, kaj kau kub rɨmnap, kaj kau pi marep rɨmnap pak lauöm, nan gau magöŋhalö gɨ jɨn göm, ‘Auöl,’ a göp,” a gɨmim,’ a gɨnab.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Anɨg hagö, kale am hagnaböl u pen manö kalɨp u ud yunaböl. Rɨmnap nan wög kale gau arnaböl; rɨmnap mani wög kale gau geinaböl;
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 pen rɨmnap, kiŋ bɨ nɨpe gau gɨ naij göm, al pak lɨlö umnaböl.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 “Anɨg gɨlö, kiŋ anɨbu nɨŋö, hibur nɨp u naij gö, ami bɨ nɨpe gau hag yuö, am nɨbi bɨ bɨ nɨpe al pak lɨnaböl anɨb gau kalɨp magöŋhalö al pak hak löm, daun kub kale u lau ju yulö arnab.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Pen bɨ nɨp wög gɨ ñeb gau kalɨp hagnab, ‘Nan magö nan gau hadö magum gɨpun, pen nɨbi bɨ nöd wɨñ alnö gau auöl rö lagöp.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Anɨb u, kale adan ramö gau ammim, nɨbi bɨ nɨŋmim gau, kalɨp magöŋhalö, “Aube nan kub ñɨŋun,” a gɨmim, haƚöwaƚö uɫ gɨ daube, nan kub ñɨŋun,’ a gɨnab.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau am adan ramö ramö gau amöm, nɨbi bɨ aij gau, nɨbi bɨ naij gau kalɨp magöŋhalö, ‘Aube nan kub ñɨŋun,’ a göm haƚöwaƚö uɫ gɨ dapöm, bɨ nɨbi udöm nan kub ñɨŋnaböl ram raul anɨbu amöm, sɨsɨ göl mɨdeinab.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Kiŋ anɨbu pen, nɨbi bɨ aubal gau nɨŋɨn a göm, ram raul yaŋ amöm nɨŋnab, bɨ ap, nan ñɨŋnɨg waƚɨj lɨbal u löm wasö, yɨharɨŋ nöp mɨdeinab.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Anɨg gö, nɨp hagnab, ‘Bɨ me! Nɨhön gɨnɨg, nɨbi udöm nan ñɨŋnɨg waƚɨj lɨbal u lɨmön wasö, yɨharɨŋ nöp auban?’ ö gɨnab. Hagö, bɨ anɨbu pen manö ap hagageinab.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Pen kiŋ u bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Bɨ i ñɨmagö ma nɨp gau nagɨ lɨmim, dam sɨbön göp aŋ yaŋ ud yube, nɨbi bɨ anɨb gau aip meg magö hau jö göl gɨ, mɨɫöŋ magö göl gɨ mɨdlaŋ,’ a gɨnab,” a ga.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Jisas aiud anɨbu hag pɨs göm, kalɨp haga, “God nɨbi bɨ iru nöp wɨñ alnab, pen kalɨp magöŋhalö udagnab. Nɨbi bɨ rɨmnap nöp udnab,” a ga.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Pen bɨ Perisi gau, Jisas nɨp manö nɨhön hagno, pen hagö nɨŋun, nɨp dam nagɨ lun, a göm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm,
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 bɨ kale ke rɨmnap, Herod bɨ nɨpe rɨmnap yulö, Jisas mɨdeia au amöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Ne bɨ manö nɨŋö yabɨƚ nöp hagabön. Bɨ rɨmnap nɨŋmön pɨñɨŋ gagpan. God hagöp rö nöp nɨŋmön, nɨbi bɨ hag ñabön.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Anɨb u, ne gasɨ nɨhön nɨŋban? Hon Isrel nɨbi bɨ, Sisa bɨ kub daun kub Rom nɨbö u, nɨp dakɨs ñeb aka ñagep wasö?” gɨla.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Hageila, Jisas gasɨ naij kale nɨŋöm haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg neb neb göl gɨ apim, anɨg göl hag nɨŋabim?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Kale dakɨs ñɨbal kabö magö ap ñɨbe, nɨŋɨn!” a ga. Hagö, nɨp kabö magö ap dap ñeila.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jisas kabö magö anɨbu nɨŋöm kalɨp haga, “Kabö magö i, bɨ nabɨc cög i, an nabɨc cög mɨdöpŋ Hib u, an hib mɨdöp?” ö ga.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Hageia hagla, “U bɨ kub Sisa,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim!” a ga.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Anɨg hagö, kale gasɨ iru nɨŋöm, nɨp arö göm arla.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ñɨn anɨbu nöp, Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au aula. Sadyusi nɨbi bɨ anɨb gau hagmɨdal, nɨbi bɨ umöm kauyaŋ urakagnaböl, a gɨmɨdal.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Kale Jisas mɨdeia au apöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umeinab, nɨmam nɨpe u, nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe gau, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nañɨ u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab. Anɨg gö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nöp udnab.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨb u, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨbu nöp gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ u, magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ nöp umnaböl.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Pen nɨbi u, u rö nöp umnab.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Nɨmam gau kale magöŋhalö nɨbi anɨbu udla. Anɨb u, nɨbi bɨ umbal gau uraknaböl ñɨn u, nɨbi anɨbu an udnab?” ö gɨla.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Kale God Manö hagöp u abe, God kƚö mɨdöp u abe, nɨŋagpim u me, dui hagmim hagpim, ‘Nɨbi bɨ gau umöm urakagnaböl,’ a gɨpim.
29 Jesus respondeu:
30 Nɨbi bɨ uraknaböl ñɨn u, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl. Ejol kumi kabö adö laŋ mɨdpal rö u mɨdeinaböl.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Kale, ‘Nɨbi bɨ umöm urakagnaböl,’ a gɨpim u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla rɨmnap nɨŋagpim ar?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 God haga, ‘Yad Ebraham, Aisak, Jekop, God kale me yad mɨdpin,’ a ga. Bɨ gau böŋ nöp umblap u, God bɨ nöd umla anɨb gau kalɨp hagöm, ‘God kale yad mɨdpin,’ a gagböp. Bɨ umlö, rɨgöl gɨla anɨb gau kamɨŋ mɨdpal u me, kalɨp haga, ‘God kale yad mɨdpin,’ a ga,” a ga.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Jisas manö anɨbu hag ñö, nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋöm, aiö waiö gɨla.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jisas manö anɨbu hag aij gö, Sadyusi bɨ gau manö ap pen hagöl rö laga. Pen Perisi bɨ rɨmnap, Jisas anɨg ga u nɨŋöm Jisas mɨdeia au aula.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Bɨ kale lo manö nɨŋ aij ga ap, Jisas nɨhön rö hagnɨm, a göm haga,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Manö hag ñeb bɨ. Lo manö u, manö adö mai manö kub yabɨƚ mɨdöp?” ö ga.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Hageia, Jisas haga, “Gasɨ rɨmɨd ne u magöŋhalö God lau adö arö, nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨmön.
37 Jesus respondeu:
38 Manö kub nöd yabɨƚ me u.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Manö kub yɨgwö aŋ nɨbö u pen anɨgöl mɨdöp: ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ ke nɨbö gau abe mɨdmagö lɨmön.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Manö mɨhau hagajɨn i, Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨka manö u magöŋhalö abe, God manö hagep bɨ gau kalɨ kƚiñ rɨkla manö u magöŋhalö abe, manö iƚ kub yabɨƚ me manö anɨb mɨhau nöp,” a ga.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Perisi kai ap magum göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp manö ap hag nɨŋöm haga,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Kale Mesaia u nɨp nɨhön gasɨ nɨŋbimŋ Nɨp bɨ an ñɨ nɨpe a gɨmim nɨŋbim?” ö ga.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Hageila, Jisas haga, “God Ana u Depid nɨp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, Depid nɨpe Mesaia u nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Depid haga,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Bɨ Kub manö hagöm, Bɨ Kub yad u nɨp hagöp,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Depid nap iƚaŋ nɨpe a gɨpim u pen Depid nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Anɨb u, kale nɨhön gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Jisas manö nɨpe u hag aij gö, kale nɨp pen hagöl rö lagö me, pɨñɨg gɨ mɨdeila nɨŋöm hainö Jisas nɨp manö rɨmnap halö hag nɨŋagla.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.