Mateus 13
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Ñɨn añɨ anɨbu nöp, Jisas ram arö göm am Ñɨg Waŋö Galili goƚ au asɨkö,
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 — ausente —
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 — ausente —
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Yɨŋ yuö, rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Rɨmnap kabö adö mɨnöŋ pro pro mɨdeinab au lugöm, yɨŋɨd marep gɨnab
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 pen kɨdɨƚ am pɨdöŋ gagnab rö, sɨdö nɨŋöm mɨƚep gɨnab.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Pen rɨmnap nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau lugöm rannab pen nagɨ anɨbu hau göm pak ñɨŋö, mɨƚep gɨnab.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Pen rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij yabɨƚ göm, magö iru yabɨƚ nöp pɨlnab. Rɨmnap ñɨn juöl mamɨd u (100) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl añɨ ap ado gɨ da unbö wajƚem laŋ (30) rö pɨlnab.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨbi bɨ gau kalɨp nɨhön gɨnɨg manö hod rɨkmön nöp hagpan?” ö gɨla.
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Hageila haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab manö pi göl mɨdmɨdöp u, kalöp gasɨ ñö nɨŋnabim; pen nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau nɨŋagnaböl.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udpal gau, manö rɨmnap halö nɨŋöm, iƚ u nɨŋ aij gɨnaböl; pen nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udagpal gau, manö pro nɨŋbal u böŋ nöp ur gɨnab.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kalɨp manö hod rɨkem hagpin u, kale amgö halö, gasɨ rɨmɨd halö u pen, hagöp me u a göm, nɨŋagpal.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 “Gɨpal anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gɨpal. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u kalɨp iru gö nɨŋagpal.
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 — ausente —
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 — ausente —
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Pen manö hod rɨkem hagajɨn u, bɨ narö u nɨpe wid magö dam wög naböŋ gau yua u, iƚ u hagnö nɨŋim,” a ga.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 “Wid magö rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl a gɨpin u, nɨbi bɨ gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u nɨŋnaböl u pen iƚ u nɨŋagnaböl nɨŋöm Seden nɨpe gö böŋ nöp hauƚ gɨnaböl, a gem hagpin.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 — ausente —
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Magö rɨmnap lugnab nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yɨp u nɨŋnaböl u pen wög waryö, ram, kaj, ru mɨŋoƚ, uɫpö kɨƚno kɨbap nan gau nöp gasɨ nɨŋöm, God manö aij u arö gɨnaböl nɨŋöm nan ñɨŋeb rɨmnap pɨlagnab, a gem hagpin.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Pen magö rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij göm, magö iru pɨlnab a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yad u nɨŋöm, ud pɨdöŋ yabɨƚ löm, rɨmnap gɨ aij gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij yabɨƚ gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij adö ke yabɨƚ gɨnaböl, a gem hagpin,” a ga.
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Jisas kalɨp manö ap halö manö hod rɨköm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud udabin i rö gɨnab. Bɨ kub ap wid magö gau ranaŋ a göm, dam wög naböŋ nɨpe gau yunab.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Pen sɨbön yaŋ han arnaböl magö u, bɨ naij ap nan yɨŋ naij rɨmnap dapöm, aŋ anɨb gau yuöm arnab.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Anɨb u, wid yɨŋ aij u rannab, pen nan yɨŋ naij u abe rannab.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Anɨg gö, bɨ wög gɨ ñeb gau apöm bɨ kub u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ kub! Nan yɨŋ aij gau nöp dam wög naböŋ u yuban pen nan yɨŋ naij gau gai nɨbö apöm halö ranab?’ ö gɨnaböl.
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Nɨpe kalɨp pen hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap dap yuöp,’ a gɨnab. Pen kale hagnaböl, ‘Hon amun nan yɨŋ naij ranab anɨb gau ud ju yuun aka?’ gɨnaböl. Bɨ wög naböŋ nap nɨbö u pen hagöm hagnab,
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 ‘Wasö! Ñɨn i, nan yɨŋ naij anɨb gau ud juim a gɨnö, ammim nan yɨŋ aij rɨmnap halö ud jumim rö löp!
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Arö gɨpe mɨhöŋgöl rannɨm. Pen ranöm magö pɨlö, rɨkep ñɨn u bɨ nan rɨkep yad gau hagnabin, “Nan yɨŋ naij anɨb gau ud jumim, dam ugan ugan adɨk lɨbe, mab laulö in habɨk ñɨŋ arnɨm; pen wid magö gau nöp ud magum gɨmim, dam wid magö lep raul mɨgan yad u yumim,” a gɨnabin,’ a gɨnab,” a ga.
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 — ausente —
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 — ausente —
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Manö ap pen hod rɨköm haga, “Nɨbi gau nan yɨs a gɨpal u, ud plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gɨlö, nan kub yabɨƚ ranöb. Anɨb u rö me, God nɨbi bɨ udöm, ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab u,” a ga.
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö rɨmnap hag ñɨnɨg göm waiö hagagmɨdöp; manö hod rɨköm nöp kalɨp hag ñɨmɨdöp.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Ga anɨbu, bɨ God manö hagep ap nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp arö göm, ram raul mɨgan arö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u apöm, nɨp hagla, “Nan yɨŋ naij wög naböŋ aŋ gau ranöb a gɨmön, manö hod rɨkmön hagpan u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Hageila, haga, “Bɨ nan yɨŋ aij yuöp a gɨpin u, yad Bɨ Ñɨ nɨpe.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 — ausente —
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 — ausente —
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Nan haƚöwaƚö ranöb gau ud juöm, dam mab inab yaŋ yunaböl a gɨpin u, ñɨn ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn anɨbu me u.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Bɨ Ñɨ nɨpe ejol nɨpe gau kalɨp hag yuö, apöm, nɨbi bɨ nan si naij gɨpal gau abe, nɨbi bɨ nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagailö, kale nan si nan naij gɨpal gau abe, ejol kale apöm kalɨp udöm
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 mab ke inab mɨgan yaŋ u yunaböl, ilön gö nɨŋöl gɨ, meg hau rɨbɨköm mɨɫöŋ gɨnaböl, a gem hagpin.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ Bap kale udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab gau, kale sɨdö mailö rö paköl gɨ mɨdeinaböl. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim.
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 “Pen God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ ap amöm nɨŋnab, mani kes hadame nöp pi gɨla ap wög adɨŋ ap mɨdeinab. Nɨpe nɨŋöm, nan rɨmnap ud pa rɨbɨk aij göm, ram arnab. Amöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, nan nɨpe gau magöŋhalö sɨkim göm, mani udöm, mani anɨbu damöm, wög adɨŋ anɨbu rauöm, am mani kes anɨbu udnab.
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 — ausente —
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 — ausente —
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Nɨbi bɨ rɨmnap uben damöm, ñɨg waŋö au yulö, kabsaƚ iru nöp apöm mɨgan anɨbu arbal.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Anɨg gɨlö, uben ɫɨp gɨ dam goƚ gau amöm, kabsaƚ aij gau ƚɨhu kabsaƚ lep rin mɨgan u löm, kabsaƚ naij gau ud yubal.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn u anɨb unbö rö gɨnab. God ejol nɨpe gau apöm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gɨla gau ke löm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gagla gau ke löm,
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 dam mab ke inab yaŋ u yunaböl. Yulö ilön gö, meg kale hau rɨb göm, mɨɫöŋ gɨ mɨdeinaböl,” a ga.
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Anɨg hagöm haga, “Yad manö hagajɨn gau nɨŋbim?” ö ga.
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Hageila, haga, “Kale nöd God lo manö u nöp hag mɨdmɨdim u pen uri kale God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij hagpin u nɨŋbim. Anɨg nɨŋöm kale uri nɨbi bɨ gau hag ñɨnabim u, kale God Manö aij nöd nɨbö u abe, God Manö aij hain nɨbö u abe hag ñɨnabim,” a ga.
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 — ausente —
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 — ausente —
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 — ausente —
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Anɨg hagöm, kale Jisas nɨp naij nɨŋöm, manö nɨpe haga u, udagla.
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Manö haga u nɨŋagla u me, ram mɨnöŋ anɨbu nan gagep rö iru nöp gaga.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.