Mateus 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ñɨn añɨ anɨbu nöp, Jisas ram arö göm am Ñɨg Waŋö Galili goƚ au asɨkö,
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 — ausente —
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 — ausente —
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Yɨŋ yuö, rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Rɨmnap kabö adö mɨnöŋ pro pro mɨdeinab au lugöm, yɨŋɨd marep gɨnab
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 pen kɨdɨƚ am pɨdöŋ gagnab rö, sɨdö nɨŋöm mɨƚep gɨnab.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Pen rɨmnap nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau lugöm rannab pen nagɨ anɨbu hau göm pak ñɨŋö, mɨƚep gɨnab.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Pen rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij yabɨƚ göm, magö iru yabɨƚ nöp pɨlnab. Rɨmnap ñɨn juöl mamɨd u (100) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl añɨ ap ado gɨ da unbö wajƚem laŋ (30) rö pɨlnab.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨbi bɨ gau kalɨp nɨhön gɨnɨg manö hod rɨkmön nöp hagpan?” ö gɨla.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Hageila haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab manö pi göl mɨdmɨdöp u, kalöp gasɨ ñö nɨŋnabim; pen nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau nɨŋagnaböl.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udpal gau, manö rɨmnap halö nɨŋöm, iƚ u nɨŋ aij gɨnaböl; pen nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udagpal gau, manö pro nɨŋbal u böŋ nöp ur gɨnab.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kalɨp manö hod rɨkem hagpin u, kale amgö halö, gasɨ rɨmɨd halö u pen, hagöp me u a göm, nɨŋagpal.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 “Gɨpal anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gɨpal. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u kalɨp iru gö nɨŋagpal.
15 Porque o coração deste povo
16 — ausente —
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 — ausente —
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Pen manö hod rɨkem hagajɨn u, bɨ narö u nɨpe wid magö dam wög naböŋ gau yua u, iƚ u hagnö nɨŋim,” a ga.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 “Wid magö rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl a gɨpin u, nɨbi bɨ gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u nɨŋnaböl u pen iƚ u nɨŋagnaböl nɨŋöm Seden nɨpe gö böŋ nöp hauƚ gɨnaböl, a gem hagpin.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 — ausente —
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Magö rɨmnap lugnab nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yɨp u nɨŋnaböl u pen wög waryö, ram, kaj, ru mɨŋoƚ, uɫpö kɨƚno kɨbap nan gau nöp gasɨ nɨŋöm, God manö aij u arö gɨnaböl nɨŋöm nan ñɨŋeb rɨmnap pɨlagnab, a gem hagpin.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pen magö rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij göm, magö iru pɨlnab a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yad u nɨŋöm, ud pɨdöŋ yabɨƚ löm, rɨmnap gɨ aij gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij yabɨƚ gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij adö ke yabɨƚ gɨnaböl, a gem hagpin,” a ga.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jisas kalɨp manö ap halö manö hod rɨköm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud udabin i rö gɨnab. Bɨ kub ap wid magö gau ranaŋ a göm, dam wög naböŋ nɨpe gau yunab.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Pen sɨbön yaŋ han arnaböl magö u, bɨ naij ap nan yɨŋ naij rɨmnap dapöm, aŋ anɨb gau yuöm arnab.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Anɨb u, wid yɨŋ aij u rannab, pen nan yɨŋ naij u abe rannab.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Anɨg gö, bɨ wög gɨ ñeb gau apöm bɨ kub u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ kub! Nan yɨŋ aij gau nöp dam wög naböŋ u yuban pen nan yɨŋ naij gau gai nɨbö apöm halö ranab?’ ö gɨnaböl.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Nɨpe kalɨp pen hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap dap yuöp,’ a gɨnab. Pen kale hagnaböl, ‘Hon amun nan yɨŋ naij ranab anɨb gau ud ju yuun aka?’ gɨnaböl. Bɨ wög naböŋ nap nɨbö u pen hagöm hagnab,
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 ‘Wasö! Ñɨn i, nan yɨŋ naij anɨb gau ud juim a gɨnö, ammim nan yɨŋ aij rɨmnap halö ud jumim rö löp!
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Arö gɨpe mɨhöŋgöl rannɨm. Pen ranöm magö pɨlö, rɨkep ñɨn u bɨ nan rɨkep yad gau hagnabin, “Nan yɨŋ naij anɨb gau ud jumim, dam ugan ugan adɨk lɨbe, mab laulö in habɨk ñɨŋ arnɨm; pen wid magö gau nöp ud magum gɨmim, dam wid magö lep raul mɨgan yad u yumim,” a gɨnabin,’ a gɨnab,” a ga.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 — ausente —
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 — ausente —
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Manö ap pen hod rɨköm haga, “Nɨbi gau nan yɨs a gɨpal u, ud plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gɨlö, nan kub yabɨƚ ranöb. Anɨb u rö me, God nɨbi bɨ udöm, ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab u,” a ga.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö rɨmnap hag ñɨnɨg göm waiö hagagmɨdöp; manö hod rɨköm nöp kalɨp hag ñɨmɨdöp.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Ga anɨbu, bɨ God manö hagep ap nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp arö göm, ram raul mɨgan arö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u apöm, nɨp hagla, “Nan yɨŋ naij wög naböŋ aŋ gau ranöb a gɨmön, manö hod rɨkmön hagpan u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Hageila, haga, “Bɨ nan yɨŋ aij yuöp a gɨpin u, yad Bɨ Ñɨ nɨpe.
37 E Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 — ausente —
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Nan haƚöwaƚö ranöb gau ud juöm, dam mab inab yaŋ yunaböl a gɨpin u, ñɨn ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn anɨbu me u.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Bɨ Ñɨ nɨpe ejol nɨpe gau kalɨp hag yuö, apöm, nɨbi bɨ nan si naij gɨpal gau abe, nɨbi bɨ nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagailö, kale nan si nan naij gɨpal gau abe, ejol kale apöm kalɨp udöm
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 mab ke inab mɨgan yaŋ u yunaböl, ilön gö nɨŋöl gɨ, meg hau rɨbɨköm mɨɫöŋ gɨnaböl, a gem hagpin.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ Bap kale udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab gau, kale sɨdö mailö rö paköl gɨ mɨdeinaböl. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Pen God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ ap amöm nɨŋnab, mani kes hadame nöp pi gɨla ap wög adɨŋ ap mɨdeinab. Nɨpe nɨŋöm, nan rɨmnap ud pa rɨbɨk aij göm, ram arnab. Amöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, nan nɨpe gau magöŋhalö sɨkim göm, mani udöm, mani anɨbu damöm, wög adɨŋ anɨbu rauöm, am mani kes anɨbu udnab.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 — ausente —
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 — ausente —
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Nɨbi bɨ rɨmnap uben damöm, ñɨg waŋö au yulö, kabsaƚ iru nöp apöm mɨgan anɨbu arbal.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Anɨg gɨlö, uben ɫɨp gɨ dam goƚ gau amöm, kabsaƚ aij gau ƚɨhu kabsaƚ lep rin mɨgan u löm, kabsaƚ naij gau ud yubal.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn u anɨb unbö rö gɨnab. God ejol nɨpe gau apöm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gɨla gau ke löm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gagla gau ke löm,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 dam mab ke inab yaŋ u yunaböl. Yulö ilön gö, meg kale hau rɨb göm, mɨɫöŋ gɨ mɨdeinaböl,” a ga.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Anɨg hagöm haga, “Yad manö hagajɨn gau nɨŋbim?” ö ga.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Hageila, haga, “Kale nöd God lo manö u nöp hag mɨdmɨdim u pen uri kale God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij hagpin u nɨŋbim. Anɨg nɨŋöm kale uri nɨbi bɨ gau hag ñɨnabim u, kale God Manö aij nöd nɨbö u abe, God Manö aij hain nɨbö u abe hag ñɨnabim,” a ga.
52 Então Jesus lhes disse:
53 — ausente —
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 — ausente —
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Anɨg hagöm, kale Jisas nɨp naij nɨŋöm, manö nɨpe haga u, udagla.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Manö haga u nɨŋagla u me, ram mɨnöŋ anɨbu nan gagep rö iru nöp gaga.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.