Mateus 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñɨn añɨ anɨbu nöp, Jisas ram arö göm am Ñɨg Waŋö Galili goƚ au asɨkö,
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 — ausente —
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 — ausente —
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Yɨŋ yuö, rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Rɨmnap kabö adö mɨnöŋ pro pro mɨdeinab au lugöm, yɨŋɨd marep gɨnab
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 pen kɨdɨƚ am pɨdöŋ gagnab rö, sɨdö nɨŋöm mɨƚep gɨnab.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Pen rɨmnap nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau lugöm rannab pen nagɨ anɨbu hau göm pak ñɨŋö, mɨƚep gɨnab.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Pen rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij yabɨƚ göm, magö iru yabɨƚ nöp pɨlnab. Rɨmnap ñɨn juöl mamɨd u (100) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60) rö pɨlnab; rɨmnap ñɨn juöl añɨ ap ado gɨ da unbö wajƚem laŋ (30) rö pɨlnab.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨbi bɨ gau kalɨp nɨhön gɨnɨg manö hod rɨkmön nöp hagpan?” ö gɨla.
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Hageila haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab manö pi göl mɨdmɨdöp u, kalöp gasɨ ñö nɨŋnabim; pen nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau nɨŋagnaböl.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udpal gau, manö rɨmnap halö nɨŋöm, iƚ u nɨŋ aij gɨnaböl; pen nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm udagpal gau, manö pro nɨŋbal u böŋ nöp ur gɨnab.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kalɨp manö hod rɨkem hagpin u, kale amgö halö, gasɨ rɨmɨd halö u pen, hagöp me u a göm, nɨŋagpal.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 “Gɨpal anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gɨpal. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u kalɨp iru gö nɨŋagpal.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 — ausente —
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 — ausente —
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Pen manö hod rɨkem hagajɨn u, bɨ narö u nɨpe wid magö dam wög naböŋ gau yua u, iƚ u hagnö nɨŋim,” a ga.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 “Wid magö rɨmnap adan adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl a gɨpin u, nɨbi bɨ gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u nɨŋnaböl u pen iƚ u nɨŋagnaböl nɨŋöm Seden nɨpe gö böŋ nöp hauƚ gɨnaböl, a gem hagpin.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 — ausente —
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Magö rɨmnap lugnab nagɨ kalɨ kalɨ halö aŋ gau a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yɨp u nɨŋnaböl u pen wög waryö, ram, kaj, ru mɨŋoƚ, uɫpö kɨƚno kɨbap nan gau nöp gasɨ nɨŋöm, God manö aij u arö gɨnaböl nɨŋöm nan ñɨŋeb rɨmnap pɨlagnab, a gem hagpin.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pen magö rɨmnap mɨnöŋ aij adö au lugöm, ran aij göm, magö iru pɨlnab a gɨpin u, nɨbi bɨ gau manö yad u nɨŋöm, ud pɨdöŋ yabɨƚ löm, rɨmnap gɨ aij gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij yabɨƚ gɨnaböl, rɨmnap gɨ aij adö ke yabɨƚ gɨnaböl, a gem hagpin,” a ga.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jisas kalɨp manö ap halö manö hod rɨköm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud udabin i rö gɨnab. Bɨ kub ap wid magö gau ranaŋ a göm, dam wög naböŋ nɨpe gau yunab.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Pen sɨbön yaŋ han arnaböl magö u, bɨ naij ap nan yɨŋ naij rɨmnap dapöm, aŋ anɨb gau yuöm arnab.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Anɨb u, wid yɨŋ aij u rannab, pen nan yɨŋ naij u abe rannab.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Anɨg gö, bɨ wög gɨ ñeb gau apöm bɨ kub u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ kub! Nan yɨŋ aij gau nöp dam wög naböŋ u yuban pen nan yɨŋ naij gau gai nɨbö apöm halö ranab?’ ö gɨnaböl.
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Nɨpe kalɨp pen hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap dap yuöp,’ a gɨnab. Pen kale hagnaböl, ‘Hon amun nan yɨŋ naij ranab anɨb gau ud ju yuun aka?’ gɨnaböl. Bɨ wög naböŋ nap nɨbö u pen hagöm hagnab,
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 ‘Wasö! Ñɨn i, nan yɨŋ naij anɨb gau ud juim a gɨnö, ammim nan yɨŋ aij rɨmnap halö ud jumim rö löp!
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Arö gɨpe mɨhöŋgöl rannɨm. Pen ranöm magö pɨlö, rɨkep ñɨn u bɨ nan rɨkep yad gau hagnabin, “Nan yɨŋ naij anɨb gau ud jumim, dam ugan ugan adɨk lɨbe, mab laulö in habɨk ñɨŋ arnɨm; pen wid magö gau nöp ud magum gɨmim, dam wid magö lep raul mɨgan yad u yumim,” a gɨnabin,’ a gɨnab,” a ga.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 — ausente —
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Manö ap pen hod rɨköm haga, “Nɨbi gau nan yɨs a gɨpal u, ud plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gɨlö, nan kub yabɨƚ ranöb. Anɨb u rö me, God nɨbi bɨ udöm, ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab u,” a ga.
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö rɨmnap hag ñɨnɨg göm waiö hagagmɨdöp; manö hod rɨköm nöp kalɨp hag ñɨmɨdöp.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Ga anɨbu, bɨ God manö hagep ap nöd gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp arö göm, ram raul mɨgan arö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u apöm, nɨp hagla, “Nan yɨŋ naij wög naböŋ aŋ gau ranöb a gɨmön, manö hod rɨkmön hagpan u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Hageila, haga, “Bɨ nan yɨŋ aij yuöp a gɨpin u, yad Bɨ Ñɨ nɨpe.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 — ausente —
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 — ausente —
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Nan haƚöwaƚö ranöb gau ud juöm, dam mab inab yaŋ yunaböl a gɨpin u, ñɨn ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn anɨbu me u.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Bɨ Ñɨ nɨpe ejol nɨpe gau kalɨp hag yuö, apöm, nɨbi bɨ nan si naij gɨpal gau abe, nɨbi bɨ nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagailö, kale nan si nan naij gɨpal gau abe, ejol kale apöm kalɨp udöm
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 mab ke inab mɨgan yaŋ u yunaböl, ilön gö nɨŋöl gɨ, meg hau rɨbɨköm mɨɫöŋ gɨnaböl, a gem hagpin.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ Bap kale udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab gau, kale sɨdö mailö rö paköl gɨ mɨdeinaböl. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Pen God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ ap amöm nɨŋnab, mani kes hadame nöp pi gɨla ap wög adɨŋ ap mɨdeinab. Nɨpe nɨŋöm, nan rɨmnap ud pa rɨbɨk aij göm, ram arnab. Amöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, nan nɨpe gau magöŋhalö sɨkim göm, mani udöm, mani anɨbu damöm, wög adɨŋ anɨbu rauöm, am mani kes anɨbu udnab.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 — ausente —
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 — ausente —
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Nɨbi bɨ rɨmnap uben damöm, ñɨg waŋö au yulö, kabsaƚ iru nöp apöm mɨgan anɨbu arbal.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Anɨg gɨlö, uben ɫɨp gɨ dam goƚ gau amöm, kabsaƚ aij gau ƚɨhu kabsaƚ lep rin mɨgan u löm, kabsaƚ naij gau ud yubal.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Ram mɨnöŋ iƚ i ur gɨnab ñɨn u anɨb unbö rö gɨnab. God ejol nɨpe gau apöm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gɨla gau ke löm, nɨbi bɨ God Manö hagöp rö gagla gau ke löm,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 dam mab ke inab yaŋ u yunaböl. Yulö ilön gö, meg kale hau rɨb göm, mɨɫöŋ gɨ mɨdeinaböl,” a ga.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Anɨg hagöm haga, “Yad manö hagajɨn gau nɨŋbim?” ö ga.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Hageila, haga, “Kale nöd God lo manö u nöp hag mɨdmɨdim u pen uri kale God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij hagpin u nɨŋbim. Anɨg nɨŋöm kale uri nɨbi bɨ gau hag ñɨnabim u, kale God Manö aij nöd nɨbö u abe, God Manö aij hain nɨbö u abe hag ñɨnabim,” a ga.
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 — ausente —
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 — ausente —
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Anɨg hagöm, kale Jisas nɨp naij nɨŋöm, manö nɨpe haga u, udagla.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Manö haga u nɨŋagla u me, ram mɨnöŋ anɨbu nan gagep rö iru nöp gaga.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.