Marcos 8
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Ñɨn aŋ anɨb au nöp, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdlö, nan magö mɨdagö, Jisas bɨ nɨpe gau wɨñ alö aueila haga,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 “Yad nɨbi bɨ gai i kalɨp mög nɨŋabin. Ñɨn mɨhau nɨgaŋ yad aip mɨdöm, yɨharɨŋ mɨdpal.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Kalɨp kɨyö nöp hag yunö, rɨmnap mɨlö gau nɨbö aubal rö, adan aŋ gau amöm, amgö mɨmainö udö, lug paknaböl,” a ga.
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Ram mɨnöŋ nöp aŋ anɨb gai i, nan magö gai nɨbö udun ñun?” ö gɨla.
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Hageila, Jisas haga, “Bred magö kale aigöl gɨ rö mɨdöp?” ö ga. Hageia hagla, “Unbö mudun jɨŋ u,” a gɨla.
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Anɨg haglö, Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp hagö, asɨklö nɨŋöl gɨ, bred magö unbö mudun jɨŋ anɨbu udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, kale pen udöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Kabsaƚ pro bad ap ud mɨdeila u, u rö nöp udöm, God nɨp aij a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, nɨme lɨ ñɨla.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Ñɨlö, ñɨŋlö ñɨŋlö kalɨp mudun gö, naböŋ naböŋ pali pali gɨla gau, Jisas bɨ nɨpe gau wadɨ unbö mudun jɨŋ u yaglö ajmaŋ raua.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Bɨ nan ñɨŋla anɨb gau, po dausan rö. Jisas pen, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag yuöm,
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, ram mɨnöŋ Dalmanuda arla.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Bɨ Perisi rɨmnap Jisas nɨp neb neb gɨno, nɨhön rö hagnɨm, a göm, apöm nɨp aip manö hag amɨl apɨl göm hagla, “Nan gagep rö ap kumi kabö adö laŋ au gö, nɨŋun,” a gɨla.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Anɨg haglö, Jisas ake löl göm haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpal ñɨn i, nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Nan gagep rö ap gö nɨŋun,’ a gɨpal? Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kalöp nan gagep rö ap gɨnö, nɨŋagnabim,” a ga.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, ñɨg waŋö böŋ lödaŋ arla.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Pen bɨ nɨpe gau hauƚ göm, bred iru wasö, magö añɨ ap nöp ud ñɨg magɨb löm, ud arla.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Aŋ gau amöl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Perisi yɨs kale u abe, Herod yɨs nɨpe u abe, nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bred magö rɨmnap halö dauagpun rö hagab,” a gɨla.
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Jisas pen kale hagla anɨbu ke nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg bred magö dauagpun, a gɨmim, hagabim? Kale manö nɨŋmim, iƚ u nɨŋagpim ar?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Amgö la u nɨŋagpim? Rɨmɨd la u nɨŋagpim? Aka nɨŋmim hauƚ gɨpim?
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 Bɨ paip dausan mɨdeila ñɨn u, bred magö unbö mamɨd u ud jö gɨ ñɨnö, ñɨŋöm naböŋ naböŋ arö gɨla gau, wadɨ aigöl gɨ rö yagpe?” ö ga. Hageia hagla, “Wadɨ unbö mɨgan laŋ yagno,” a gɨla.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Anɨg hageila haga, “Pen bɨ po dausan mɨdeila ñɨn u, bred magö unbö mudun jɨŋ u ud jö gɨ ñɨnö, ñɨŋöm naböŋ naböŋ arö gɨla gau, wadɨ aigöl gɨ rö yagpe?” ö ga. Hageia hagla, “Wadɨ unbö mudun jɨŋ u yagno,” a gɨla.
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Hageila haga, “Pen kale nɨŋmim, nɨŋ aij gagpim ar?” a ga.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Pen kale Bedsaida daun amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap bɨ amgö we ga ap dapöm, Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Nɨp ud nöŋ,” a gɨla.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Hageila, Jisas bɨ amgö we anɨbu nɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ ram rɨƚɨg agƚö goƚ au amöm, amgö nɨp u kɨñu alöm, nɨp ud nɨŋöm, haga, “Amgö ne nan rɨmnap nɨŋabön aka?” ga.
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Hageia haga, “Yau. Nɨbi bɨ gau nɨŋabin u, pen mab ur rö gau gɨ ajaböl,” a ga.
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Hagö, Jisas kauyaŋ amgö magö nɨpe ud nɨŋö, adɨŋ nan gau magöŋhalö nɨŋ aij yabɨƚ ga.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Pen Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Kauyaŋ ado gɨ ram rɨƚɨg agƚö nɨbi bɨ mɨdpal lödaŋ aragmön; ram ne yɨdun göl aru,” a ga.
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Jisas bɨ nɨpe gau aip ram rɨƚɨg agƚö daun kub Sisaria Pilipai söl au arla. Adan aŋ au amöl gɨ kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau, yɨp an a göm nɨŋbal?” ö ga.
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Hageia hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nöp Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, a gɨpal; rɨmnap Ilaija, a gɨpal; rɨmnap bɨ God manö hagep ap, a gɨpal,” a gɨla.
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale ke pen yɨp an, a gɨmim, nɨŋbim?” ö ga. Hageia, Pida haga, “Ne nöp me Mesaia u,” a ga.
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ gau kalɨp manö anɨbu hagagmim,” a ga.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Jisas pen bɨ nɨpe gau kalɨp manö hag ñöl gɨ haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe ilön kub yabɨƚ udnab. Bɨ kub manö ud asɨkep gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, nɨp nɨŋlö, mulu lugö, al pak lɨlö, nɨpe umöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Jisas manö anɨbu waiö hagö, Pida nɨŋö, aij gagö, Jisas nɨp dam goƚ au amöm, nɨp hag göl gɨ haga, “Manö anɨbu rö hagagmön,” a ga.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Pen Jisas ado göm, bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋöm, Pida nɨp haga, “Seden! Ke gau aru! God gasɨ ñöb rö hagagabön; nɨbi bɨ gau gasɨ nɨŋbal rö nöp nɨŋmön hagabön,” a ga.
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau abe, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila gau abe, wɨñ alö, iƚ au aueila haga, “Nɨbi bɨ an an yɨp pɨg mɨdnɨg göl gau, nan nɨhön mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, hañ romaŋ kale ke gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, mab kros ud kag göm yɨp hain göl.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Nɨbi bɨ, Jisas nɨp nɨŋ ud mɨdno, aij gagnab a göm nɨŋnaböl gau, böŋ nöp ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ, Jisas nɨp udun, manö aij nɨpe nɨŋ ud mɨdno, hanɨp gɨ naij gɨnaböl u, manö mɨdagöp a göm gɨlö arnab gau, God gö pör nöp pör nöp mɨdeinaböl.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 “Pen nɨbi bɨ, nan aij mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i iru nöp udun a göm gɨlö arö, ram mɨnöŋ iƚ i mɨdöp nan gau magöŋhalö udnaböl u pen pör mɨdep u udagnaböl.
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Nan aij gau magöŋhalö dam sɨkim göm, pör mɨdep u rauöl rö lagöp.
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 “Anɨb u, nɨbi bɨ an, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal aŋ au mɨdöl gɨ, nable gɨnɨm rö lö, ‘Jisas nɨp nɨŋagpun,’ a gɨnaböl gau, hainö Bɨ Ñɨ nɨpe Nap mailö aij unbö ke udöm, ejol uɫ gau halö aunab ñɨn u, nɨpe kalɨp u rö nöp nable gö, ‘Nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋagpin,’ a gɨnab,” a ga.
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.