Marcos 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɨ Perisi rɨmnap, bɨ lo manö hag ñeb rɨmnap, Jerusalem nɨbö apöm, Jisas mɨdeia au nɨŋ mɨdöm nɨŋla,
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Jisas bɨ nɨpe rɨmnap, nɨpɨs nɨhi bɨ asɨ masɨ gɨ aij göm, nan ñɨŋmɨdal rö, gagla.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Perisi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ gau magöŋhalö abe, nɨpɨs nɨhi bɨ hagmɨdal rö nɨŋöm, ñɨmagö ñɨg lɨ yuöm nöp, nan ñɨŋbal.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Maker aŋ au am mɨdöm, ram ado gɨ apöm, u rö nöp ñɨg lɨ yuöm nöp, nan ñɨŋbal. Pen kap, rin cög, kapa nan gau u rö nöp ñɨg lɨ yuöm nöp, nan ñɨŋbal. Nan anɨbu rö magöŋhalö kƚiñ aij gɨpal.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Anɨb u, Jisas bɨ nɨpe gau nan yɨharɨŋ ñɨŋla u nɨŋöm, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe Jisas nɨp hagla, “Bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg, apɨs bac bɨ hagla rö, ñɨmagö kale u ñɨg lɨ yuöm wasö, yɨharɨŋ nöp nan ñɨŋaböl?” ö gɨla.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Hageila, Jisas haga, “Kale manö piral hagpim u, Aisaia manö nɨŋö yabɨƚ hagöm, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 God lo manö u hag ñabun, a gɨpal u
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Anɨb u rö, kale God manö hag la u arö gɨmim, nɨbi bɨ manö kale ke hagpal u udmim, nap nahai bɨ hagmɨdal adö u hain gɨmim gabim,” a ga.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Jisas kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Kale gasɨ kɨd hiɨk nɨŋmim, God manö hag la u ud ke gau yumim, gasɨ magö kalpe ke u nöp nɨŋ udmim hain gabim.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Mosɨs God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Name nap hagmil rö nɨŋ udmim, kalɨp ud aij gɨmim; pen ñɨ pai rɨmnap nɨme nap kalɨp manö mulu kal lugö hagaiöl, al pak lɨbe umöl,’ a ga.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Pen kale manö adö anɨbu kabö göl hag ñagpim. Bɨ ap, ami bapi arö gɨnabin, a gɨnab u, kalɨp hagnab, ‘Ami bapi, yad nan aij rɨmnap kalpe mɨhöŋ ñɨbnep pen mani kalpe mɨhöŋ ñeb mani u, uri yad God nɨp ñɨnabin, a gɨpin u me, mani kalpe mɨhöŋ ñeb ap mɨdagöp,’ a gɨnab.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Anɨg gɨlö, kale nɨŋmim hagnabim, ‘Kale anɨg gɨpal u, manö mɨdagöp,’ a gɨnabim. Anɨg hagpe, kale God manö haga u arö göm, nan aij rɨmnap nɨme nap kalɨp ñagnaböl.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Anɨb u, gasɨ magö kalpe ke u nöp nɨŋmim, hain gɨmim, bɨ hain nɨbö rɨmnap halö hag ñɨbe, kale pen u rö nöp bɨ hain nɨbö rɨmnap hag ñɨlö, hag ñɨ dam dapɨl gɨlö nɨŋöl gɨ, God Manö nan yɨharɨŋ rö ud ke gau yubal. Pen nɨme nap manö hagajɨn u nöp wasö; kale nan iru nöp anɨg unbö rö nöp gabim,” a ga.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila gau kalɨp hagö, nɨpe mɨdeia iƚ au aueila haga, “Manö hagnɨg gabin i kale magöŋhalö nɨŋmim, manö iƚ rɨk nɨŋ aij gɨmim.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Kale nan ñɨŋbe aŋ yaŋ arnab u prɨ mɨdageinab; nan hibur mɨdmagö aŋ kale daŋ nɨbö höŋ aunab u nöp gö, kale gac halö mɨdeinabim.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp arö göm, ram raul mɨgan arö, bɨ nɨpe gau nɨp hag nɨŋla, “Manö hod rɨkmön hagpan anɨbu, iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Hageila, haga, “Nɨbi bɨ gau kale nɨŋagpal rö, kale u rö nöp nɨŋagpim ar? Nan asɨ masɨ gɨpal gau, haƚöwaƚö ñɨŋlö, hibur aŋ yaŋ arö, God nɨŋö prɨ mɨdageinab.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Pen nɨhön: nan ñɨŋbal anɨb gau, mɨdmagö aŋ yaŋ aragnab; hibur aŋ yaŋ nöp arö, hib halö kɨl yunaböl,” a ga. Jisas manö haga anɨbu, nan gau magöŋhalö ñɨŋeb nöp, asɨ masɨ gep rɨmnap mɨdagöp, a ga.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Pen Jisas anɨg hagöm haga, “Gasɨ naij aŋ kale yaŋ nɨbö aunab u me, nɨbi bɨ gac halö mɨdnaböl.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Nɨbi bɨ gau aŋ kalɨp yaŋ gasɨ naij auö nɨŋöl gɨ, kale gɨ naij göm, nan si udöm, wip alöm, nɨbi si bɨ si göm,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 nan gau hon rö laŋ, a göm, nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ naij nɨŋöm, manö piral hagöm, manö naij hagöm, nan gau yad rö lagöp, a gö, mulu lugö, nɨbi bɨ hag juöm, hib kale ke dap ranöm, haƚöwaƚö göm, naij gep gasɨ añɨ nɨŋöm gɨpal.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Nan naij gɨpal anɨb gau gasɨ ke gau nɨbö auagöp, gasɨ naij aŋ kale yaŋ nɨbö aunab u me, nɨbi bɨ gac halö mɨdnaböl.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, am ram mɨnöŋ daun kub Daia söl anɨb au ara. Amöm, nɨbi bɨ gau yɨp mɨñi nɨŋagöl, a göm, ram raul mɨgan ap amöm pi göl mɨdeia u pen pi göl mɨdainɨm rö laga.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Nɨbi ap, pai nɨpe nɨp kɨjaki abaŋ ala u me, Jisas auöp, a gɨlö, nɨpe amöm Jisas mɨdeia au ma iƚ nɨp au kugom yɨmöm,
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Jisas nɨp neb neb göl gɨ haga, “Pai yad kɨjaki abaŋ alöp u, hag höŋ yu araŋ,” a ga. Nɨbi anɨbu nɨpe Juda nɨbi wasö. Nɨpe yag daula ram mɨnöŋ Pönisia, bɨ ram mɨnöŋ Siria nɨbö abad mɨdmɨdal u.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Pen anɨg hageia, Jisas nɨp haga, “Nöd ñɨ pai nan ñɨŋlö, mudun gɨnab, aij. Nan magö ñɨ pai ñeb u udun, kain yunabun u aij gagnab,” a ga.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Hageia, nɨbi u pen haga, “Bɨ Kub! U aij hagpan u pen ñɨ pai gau nan ñɨŋlö, naböŋ naböŋ gau abañ mo gau lugö, kain gau halö ñɨŋnaböl,” a ga.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Hageia, Jisas manö anɨbu nɨŋöm haga, “Ne anɨg hagpan u, pai ne kɨjaki yuö hiɨköm mɨdajɨp u hadö höŋ aröp; ne aru,” a ga.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Jisas anɨg hagö, nɨbi anɨbu ado gɨ amöm nɨŋa, kɨjaki arɨk höŋ arö, pai nɨpe köp adö au agamɨj han mɨdeia.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jisas ram mɨnöŋ daun kub Daia söl anɨb au arö göm, am ram mɨnöŋ daun kub Saidon söl anɨb au paköm, ram mɨnöŋ Dekapolis aŋ gau amöm, Ñɨg Waŋö Galili ara.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Amjakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau bɨ rɨmɨd pɨƚ ga manö hag aij gagmɨdöp bɨ ap dapöm, Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Bɨ i nɨp ud nɨŋö, kamɨŋ laŋ,” a gɨla.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Hageila, Jisas bɨ anɨbu nɨp uɫ gɨ ke ke au amöm, ñɨmagö mɨlö nɨpe u rɨmɨd mɨgan nɨp u yuöm, ñɨmagö kɨñu alöm, aɫab nɨp u ud nɨŋöm,
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 kumi kabö laŋ nɨŋöm, ake löl göm, “Epada!” a ga. Manö yöl hagöm, “Epada,” a ga u, manö iƚ u “Hiɨk,” a ga.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ anɨbu rɨmɨd mɨgan u pɨral hiɨköm, maj mɨgan pɨɫa gö nɨŋöl gɨ, manö kabö göl haga.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Jisas pen nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Manö anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim,” a ga. Manö anɨbu manö kƚö göm haga u pen kale am kƚö göm nɨbi bɨ iru nöp hag ñɨla.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Manö anɨbu hag ñeila nɨbi bɨ nɨŋöm aiö göm hagla, “Jisas nan gau magöŋhalö gajɨp aij yabɨƚ göp. Nɨpe nɨbi bɨ rɨmɨd pɨƚ göp gau gö, pɨral hiɨköm, nɨbi bɨ aɫab mɨŋör göp gau gö manö hag aij gɨpal,” a gɨla.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.