Marcos 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Jisas Ñɨg Waŋö Galili goƚ au amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp kauyaŋ manö hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum gɨla. Anɨg geila, Jisas ñɨg magɨb ap adö u asɨköm, am ñɨg aŋ söl au mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ ñɨg goƚ gau urak mɨdeila gau kalɨp manö hag ña.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Manö anɨb gau manö hod rɨköm adö ke ke iru nöp hag ña.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Manö adö ap manö hod rɨköm haga, “Manö hagnɨg gabin i nɨŋim! Bɨ ap wög adɨŋ nɨpe u wid yɨŋ ranaŋ, a göm, ud yuö arö nɨŋöl gɨ,
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 rɨmnap adan arep adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Rɨmnap kabö adö mɨnöŋ pro pro lɨnab au lugöm rannab u pen
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 kɨdɨƚ yuö aragnab rö, sɨdö nɨŋöm, mɨƚep gɨnab.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Rɨmnap gɨƚɨkasɨ mɨdeinab aŋ au lugöm, rannab u pen gɨƚɨkasɨ gau pɨmamu gɨ pak ñɨŋö, magö pɨlagnab.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Pen yɨŋ rɨmnap mɨnöŋ aij adö u lugöm, ran aij göm, magö pɨl aij gɨnab. Rɨmnap magö ñɨn juöl ado gɨ da sɨduŋ laŋ (30) rö pɨlnab, rɨmnap magö ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60) rö pɨlnab, rɨmnap ñɨn juöl unbö mamɨd u (100) rö pɨlnab,” a ga.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Jisas manö anɨbu hag pɨs göl gɨ haga, “Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Jisas manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila anɨb gau ke ke arla nɨŋöm bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap halö abe, Jisas nɨp hagla, “Manö hod rɨkmön hagpan iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Hageila haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u, God gö kale nɨŋbim u pen nɨbi bɨ gau kalɨp hod rɨkem nöp hag ñabin.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Anɨg gɨnö, bɨ God manö hagep ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö nöp gɨnab. Nɨpe haga,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Jisas anɨg hagöm kalɨp haga, “Manö hod rɨkem hagpin anɨbu nɨŋagpim u, hainö manö rɨmnap halö hod rɨk hageinabin u, aigöl gɨmim nɨŋnabim?” ö ga.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Wid yɨŋ u, God Manö nɨpe u, a gem, hagpin.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Yɨŋ rɨmnap adan arep adö au lugnab, a gɨpin u, nɨbi bɨ gau God Manö nɨŋnaböl u pen magö anɨbu nöp Seden apöm manö anɨbu ju ud arnab, a gem, hagpin.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 — ausente —
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Yɨŋ rɨmnap gɨƚɨkasɨ aŋ au lugöm rannab, a gɨpin u, nɨbi bɨ God Manö nɨŋnaböl u pen
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 wög waryö, ram köp haneb, kaj nan gau gasɨ iru nɨŋöm, ru kɨbap, uɫpö mani nan gau gasɨ iru nɨŋöm, nan gau gau nöp gasɨ nɨŋnaböl u me, God Manö u pɨmamu gɨ pak ñɨŋö, magö pɨlagnab, a gem, hagpin.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Wid yɨŋ mɨnöŋ aij adö au lugnab a gɨpin u, nɨbi bɨ God Manö nɨŋöm, nɨŋ udeinaböl nɨŋöm magö ñɨn juöl ado gɨ da sɨduŋ laŋ (30), aka ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60), aka ñɨn juöl unbö mamɨd u (100) rö pɨlnab; gasɨ anɨbu nɨŋem hagpin me u,” a ga.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Jisas pen kauyaŋ manö ap hod rɨköm haga, “Nɨbi bɨ gau hapö lauöm rin cög mɨgan gau aka abañ adö hanbal mo gayɨk gau pi gagnaböl; adö aulɨk lɨlö mailö gɨnab.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Anɨb u rö, nɨhön nɨhön mɨñi pi göl mɨdöp u, hainö waiö lö nɨŋnaböl.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Kalɨp manö ap haga, “Manö nɨŋabim u, rɨk dam nɨŋ aij gɨmim. Kale nɨbi bɨ gau kalɨp manö kub hagmim, pen aige rö ñɨmim a gɨnabim u, God nɨpe nɨŋöm kalöp ke u rö nöp manö kub hagöm, pen u rö nöp unbö rö ñɨmim a gɨnab. Pen nɨpe kalöp pen rɨmnap halö adö laŋ abe ñɨmim a gɨnab.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nɨbi bɨ nan rɨmnap mɨdöp gau rɨmnap halö udnaböl; pen nɨbi bɨ nan rɨmnap mɨdagöp gau, nan rɨmnap pro pro mɨdöp u halö ud arnaböl.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jisas manö ap manö hod rɨköm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ wög nap ap wid yɨŋ ranaŋ, a göm, dam wög naböŋ nɨpe gau yunab.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Wid yɨŋ wög naböŋ au yuöm, han ajö nɨŋöl gɨ, marep göm, rannɨg gab. Aigegö göm ranöb, a göm, nɨŋagnab.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Mɨnöŋ u ke gö, sɨƚɨp hañauöm, ranöm, magö pɨlöm, po gɨnab.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Pen wög naböŋ nap nɨbö u po gö nɨŋöm, rɨk dam lep ñɨn u auöp, a göm, ru agƚame u damöm, rɨk daunab,” a ga.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jisas anɨg hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud nɨhön rö udem hagnö nɨŋnabim?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 — ausente —
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨkep anɨb gau rö iru nöp hag ñɨmɨdöp; anɨg göm, manö aij u kalɨp hag ñɨmɨdöp. Kale manö nɨŋ aij gɨnaböl manö u nöp kalɨp hag ñɨmɨdöp; manö nɨŋ aij gagnaböl manö u hag ñaga.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Nɨpe kalɨp manö hod rɨköm nöp hag ñɨmɨdöp. Hainö bɨ nɨpe gau aip ke mɨdöl göm, manö iƚ magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Ñɨn anɨbu nöp ram dugöp magö u, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ñɨg waŋö böŋ lödaŋ arun,” a ga.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau kalɨp arö göm, ñɨg magɨb Jisas mɨdeia mɨgan u ranöm, hadla. Ñɨg magɨb rɨmnap halö aip arla.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Aŋ arlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ pɨnöm asad apöm, ñɨg si ral ñɨg magɨb mɨgan u amöm, am lugnɨg rö ga.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jisas nɨpe pen ñɨg magɨb mɨgan adɨŋ lajɨŋ adö, nabɨc ilöŋ löm haneia nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau nɨp am aŋa göm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon magöŋhalö umnɨg gabun gasɨ u nɨŋagpan ar?” a gɨla.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Hageila, Jisas uraköm, pɨnöm asad udeia u abe, ñɨg si ral aueia u abe, agamɨj mɨd a gö, pɨnöm asad udeia u hir göm, ñɨg si ral aueia u böŋ nöp ur göm ga.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Pen Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabim? Kale nɨŋ udep magö kale pro ap mɨdöp nɨŋöm pɨñɨŋ gabim aka?” ga.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Hagö, kale aiö göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Bɨ anɨbi an? Aige gö göm hagajɨp, pɨnöm asad udajɨp u abe, ñɨg si ral auajɨp u abe, manö nɨp u nɨŋöm, hagöp rö göp?” ö gɨla.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.