Marcos 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Jisas Ñɨg Waŋö Galili goƚ au amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp kauyaŋ manö hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum gɨla. Anɨg geila, Jisas ñɨg magɨb ap adö u asɨköm, am ñɨg aŋ söl au mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ ñɨg goƚ gau urak mɨdeila gau kalɨp manö hag ña.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Manö anɨb gau manö hod rɨköm adö ke ke iru nöp hag ña.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 Manö adö ap manö hod rɨköm haga, “Manö hagnɨg gabin i nɨŋim! Bɨ ap wög adɨŋ nɨpe u wid yɨŋ ranaŋ, a göm, ud yuö arö nɨŋöl gɨ,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 rɨmnap adan arep adö au lugö, yaur gau apöm ñɨŋnaböl.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Rɨmnap kabö adö mɨnöŋ pro pro lɨnab au lugöm rannab u pen
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 kɨdɨƚ yuö aragnab rö, sɨdö nɨŋöm, mɨƚep gɨnab.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Rɨmnap gɨƚɨkasɨ mɨdeinab aŋ au lugöm, rannab u pen gɨƚɨkasɨ gau pɨmamu gɨ pak ñɨŋö, magö pɨlagnab.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Pen yɨŋ rɨmnap mɨnöŋ aij adö u lugöm, ran aij göm, magö pɨl aij gɨnab. Rɨmnap magö ñɨn juöl ado gɨ da sɨduŋ laŋ (30) rö pɨlnab, rɨmnap magö ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60) rö pɨlnab, rɨmnap ñɨn juöl unbö mamɨd u (100) rö pɨlnab,” a ga.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Jisas manö anɨbu hag pɨs göl gɨ haga, “Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jisas manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila anɨb gau ke ke arla nɨŋöm bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap halö abe, Jisas nɨp hagla, “Manö hod rɨkmön hagpan iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Hageila haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u, God gö kale nɨŋbim u pen nɨbi bɨ gau kalɨp hod rɨkem nöp hag ñabin.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Anɨg gɨnö, bɨ God manö hagep ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö nöp gɨnab. Nɨpe haga,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jisas anɨg hagöm kalɨp haga, “Manö hod rɨkem hagpin anɨbu nɨŋagpim u, hainö manö rɨmnap halö hod rɨk hageinabin u, aigöl gɨmim nɨŋnabim?” ö ga.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Wid yɨŋ u, God Manö nɨpe u, a gem, hagpin.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Yɨŋ rɨmnap adan arep adö au lugnab, a gɨpin u, nɨbi bɨ gau God Manö nɨŋnaböl u pen magö anɨbu nöp Seden apöm manö anɨbu ju ud arnab, a gem, hagpin.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 — ausente —
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Yɨŋ rɨmnap gɨƚɨkasɨ aŋ au lugöm rannab, a gɨpin u, nɨbi bɨ God Manö nɨŋnaböl u pen
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 wög waryö, ram köp haneb, kaj nan gau gasɨ iru nɨŋöm, ru kɨbap, uɫpö mani nan gau gasɨ iru nɨŋöm, nan gau gau nöp gasɨ nɨŋnaböl u me, God Manö u pɨmamu gɨ pak ñɨŋö, magö pɨlagnab, a gem, hagpin.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Wid yɨŋ mɨnöŋ aij adö au lugnab a gɨpin u, nɨbi bɨ God Manö nɨŋöm, nɨŋ udeinaböl nɨŋöm magö ñɨn juöl ado gɨ da sɨduŋ laŋ (30), aka ñɨn juöl mɨhau nɨgaŋ (60), aka ñɨn juöl unbö mamɨd u (100) rö pɨlnab; gasɨ anɨbu nɨŋem hagpin me u,” a ga.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jisas pen kauyaŋ manö ap hod rɨköm haga, “Nɨbi bɨ gau hapö lauöm rin cög mɨgan gau aka abañ adö hanbal mo gayɨk gau pi gagnaböl; adö aulɨk lɨlö mailö gɨnab.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Anɨb u rö, nɨhön nɨhön mɨñi pi göl mɨdöp u, hainö waiö lö nɨŋnaböl.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Kalɨp manö ap haga, “Manö nɨŋabim u, rɨk dam nɨŋ aij gɨmim. Kale nɨbi bɨ gau kalɨp manö kub hagmim, pen aige rö ñɨmim a gɨnabim u, God nɨpe nɨŋöm kalöp ke u rö nöp manö kub hagöm, pen u rö nöp unbö rö ñɨmim a gɨnab. Pen nɨpe kalöp pen rɨmnap halö adö laŋ abe ñɨmim a gɨnab.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Nɨbi bɨ nan rɨmnap mɨdöp gau rɨmnap halö udnaböl; pen nɨbi bɨ nan rɨmnap mɨdagöp gau, nan rɨmnap pro pro mɨdöp u halö ud arnaböl.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jisas manö ap manö hod rɨköm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ wög nap ap wid yɨŋ ranaŋ, a göm, dam wög naböŋ nɨpe gau yunab.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Wid yɨŋ wög naböŋ au yuöm, han ajö nɨŋöl gɨ, marep göm, rannɨg gab. Aigegö göm ranöb, a göm, nɨŋagnab.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mɨnöŋ u ke gö, sɨƚɨp hañauöm, ranöm, magö pɨlöm, po gɨnab.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Pen wög naböŋ nap nɨbö u po gö nɨŋöm, rɨk dam lep ñɨn u auöp, a göm, ru agƚame u damöm, rɨk daunab,” a ga.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jisas anɨg hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud nɨhön rö udem hagnö nɨŋnabim?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨkep anɨb gau rö iru nöp hag ñɨmɨdöp; anɨg göm, manö aij u kalɨp hag ñɨmɨdöp. Kale manö nɨŋ aij gɨnaböl manö u nöp kalɨp hag ñɨmɨdöp; manö nɨŋ aij gagnaböl manö u hag ñaga.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nɨpe kalɨp manö hod rɨköm nöp hag ñɨmɨdöp. Hainö bɨ nɨpe gau aip ke mɨdöl göm, manö iƚ magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ñɨn anɨbu nöp ram dugöp magö u, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ñɨg waŋö böŋ lödaŋ arun,” a ga.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau kalɨp arö göm, ñɨg magɨb Jisas mɨdeia mɨgan u ranöm, hadla. Ñɨg magɨb rɨmnap halö aip arla.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Aŋ arlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ pɨnöm asad apöm, ñɨg si ral ñɨg magɨb mɨgan u amöm, am lugnɨg rö ga.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jisas nɨpe pen ñɨg magɨb mɨgan adɨŋ lajɨŋ adö, nabɨc ilöŋ löm haneia nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau nɨp am aŋa göm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon magöŋhalö umnɨg gabun gasɨ u nɨŋagpan ar?” a gɨla.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Hageila, Jisas uraköm, pɨnöm asad udeia u abe, ñɨg si ral aueia u abe, agamɨj mɨd a gö, pɨnöm asad udeia u hir göm, ñɨg si ral aueia u böŋ nöp ur göm ga.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Pen Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabim? Kale nɨŋ udep magö kale pro ap mɨdöp nɨŋöm pɨñɨŋ gabim aka?” ga.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Hagö, kale aiö göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Bɨ anɨbi an? Aige gö göm hagajɨp, pɨnöm asad udajɨp u abe, ñɨg si ral auajɨp u abe, manö nɨp u nɨŋöm, hagöp rö göp?” ö gɨla.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.