Marcos 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisas pen kalɨp manö adö ap hod rɨköm haga, “Bɨ ap waryö göm, nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, wain magö pak hib jakep, a göm, mɨgan ap gɨ lɨ aij gɨnab. Nɨbi bɨ apöm nagɨ magö si udnaböl u nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram gɨlaŋ gɨ mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wain wög yɨp u abad mɨdmim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö gau arnab.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm, hagnab, ‘Wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön!’ a gɨnab.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Hagö, amjakö, bɨ wög gɨnaböl gau, nɨp ud pak pak löm, yɨharɨŋ nöp hag yunaböl.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ ap pen hag yunab. Amjakö, nɨp nabɨc laŋ paköm, gɨ naij yabɨƚ gɨnaböl.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen yuö arö, nɨp böŋ nöp al pak lɨnaböl. Bɨ rɨmnap iru nöp yuö, anɨb unbö nöp göl gɨ, rɨmnap mɨñu magö paknaböl, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Anɨg gɨlö gɨlö me, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ nɨpe ap mɨdageinab; ñɨ mɨdmagö nɨpe añɨ mɨdeinab u, manö nɨpe u udnaböl, a göm, yuö arnab.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Pen amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨŋöm hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, bɨ wain wög nap nɨbö u ñɨ nɨpe auöp. Anɨb u, nɨp al pak lun me, nan nɨpe udnɨm rö gau hon udnabun,’ a gɨnaböl.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Anɨg hagöm, ñɨ anɨbu nɨp böŋ nöp al pak löm, dam höŋ gau ud yunaböl.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Anɨg geinaböl, bɨ wain wög nap nɨbö u apöm, nɨhön gɨnab? Nɨpe apöm, nɨbi bɨ wain wög geinaböl anɨb gau kalɨp al pak löm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagö, wain wög anɨbu abad mɨdeinaböl,” a ga.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Anɨg hagöm kalɨp haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Bɨ Kub anɨg ga u,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hanɨp nöp hagab, a göm, nɨp sɨsɨ udun, a gɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau kalɨp pɨñɨŋ göm, arö gɨla.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Pen hainö Juda bɨ kub anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip, Herod bɨ nɨpe rɨmnap aip kalɨp hagla, “Kale Jisas mɨdöp au ammim, nɨp manö rɨmnap hag nɨŋbe, nɨpe nɨhön dui manö hageinab, nɨp dam nagɨ lɨnabun,” a gɨla.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Anɨg hageila, Jisas mɨdeia au amöm, hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Hon nɨŋbun ne bɨ nɨŋö yabɨƚ nöp hagpan. Bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe, kalɨp nɨŋmön pɨñɨŋ gagpan. God hagöp rö nöp nɨŋmön, nɨbi bɨ gau kalɨp yɨjɨg göl nöp hag ñɨban. Anɨb u, hanɨp hag ñɨ! Hon Juda nɨbi bɨ lo gau aigöl gɨ mɨdöp? Gapman bɨ kub Sisa u nɨp dakɨs ñeb aka ñagep?” ö gɨla.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Anɨg haglö, Jisas manö piral hageila u nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg, manö dui hagaŋ a gɨmim, yɨp manö piral anɨbu hagabim? Mani magö ap daube, yad nɨŋɨn,” a ga.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Hagö, dap ñɨlö nɨŋöm haga, “Mani ba u, bɨ an mulu adɨŋ u mɨdöm, an hib u mɨdöp?” ö ga. Hageia hagla, “Bɨ kub Sisa u nöp,” a gɨla.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Hageila, Jisas haga, “Sisa nan nɨpe mɨdainɨm u Sisa nɨp ñɨmim; God nan nɨpe mɨdainɨm u God nɨp ñɨmim,” a ga. Anɨg hagöm, manö piral kale u dauba gɨ aij ga anɨbu nɨŋöm, aiö yabɨƚ gɨla.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Sadyusi nɨbi bɨ gau, nɨbi bɨ umöm, urakagnaböl, a göm, nɨŋmɨdal rö, rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm hagla,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ God manö hagep Mosɨs, manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umeinab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi kaŋɨƚ anɨbu udöm, mam uma u ñɨ pai nɨpe u, a göm, rɨknab,’ a ga.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mɨdun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ u ñɨ pai rɨköm wasö, magöŋhalö yɨharɨŋ umnaböl. Hainö nɨbi u u rö nöp umnab. Pen nɨbi bɨ umöm uraknaböl, a gɨpan u,
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 nɨbi añɨ ap bɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ lɨnab anɨbu, hainö nɨmam mai aip nɨbi nɨpe mɨdeinab?” ö gɨla.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Hageila, Jisas haga, “Kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, God kƚö nɨpe u abe nɨŋagpim rö, gasɨ nɨŋö nɨŋagpim.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nɨbi bɨ umbal gau uraknaböl ñɨn u, God ejol nɨpe gau mɨdpal rö mɨdöm, bɨ gau nɨbi udagnaböl; nɨbi gau bɨ udagnaböl.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Pen nɨbi bɨ kauyaŋ urakagnaböl, a gɨpim u, Mosɨs mab pro in nöp mɨdeia aiud kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. God, mab ineia aŋ au mɨdöm, Mosɨs nɨp haga, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale me, yad mɨdpin,’ a ga. Anɨb u, bac bɨ nöd umla gau kalɨp hagöm, ‘God kale mɨdpin,’ a ga. Pen kale hagpim rö, nɨbi bɨ gau umöm, böŋ nöp umblap u, God nɨpe, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdpin,’ a gagböp.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal aka umbal u, God nɨŋöb kale magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal. Kale nɨŋ aij gagpim me, böŋ nöp umbal, a gɨmim, nɨŋbim,” a ga.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ ap, Jisas Sadyusi nɨbi bɨ gau kalɨp hag aij ga u nɨŋöm, apöm nɨp hag nɨŋöm haga, “Lo adö mai kub yabɨƚ?” ö ga.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Hageia, Jisas haga, “Lo kub yabɨƚ u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Isrel nɨbi bɨ nɨŋim! Bɨ Kub hon God, nɨpe añɨ nöp Bɨ Kub mɨdöp.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Mɨdmagö ne u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd ne u magöŋhalö, kƚö ne u magöŋhalö udmön, God Bɨ Kub ne u nɨp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Manö kub yabɨƚ ap, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla. Lo manö gau magöŋhalö, lo anɨb mɨhau me lo kub yabɨƚ mɨdöp,” a ga.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ne nɨŋö yabɨƚ hagpan, God añɨ me Bɨ Kub yabɨƚ mɨdöp; nɨpe rö rɨmnap mɨdagpal.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Hon God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnabun aka nan pak sabe gɨ ñɨ böŋ nöp launabun u nan kub wasö. Nan kub yabɨƚ me, mɨdmagö hon u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd hon u magöŋhalö, kƚö hon u magöŋhalö udun, God Bɨ Kub u nɨp mɨdmagö lun; hon ke mɨdmagö lɨbun rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lun,” a ga.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Anɨg hageia, Jisas bɨ u, nɨpe gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ göm hagöp, a göm, nɨp haga, “Ne God bɨ nɨpe ap mɨdmön rö löp,” a ga. Jisas pen manö nɨŋö yabɨƚ gau nöp hageia u nɨŋöm, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau pɨñɨŋ göm, hainö manö piral gau nɨbö nɨp neb neb göm hagmɨdal rö, rɨmnap halö nɨp hag nɨŋagla.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jisas God sabe gep ram au nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Krais u nɨpe Depid ñɨ nɨpe nöp,’ a gɨpal?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ana Uɫ u, Depid nɨp gasɨ ñö, Depid nɨpe ke kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Anɨb u, Depid nɨpe ke Krais nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Pen Krais Depid ñɨ nɨpe mɨdböp, nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a gagböp,” a ga. Jisas manö iƚ anɨgöl nɨŋöm hag aij ga rö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ mɨdeila gau manö nɨp u ñɨñɨ löl gɨ nɨŋla.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöl gɨ haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau kalɨp nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, waƚɨj mɨlö kub gau löm, maker gau arno, nɨbi bɨ gau, auabim e, gɨlö, hib hane i adö laŋ mɨdeiaŋ, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Pen Juda magum gep ram u arno, hanɨp ka adö aij aij bɨ kub asɨkpal adö u asɨkmön, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal. Nɨbi bɨ nan kub ñɨŋbal aŋ u, u rö nöp, nɨbi bɨ amgö ilö adö au asɨkno, hanɨp nɨŋöm, hon bɨ gep hib mɨdöp, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau nan hon rö laŋ, a göm, pɨƚɨ gɨ udpal. God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub piral piral adö rɨmnap nöp gau hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö God kalpe ilön kub unbö ke yabɨƚ ñɨnab,” a ga.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jisas God sabe gep ram mani dap ñɨmɨdal mɨgan söl au asɨk mɨdöm nɨŋa, nɨbi bɨ gep gau, mani iru nöp dap yula.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Pen nɨbi kaŋɨƚ mani mɨdageia ap, mani aɫɨ magö pro mɨhöp dap yua.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Anɨg ga nɨŋöm, Jisas nɨpe bɨ nɨpe gau hagö aueila haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau kale mani pro ñɨbal, pen nɨbi kaŋɨƚ i mani kub yabɨƚ ñöb.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Nɨbi bɨ mani iru mɨdöp gau, mani kale rɨmnap halö iru nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, mani kale God nɨp rɨmnap nöp dap ñɨbal; pen nɨbi kaŋɨƚ i, mani nɨpe magö mɨhöp mɨdajɨp u magöŋhalö dap ñöb. Nɨpe nan rau ñɨŋeb mani ap mɨdagöp. Anɨg göp u, God nɨŋö, nɨbi bɨ rɨmnap pro ñɨbal u pen nɨbi kaŋɨƚ i kub yabɨƚ ñöb,” a ga.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.