Marcos 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas pen kalɨp manö adö ap hod rɨköm haga, “Bɨ ap waryö göm, nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, wain magö pak hib jakep, a göm, mɨgan ap gɨ lɨ aij gɨnab. Nɨbi bɨ apöm nagɨ magö si udnaböl u nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram gɨlaŋ gɨ mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wain wög yɨp u abad mɨdmim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö gau arnab.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm, hagnab, ‘Wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön!’ a gɨnab.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Hagö, amjakö, bɨ wög gɨnaböl gau, nɨp ud pak pak löm, yɨharɨŋ nöp hag yunaböl.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ ap pen hag yunab. Amjakö, nɨp nabɨc laŋ paköm, gɨ naij yabɨƚ gɨnaböl.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen yuö arö, nɨp böŋ nöp al pak lɨnaböl. Bɨ rɨmnap iru nöp yuö, anɨb unbö nöp göl gɨ, rɨmnap mɨñu magö paknaböl, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Anɨg gɨlö gɨlö me, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ nɨpe ap mɨdageinab; ñɨ mɨdmagö nɨpe añɨ mɨdeinab u, manö nɨpe u udnaböl, a göm, yuö arnab.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Pen amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨŋöm hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, bɨ wain wög nap nɨbö u ñɨ nɨpe auöp. Anɨb u, nɨp al pak lun me, nan nɨpe udnɨm rö gau hon udnabun,’ a gɨnaböl.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Anɨg hagöm, ñɨ anɨbu nɨp böŋ nöp al pak löm, dam höŋ gau ud yunaböl.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Anɨg geinaböl, bɨ wain wög nap nɨbö u apöm, nɨhön gɨnab? Nɨpe apöm, nɨbi bɨ wain wög geinaböl anɨb gau kalɨp al pak löm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagö, wain wög anɨbu abad mɨdeinaböl,” a ga.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Anɨg hagöm kalɨp haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Bɨ Kub anɨg ga u,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hanɨp nöp hagab, a göm, nɨp sɨsɨ udun, a gɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau kalɨp pɨñɨŋ göm, arö gɨla.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Pen hainö Juda bɨ kub anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip, Herod bɨ nɨpe rɨmnap aip kalɨp hagla, “Kale Jisas mɨdöp au ammim, nɨp manö rɨmnap hag nɨŋbe, nɨpe nɨhön dui manö hageinab, nɨp dam nagɨ lɨnabun,” a gɨla.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Anɨg hageila, Jisas mɨdeia au amöm, hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Hon nɨŋbun ne bɨ nɨŋö yabɨƚ nöp hagpan. Bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe, kalɨp nɨŋmön pɨñɨŋ gagpan. God hagöp rö nöp nɨŋmön, nɨbi bɨ gau kalɨp yɨjɨg göl nöp hag ñɨban. Anɨb u, hanɨp hag ñɨ! Hon Juda nɨbi bɨ lo gau aigöl gɨ mɨdöp? Gapman bɨ kub Sisa u nɨp dakɨs ñeb aka ñagep?” ö gɨla.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Anɨg haglö, Jisas manö piral hageila u nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg, manö dui hagaŋ a gɨmim, yɨp manö piral anɨbu hagabim? Mani magö ap daube, yad nɨŋɨn,” a ga.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Hagö, dap ñɨlö nɨŋöm haga, “Mani ba u, bɨ an mulu adɨŋ u mɨdöm, an hib u mɨdöp?” ö ga. Hageia hagla, “Bɨ kub Sisa u nöp,” a gɨla.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Hageila, Jisas haga, “Sisa nan nɨpe mɨdainɨm u Sisa nɨp ñɨmim; God nan nɨpe mɨdainɨm u God nɨp ñɨmim,” a ga. Anɨg hagöm, manö piral kale u dauba gɨ aij ga anɨbu nɨŋöm, aiö yabɨƚ gɨla.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Sadyusi nɨbi bɨ gau, nɨbi bɨ umöm, urakagnaböl, a göm, nɨŋmɨdal rö, rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm hagla,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ God manö hagep Mosɨs, manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umeinab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi kaŋɨƚ anɨbu udöm, mam uma u ñɨ pai nɨpe u, a göm, rɨknab,’ a ga.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mɨdun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ u ñɨ pai rɨköm wasö, magöŋhalö yɨharɨŋ umnaböl. Hainö nɨbi u u rö nöp umnab. Pen nɨbi bɨ umöm uraknaböl, a gɨpan u,
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 nɨbi añɨ ap bɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ lɨnab anɨbu, hainö nɨmam mai aip nɨbi nɨpe mɨdeinab?” ö gɨla.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Hageila, Jisas haga, “Kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, God kƚö nɨpe u abe nɨŋagpim rö, gasɨ nɨŋö nɨŋagpim.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nɨbi bɨ umbal gau uraknaböl ñɨn u, God ejol nɨpe gau mɨdpal rö mɨdöm, bɨ gau nɨbi udagnaböl; nɨbi gau bɨ udagnaböl.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Pen nɨbi bɨ kauyaŋ urakagnaböl, a gɨpim u, Mosɨs mab pro in nöp mɨdeia aiud kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. God, mab ineia aŋ au mɨdöm, Mosɨs nɨp haga, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale me, yad mɨdpin,’ a ga. Anɨb u, bac bɨ nöd umla gau kalɨp hagöm, ‘God kale mɨdpin,’ a ga. Pen kale hagpim rö, nɨbi bɨ gau umöm, böŋ nöp umblap u, God nɨpe, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdpin,’ a gagböp.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal aka umbal u, God nɨŋöb kale magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal. Kale nɨŋ aij gagpim me, böŋ nöp umbal, a gɨmim, nɨŋbim,” a ga.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ ap, Jisas Sadyusi nɨbi bɨ gau kalɨp hag aij ga u nɨŋöm, apöm nɨp hag nɨŋöm haga, “Lo adö mai kub yabɨƚ?” ö ga.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Hageia, Jisas haga, “Lo kub yabɨƚ u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Isrel nɨbi bɨ nɨŋim! Bɨ Kub hon God, nɨpe añɨ nöp Bɨ Kub mɨdöp.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Mɨdmagö ne u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd ne u magöŋhalö, kƚö ne u magöŋhalö udmön, God Bɨ Kub ne u nɨp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Manö kub yabɨƚ ap, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla. Lo manö gau magöŋhalö, lo anɨb mɨhau me lo kub yabɨƚ mɨdöp,” a ga.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ne nɨŋö yabɨƚ hagpan, God añɨ me Bɨ Kub yabɨƚ mɨdöp; nɨpe rö rɨmnap mɨdagpal.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Hon God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnabun aka nan pak sabe gɨ ñɨ böŋ nöp launabun u nan kub wasö. Nan kub yabɨƚ me, mɨdmagö hon u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd hon u magöŋhalö, kƚö hon u magöŋhalö udun, God Bɨ Kub u nɨp mɨdmagö lun; hon ke mɨdmagö lɨbun rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lun,” a ga.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Anɨg hageia, Jisas bɨ u, nɨpe gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ göm hagöp, a göm, nɨp haga, “Ne God bɨ nɨpe ap mɨdmön rö löp,” a ga. Jisas pen manö nɨŋö yabɨƚ gau nöp hageia u nɨŋöm, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau pɨñɨŋ göm, hainö manö piral gau nɨbö nɨp neb neb göm hagmɨdal rö, rɨmnap halö nɨp hag nɨŋagla.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jisas God sabe gep ram au nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Krais u nɨpe Depid ñɨ nɨpe nöp,’ a gɨpal?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ana Uɫ u, Depid nɨp gasɨ ñö, Depid nɨpe ke kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Anɨb u, Depid nɨpe ke Krais nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Pen Krais Depid ñɨ nɨpe mɨdböp, nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a gagböp,” a ga. Jisas manö iƚ anɨgöl nɨŋöm hag aij ga rö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ mɨdeila gau manö nɨp u ñɨñɨ löl gɨ nɨŋla.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöl gɨ haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau kalɨp nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, waƚɨj mɨlö kub gau löm, maker gau arno, nɨbi bɨ gau, auabim e, gɨlö, hib hane i adö laŋ mɨdeiaŋ, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Pen Juda magum gep ram u arno, hanɨp ka adö aij aij bɨ kub asɨkpal adö u asɨkmön, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal. Nɨbi bɨ nan kub ñɨŋbal aŋ u, u rö nöp, nɨbi bɨ amgö ilö adö au asɨkno, hanɨp nɨŋöm, hon bɨ gep hib mɨdöp, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau nan hon rö laŋ, a göm, pɨƚɨ gɨ udpal. God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub piral piral adö rɨmnap nöp gau hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö God kalpe ilön kub unbö ke yabɨƚ ñɨnab,” a ga.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Jisas God sabe gep ram mani dap ñɨmɨdal mɨgan söl au asɨk mɨdöm nɨŋa, nɨbi bɨ gep gau, mani iru nöp dap yula.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Pen nɨbi kaŋɨƚ mani mɨdageia ap, mani aɫɨ magö pro mɨhöp dap yua.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Anɨg ga nɨŋöm, Jisas nɨpe bɨ nɨpe gau hagö aueila haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau kale mani pro ñɨbal, pen nɨbi kaŋɨƚ i mani kub yabɨƚ ñöb.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Nɨbi bɨ mani iru mɨdöp gau, mani kale rɨmnap halö iru nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, mani kale God nɨp rɨmnap nöp dap ñɨbal; pen nɨbi kaŋɨƚ i, mani nɨpe magö mɨhöp mɨdajɨp u magöŋhalö dap ñöb. Nɨpe nan rau ñɨŋeb mani ap mɨdagöp. Anɨg göp u, God nɨŋö, nɨbi bɨ rɨmnap pro ñɨbal u pen nɨbi kaŋɨƚ i kub yabɨƚ ñöb,” a ga.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.