Marcos 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jisas pen kalɨp manö adö ap hod rɨköm haga, “Bɨ ap waryö göm, nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, wain magö pak hib jakep, a göm, mɨgan ap gɨ lɨ aij gɨnab. Nɨbi bɨ apöm nagɨ magö si udnaböl u nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram gɨlaŋ gɨ mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wain wög yɨp u abad mɨdmim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö gau arnab.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm, hagnab, ‘Wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön!’ a gɨnab.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Hagö, amjakö, bɨ wög gɨnaböl gau, nɨp ud pak pak löm, yɨharɨŋ nöp hag yunaböl.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ ap pen hag yunab. Amjakö, nɨp nabɨc laŋ paköm, gɨ naij yabɨƚ gɨnaböl.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen yuö arö, nɨp böŋ nöp al pak lɨnaböl. Bɨ rɨmnap iru nöp yuö, anɨb unbö nöp göl gɨ, rɨmnap mɨñu magö paknaböl, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Anɨg gɨlö gɨlö me, bɨ wain wög nap nɨbö u bɨ nɨpe ap mɨdageinab; ñɨ mɨdmagö nɨpe añɨ mɨdeinab u, manö nɨpe u udnaböl, a göm, yuö arnab.
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Pen amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨŋöm hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, bɨ wain wög nap nɨbö u ñɨ nɨpe auöp. Anɨb u, nɨp al pak lun me, nan nɨpe udnɨm rö gau hon udnabun,’ a gɨnaböl.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Anɨg hagöm, ñɨ anɨbu nɨp böŋ nöp al pak löm, dam höŋ gau ud yunaböl.
8 E, agarrando-o,
9 Anɨg geinaböl, bɨ wain wög nap nɨbö u apöm, nɨhön gɨnab? Nɨpe apöm, nɨbi bɨ wain wög geinaböl anɨb gau kalɨp al pak löm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hagö, wain wög anɨbu abad mɨdeinaböl,” a ga.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Anɨg hagöm kalɨp haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Bɨ Kub anɨg ga u,
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hanɨp nöp hagab, a göm, nɨp sɨsɨ udun, a gɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau kalɨp pɨñɨŋ göm, arö gɨla.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Pen hainö Juda bɨ kub anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip, Herod bɨ nɨpe rɨmnap aip kalɨp hagla, “Kale Jisas mɨdöp au ammim, nɨp manö rɨmnap hag nɨŋbe, nɨpe nɨhön dui manö hageinab, nɨp dam nagɨ lɨnabun,” a gɨla.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Anɨg hageila, Jisas mɨdeia au amöm, hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Hon nɨŋbun ne bɨ nɨŋö yabɨƚ nöp hagpan. Bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe, kalɨp nɨŋmön pɨñɨŋ gagpan. God hagöp rö nöp nɨŋmön, nɨbi bɨ gau kalɨp yɨjɨg göl nöp hag ñɨban. Anɨb u, hanɨp hag ñɨ! Hon Juda nɨbi bɨ lo gau aigöl gɨ mɨdöp? Gapman bɨ kub Sisa u nɨp dakɨs ñeb aka ñagep?” ö gɨla.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Anɨg haglö, Jisas manö piral hageila u nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg, manö dui hagaŋ a gɨmim, yɨp manö piral anɨbu hagabim? Mani magö ap daube, yad nɨŋɨn,” a ga.
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Hagö, dap ñɨlö nɨŋöm haga, “Mani ba u, bɨ an mulu adɨŋ u mɨdöm, an hib u mɨdöp?” ö ga. Hageia hagla, “Bɨ kub Sisa u nöp,” a gɨla.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Hageila, Jisas haga, “Sisa nan nɨpe mɨdainɨm u Sisa nɨp ñɨmim; God nan nɨpe mɨdainɨm u God nɨp ñɨmim,” a ga. Anɨg hagöm, manö piral kale u dauba gɨ aij ga anɨbu nɨŋöm, aiö yabɨƚ gɨla.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Sadyusi nɨbi bɨ gau, nɨbi bɨ umöm, urakagnaböl, a göm, nɨŋmɨdal rö, rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm hagla,
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ God manö hagep Mosɨs, manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umeinab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi kaŋɨƚ anɨbu udöm, mam uma u ñɨ pai nɨpe u, a göm, rɨknab,’ a ga.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mɨdun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd nɨbi udöm, ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu nɨp udöm, u rö nöp ñɨ pai rɨköm wasö, yɨharɨŋ umnab.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ u ñɨ pai rɨköm wasö, magöŋhalö yɨharɨŋ umnaböl. Hainö nɨbi u u rö nöp umnab. Pen nɨbi bɨ umöm uraknaböl, a gɨpan u,
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 nɨbi añɨ ap bɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ lɨnab anɨbu, hainö nɨmam mai aip nɨbi nɨpe mɨdeinab?” ö gɨla.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Hageila, Jisas haga, “Kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, God kƚö nɨpe u abe nɨŋagpim rö, gasɨ nɨŋö nɨŋagpim.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nɨbi bɨ umbal gau uraknaböl ñɨn u, God ejol nɨpe gau mɨdpal rö mɨdöm, bɨ gau nɨbi udagnaböl; nɨbi gau bɨ udagnaböl.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Pen nɨbi bɨ kauyaŋ urakagnaböl, a gɨpim u, Mosɨs mab pro in nöp mɨdeia aiud kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. God, mab ineia aŋ au mɨdöm, Mosɨs nɨp haga, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale me, yad mɨdpin,’ a ga. Anɨb u, bac bɨ nöd umla gau kalɨp hagöm, ‘God kale mɨdpin,’ a ga. Pen kale hagpim rö, nɨbi bɨ gau umöm, böŋ nöp umblap u, God nɨpe, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdpin,’ a gagböp.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal aka umbal u, God nɨŋöb kale magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal. Kale nɨŋ aij gagpim me, böŋ nöp umbal, a gɨmim, nɨŋbim,” a ga.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ ap, Jisas Sadyusi nɨbi bɨ gau kalɨp hag aij ga u nɨŋöm, apöm nɨp hag nɨŋöm haga, “Lo adö mai kub yabɨƚ?” ö ga.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Hageia, Jisas haga, “Lo kub yabɨƚ u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Isrel nɨbi bɨ nɨŋim! Bɨ Kub hon God, nɨpe añɨ nöp Bɨ Kub mɨdöp.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Mɨdmagö ne u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd ne u magöŋhalö, kƚö ne u magöŋhalö udmön, God Bɨ Kub ne u nɨp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla.
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Manö kub yabɨƚ ap, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lɨmön,’ a gɨla. Lo manö gau magöŋhalö, lo anɨb mɨhau me lo kub yabɨƚ mɨdöp,” a ga.
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ne nɨŋö yabɨƚ hagpan, God añɨ me Bɨ Kub yabɨƚ mɨdöp; nɨpe rö rɨmnap mɨdagpal.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Hon God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnabun aka nan pak sabe gɨ ñɨ böŋ nöp launabun u nan kub wasö. Nan kub yabɨƚ me, mɨdmagö hon u magöŋhalö, gasɨ rɨmɨd hon u magöŋhalö, kƚö hon u magöŋhalö udun, God Bɨ Kub u nɨp mɨdmagö lun; hon ke mɨdmagö lɨbun rö, nɨbi bɨ gau kalɨp u rö nöp mɨdmagö lun,” a ga.
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Anɨg hageia, Jisas bɨ u, nɨpe gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ göm hagöp, a göm, nɨp haga, “Ne God bɨ nɨpe ap mɨdmön rö löp,” a ga. Jisas pen manö nɨŋö yabɨƚ gau nöp hageia u nɨŋöm, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau pɨñɨŋ göm, hainö manö piral gau nɨbö nɨp neb neb göm hagmɨdal rö, rɨmnap halö nɨp hag nɨŋagla.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Jisas God sabe gep ram au nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Krais u nɨpe Depid ñɨ nɨpe nöp,’ a gɨpal?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Ana Uɫ u, Depid nɨp gasɨ ñö, Depid nɨpe ke kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Anɨb u, Depid nɨpe ke Krais nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a ga. Pen Krais Depid ñɨ nɨpe mɨdböp, nɨp ‘Bɨ Kub yad’ a gagböp,” a ga. Jisas manö iƚ anɨgöl nɨŋöm hag aij ga rö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ mɨdeila gau manö nɨp u ñɨñɨ löl gɨ nɨŋla.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöl gɨ haga, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau kalɨp nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, waƚɨj mɨlö kub gau löm, maker gau arno, nɨbi bɨ gau, auabim e, gɨlö, hib hane i adö laŋ mɨdeiaŋ, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Pen Juda magum gep ram u arno, hanɨp ka adö aij aij bɨ kub asɨkpal adö u asɨkmön, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal. Nɨbi bɨ nan kub ñɨŋbal aŋ u, u rö nöp, nɨbi bɨ amgö ilö adö au asɨkno, hanɨp nɨŋöm, hon bɨ gep hib mɨdöp, a gɨnaböl, a göm, gasɨ u nɨŋbal.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau nan hon rö laŋ, a göm, pɨƚɨ gɨ udpal. God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub piral piral adö rɨmnap nöp gau hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö God kalpe ilön kub unbö ke yabɨƚ ñɨnab,” a ga.
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Jisas God sabe gep ram mani dap ñɨmɨdal mɨgan söl au asɨk mɨdöm nɨŋa, nɨbi bɨ gep gau, mani iru nöp dap yula.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Pen nɨbi kaŋɨƚ mani mɨdageia ap, mani aɫɨ magö pro mɨhöp dap yua.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Anɨg ga nɨŋöm, Jisas nɨpe bɨ nɨpe gau hagö aueila haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau kale mani pro ñɨbal, pen nɨbi kaŋɨƚ i mani kub yabɨƚ ñöb.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Nɨbi bɨ mani iru mɨdöp gau, mani kale rɨmnap halö iru nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, mani kale God nɨp rɨmnap nöp dap ñɨbal; pen nɨbi kaŋɨƚ i, mani nɨpe magö mɨhöp mɨdajɨp u magöŋhalö dap ñöb. Nɨpe nan rau ñɨŋeb mani ap mɨdagöp. Anɨg göp u, God nɨŋö, nɨbi bɨ rɨmnap pro ñɨbal u pen nɨbi kaŋɨƚ i kub yabɨƚ ñöb,” a ga.
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.