Marcos 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip am am Jerusalem söl söl göl gɨ, Olip Dum, ram rɨƚɨg agƚö Bedpagi Bedani a gal u amjaköm, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hagöm haga,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ram mɨnöŋ mɨgan lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki marep nɨbi bɨ ud ajagpal ap adɨk lɨlö mɨdeinab. Nɨŋmil, hubɨk daumil.
2 com a seguinte ordem:
3 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp nɨhön gɨnɨg anɨg gabil, a gaiöl, hagmil, ‘Bɨ Kub wög ap göm, kauyaŋ yuö, aunab,’ a gɨmil,” a ga.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Anɨg hagö, ammil nɨŋlö, kaj donki marep ap adan au ram ajöŋ iƚ goƚ au nagɨ adɨk lɨlö mɨdeia. Hubɨk gɨlö nɨŋöl gɨ,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 nɨbi bɨ yöp söl anɨb au mɨdeila gau hagla, “Nɨhön gɨnɨg kaj donki marep anɨbu hubɨk gabil?” ö gɨla.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Hageila, Jisas haga rö nöp hagailö, yau a gɨlö,
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 kaj donki marep anɨbu dam Jisas mɨdeia au apil, waƚɨj mɨlö kub kale ud jumil, kaj donki adö laŋ lailö, Jisas adö anɨbu asɨka.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Nɨbi bɨ gau iru nöp, waƚɨj mɨlöbö kale gau ud juöm, adan majö adö au lɨla; rɨmnap mab uɫaŋ gau ud hak dap lɨla.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Anɨg göm, nɨbi bɨ nɨp nöd gɨla gau abe, nɨp hain gɨla gau abe, wɨñ alöl gɨ hagla,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Bac Depid kiŋ mɨdöm nɨbi bɨ abad mɨdmɨdöp rö,
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jisas anɨg göm, Jerusalem aramöm, God sabe gep ram raul u amöm, nan gau nɨŋ ajö nɨŋöl gɨ, sɨdö wad arö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau aip ram rɨƚɨg agƚö Bedani arla.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ruö pen, Bedani nɨbö ado gɨ adan aŋ au apöl gɨ, Jisas nɨp kɨyö la.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kɨyö lö, mɨlö yɨjɨg nɨŋa mab uɫem ap mɨdeia. Magö rɨmnap pɨlöm mɨdöp aka göm, amöm nɨŋa, magö pɨlaga; mab uɫaŋ nöp mɨdeia. Pen nɨhön: magö pɨlep ñɨn u auaga.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Anɨg gö, Jisas mab anɨbu haga, “Hainö nɨbi bɨ rɨmnap mab magö ne u ñɨŋagnaböl,” a ga. Bɨ nɨpe gau manö haga anɨbu nɨŋla.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jisas bɨ nɨpe gau uɫ gɨ, Jerusalem amöm, God sabe gep ram raul amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau sɨkim göl gɨ, mani yɨmjɨköl gɨ mɨdeila. Anɨg geila, mani yɨmjɨk geila abañ bad gau ud ado göm, yaur dap lɨlö rauöl gɨ mɨdeila mab po gau ud ado göm, nɨbi bɨ sɨkim göl gɨ, nan rauöl gɨ, ram raul anɨbu mɨdeila gau, kalɨp rɨdɨk gɨ höŋ yua.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Rɨdɨk gɨ höŋ yuöm haga, “Nan rɨmnap dap God sabe gep ram kabö waryö gɨgabö göl mɨdöp aŋ i padiagmim,” a ga.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Anɨg hagöm haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God hagöp, “Ram yad u, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö apöm, yɨp sabe gɨnaböl,” a göp,’ a gɨla. Pen kale anɨg gajim, bɨ nan si ud pi göl mɨdpal ram ap rö löp,” a ga.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, manö anɨbu nɨŋöm, nɨp al pak lun, a gɨla. Pen nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö nɨp u nɨŋöm aiö gɨla rö me, Jisas nɨp pɨñɨŋ göm, aigöl gun nɨp al pak lun, a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeila.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ram duga magö u, Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem arö göm arla.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ruö sɨb halö adan aŋ au amöl gɨ nɨŋla, mab uɫem Jisas hag ga u iƚ halö böŋ nöp mɨƚep gɨ mɨdeia.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Anɨg ga nɨŋöm Pida haga, “Manö hag ñeb bɨ, nöŋ! Uɫem mab rol hag gaina i mɨƚep gɨ lugöp!” a ga.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Hageia, Jisas haga, “God nɨp nɨŋ udmim.
22 Jesus respondeu:
23 Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnɨm, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö gasɨ añɨ nɨŋmim, dum ilö anɨbi ‘Ñɨg solwara aŋ au daŋ gɨ dam pak,’ a gɨnabim u, hagnabim rö gɨnab.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Anɨb u me, God nɨp hagnabun rö gɨnab, a gɨmim, gasɨ añɨ nɨŋmim hag nɨŋbe, hagnabim rö gɨnab.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Pen God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, nɨbi bɨ rɨmnap kalöp gɨ naij gɨpal gau nɨŋmim arö gɨmim nɨŋöm Nap kale kumi kabö adö laŋ mɨdöp u, nan si nan naij kale gɨpim gau nɨŋöm arö gɨnab.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Pen nɨbi bɨ rɨmnap kalöp gɨ naij gɨpal gau nɨŋmim arö gagnabim u, Nap kale kumi kabö adö laŋ mɨdöp u, nan si nan naij kale gɨpim gau u rö nöp nɨŋöm arö gagnab.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip kauyaŋ Jerusalem apjaköm, nɨpe God sabe gep ram raul gau gɨ ajö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, Jisas mɨdeia au apöm hagla,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Nöp an, anɨg gɨmön, a gö, gɨ ajabön?” ö gɨla.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñeinabim u, yad pen yad an hagö gɨ ajabin u, kalöp hag ñɨnabin.
29 Jesus respondeu:
30 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, God hagö ñɨg pak ña aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ñɨg pak ña? Yɨp hag ñɨbe, nɨŋɨn!” a ga.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon hagnabun, ‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, nɨhön gɨnɨg Jon manö nɨpe u nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Pen hon hagnabun, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, hanɨp nɨhön gɨnab?” ö gɨla. Pen nɨhön: nɨbi bɨ gau magöŋhalö, God hagö, Jon wög nɨpe gɨmɨdöp a göm nɨŋmɨdal u me, Juda bɨ kub anɨb gau pɨñɨŋ göm manö ke ap hagagla.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Gasɨ anɨbu nɨŋöm hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yɨp an hagö gɨ ajabin u, kalöp u rö nöp pen hag ñagnabin,” a ga.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.