Marcos 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip am am Jerusalem söl söl göl gɨ, Olip Dum, ram rɨƚɨg agƚö Bedpagi Bedani a gal u amjaköm, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hagöm haga,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 “Ram mɨnöŋ mɨgan lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki marep nɨbi bɨ ud ajagpal ap adɨk lɨlö mɨdeinab. Nɨŋmil, hubɨk daumil.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp nɨhön gɨnɨg anɨg gabil, a gaiöl, hagmil, ‘Bɨ Kub wög ap göm, kauyaŋ yuö, aunab,’ a gɨmil,” a ga.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Anɨg hagö, ammil nɨŋlö, kaj donki marep ap adan au ram ajöŋ iƚ goƚ au nagɨ adɨk lɨlö mɨdeia. Hubɨk gɨlö nɨŋöl gɨ,
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 nɨbi bɨ yöp söl anɨb au mɨdeila gau hagla, “Nɨhön gɨnɨg kaj donki marep anɨbu hubɨk gabil?” ö gɨla.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Hageila, Jisas haga rö nöp hagailö, yau a gɨlö,
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 kaj donki marep anɨbu dam Jisas mɨdeia au apil, waƚɨj mɨlö kub kale ud jumil, kaj donki adö laŋ lailö, Jisas adö anɨbu asɨka.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Nɨbi bɨ gau iru nöp, waƚɨj mɨlöbö kale gau ud juöm, adan majö adö au lɨla; rɨmnap mab uɫaŋ gau ud hak dap lɨla.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Anɨg göm, nɨbi bɨ nɨp nöd gɨla gau abe, nɨp hain gɨla gau abe, wɨñ alöl gɨ hagla,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Bac Depid kiŋ mɨdöm nɨbi bɨ abad mɨdmɨdöp rö,
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Jisas anɨg göm, Jerusalem aramöm, God sabe gep ram raul u amöm, nan gau nɨŋ ajö nɨŋöl gɨ, sɨdö wad arö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau aip ram rɨƚɨg agƚö Bedani arla.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ruö pen, Bedani nɨbö ado gɨ adan aŋ au apöl gɨ, Jisas nɨp kɨyö la.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Kɨyö lö, mɨlö yɨjɨg nɨŋa mab uɫem ap mɨdeia. Magö rɨmnap pɨlöm mɨdöp aka göm, amöm nɨŋa, magö pɨlaga; mab uɫaŋ nöp mɨdeia. Pen nɨhön: magö pɨlep ñɨn u auaga.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Anɨg gö, Jisas mab anɨbu haga, “Hainö nɨbi bɨ rɨmnap mab magö ne u ñɨŋagnaböl,” a ga. Bɨ nɨpe gau manö haga anɨbu nɨŋla.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Jisas bɨ nɨpe gau uɫ gɨ, Jerusalem amöm, God sabe gep ram raul amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau sɨkim göl gɨ, mani yɨmjɨköl gɨ mɨdeila. Anɨg geila, mani yɨmjɨk geila abañ bad gau ud ado göm, yaur dap lɨlö rauöl gɨ mɨdeila mab po gau ud ado göm, nɨbi bɨ sɨkim göl gɨ, nan rauöl gɨ, ram raul anɨbu mɨdeila gau, kalɨp rɨdɨk gɨ höŋ yua.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Rɨdɨk gɨ höŋ yuöm haga, “Nan rɨmnap dap God sabe gep ram kabö waryö gɨgabö göl mɨdöp aŋ i padiagmim,” a ga.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Anɨg hagöm haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God hagöp, “Ram yad u, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö apöm, yɨp sabe gɨnaböl,” a göp,’ a gɨla. Pen kale anɨg gajim, bɨ nan si ud pi göl mɨdpal ram ap rö löp,” a ga.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, manö anɨbu nɨŋöm, nɨp al pak lun, a gɨla. Pen nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö nɨp u nɨŋöm aiö gɨla rö me, Jisas nɨp pɨñɨŋ göm, aigöl gun nɨp al pak lun, a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeila.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ram duga magö u, Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem arö göm arla.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Ruö sɨb halö adan aŋ au amöl gɨ nɨŋla, mab uɫem Jisas hag ga u iƚ halö böŋ nöp mɨƚep gɨ mɨdeia.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Anɨg ga nɨŋöm Pida haga, “Manö hag ñeb bɨ, nöŋ! Uɫem mab rol hag gaina i mɨƚep gɨ lugöp!” a ga.
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Hageia, Jisas haga, “God nɨp nɨŋ udmim.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnɨm, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö gasɨ añɨ nɨŋmim, dum ilö anɨbi ‘Ñɨg solwara aŋ au daŋ gɨ dam pak,’ a gɨnabim u, hagnabim rö gɨnab.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Anɨb u me, God nɨp hagnabun rö gɨnab, a gɨmim, gasɨ añɨ nɨŋmim hag nɨŋbe, hagnabim rö gɨnab.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Pen God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, nɨbi bɨ rɨmnap kalöp gɨ naij gɨpal gau nɨŋmim arö gɨmim nɨŋöm Nap kale kumi kabö adö laŋ mɨdöp u, nan si nan naij kale gɨpim gau nɨŋöm arö gɨnab.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Pen nɨbi bɨ rɨmnap kalöp gɨ naij gɨpal gau nɨŋmim arö gagnabim u, Nap kale kumi kabö adö laŋ mɨdöp u, nan si nan naij kale gɨpim gau u rö nöp nɨŋöm arö gagnab.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip kauyaŋ Jerusalem apjaköm, nɨpe God sabe gep ram raul gau gɨ ajö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, Jisas mɨdeia au apöm hagla,
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 “Nöp an, anɨg gɨmön, a gö, gɨ ajabön?” ö gɨla.
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñeinabim u, yad pen yad an hagö gɨ ajabin u, kalöp hag ñɨnabin.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, God hagö ñɨg pak ña aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ñɨg pak ña? Yɨp hag ñɨbe, nɨŋɨn!” a ga.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon hagnabun, ‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, nɨhön gɨnɨg Jon manö nɨpe u nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Pen hon hagnabun, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, hanɨp nɨhön gɨnab?” ö gɨla. Pen nɨhön: nɨbi bɨ gau magöŋhalö, God hagö, Jon wög nɨpe gɨmɨdöp a göm nɨŋmɨdal u me, Juda bɨ kub anɨb gau pɨñɨŋ göm manö ke ap hagagla.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Gasɨ anɨbu nɨŋöm hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yɨp an hagö gɨ ajabin u, kalöp u rö nöp pen hag ñagnabin,” a ga.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.