Marcos 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas Kapaneam arö göm, ram mɨnöŋ Judia aŋ gau amöm, am ñɨg Jodan juöm, böŋ lödaŋ ara. Nɨbi bɨ gau nɨŋöm, ap magum geila nɨŋöm nɨpe pör gɨmɨdöp rö kalɨp manö hag ña.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Bɨ Perisi rɨmnap, Jisas nɨhön rö hagnab, a göm, apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ gau nɨbi udöm, hag yunɨg, hag yunaböl aka ne nɨhön gasɨ nɨŋban?” ö gɨla.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Hageila, Jisas haga, “Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, kalöp manö nɨhön haga?” ö ga.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Hageia hagla, “Mosɨs haga, ‘Nɨbi hag yunɨg, “Nöp hag yuabin,” a göm, köp bad ap kalɨ kƚiñ rɨköm nɨp ñöm, hag yunɨm,’ a ga,” a gɨla.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Hageila, Jisas haga, “Kalöp manö hag ñö, nɨŋmim, yɨŋɨd udagpim u me, Mosɨs lo manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨka.
5 Então Jesus disse:
6 Pen God ram mɨnöŋ hadame dagol gɨ la ñɨn u, bɨ gɨ löm, nɨbi gɨ löm, ga.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Adö anɨbu me, bɨ gau nɨme nap bɨ aip mɨdöm, am nɨbi udöl gɨ, kalɨp arö göm,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 kale ber mɨhau jɨm ñöl hanlö hañ romaŋ añɨ lɨnab. Hainö ke ke wasö, jɨm ñöl nöp mɨdeinabil.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 God hagö, bɨ nɨbi udöm hañ romaŋ añɨ lɨnab anɨbu, bɨ rɨmnap am kalɨp hag pak asɨk ke ke lagöl,” a ga.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip kauyaŋ ram raul mɨgan yaŋ amöm, Jisas nɨp manö adö anɨbu kauyaŋ hag nɨŋeila.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Jisas haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, hag yuöm, am nɨbi hain nɨbö udnab u, nɨpe nɨbi si udep bɨ.
11 E Jesus respondeu:
12 Nɨbi u, u rö nöp, bɨ udöm, arö göm, am bɨ hain nɨbö udnab u, nɨpe bɨ si udep nɨbi,” a ga.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Nɨbi bɨ rɨmnap, Jisas ñɨ pai hon gau ud nɨŋaŋ, a göm, daueila, pen bɨ nɨpe gau kalɨp hag geila.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Anɨg hageila, Jisas nɨŋö, mulu lugö, haga, “Ñɨ pai pro gau arö gɨpe, yad aulaŋ. God ram mɨnöŋ u ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdpal.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau, ñɨ pai pro gau God ram mɨnöŋ adö laŋ manö u nɨŋ udpal rö nɨŋ udagnaböl u, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl,” a ga.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro gau kalɨp ud wabi göm, ñɨmagö nɨpe nabɨc kalɨp adö laŋ löm haga, “God kalöp abad mɨdainɨm,” a ga.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Pen Jisas arö nɨŋöl gɨ, bɨ ap gɨ dö gɨ apöm, Jisas mɨdeia iƚ au kugom yɨmöm, haga, “Manö hag ñeb bɨ aij yabɨƚ! Yad nɨhön gem pör mɨdep u udnabin?” ö ga.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij yabɨƚ,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagpal; God añɨ me aij mɨdöp.
18 Jesus respondeu:
19 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Wip alagmim; nɨbi si bɨ si gagmim; nan si udagmim; manö kub hagmim piral hagagmim; manö piral hagmim nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau pɨƚɨ gɨ udagmim; name nap hagmil adö u rö nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Jisas anɨg hagö, bɨ anɨbu Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yad ñɨ pro nöp mɨdem, lo manö anɨb gau magöŋhalö nɨŋöl gɨ mɨdpin,” a ga.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Hagö, Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdmagö löm, haga, “Ne nan añɨ ap nöp gagpan. Ne ammön, nan ne nɨhön nɨhön mɨdöp gau sɨkim gɨ, mani udmön, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨmön. Anɨg gɨmön me, nan aij ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Anɨg hagö, bɨ anɨbu nan nɨpe iru mɨdeia rö, mög gö, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl gɨ ara.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋ gɨgabö göm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm ram nɨpe au abad mɨdeinab,” a ga.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ iru nöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp kauyaŋ haga, “Ñɨ pai yad gai i, manö hagabin i nɨŋim. God ram mɨnöŋ u uɫham arep rö mɨdöp!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno mani nan gau iru mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau aiö yabɨƚ göm, pen hag nɨŋöl hag nɨŋöl göm hagla, “Anɨb u, an rö pör mɨdep u udnab?” ö gɨla.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ gau ke göl rö lagöp; God nöp me nɨhön nɨhön gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp mɨdöp,” a ga.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Pen Pida Jisas nɨp haga, “Nöŋ! Hon ne aip ajöl gɨ, nan hon gau magöŋhalö arö gɨpun,” a ga.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Hageia, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, manö aij yad wög u gɨnɨg, ram mɨnöŋ kale arö göm aka, nɨñɨn nɨmam kale gau arö göm aka, nɨme nap kale gau arö göm aka, ñɨ pai kale gau arö göm aka, wög adɨŋ kale gau arö göm, wög yɨp geinaböl u,
29 Jesus respondeu:
30 God kalɨp ud aij gɨnab. Kalɨp abad mɨdö, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdeinaböl ñɨn u, ram, nɨñɨn nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai, wög adɨŋ kale iru yabɨƚ mɨdeinab. Pen ñɨn rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap gau, kalɨp nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal u nɨŋöm, kalɨp gɨ naij gɨnaböl. Hainö pen God kalɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe au ud arö, nɨpe aip pör nöp mɨdeinaböl.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö iru nöp jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ gau mɨdpal gau, hainö iru nöp nöd am mɨdeinaböl,” a ga.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Pen kale Jerusalem amöl gɨ, Jisas nöd ga; bɨ nɨpe gau hain göm, gasɨ mɨlö mɨlö nɨŋöl gɨ areila nɨŋöm nɨbi bɨ hain aueila gau nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla. Jisas pen bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp nöp uɫ gɨ, goƚ au amöm, nan nɨhön nɨp gɨnɨg ga u kalɨp hag ña.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Jisas haga, “Hon Jerusalem arno nɨŋöl gɨ, bɨ ap Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp kain gɨ dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe ñɨmagö kalɨp ñö, nɨp manö kub hagöm, ‘Bɨ anɨbi nɨp al pak lep,’ a göm, ud bɨ Juda wasö gau kalɨp ñɨnaböl.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ñɨlö, nɨp hag juöm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, dam böŋ nöp al pak lɨlö umnab. Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhau, Jems aip Jon aip apil Jisas nɨp haglö, “Manö hag ñeb bɨ, hol mɨhöŋ nöp manö ap hag nɨŋlo, ne yau a gɨmön gɨnabön u aij,” a gɨlö.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Anɨg hagailö, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag nɨŋnɨg gabil anɨbu, yad kalöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Hageia haglö, “Hainö ne mailö aij ke halö mɨdmön, ram mɨnöŋ magöŋhalö kiŋ rö abad mɨdeinabön ñɨn u, halɨp mɨhöŋ, bɨ ap ud ñɨmagö yɨjɨg böŋ lau adö lɨmön, bɨ ap ud ñɨmagö sɨdagö böŋ lau adö lö, asɨk mɨdaiul,” a gɨlö.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Anɨg haglö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ nɨŋ aij gɨmil hagagabil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnabin u kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil? Yad ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil?” ö ga.
38 Jesus respondeu:
39 Hageia, “Yau, anɨg gɨnabul,” a gɨlö. Hagailö, Jisas haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg yad ñɨŋnabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil; ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil u pen
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 ñɨmagö yɨjɨg yad böŋ lau an mɨdeinab, ñɨmagö sɨdagö yad böŋ lau an mɨdeinab u yad hagagnabin; u bapi nan nɨpe; nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a ga.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö anɨbu nɨŋlö, kalɨp mulu lugö, Jems Jon bɨ mɨhau kalɨp hag gɨla.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Anɨg gɨlö, Jisas kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm ana udöm hain gɨnaböl me.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö nagɨ wög gep bɨ ap rö mɨdainɨm.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ, a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, nɨbi bɨ iru nöp kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
45 Porque até o
46 Jisas bɨ nɨpe gau aip daun kub Jeriko amjakla. Kale Jeriko arɨk arnɨg, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp aip arla. Bɨ Dimeas ñɨ nɨpe Badimeas amgö we ga u, mani ñim, a göm, asɨb hagöl gɨ, adan goƚ au asɨk mɨdeia.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u auab,” a gɨlö nɨŋöm, nɨpe wɨñ alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Hageia, nɨbi bɨ gau nɨp hag göm hagla, “Manö hagagmön! Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdöm wasö, meg magö dap ranöm wɨñ kub alöm haga, “Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Hageia, Jisas söl anɨb au pɨdöŋ göm haga, “Nɨp wɨñ albe, aui auaŋ,” a ga. Hagö, nɨbi bɨ gau bɨ amgö we u nɨp hagla, “Jisas nöp wɨñ alab. Urakmön gasɨ halö aumön,” a gɨla.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Hageila, waƚɨj mɨlöbö nɨpe u ud ju yuöm, yɨŋɨd nöp uraköm, Jisas mɨdeia au ara.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Areia, Jisas nɨp haga, “Yɨp nɨhön gaŋ, a gɨmön, auabön?” ö ga. Hageia haga, “Manö hag ñeb bɨ. Amgö u kauyaŋ nɨŋnam, a gem, auabin,” a ga.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Hageia, Jisas haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan u rö, me ne kamɨŋ löp, gö ne aru,” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm Jisas aip ara.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.