Marcos 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Jisas Kapaneam arö göm, ram mɨnöŋ Judia aŋ gau amöm, am ñɨg Jodan juöm, böŋ lödaŋ ara. Nɨbi bɨ gau nɨŋöm, ap magum geila nɨŋöm nɨpe pör gɨmɨdöp rö kalɨp manö hag ña.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Bɨ Perisi rɨmnap, Jisas nɨhön rö hagnab, a göm, apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ gau nɨbi udöm, hag yunɨg, hag yunaböl aka ne nɨhön gasɨ nɨŋban?” ö gɨla.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Hageila, Jisas haga, “Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, kalöp manö nɨhön haga?” ö ga.
3 Jesus respondeu:
4 Hageia hagla, “Mosɨs haga, ‘Nɨbi hag yunɨg, “Nöp hag yuabin,” a göm, köp bad ap kalɨ kƚiñ rɨköm nɨp ñöm, hag yunɨm,’ a ga,” a gɨla.
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Hageila, Jisas haga, “Kalöp manö hag ñö, nɨŋmim, yɨŋɨd udagpim u me, Mosɨs lo manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨka.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Pen God ram mɨnöŋ hadame dagol gɨ la ñɨn u, bɨ gɨ löm, nɨbi gɨ löm, ga.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Adö anɨbu me, bɨ gau nɨme nap bɨ aip mɨdöm, am nɨbi udöl gɨ, kalɨp arö göm,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 kale ber mɨhau jɨm ñöl hanlö hañ romaŋ añɨ lɨnab. Hainö ke ke wasö, jɨm ñöl nöp mɨdeinabil.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 God hagö, bɨ nɨbi udöm hañ romaŋ añɨ lɨnab anɨbu, bɨ rɨmnap am kalɨp hag pak asɨk ke ke lagöl,” a ga.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip kauyaŋ ram raul mɨgan yaŋ amöm, Jisas nɨp manö adö anɨbu kauyaŋ hag nɨŋeila.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Jisas haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, hag yuöm, am nɨbi hain nɨbö udnab u, nɨpe nɨbi si udep bɨ.
11 E Jesus lhes disse:
12 Nɨbi u, u rö nöp, bɨ udöm, arö göm, am bɨ hain nɨbö udnab u, nɨpe bɨ si udep nɨbi,” a ga.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Nɨbi bɨ rɨmnap, Jisas ñɨ pai hon gau ud nɨŋaŋ, a göm, daueila, pen bɨ nɨpe gau kalɨp hag geila.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Anɨg hageila, Jisas nɨŋö, mulu lugö, haga, “Ñɨ pai pro gau arö gɨpe, yad aulaŋ. God ram mɨnöŋ u ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdpal.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau, ñɨ pai pro gau God ram mɨnöŋ adö laŋ manö u nɨŋ udpal rö nɨŋ udagnaböl u, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl,” a ga.
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro gau kalɨp ud wabi göm, ñɨmagö nɨpe nabɨc kalɨp adö laŋ löm haga, “God kalöp abad mɨdainɨm,” a ga.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Pen Jisas arö nɨŋöl gɨ, bɨ ap gɨ dö gɨ apöm, Jisas mɨdeia iƚ au kugom yɨmöm, haga, “Manö hag ñeb bɨ aij yabɨƚ! Yad nɨhön gem pör mɨdep u udnabin?” ö ga.
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij yabɨƚ,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagpal; God añɨ me aij mɨdöp.
18 Jesus respondeu:
19 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Wip alagmim; nɨbi si bɨ si gagmim; nan si udagmim; manö kub hagmim piral hagagmim; manö piral hagmim nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau pɨƚɨ gɨ udagmim; name nap hagmil adö u rö nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Jisas anɨg hagö, bɨ anɨbu Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yad ñɨ pro nöp mɨdem, lo manö anɨb gau magöŋhalö nɨŋöl gɨ mɨdpin,” a ga.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Hagö, Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdmagö löm, haga, “Ne nan añɨ ap nöp gagpan. Ne ammön, nan ne nɨhön nɨhön mɨdöp gau sɨkim gɨ, mani udmön, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨmön. Anɨg gɨmön me, nan aij ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Anɨg hagö, bɨ anɨbu nan nɨpe iru mɨdeia rö, mög gö, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl gɨ ara.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋ gɨgabö göm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm ram nɨpe au abad mɨdeinab,” a ga.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ iru nöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp kauyaŋ haga, “Ñɨ pai yad gai i, manö hagabin i nɨŋim. God ram mɨnöŋ u uɫham arep rö mɨdöp!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno mani nan gau iru mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau aiö yabɨƚ göm, pen hag nɨŋöl hag nɨŋöl göm hagla, “Anɨb u, an rö pör mɨdep u udnab?” ö gɨla.
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ gau ke göl rö lagöp; God nöp me nɨhön nɨhön gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp mɨdöp,” a ga.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Pen Pida Jisas nɨp haga, “Nöŋ! Hon ne aip ajöl gɨ, nan hon gau magöŋhalö arö gɨpun,” a ga.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Hageia, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, manö aij yad wög u gɨnɨg, ram mɨnöŋ kale arö göm aka, nɨñɨn nɨmam kale gau arö göm aka, nɨme nap kale gau arö göm aka, ñɨ pai kale gau arö göm aka, wög adɨŋ kale gau arö göm, wög yɨp geinaböl u,
29 Jesus respondeu:
30 God kalɨp ud aij gɨnab. Kalɨp abad mɨdö, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdeinaböl ñɨn u, ram, nɨñɨn nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai, wög adɨŋ kale iru yabɨƚ mɨdeinab. Pen ñɨn rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap gau, kalɨp nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal u nɨŋöm, kalɨp gɨ naij gɨnaböl. Hainö pen God kalɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe au ud arö, nɨpe aip pör nöp mɨdeinaböl.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö iru nöp jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ gau mɨdpal gau, hainö iru nöp nöd am mɨdeinaböl,” a ga.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Pen kale Jerusalem amöl gɨ, Jisas nöd ga; bɨ nɨpe gau hain göm, gasɨ mɨlö mɨlö nɨŋöl gɨ areila nɨŋöm nɨbi bɨ hain aueila gau nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla. Jisas pen bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp nöp uɫ gɨ, goƚ au amöm, nan nɨhön nɨp gɨnɨg ga u kalɨp hag ña.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Jisas haga, “Hon Jerusalem arno nɨŋöl gɨ, bɨ ap Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp kain gɨ dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe ñɨmagö kalɨp ñö, nɨp manö kub hagöm, ‘Bɨ anɨbi nɨp al pak lep,’ a göm, ud bɨ Juda wasö gau kalɨp ñɨnaböl.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Ñɨlö, nɨp hag juöm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, dam böŋ nöp al pak lɨlö umnab. Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhau, Jems aip Jon aip apil Jisas nɨp haglö, “Manö hag ñeb bɨ, hol mɨhöŋ nöp manö ap hag nɨŋlo, ne yau a gɨmön gɨnabön u aij,” a gɨlö.
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Anɨg hagailö, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag nɨŋnɨg gabil anɨbu, yad kalöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Hageia haglö, “Hainö ne mailö aij ke halö mɨdmön, ram mɨnöŋ magöŋhalö kiŋ rö abad mɨdeinabön ñɨn u, halɨp mɨhöŋ, bɨ ap ud ñɨmagö yɨjɨg böŋ lau adö lɨmön, bɨ ap ud ñɨmagö sɨdagö böŋ lau adö lö, asɨk mɨdaiul,” a gɨlö.
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Anɨg haglö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ nɨŋ aij gɨmil hagagabil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnabin u kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil? Yad ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil?” ö ga.
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Hageia, “Yau, anɨg gɨnabul,” a gɨlö. Hagailö, Jisas haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg yad ñɨŋnabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil; ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil u pen
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 ñɨmagö yɨjɨg yad böŋ lau an mɨdeinab, ñɨmagö sɨdagö yad böŋ lau an mɨdeinab u yad hagagnabin; u bapi nan nɨpe; nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a ga.
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö anɨbu nɨŋlö, kalɨp mulu lugö, Jems Jon bɨ mɨhau kalɨp hag gɨla.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Anɨg gɨlö, Jisas kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm ana udöm hain gɨnaböl me.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö nagɨ wög gep bɨ ap rö mɨdainɨm.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ, a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, nɨbi bɨ iru nöp kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Jisas bɨ nɨpe gau aip daun kub Jeriko amjakla. Kale Jeriko arɨk arnɨg, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp aip arla. Bɨ Dimeas ñɨ nɨpe Badimeas amgö we ga u, mani ñim, a göm, asɨb hagöl gɨ, adan goƚ au asɨk mɨdeia.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u auab,” a gɨlö nɨŋöm, nɨpe wɨñ alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Hageia, nɨbi bɨ gau nɨp hag göm hagla, “Manö hagagmön! Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdöm wasö, meg magö dap ranöm wɨñ kub alöm haga, “Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Hageia, Jisas söl anɨb au pɨdöŋ göm haga, “Nɨp wɨñ albe, aui auaŋ,” a ga. Hagö, nɨbi bɨ gau bɨ amgö we u nɨp hagla, “Jisas nöp wɨñ alab. Urakmön gasɨ halö aumön,” a gɨla.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Hageila, waƚɨj mɨlöbö nɨpe u ud ju yuöm, yɨŋɨd nöp uraköm, Jisas mɨdeia au ara.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Areia, Jisas nɨp haga, “Yɨp nɨhön gaŋ, a gɨmön, auabön?” ö ga. Hageia haga, “Manö hag ñeb bɨ. Amgö u kauyaŋ nɨŋnam, a gem, auabin,” a ga.
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Hageia, Jisas haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan u rö, me ne kamɨŋ löp, gö ne aru,” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm Jisas aip ara.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.