Marcos 10

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas Kapaneam arö göm, ram mɨnöŋ Judia aŋ gau amöm, am ñɨg Jodan juöm, böŋ lödaŋ ara. Nɨbi bɨ gau nɨŋöm, ap magum geila nɨŋöm nɨpe pör gɨmɨdöp rö kalɨp manö hag ña.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Bɨ Perisi rɨmnap, Jisas nɨhön rö hagnab, a göm, apöm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ gau nɨbi udöm, hag yunɨg, hag yunaböl aka ne nɨhön gasɨ nɨŋban?” ö gɨla.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Hageila, Jisas haga, “Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, kalöp manö nɨhön haga?” ö ga.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Hageia hagla, “Mosɨs haga, ‘Nɨbi hag yunɨg, “Nöp hag yuabin,” a göm, köp bad ap kalɨ kƚiñ rɨköm nɨp ñöm, hag yunɨm,’ a ga,” a gɨla.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Hageila, Jisas haga, “Kalöp manö hag ñö, nɨŋmim, yɨŋɨd udagpim u me, Mosɨs lo manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨka.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Pen God ram mɨnöŋ hadame dagol gɨ la ñɨn u, bɨ gɨ löm, nɨbi gɨ löm, ga.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Adö anɨbu me, bɨ gau nɨme nap bɨ aip mɨdöm, am nɨbi udöl gɨ, kalɨp arö göm,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 kale ber mɨhau jɨm ñöl hanlö hañ romaŋ añɨ lɨnab. Hainö ke ke wasö, jɨm ñöl nöp mɨdeinabil.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 God hagö, bɨ nɨbi udöm hañ romaŋ añɨ lɨnab anɨbu, bɨ rɨmnap am kalɨp hag pak asɨk ke ke lagöl,” a ga.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip kauyaŋ ram raul mɨgan yaŋ amöm, Jisas nɨp manö adö anɨbu kauyaŋ hag nɨŋeila.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Jisas haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, hag yuöm, am nɨbi hain nɨbö udnab u, nɨpe nɨbi si udep bɨ.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Nɨbi u, u rö nöp, bɨ udöm, arö göm, am bɨ hain nɨbö udnab u, nɨpe bɨ si udep nɨbi,” a ga.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Nɨbi bɨ rɨmnap, Jisas ñɨ pai hon gau ud nɨŋaŋ, a göm, daueila, pen bɨ nɨpe gau kalɨp hag geila.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Anɨg hageila, Jisas nɨŋö, mulu lugö, haga, “Ñɨ pai pro gau arö gɨpe, yad aulaŋ. God ram mɨnöŋ u ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdpal.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ gau, ñɨ pai pro gau God ram mɨnöŋ adö laŋ manö u nɨŋ udpal rö nɨŋ udagnaböl u, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl,” a ga.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro gau kalɨp ud wabi göm, ñɨmagö nɨpe nabɨc kalɨp adö laŋ löm haga, “God kalöp abad mɨdainɨm,” a ga.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Pen Jisas arö nɨŋöl gɨ, bɨ ap gɨ dö gɨ apöm, Jisas mɨdeia iƚ au kugom yɨmöm, haga, “Manö hag ñeb bɨ aij yabɨƚ! Yad nɨhön gem pör mɨdep u udnabin?” ö ga.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij yabɨƚ,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagpal; God añɨ me aij mɨdöp.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Wip alagmim; nɨbi si bɨ si gagmim; nan si udagmim; manö kub hagmim piral hagagmim; manö piral hagmim nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau pɨƚɨ gɨ udagmim; name nap hagmil adö u rö nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Jisas anɨg hagö, bɨ anɨbu Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yad ñɨ pro nöp mɨdem, lo manö anɨb gau magöŋhalö nɨŋöl gɨ mɨdpin,” a ga.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Hagö, Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdmagö löm, haga, “Ne nan añɨ ap nöp gagpan. Ne ammön, nan ne nɨhön nɨhön mɨdöp gau sɨkim gɨ, mani udmön, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨmön. Anɨg gɨmön me, nan aij ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Anɨg hagö, bɨ anɨbu nan nɨpe iru mɨdeia rö, mög gö, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl gɨ ara.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋ gɨgabö göm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm ram nɨpe au abad mɨdeinab,” a ga.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ iru nöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp kauyaŋ haga, “Ñɨ pai yad gai i, manö hagabin i nɨŋim. God ram mɨnöŋ u uɫham arep rö mɨdöp!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno mani nan gau iru mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau aiö yabɨƚ göm, pen hag nɨŋöl hag nɨŋöl göm hagla, “Anɨb u, an rö pör mɨdep u udnab?” ö gɨla.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ gau ke göl rö lagöp; God nöp me nɨhön nɨhön gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp mɨdöp,” a ga.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Pen Pida Jisas nɨp haga, “Nöŋ! Hon ne aip ajöl gɨ, nan hon gau magöŋhalö arö gɨpun,” a ga.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Hageia, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, manö aij yad wög u gɨnɨg, ram mɨnöŋ kale arö göm aka, nɨñɨn nɨmam kale gau arö göm aka, nɨme nap kale gau arö göm aka, ñɨ pai kale gau arö göm aka, wög adɨŋ kale gau arö göm, wög yɨp geinaböl u,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 God kalɨp ud aij gɨnab. Kalɨp abad mɨdö, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdeinaböl ñɨn u, ram, nɨñɨn nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai, wög adɨŋ kale iru yabɨƚ mɨdeinab. Pen ñɨn rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap gau, kalɨp nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal u nɨŋöm, kalɨp gɨ naij gɨnaböl. Hainö pen God kalɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe au ud arö, nɨpe aip pör nöp mɨdeinaböl.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö iru nöp jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ gau mɨdpal gau, hainö iru nöp nöd am mɨdeinaböl,” a ga.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Pen kale Jerusalem amöl gɨ, Jisas nöd ga; bɨ nɨpe gau hain göm, gasɨ mɨlö mɨlö nɨŋöl gɨ areila nɨŋöm nɨbi bɨ hain aueila gau nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla. Jisas pen bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp nöp uɫ gɨ, goƚ au amöm, nan nɨhön nɨp gɨnɨg ga u kalɨp hag ña.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Jisas haga, “Hon Jerusalem arno nɨŋöl gɨ, bɨ ap Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp kain gɨ dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe ñɨmagö kalɨp ñö, nɨp manö kub hagöm, ‘Bɨ anɨbi nɨp al pak lep,’ a göm, ud bɨ Juda wasö gau kalɨp ñɨnaböl.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ñɨlö, nɨp hag juöm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, dam böŋ nöp al pak lɨlö umnab. Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhau, Jems aip Jon aip apil Jisas nɨp haglö, “Manö hag ñeb bɨ, hol mɨhöŋ nöp manö ap hag nɨŋlo, ne yau a gɨmön gɨnabön u aij,” a gɨlö.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Anɨg hagailö, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag nɨŋnɨg gabil anɨbu, yad kalöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Hageia haglö, “Hainö ne mailö aij ke halö mɨdmön, ram mɨnöŋ magöŋhalö kiŋ rö abad mɨdeinabön ñɨn u, halɨp mɨhöŋ, bɨ ap ud ñɨmagö yɨjɨg böŋ lau adö lɨmön, bɨ ap ud ñɨmagö sɨdagö böŋ lau adö lö, asɨk mɨdaiul,” a gɨlö.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Anɨg haglö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ nɨŋ aij gɨmil hagagabil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnabin u kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil? Yad ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil?” ö ga.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Hageia, “Yau, anɨg gɨnabul,” a gɨlö. Hagailö, Jisas haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg yad ñɨŋnabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil; ñɨg paknabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp paknabil u pen
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 ñɨmagö yɨjɨg yad böŋ lau an mɨdeinab, ñɨmagö sɨdagö yad böŋ lau an mɨdeinab u yad hagagnabin; u bapi nan nɨpe; nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a ga.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö anɨbu nɨŋlö, kalɨp mulu lugö, Jems Jon bɨ mɨhau kalɨp hag gɨla.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Anɨg gɨlö, Jisas kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm ana udöm hain gɨnaböl me.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö nagɨ wög gep bɨ ap rö mɨdainɨm.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ, a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, nɨbi bɨ iru nöp kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jisas bɨ nɨpe gau aip daun kub Jeriko amjakla. Kale Jeriko arɨk arnɨg, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp aip arla. Bɨ Dimeas ñɨ nɨpe Badimeas amgö we ga u, mani ñim, a göm, asɨb hagöl gɨ, adan goƚ au asɨk mɨdeia.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u auab,” a gɨlö nɨŋöm, nɨpe wɨñ alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Hageia, nɨbi bɨ gau nɨp hag göm hagla, “Manö hagagmön! Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdöm wasö, meg magö dap ranöm wɨñ kub alöm haga, “Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Hageia, Jisas söl anɨb au pɨdöŋ göm haga, “Nɨp wɨñ albe, aui auaŋ,” a ga. Hagö, nɨbi bɨ gau bɨ amgö we u nɨp hagla, “Jisas nöp wɨñ alab. Urakmön gasɨ halö aumön,” a gɨla.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Hageila, waƚɨj mɨlöbö nɨpe u ud ju yuöm, yɨŋɨd nöp uraköm, Jisas mɨdeia au ara.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Areia, Jisas nɨp haga, “Yɨp nɨhön gaŋ, a gɨmön, auabön?” ö ga. Hageia haga, “Manö hag ñeb bɨ. Amgö u kauyaŋ nɨŋnam, a gem, auabin,” a ga.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Hageia, Jisas haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan u rö, me ne kamɨŋ löp, gö ne aru,” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm Jisas aip ara.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.