Lucas 9

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 — ausente —
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Pen arnɨg gɨmim, waƚab adɨŋ, wadɨ, nan ñɨŋeb, mani, waƚɨj, nan gau halö ud aragmim; yɨharɨŋ armim.
3 E disse-lhes:
4 Daun ap ammim ram ap amjakmim, kalöp hag udaiöl, kalɨp aip han mɨdmim, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, magö u nöp arɨk armim.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Pen ram mɨnöŋ mɨgan ap arbe, kalöp hag udagaiöl, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, kalɨp hagmim, ‘Manö aij u dauajun udagpim rö, mɨnöŋ naböŋ kalöp i auajun, nan acɨp acɨp ma hanɨp udöp u ƚɨk gɨ yuun arabun,’ a gɨmim, ƚɨk gɨ yumim armim. Anɨg gɨnabim, kale gɨ naij gɨpal u nɨŋnaböl,” a ga.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Anɨg hagö, kale ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau gau am am manö aij u hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ mɨña ga gau gɨlö kamɨŋ la.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨhön nɨhön ga manö u hag amɨl apɨl gɨlö nɨŋöl gɨ, gapman bɨ kub Herod nɨŋöm, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa. Nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb uŋam rɨb gɨ dö gɨla uma u, kauyaŋ uraköp,” a gɨla.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Rɨmnap hagla, “Bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija nɨpe auöp,” a gɨla. Rɨmnap hagla, “Bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp,” a gɨla.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Anɨg haglö, bɨ kub Herod haga, “Jon nɨp uŋam rɨb gɨ dö gɨnö hadö uma rö, bɨ anɨbu bɨ an ap mɨdö nɨŋöl gɨ hagaböl u am nɨŋnam,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ado gɨ apöm, ram mɨnöŋ gau ajöm nan nɨhön nɨhön gɨla manö u, Jisas nɨp hag ñɨla. Hag ñɨlö, am ram mɨnöŋ mɨgan ap ke am mɨdaiun a göm, Jisas kalɨp uɫ göm Bedsaida daun au arla.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe gau aip apöm padiaböl,” a gɨla. Anɨg haglö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp nɨŋnɨg hain gɨla. Aueila, nɨpe aij auabim e göm, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalɨp hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Pen dugo sɨdö wad arnɨg geia magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ apöm, Jisas nɨp hagla, “Ram mɨnöŋ gai i, nɨbi bɨ mɨdagpal, ram mɨnöŋ nöp aŋ aui mɨdpun rö u, nɨbi bɨ gai i kalɨp hag yuö, ram nɨbi bɨ mɨdpal gau ke ke amöm, nan ñɨŋeb kale gau ke uƚhai nɨŋöm, haneb mɨgan gau uƚhai nɨŋlaŋ,” a gɨla.
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Kale ke nan magö kalɨp ñɨmim,” a ga.
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ apöm magum gɨla gau, nɨbi ñɨ pai gau wasö, bɨ gau nöp me wö ralla paip dausan (5000) rö ara.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Hageia, bɨ nɨpe gau nɨpe haga rö nöp gɨlö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö au asɨkla.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Nɨpe bred magö unbö mamɨd u udöm, kabsaƚ mɨhau halö udöm, gɨlaŋ gɨ kumi kabö adö laŋ au nɨŋöm, God nɨp aij a göm, nan ñɨŋeb anɨbu ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, kale pen udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ñeila, kale magöŋhalö ñɨŋ damöm, ñɨŋ haköl rö lagö, naböŋ naböŋ pali pali gɨla gau, bɨ nɨpe gau ud wadɨ unbö mɨgan laŋ yaglö ajmaŋ raua.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Pen ñɨn ap, Jisas am ke halö God nɨp sabe göl gɨ mɨdöm, bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ gau yɨp bɨ an a gɨ gasɨ nɨŋbal?” ö ga.
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Hageia hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nöp Jon bɨ ñɨg pak ñeb u a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp a gɨ gasɨ nɨŋbal,” a gɨla.
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Hageila, Jisas kalɨp pen hag nɨŋa, “Pen kale ke yɨp bɨ an a gɨmim, gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Manö anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim, wasö yabɨƚ!” a ga.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Jisas anɨg hagöm, manö ap hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ilön kub yabɨƚ ñɨnaböl. Bɨ manö ud asɨkep gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨp nɨŋlö mulu lugö al pak lɨlö, umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
22 dizendo:
23 Pen Jisas bɨ nɨpe gau abe, nɨbi bɨ mɨdeila gau abe, kalɨp magöŋhalö hagöm haga, “Nɨbi bɨ yɨp hain gun a göm, gasɨ nɨŋeinaböl gau, nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, hañ romaŋ kale ke gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, ñɨn añɨ añɨ mab kros ud kag göm yɨp hain göl.
23 Jesus dizia a todos:
24 Nɨbi bɨ an, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon ke gasɨ nɨŋun mɨd aij gɨnabun a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, böŋ nöp ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ an, Jisas nɨp nɨŋ udun, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon nɨhön nɨhön gɨnab u manö mɨdagöp a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, kamɨŋ mɨdep magö u udnaböl.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Nɨbi bɨ nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i udun a göm, gɨlö arnab gau, nan aij aij gau udöm, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨd aij gɨnaböl, pen hainö umöm mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i arö göm, God aip pör pör mɨdaiöl rö lagnab.
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Nɨbi bɨ an yɨp nable gö, yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a göm, manö yad nɨŋ udagnab u, hainö Bapi hol apɨl mailö aij ke u udem, ejol uɫ mailö aij halö gau aip aunabin ñɨn u, bɨ anɨbu nɨp nable gö, nɨŋagpin a gɨnabin.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Pen kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i rɨmnap umagnabim; kamɨŋ nöp mɨdmim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u nɨŋnabim,” a ga.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Jisas anɨg hagöm, ñɨn unbö raleb jɨŋ rö mɨdöm, Jon, Jems, Pida kalɨp uɫ göm, God nɨp sabe gɨnɨg göm yöp dum anɨb au ara.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Amöm, God sabe gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, mulu adɨŋ nɨpe ke yabɨƚ löm, waƚɨj nɨpe rud yabɨƚ löm, mailö unbö ke yabɨƚ ga nɨŋla.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 — ausente —
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pen Pida, Jems, Jon kalɨp yam hon auö, amgö ju ju göl gɨ mɨdeila, pen mɨdö kale amgö ñɨl nɨŋöm, Jisas mailö aij nɨpe u abe, bɨ anɨb mɨhau Jisas aip urak mɨdailö gau abe, nɨŋla.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Bɨ anɨb mɨhau arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne hanɨp yau a gö, ram bada yɨharɨŋ mɨhau nɨgaŋ, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap gun,” a ga.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kumi rud kub ap apöm kalɨp magöŋhalö ralu ñö pɨñɨŋ gɨla.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Pen manö ap kumi aŋ au nɨbö apöm haga, “Bɨ i Ñɨ yad; yad nɨp hag lɨnö. Kale manö nɨpe hagnɨm rö nɨŋmim,” a ga.
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Manö hag pɨs gö, magö anɨbu nöp nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia. Pen dum ilö laŋ mɨdöm, nan ga u nɨŋeila u, ñɨn aŋ anɨb au nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Pen ruö, dum ilö laŋ anɨbu arö göm, adan au gɨyaŋ ap luglö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap kalɨp nable pakla.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Bɨ ap nɨbi bɨ aŋ anɨbu wɨñ kub alöm haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad añɨ i, ne mög nɨŋmön a gem dauabin.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Kɨjaki aiön pi pör nɨp abaŋ al mɨdöm nɨp gö, wɨñ kub yabɨƚ alöm gɨ dam paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, um dam aŋ löl gɨ auöp. Nɨp anɨg göm, pör pör nöp gö gö me, nɨpe ilön mab udöl gɨmɨdöp.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Bɨ ne gau kalɨp, kɨjaki mɨdöp anɨbu hag yuim, a gɨpin u pen kale hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim mɨnöŋ naböŋ iƚ i, ñɨn mai manö nɨŋ udnabimŋ Yad hadame nöp mɨŋör kale ud ajpin; pen hainö ñɨn aige gem mɨŋör kale ud arnam?” ö ga. Anɨg hagöm, bɨ anɨbu nɨp haga, “Ñɨ ne anɨbu söl aui dau,” a ga.
41 Jesus exclamou:
42 Jisas anɨg hageia, ñɨ anɨbu dap auö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi ñɨ u nɨp kƚö yabɨƚ göm, pa jö gɨ yuö gɨ dam pɨɫab paka. Jisas pen kɨjaki aiön pi u nɨp hag gö, ke arö nɨŋöl gɨ, ñɨ anɨbu kamɨŋ lö, Jisas dam nap nɨp ña.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, God kƚö nɨpe unbö ke anɨbu nɨŋöm, ñaul udla.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Manö hagnɨg gabin anɨbi, kale rɨmɨd lɨ nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim mɨdaimim. Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug nɨŋöm, bɨ rɨmnap kalɨp ñɨnaböl,” a ga.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pen manö haga anɨbu, kale rɨk nɨŋöl rö laga. Pen pɨñɨŋ göm Jisas nɨp hag nɨŋagla.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Jisas bɨ nɨpe anɨb gau kale ke hag amɨl apɨl göm, bɨ ap haga, “Yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga. Pen bɨ ap pen haga, “Ne wasö, yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm, ñɨ pro ap dap nɨpe mɨdeia ba au löm haga,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 “Nɨbi bɨ an yɨp gasɨ nɨŋöm, ñɨ pai pro inbö rö udnab u, yɨp abe udnab. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnab u, Bɨ yɨp yuö aunö nɨp abe udnab. Pen bɨ an aŋ kale au bɨ yɨharɨŋ yabɨƚ rö mɨdöp, bɨ anɨbu nöp nɨpe bɨ kub yabɨƚ,” a ga.
48 e lhes disse:
49 Jisas anɨg hageia, Jon haga, “Bɨ Kub, hon nɨŋbun, bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi nan gau hag yua. Pen bɨ anɨbu hon aip ajagpun rö, ‘Ne anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Hageia, Jisas haga, “Nɨhön gɨnɨg nɨp anɨg hag gɨpeŋ Nɨbi bɨ kalöp nɨŋlö mulu lugagnab gau, bɨ nɨŋeb hon a gɨmim nɨŋmim,” a ga.
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Pen Nap nɨpe Jisas nɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ ud arep ñɨn u söl ga nɨŋöm Jisas, Jerusalem arnam a göm, gasɨ kƚö gɨ nɨŋöm me ara.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Nɨpe bɨ nɨpe rɨmnap nöd hag yua. Kale amöm nan nɨp gɨ jɨn gɨnɨg, ram mɨnöŋ Sameria aŋ au ram rɨƚɨg agƚö ap arla.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Pen Sameria nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö anɨbu hanmɨdal gau, Jisas Jerusalem arnɨg geia manö u nɨŋöm, nɨp hag wɨhai udagla.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Anɨg gailö, Jisas bɨ nɨpe Jems aip Jon aip nɨŋmil, Jisas nɨp haglö, “Bɨ Kub, kumi kabö adö laŋ nɨbö mab mɨɫaŋ haglo, apöm nɨbi bɨ anɨg gɨpal gau kalɨp innɨm aka?” gɨlö.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Anɨg hagailö, Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm, anɨg gagnabun a göm, kalɨp mɨhöŋ hag ga.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Nɨbi bɨ anɨb gau Jisas nɨp udagnaböl u nɨŋöm, ram rɨƚɨg agƚö anɨbu arö göm, ram rɨƚɨg agƚö ke nɨbö ap arla.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm, Jisas nɨp haga, “Ram mɨnöŋ gai gai arnabön gau, yad aip ajeinabul,” a ga.
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Anɨg hageia, Jisas nɨp haga, “Yad aip uɫham ajeinabön. Kain hapeb gau ram haneb kale mɨnöŋ mɨgan gau mɨdöp; yaur gau rin kale u ke mɨdöp; pen Bɨ Ñɨ nɨpe, ka haneb nɨpe ap mɨdagöp,” a ga.
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Pen Jisas bɨ ap nɨp haga, “Ne yad aip ajaiul,” a ga. Anɨg hageia, bɨ anɨbu pen pe haga, “Bɨ Kub, yɨp yau a gö, yad am bap yad rɨgöl gem aunam,” a ga.
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udagpal rɨmnap umaiöl, nɨbi bɨ yɨp nɨŋagpal rɨmnap dam rɨgöl göl. Ne pen ammön, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u hag ñö araŋ,” a ga.
60 Mas Jesus insistiu:
61 Pen bɨ ap haga, “Yad ne aip ajeinabul u pen yɨp yau a gö, am ami bapi, añ mam yad gau kalɨp manö hag ñɨ aij gem, ñɨmagö pakem, aunam,” a ga.
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Hageia, Jisas pen haga, “Nɨbi bɨ an wög adɨŋ iƚ göm, gasɨ iru nɨŋöm, nab au arö gɨnab gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñeb bɨ wög u gɨnɨm rö lagöp,” a ga.
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.