Lucas 9
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 — ausente —
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 — ausente —
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Pen arnɨg gɨmim, waƚab adɨŋ, wadɨ, nan ñɨŋeb, mani, waƚɨj, nan gau halö ud aragmim; yɨharɨŋ armim.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Daun ap ammim ram ap amjakmim, kalöp hag udaiöl, kalɨp aip han mɨdmim, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, magö u nöp arɨk armim.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Pen ram mɨnöŋ mɨgan ap arbe, kalöp hag udagaiöl, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, kalɨp hagmim, ‘Manö aij u dauajun udagpim rö, mɨnöŋ naböŋ kalöp i auajun, nan acɨp acɨp ma hanɨp udöp u ƚɨk gɨ yuun arabun,’ a gɨmim, ƚɨk gɨ yumim armim. Anɨg gɨnabim, kale gɨ naij gɨpal u nɨŋnaböl,” a ga.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Anɨg hagö, kale ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau gau am am manö aij u hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ mɨña ga gau gɨlö kamɨŋ la.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨhön nɨhön ga manö u hag amɨl apɨl gɨlö nɨŋöl gɨ, gapman bɨ kub Herod nɨŋöm, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa. Nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb uŋam rɨb gɨ dö gɨla uma u, kauyaŋ uraköp,” a gɨla.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Rɨmnap hagla, “Bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija nɨpe auöp,” a gɨla. Rɨmnap hagla, “Bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp,” a gɨla.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Anɨg haglö, bɨ kub Herod haga, “Jon nɨp uŋam rɨb gɨ dö gɨnö hadö uma rö, bɨ anɨbu bɨ an ap mɨdö nɨŋöl gɨ hagaböl u am nɨŋnam,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ado gɨ apöm, ram mɨnöŋ gau ajöm nan nɨhön nɨhön gɨla manö u, Jisas nɨp hag ñɨla. Hag ñɨlö, am ram mɨnöŋ mɨgan ap ke am mɨdaiun a göm, Jisas kalɨp uɫ göm Bedsaida daun au arla.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe gau aip apöm padiaböl,” a gɨla. Anɨg haglö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp nɨŋnɨg hain gɨla. Aueila, nɨpe aij auabim e göm, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalɨp hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Pen dugo sɨdö wad arnɨg geia magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ apöm, Jisas nɨp hagla, “Ram mɨnöŋ gai i, nɨbi bɨ mɨdagpal, ram mɨnöŋ nöp aŋ aui mɨdpun rö u, nɨbi bɨ gai i kalɨp hag yuö, ram nɨbi bɨ mɨdpal gau ke ke amöm, nan ñɨŋeb kale gau ke uƚhai nɨŋöm, haneb mɨgan gau uƚhai nɨŋlaŋ,” a gɨla.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Kale ke nan magö kalɨp ñɨmim,” a ga.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ apöm magum gɨla gau, nɨbi ñɨ pai gau wasö, bɨ gau nöp me wö ralla paip dausan (5000) rö ara.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Hageia, bɨ nɨpe gau nɨpe haga rö nöp gɨlö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö au asɨkla.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Nɨpe bred magö unbö mamɨd u udöm, kabsaƚ mɨhau halö udöm, gɨlaŋ gɨ kumi kabö adö laŋ au nɨŋöm, God nɨp aij a göm, nan ñɨŋeb anɨbu ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, kale pen udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ñeila, kale magöŋhalö ñɨŋ damöm, ñɨŋ haköl rö lagö, naböŋ naböŋ pali pali gɨla gau, bɨ nɨpe gau ud wadɨ unbö mɨgan laŋ yaglö ajmaŋ raua.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Pen ñɨn ap, Jisas am ke halö God nɨp sabe göl gɨ mɨdöm, bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ gau yɨp bɨ an a gɨ gasɨ nɨŋbal?” ö ga.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Hageia hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nöp Jon bɨ ñɨg pak ñeb u a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp a gɨ gasɨ nɨŋbal,” a gɨla.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Hageila, Jisas kalɨp pen hag nɨŋa, “Pen kale ke yɨp bɨ an a gɨmim, gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Manö anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim, wasö yabɨƚ!” a ga.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Jisas anɨg hagöm, manö ap hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ilön kub yabɨƚ ñɨnaböl. Bɨ manö ud asɨkep gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨp nɨŋlö mulu lugö al pak lɨlö, umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe gau abe, nɨbi bɨ mɨdeila gau abe, kalɨp magöŋhalö hagöm haga, “Nɨbi bɨ yɨp hain gun a göm, gasɨ nɨŋeinaböl gau, nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, hañ romaŋ kale ke gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, ñɨn añɨ añɨ mab kros ud kag göm yɨp hain göl.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nɨbi bɨ an, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon ke gasɨ nɨŋun mɨd aij gɨnabun a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, böŋ nöp ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ an, Jisas nɨp nɨŋ udun, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon nɨhön nɨhön gɨnab u manö mɨdagöp a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, kamɨŋ mɨdep magö u udnaböl.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Nɨbi bɨ nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i udun a göm, gɨlö arnab gau, nan aij aij gau udöm, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨd aij gɨnaböl, pen hainö umöm mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i arö göm, God aip pör pör mɨdaiöl rö lagnab.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Nɨbi bɨ an yɨp nable gö, yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a göm, manö yad nɨŋ udagnab u, hainö Bapi hol apɨl mailö aij ke u udem, ejol uɫ mailö aij halö gau aip aunabin ñɨn u, bɨ anɨbu nɨp nable gö, nɨŋagpin a gɨnabin.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Pen kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i rɨmnap umagnabim; kamɨŋ nöp mɨdmim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u nɨŋnabim,” a ga.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jisas anɨg hagöm, ñɨn unbö raleb jɨŋ rö mɨdöm, Jon, Jems, Pida kalɨp uɫ göm, God nɨp sabe gɨnɨg göm yöp dum anɨb au ara.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Amöm, God sabe gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, mulu adɨŋ nɨpe ke yabɨƚ löm, waƚɨj nɨpe rud yabɨƚ löm, mailö unbö ke yabɨƚ ga nɨŋla.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pen Pida, Jems, Jon kalɨp yam hon auö, amgö ju ju göl gɨ mɨdeila, pen mɨdö kale amgö ñɨl nɨŋöm, Jisas mailö aij nɨpe u abe, bɨ anɨb mɨhau Jisas aip urak mɨdailö gau abe, nɨŋla.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Bɨ anɨb mɨhau arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne hanɨp yau a gö, ram bada yɨharɨŋ mɨhau nɨgaŋ, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap gun,” a ga.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kumi rud kub ap apöm kalɨp magöŋhalö ralu ñö pɨñɨŋ gɨla.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Pen manö ap kumi aŋ au nɨbö apöm haga, “Bɨ i Ñɨ yad; yad nɨp hag lɨnö. Kale manö nɨpe hagnɨm rö nɨŋmim,” a ga.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Manö hag pɨs gö, magö anɨbu nöp nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia. Pen dum ilö laŋ mɨdöm, nan ga u nɨŋeila u, ñɨn aŋ anɨb au nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Pen ruö, dum ilö laŋ anɨbu arö göm, adan au gɨyaŋ ap luglö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap kalɨp nable pakla.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Bɨ ap nɨbi bɨ aŋ anɨbu wɨñ kub alöm haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad añɨ i, ne mög nɨŋmön a gem dauabin.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Kɨjaki aiön pi pör nɨp abaŋ al mɨdöm nɨp gö, wɨñ kub yabɨƚ alöm gɨ dam paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, um dam aŋ löl gɨ auöp. Nɨp anɨg göm, pör pör nöp gö gö me, nɨpe ilön mab udöl gɨmɨdöp.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Bɨ ne gau kalɨp, kɨjaki mɨdöp anɨbu hag yuim, a gɨpin u pen kale hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim mɨnöŋ naböŋ iƚ i, ñɨn mai manö nɨŋ udnabimŋ Yad hadame nöp mɨŋör kale ud ajpin; pen hainö ñɨn aige gem mɨŋör kale ud arnam?” ö ga. Anɨg hagöm, bɨ anɨbu nɨp haga, “Ñɨ ne anɨbu söl aui dau,” a ga.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Jisas anɨg hageia, ñɨ anɨbu dap auö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi ñɨ u nɨp kƚö yabɨƚ göm, pa jö gɨ yuö gɨ dam pɨɫab paka. Jisas pen kɨjaki aiön pi u nɨp hag gö, ke arö nɨŋöl gɨ, ñɨ anɨbu kamɨŋ lö, Jisas dam nap nɨp ña.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, God kƚö nɨpe unbö ke anɨbu nɨŋöm, ñaul udla.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Manö hagnɨg gabin anɨbi, kale rɨmɨd lɨ nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim mɨdaimim. Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug nɨŋöm, bɨ rɨmnap kalɨp ñɨnaböl,” a ga.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Pen manö haga anɨbu, kale rɨk nɨŋöl rö laga. Pen pɨñɨŋ göm Jisas nɨp hag nɨŋagla.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Jisas bɨ nɨpe anɨb gau kale ke hag amɨl apɨl göm, bɨ ap haga, “Yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga. Pen bɨ ap pen haga, “Ne wasö, yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm, ñɨ pro ap dap nɨpe mɨdeia ba au löm haga,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 “Nɨbi bɨ an yɨp gasɨ nɨŋöm, ñɨ pai pro inbö rö udnab u, yɨp abe udnab. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnab u, Bɨ yɨp yuö aunö nɨp abe udnab. Pen bɨ an aŋ kale au bɨ yɨharɨŋ yabɨƚ rö mɨdöp, bɨ anɨbu nöp nɨpe bɨ kub yabɨƚ,” a ga.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Jisas anɨg hageia, Jon haga, “Bɨ Kub, hon nɨŋbun, bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi nan gau hag yua. Pen bɨ anɨbu hon aip ajagpun rö, ‘Ne anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Hageia, Jisas haga, “Nɨhön gɨnɨg nɨp anɨg hag gɨpeŋ Nɨbi bɨ kalöp nɨŋlö mulu lugagnab gau, bɨ nɨŋeb hon a gɨmim nɨŋmim,” a ga.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Pen Nap nɨpe Jisas nɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ ud arep ñɨn u söl ga nɨŋöm Jisas, Jerusalem arnam a göm, gasɨ kƚö gɨ nɨŋöm me ara.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Nɨpe bɨ nɨpe rɨmnap nöd hag yua. Kale amöm nan nɨp gɨ jɨn gɨnɨg, ram mɨnöŋ Sameria aŋ au ram rɨƚɨg agƚö ap arla.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Pen Sameria nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö anɨbu hanmɨdal gau, Jisas Jerusalem arnɨg geia manö u nɨŋöm, nɨp hag wɨhai udagla.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Anɨg gailö, Jisas bɨ nɨpe Jems aip Jon aip nɨŋmil, Jisas nɨp haglö, “Bɨ Kub, kumi kabö adö laŋ nɨbö mab mɨɫaŋ haglo, apöm nɨbi bɨ anɨg gɨpal gau kalɨp innɨm aka?” gɨlö.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Anɨg hagailö, Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm, anɨg gagnabun a göm, kalɨp mɨhöŋ hag ga.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Nɨbi bɨ anɨb gau Jisas nɨp udagnaböl u nɨŋöm, ram rɨƚɨg agƚö anɨbu arö göm, ram rɨƚɨg agƚö ke nɨbö ap arla.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm, Jisas nɨp haga, “Ram mɨnöŋ gai gai arnabön gau, yad aip ajeinabul,” a ga.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Anɨg hageia, Jisas nɨp haga, “Yad aip uɫham ajeinabön. Kain hapeb gau ram haneb kale mɨnöŋ mɨgan gau mɨdöp; yaur gau rin kale u ke mɨdöp; pen Bɨ Ñɨ nɨpe, ka haneb nɨpe ap mɨdagöp,” a ga.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Pen Jisas bɨ ap nɨp haga, “Ne yad aip ajaiul,” a ga. Anɨg hageia, bɨ anɨbu pen pe haga, “Bɨ Kub, yɨp yau a gö, yad am bap yad rɨgöl gem aunam,” a ga.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udagpal rɨmnap umaiöl, nɨbi bɨ yɨp nɨŋagpal rɨmnap dam rɨgöl göl. Ne pen ammön, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u hag ñö araŋ,” a ga.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Pen bɨ ap haga, “Yad ne aip ajeinabul u pen yɨp yau a gö, am ami bapi, añ mam yad gau kalɨp manö hag ñɨ aij gem, ñɨmagö pakem, aunam,” a ga.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Hageia, Jisas pen haga, “Nɨbi bɨ an wög adɨŋ iƚ göm, gasɨ iru nɨŋöm, nab au arö gɨnab gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñeb bɨ wög u gɨnɨm rö lagöp,” a ga.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.