Lucas 9
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 — ausente —
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 — ausente —
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Pen arnɨg gɨmim, waƚab adɨŋ, wadɨ, nan ñɨŋeb, mani, waƚɨj, nan gau halö ud aragmim; yɨharɨŋ armim.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Daun ap ammim ram ap amjakmim, kalöp hag udaiöl, kalɨp aip han mɨdmim, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, magö u nöp arɨk armim.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Pen ram mɨnöŋ mɨgan ap arbe, kalöp hag udagaiöl, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, kalɨp hagmim, ‘Manö aij u dauajun udagpim rö, mɨnöŋ naböŋ kalöp i auajun, nan acɨp acɨp ma hanɨp udöp u ƚɨk gɨ yuun arabun,’ a gɨmim, ƚɨk gɨ yumim armim. Anɨg gɨnabim, kale gɨ naij gɨpal u nɨŋnaböl,” a ga.
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Anɨg hagö, kale ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau gau am am manö aij u hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ mɨña ga gau gɨlö kamɨŋ la.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨhön nɨhön ga manö u hag amɨl apɨl gɨlö nɨŋöl gɨ, gapman bɨ kub Herod nɨŋöm, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa. Nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb uŋam rɨb gɨ dö gɨla uma u, kauyaŋ uraköp,” a gɨla.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Rɨmnap hagla, “Bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija nɨpe auöp,” a gɨla. Rɨmnap hagla, “Bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp,” a gɨla.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Anɨg haglö, bɨ kub Herod haga, “Jon nɨp uŋam rɨb gɨ dö gɨnö hadö uma rö, bɨ anɨbu bɨ an ap mɨdö nɨŋöl gɨ hagaböl u am nɨŋnam,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ado gɨ apöm, ram mɨnöŋ gau ajöm nan nɨhön nɨhön gɨla manö u, Jisas nɨp hag ñɨla. Hag ñɨlö, am ram mɨnöŋ mɨgan ap ke am mɨdaiun a göm, Jisas kalɨp uɫ göm Bedsaida daun au arla.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe gau aip apöm padiaböl,” a gɨla. Anɨg haglö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp nɨŋnɨg hain gɨla. Aueila, nɨpe aij auabim e göm, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalɨp hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Pen dugo sɨdö wad arnɨg geia magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ apöm, Jisas nɨp hagla, “Ram mɨnöŋ gai i, nɨbi bɨ mɨdagpal, ram mɨnöŋ nöp aŋ aui mɨdpun rö u, nɨbi bɨ gai i kalɨp hag yuö, ram nɨbi bɨ mɨdpal gau ke ke amöm, nan ñɨŋeb kale gau ke uƚhai nɨŋöm, haneb mɨgan gau uƚhai nɨŋlaŋ,” a gɨla.
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Kale ke nan magö kalɨp ñɨmim,” a ga.
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ apöm magum gɨla gau, nɨbi ñɨ pai gau wasö, bɨ gau nöp me wö ralla paip dausan (5000) rö ara.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Hageia, bɨ nɨpe gau nɨpe haga rö nöp gɨlö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö au asɨkla.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Nɨpe bred magö unbö mamɨd u udöm, kabsaƚ mɨhau halö udöm, gɨlaŋ gɨ kumi kabö adö laŋ au nɨŋöm, God nɨp aij a göm, nan ñɨŋeb anɨbu ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, kale pen udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ñeila, kale magöŋhalö ñɨŋ damöm, ñɨŋ haköl rö lagö, naböŋ naböŋ pali pali gɨla gau, bɨ nɨpe gau ud wadɨ unbö mɨgan laŋ yaglö ajmaŋ raua.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Pen ñɨn ap, Jisas am ke halö God nɨp sabe göl gɨ mɨdöm, bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ gau yɨp bɨ an a gɨ gasɨ nɨŋbal?” ö ga.
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Hageia hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nöp Jon bɨ ñɨg pak ñeb u a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp a gɨ gasɨ nɨŋbal,” a gɨla.
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Hageila, Jisas kalɨp pen hag nɨŋa, “Pen kale ke yɨp bɨ an a gɨmim, gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Manö anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim, wasö yabɨƚ!” a ga.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Jisas anɨg hagöm, manö ap hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ilön kub yabɨƚ ñɨnaböl. Bɨ manö ud asɨkep gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨp nɨŋlö mulu lugö al pak lɨlö, umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe gau abe, nɨbi bɨ mɨdeila gau abe, kalɨp magöŋhalö hagöm haga, “Nɨbi bɨ yɨp hain gun a göm, gasɨ nɨŋeinaböl gau, nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, hañ romaŋ kale ke gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, ñɨn añɨ añɨ mab kros ud kag göm yɨp hain göl.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Nɨbi bɨ an, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon ke gasɨ nɨŋun mɨd aij gɨnabun a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, böŋ nöp ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ an, Jisas nɨp nɨŋ udun, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon nɨhön nɨhön gɨnab u manö mɨdagöp a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, kamɨŋ mɨdep magö u udnaböl.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Nɨbi bɨ nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i udun a göm, gɨlö arnab gau, nan aij aij gau udöm, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨd aij gɨnaböl, pen hainö umöm mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i arö göm, God aip pör pör mɨdaiöl rö lagnab.
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Nɨbi bɨ an yɨp nable gö, yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a göm, manö yad nɨŋ udagnab u, hainö Bapi hol apɨl mailö aij ke u udem, ejol uɫ mailö aij halö gau aip aunabin ñɨn u, bɨ anɨbu nɨp nable gö, nɨŋagpin a gɨnabin.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Pen kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i rɨmnap umagnabim; kamɨŋ nöp mɨdmim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u nɨŋnabim,” a ga.
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jisas anɨg hagöm, ñɨn unbö raleb jɨŋ rö mɨdöm, Jon, Jems, Pida kalɨp uɫ göm, God nɨp sabe gɨnɨg göm yöp dum anɨb au ara.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Amöm, God sabe gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, mulu adɨŋ nɨpe ke yabɨƚ löm, waƚɨj nɨpe rud yabɨƚ löm, mailö unbö ke yabɨƚ ga nɨŋla.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pen Pida, Jems, Jon kalɨp yam hon auö, amgö ju ju göl gɨ mɨdeila, pen mɨdö kale amgö ñɨl nɨŋöm, Jisas mailö aij nɨpe u abe, bɨ anɨb mɨhau Jisas aip urak mɨdailö gau abe, nɨŋla.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Bɨ anɨb mɨhau arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne hanɨp yau a gö, ram bada yɨharɨŋ mɨhau nɨgaŋ, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap gun,” a ga.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kumi rud kub ap apöm kalɨp magöŋhalö ralu ñö pɨñɨŋ gɨla.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Pen manö ap kumi aŋ au nɨbö apöm haga, “Bɨ i Ñɨ yad; yad nɨp hag lɨnö. Kale manö nɨpe hagnɨm rö nɨŋmim,” a ga.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Manö hag pɨs gö, magö anɨbu nöp nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia. Pen dum ilö laŋ mɨdöm, nan ga u nɨŋeila u, ñɨn aŋ anɨb au nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Pen ruö, dum ilö laŋ anɨbu arö göm, adan au gɨyaŋ ap luglö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap kalɨp nable pakla.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Bɨ ap nɨbi bɨ aŋ anɨbu wɨñ kub alöm haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad añɨ i, ne mög nɨŋmön a gem dauabin.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Kɨjaki aiön pi pör nɨp abaŋ al mɨdöm nɨp gö, wɨñ kub yabɨƚ alöm gɨ dam paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, um dam aŋ löl gɨ auöp. Nɨp anɨg göm, pör pör nöp gö gö me, nɨpe ilön mab udöl gɨmɨdöp.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Bɨ ne gau kalɨp, kɨjaki mɨdöp anɨbu hag yuim, a gɨpin u pen kale hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim mɨnöŋ naböŋ iƚ i, ñɨn mai manö nɨŋ udnabimŋ Yad hadame nöp mɨŋör kale ud ajpin; pen hainö ñɨn aige gem mɨŋör kale ud arnam?” ö ga. Anɨg hagöm, bɨ anɨbu nɨp haga, “Ñɨ ne anɨbu söl aui dau,” a ga.
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Jisas anɨg hageia, ñɨ anɨbu dap auö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi ñɨ u nɨp kƚö yabɨƚ göm, pa jö gɨ yuö gɨ dam pɨɫab paka. Jisas pen kɨjaki aiön pi u nɨp hag gö, ke arö nɨŋöl gɨ, ñɨ anɨbu kamɨŋ lö, Jisas dam nap nɨp ña.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, God kƚö nɨpe unbö ke anɨbu nɨŋöm, ñaul udla.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Manö hagnɨg gabin anɨbi, kale rɨmɨd lɨ nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim mɨdaimim. Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug nɨŋöm, bɨ rɨmnap kalɨp ñɨnaböl,” a ga.
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Pen manö haga anɨbu, kale rɨk nɨŋöl rö laga. Pen pɨñɨŋ göm Jisas nɨp hag nɨŋagla.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Jisas bɨ nɨpe anɨb gau kale ke hag amɨl apɨl göm, bɨ ap haga, “Yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga. Pen bɨ ap pen haga, “Ne wasö, yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm, ñɨ pro ap dap nɨpe mɨdeia ba au löm haga,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 “Nɨbi bɨ an yɨp gasɨ nɨŋöm, ñɨ pai pro inbö rö udnab u, yɨp abe udnab. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnab u, Bɨ yɨp yuö aunö nɨp abe udnab. Pen bɨ an aŋ kale au bɨ yɨharɨŋ yabɨƚ rö mɨdöp, bɨ anɨbu nöp nɨpe bɨ kub yabɨƚ,” a ga.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jisas anɨg hageia, Jon haga, “Bɨ Kub, hon nɨŋbun, bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi nan gau hag yua. Pen bɨ anɨbu hon aip ajagpun rö, ‘Ne anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Hageia, Jisas haga, “Nɨhön gɨnɨg nɨp anɨg hag gɨpeŋ Nɨbi bɨ kalöp nɨŋlö mulu lugagnab gau, bɨ nɨŋeb hon a gɨmim nɨŋmim,” a ga.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Pen Nap nɨpe Jisas nɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ ud arep ñɨn u söl ga nɨŋöm Jisas, Jerusalem arnam a göm, gasɨ kƚö gɨ nɨŋöm me ara.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Nɨpe bɨ nɨpe rɨmnap nöd hag yua. Kale amöm nan nɨp gɨ jɨn gɨnɨg, ram mɨnöŋ Sameria aŋ au ram rɨƚɨg agƚö ap arla.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Pen Sameria nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö anɨbu hanmɨdal gau, Jisas Jerusalem arnɨg geia manö u nɨŋöm, nɨp hag wɨhai udagla.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Anɨg gailö, Jisas bɨ nɨpe Jems aip Jon aip nɨŋmil, Jisas nɨp haglö, “Bɨ Kub, kumi kabö adö laŋ nɨbö mab mɨɫaŋ haglo, apöm nɨbi bɨ anɨg gɨpal gau kalɨp innɨm aka?” gɨlö.
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Anɨg hagailö, Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm, anɨg gagnabun a göm, kalɨp mɨhöŋ hag ga.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Nɨbi bɨ anɨb gau Jisas nɨp udagnaböl u nɨŋöm, ram rɨƚɨg agƚö anɨbu arö göm, ram rɨƚɨg agƚö ke nɨbö ap arla.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm, Jisas nɨp haga, “Ram mɨnöŋ gai gai arnabön gau, yad aip ajeinabul,” a ga.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Anɨg hageia, Jisas nɨp haga, “Yad aip uɫham ajeinabön. Kain hapeb gau ram haneb kale mɨnöŋ mɨgan gau mɨdöp; yaur gau rin kale u ke mɨdöp; pen Bɨ Ñɨ nɨpe, ka haneb nɨpe ap mɨdagöp,” a ga.
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Pen Jisas bɨ ap nɨp haga, “Ne yad aip ajaiul,” a ga. Anɨg hageia, bɨ anɨbu pen pe haga, “Bɨ Kub, yɨp yau a gö, yad am bap yad rɨgöl gem aunam,” a ga.
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udagpal rɨmnap umaiöl, nɨbi bɨ yɨp nɨŋagpal rɨmnap dam rɨgöl göl. Ne pen ammön, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u hag ñö araŋ,” a ga.
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Pen bɨ ap haga, “Yad ne aip ajeinabul u pen yɨp yau a gö, am ami bapi, añ mam yad gau kalɨp manö hag ñɨ aij gem, ñɨmagö pakem, aunam,” a ga.
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Hageia, Jisas pen haga, “Nɨbi bɨ an wög adɨŋ iƚ göm, gasɨ iru nɨŋöm, nab au arö gɨnab gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñeb bɨ wög u gɨnɨm rö lagöp,” a ga.
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.