Lucas 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Hainö Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas bɨ nɨpe gau aip wid wög adɨŋ aŋ au amöl gɨ, bɨ nɨpe gau wid magö anɨb gau rɨmnap rɨk ñɨmagö adö kale au löm, hañ pak yuöm ñɨŋöl gɨ arla.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Anɨg geila, bɨ Perisi rɨmnap nɨŋöm hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg God nɨp sabe gep ñɨn wög gagep i, wid magö hañ pak yumim wög gabim?” ö gɨla.
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 — ausente —
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Jisas manö ap halö hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe Bɨ Kub mɨdöm, ñɨn yɨharɨŋ mɨdep ñɨn u, nɨhön gɨnam a gɨnab u, gɨnab,” a ga.
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 — ausente —
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 — ausente —
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Pen gasɨ nɨŋla anɨbu, Jisas ke nɨŋöm, bɨ ñɨmagö pɨno ga anɨbu nɨp haga, “Ne urakmön aŋ aui au,” a ga.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Hageia, urak auö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe kalɨp haga, “Yɨharɨŋ mɨdep ñɨn i rö, nɨbi bɨ gau kalɨp ud aij gɨnabun aka, yɨharɨŋ mɨdep ñɨn uri a gun, kalɨp arö gɨnabun? Kalɨp gɨno urak aröl aka kalɨp arö gɨno umöl?” ö ga.
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Anɨg hagöm, kalɨp nɨŋ gus gus göm, bɨ ñɨmagö pɨno ga u nɨp haga, “Ñɨmagö ne u mɨlöbö lɨ!” a ga. Hagö, ñɨmagö nɨpe mɨlöbö lö nɨŋöl gɨ, adɨŋ kamɨŋ la.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Jisas bɨ anɨbu nɨp gö kamɨŋ la u nɨŋöm, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, mulu kal yabɨƚ nɨŋöm, Jisas nɨp nɨhön gun a göm, hag nɨŋ hag nɨŋ gɨ mɨdeila.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas Nap nɨp hagnabin, a göm, dum ilö laŋ amöm, Nap nɨp sabe gɨ mɨdö mɨdö, ram rua.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Pen ruö sɨdö aua magö u, bɨ nɨpe gau magöŋhalö hagö aueila, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp ud asɨk ke löm, kale bɨ manö yad ud arep gau mɨdeinabim, a göm hag la.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 ap Judas, Jems ñɨ nɨpe u; ap Judas Iskariod. Nɨpe nöp me hainö Jisas al pak lɨlaŋ a göm, nɨp mumug nɨŋa.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Pen Jisas bɨ nɨpe anɨb gau aip dum ilö laŋ arö göm, au gɨyaŋ gɨ am ban aij yaŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, ap magum gɨla. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap Jerusalem nɨbö, rɨmnap ram mɨnöŋ Judia gau nɨbö gau nɨbö, rɨmnap ram mɨnöŋ nabis daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbö,
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Jisas manö nɨpe nɨŋun, hanɨp nan göp gö kamɨŋ lɨnɨm a göm aueila. Nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi nan gau abaŋ alö mɨd aij gagla gau, Jisas gö kamɨŋ la.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Pɨdöŋ nɨp nɨbö apöm, kalɨp nan nɨhön nɨhön ga gau gö, magöŋhalö kamɨŋ lajɨp u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau magöŋhalö apöm, hon abe Jisas nɨp ud nɨŋun a göm, nɨp cɨro maƚo ñöm aula.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp amgö nɨŋöl gɨ haga,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Kale mɨñi kɨyö kub löp gau,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp cɨg mɨdpe, nɨbi bɨ gau
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Gɨnaböl anɨbu, nɨhi iƚaŋ kale gau,
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Pen kale nɨbi bɨ mani nan iru mɨdöp gau
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Pen kale mɨñi nan magö rö ñɨŋ gɨpe gɨpe mudun göp gau,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Pen kalöp hib dap ranöl gɨ nöp mɨdeinaböl u,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Pen nɨbi bɨ manö yad nɨŋabim gai i. Koƚmaƚ kale gau kalɨp mɨdmagö lɨmim. Nɨbi bɨ kalöp mulu lugö nɨŋbal gau kalɨp ud aij gɨmim.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nɨbi bɨ kalöp hag juaiöl, God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gɨmim, nɨp sabe gɨmim. Nɨbi bɨ kalöp gɨ naij gaiöl, kalɨp God nɨp sabe gɨmim.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Pen nɨbi bɨ rɨmnap kalöp alaun böŋ lap pakaiöl, ado gɨmim, böŋ lap u rö nöp paköl. Pen nɨbi bɨ rɨmnap kolsior kale u udaiöl, sior u rö abe udim a gɨmim, haƚöwaƚö ñɨmim.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Nɨbi bɨ rɨmnap nan mɨdagainɨm asɨb hagaiöl, kalɨp ñɨmim. Pen nan kale ap nɨŋöm udaiöl, hanɨp adog ñɨmim, a gɨmim hagagmim.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Hanɨp gɨlaŋ a gɨmim gasɨ nɨŋbim rö u, kale ke nɨbi bɨ rɨmnap gau kalɨp u rö nöp gɨmim.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Nɨbi bɨ kalöp mɨdmagö lɨbal gau nöp mɨdmagö lɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨbi bɨ kale ke gau u rö nöp pen pen mɨdmagö lɨbal.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Pen nɨbi bɨ kalöp ud aij gɨpal gau nöp kalɨp gɨ aij gɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Gɨnabim anɨbu, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau gɨpal rö nöp gɨnabim.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Nan ñɨno pen ñɨnaböl a gɨmim, gasɨ u nöp nɨŋmim nan ñɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Gɨnabim anɨbu, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau gɨpal rö nöp gɨnabim.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Anɨb u, koƚmaƚ kale gau mɨdmagö lɨmim, kalɨp gɨ aij gɨmim, nan haƚöwaƚö ñɨmim. Hanɨp pen ñɨnaböl a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Anɨg geinabim u, God kƚö yabɨƚ adö laŋol mɨdöp u, ñɨ pai nɨpe mɨdeinabim. Nɨpe göp rö geinabim u me, kalöp hauƚ gagöm, pen aij ñɨnab. God nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, nɨbi bɨ nɨp, aij a göp, a gagpal gau abe, kalɨp u rö nöp gɨ aij gab.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Nap kale nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij göp rö, kale u rö nöp nɨbi bɨ mög nɨŋmim ud aij gɨmim.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Kale nɨbi bɨ rɨmnap, ‘Anɨg anɨg gɨpim rö, kale nɨbi bɨ naij mɨdpim,’ a gagnabim u, God kalöp pen u rö nöp, ‘Anɨg anɨg gɨpim rö, kale nɨbi bɨ naij mɨdpim,’ a gagnab. Kale nɨbi bɨ rɨmnap manö kub hagmim, ‘Kale nɨbi bɨ naij, pen udnabim,’ a gagnabim u, God kalöp pen u rö nöp manö kub hagöm, ‘Kale nɨbi bɨ naij, pen udnabim,’ a gagnab. Nɨbi bɨ gau kalöp gɨ naij geinaböl u nɨŋmim arö geinabim u, God nan naij kale gɨpim u, u rö nöp nɨŋöm arö gɨnab.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Nan kale gau nɨbi bɨ gau kalɨp haƚöwaƚö ñeinabim u, God kalöp pen u rö nöp haƚöwaƚö yabɨƚ ñɨnab. Kale skel nɨhön rö udmim nɨbi bɨ gau kalɨp nan nɨme lɨ ñɨnabim u rö, God skel anɨbu nöp ud kalöp u rö nöp nan nɨme lɨ ñɨnab,” a ga.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Pen Jisas manö ap hod rɨköm haga, “Bɨ amgö we gɨnab ap, bɨ amgö we ap nɨp, adan anɨg anɨg mɨdöp a göm yamagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe anɨg gö, mɨhöŋgöl uƚöm mɨgan yaŋ ap lug paknabil.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Nɨbi bɨ skul hagpal gau, am skul hagpal magö u, hag ñeb bɨ kale gau kalɨp adö laŋ mɨdagpal. Pen hainö skul u hag pɨs gɨ aij göm me, hag ñeb bɨ kale gau aip adɨp adɨp mɨdeinaböl.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Pen nɨhön gɨnɨg mab po amgö kalöp ke pak paƚu gɨ mɨdöp u nɨŋ hagmim wasö, namam nan acɨp amgö nɨpe mɨdöp u nöp nɨŋ hagpim?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Mab po kub amgö kalöp pak paƚu gɨ mɨdöp u nöd ud yube, amgö kale amgö yabɨƚ lö, hainö namam nan acɨp pro amgö nɨpe mɨdöp u, ud yuun a gɨmim hagmim,” a ga.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Pen mab aij ap magö naij ap pɨlagnab; pen mab naij ap magö aij ap pɨlagnab.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Anɨb u, mab gau magö pɨlnab u nɨŋöm, mab u aij, mab u naij a göm nɨŋnaböl. Nagɨ mɨgañɨb u kia magö pɨlagnab. Nagɨ gabƚog u papo magö pɨlagnab.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Nɨbi bɨ aij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ aij mɨdöp rö, gɨ aij gɨpal. Nɨbi bɨ naij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ naij mɨdöp rö, gɨ naij gɨpal. Pen nɨbi bɨ aigale nɨbi bɨ rö mɨdpal u, manö hagnaböl u nöp apdi nɨŋun, nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij a gun nɨŋnabun.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Yɨp Bɨ Kub hon, Bɨ Kub hon, a gɨpim u pen nɨhön gɨnɨg manö hagpin u hain gagpim?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨpal gau, manö hagnɨg gabin i rö mɨdpal.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnaböl gau, bɨ ram gɨ lɨnɨg geinab, uƚöm mɨlö udöm, ram padö kabö adö au lɨ aij göm, ram adö anɨbu nöp gɨ lɨnab rö mɨdnaböl. Anɨg gö, ñɨg uƚ apöm, ram halö pa jö ma jö gɨ ud arnam a gɨ wasö nɨŋöm, ram gɨ aij gɨnab anɨbu pɨdöŋ nöp mɨdeinab.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Pen nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gagnaböl gau, bɨ ram gɨ lɨnɨg geinab, uƚöm mɨlö udagöm, ram padö lagöm, yɨharɨŋ ram mɨnöŋ adö adö au gɨ lɨnab rö mɨdnaböl. Anɨg gö, ñɨg uƚ apöm, ram halö pa jö ma jö gɨ ud arnam a göm, magö anɨbu nöp ram halö böŋ nöp ud arö, mɨnöŋ cög nöp mɨdeinab.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.