Lucas 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Hainö Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas bɨ nɨpe gau aip wid wög adɨŋ aŋ au amöl gɨ, bɨ nɨpe gau wid magö anɨb gau rɨmnap rɨk ñɨmagö adö kale au löm, hañ pak yuöm ñɨŋöl gɨ arla.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Anɨg geila, bɨ Perisi rɨmnap nɨŋöm hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg God nɨp sabe gep ñɨn wög gagep i, wid magö hañ pak yumim wög gabim?” ö gɨla.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 — ausente —
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Jisas manö ap halö hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe Bɨ Kub mɨdöm, ñɨn yɨharɨŋ mɨdep ñɨn u, nɨhön gɨnam a gɨnab u, gɨnab,” a ga.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 — ausente —
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 — ausente —
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Pen gasɨ nɨŋla anɨbu, Jisas ke nɨŋöm, bɨ ñɨmagö pɨno ga anɨbu nɨp haga, “Ne urakmön aŋ aui au,” a ga.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Hageia, urak auö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe kalɨp haga, “Yɨharɨŋ mɨdep ñɨn i rö, nɨbi bɨ gau kalɨp ud aij gɨnabun aka, yɨharɨŋ mɨdep ñɨn uri a gun, kalɨp arö gɨnabun? Kalɨp gɨno urak aröl aka kalɨp arö gɨno umöl?” ö ga.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Anɨg hagöm, kalɨp nɨŋ gus gus göm, bɨ ñɨmagö pɨno ga u nɨp haga, “Ñɨmagö ne u mɨlöbö lɨ!” a ga. Hagö, ñɨmagö nɨpe mɨlöbö lö nɨŋöl gɨ, adɨŋ kamɨŋ la.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Jisas bɨ anɨbu nɨp gö kamɨŋ la u nɨŋöm, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, mulu kal yabɨƚ nɨŋöm, Jisas nɨp nɨhön gun a göm, hag nɨŋ hag nɨŋ gɨ mɨdeila.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas Nap nɨp hagnabin, a göm, dum ilö laŋ amöm, Nap nɨp sabe gɨ mɨdö mɨdö, ram rua.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Pen ruö sɨdö aua magö u, bɨ nɨpe gau magöŋhalö hagö aueila, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp ud asɨk ke löm, kale bɨ manö yad ud arep gau mɨdeinabim, a göm hag la.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ap Judas, Jems ñɨ nɨpe u; ap Judas Iskariod. Nɨpe nöp me hainö Jisas al pak lɨlaŋ a göm, nɨp mumug nɨŋa.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Pen Jisas bɨ nɨpe anɨb gau aip dum ilö laŋ arö göm, au gɨyaŋ gɨ am ban aij yaŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, ap magum gɨla. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap Jerusalem nɨbö, rɨmnap ram mɨnöŋ Judia gau nɨbö gau nɨbö, rɨmnap ram mɨnöŋ nabis daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbö,
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Jisas manö nɨpe nɨŋun, hanɨp nan göp gö kamɨŋ lɨnɨm a göm aueila. Nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi nan gau abaŋ alö mɨd aij gagla gau, Jisas gö kamɨŋ la.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Pɨdöŋ nɨp nɨbö apöm, kalɨp nan nɨhön nɨhön ga gau gö, magöŋhalö kamɨŋ lajɨp u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau magöŋhalö apöm, hon abe Jisas nɨp ud nɨŋun a göm, nɨp cɨro maƚo ñöm aula.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp amgö nɨŋöl gɨ haga,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Kale mɨñi kɨyö kub löp gau,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp cɨg mɨdpe, nɨbi bɨ gau
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Gɨnaböl anɨbu, nɨhi iƚaŋ kale gau,
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Pen kale nɨbi bɨ mani nan iru mɨdöp gau
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Pen kale mɨñi nan magö rö ñɨŋ gɨpe gɨpe mudun göp gau,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Pen kalöp hib dap ranöl gɨ nöp mɨdeinaböl u,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Pen nɨbi bɨ manö yad nɨŋabim gai i. Koƚmaƚ kale gau kalɨp mɨdmagö lɨmim. Nɨbi bɨ kalöp mulu lugö nɨŋbal gau kalɨp ud aij gɨmim.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nɨbi bɨ kalöp hag juaiöl, God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gɨmim, nɨp sabe gɨmim. Nɨbi bɨ kalöp gɨ naij gaiöl, kalɨp God nɨp sabe gɨmim.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Pen nɨbi bɨ rɨmnap kalöp alaun böŋ lap pakaiöl, ado gɨmim, böŋ lap u rö nöp paköl. Pen nɨbi bɨ rɨmnap kolsior kale u udaiöl, sior u rö abe udim a gɨmim, haƚöwaƚö ñɨmim.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Nɨbi bɨ rɨmnap nan mɨdagainɨm asɨb hagaiöl, kalɨp ñɨmim. Pen nan kale ap nɨŋöm udaiöl, hanɨp adog ñɨmim, a gɨmim hagagmim.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Hanɨp gɨlaŋ a gɨmim gasɨ nɨŋbim rö u, kale ke nɨbi bɨ rɨmnap gau kalɨp u rö nöp gɨmim.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Nɨbi bɨ kalöp mɨdmagö lɨbal gau nöp mɨdmagö lɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨbi bɨ kale ke gau u rö nöp pen pen mɨdmagö lɨbal.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Pen nɨbi bɨ kalöp ud aij gɨpal gau nöp kalɨp gɨ aij gɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Gɨnabim anɨbu, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau gɨpal rö nöp gɨnabim.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Nan ñɨno pen ñɨnaböl a gɨmim, gasɨ u nöp nɨŋmim nan ñɨnabim u, God kalöp aigöl göm nɨŋö, aij gɨnabŋ Gɨnabim anɨbu, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau gɨpal rö nöp gɨnabim.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Anɨb u, koƚmaƚ kale gau mɨdmagö lɨmim, kalɨp gɨ aij gɨmim, nan haƚöwaƚö ñɨmim. Hanɨp pen ñɨnaböl a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Anɨg geinabim u, God kƚö yabɨƚ adö laŋol mɨdöp u, ñɨ pai nɨpe mɨdeinabim. Nɨpe göp rö geinabim u me, kalöp hauƚ gagöm, pen aij ñɨnab. God nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, nɨbi bɨ nɨp, aij a göp, a gagpal gau abe, kalɨp u rö nöp gɨ aij gab.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Nap kale nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij göp rö, kale u rö nöp nɨbi bɨ mög nɨŋmim ud aij gɨmim.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Kale nɨbi bɨ rɨmnap, ‘Anɨg anɨg gɨpim rö, kale nɨbi bɨ naij mɨdpim,’ a gagnabim u, God kalöp pen u rö nöp, ‘Anɨg anɨg gɨpim rö, kale nɨbi bɨ naij mɨdpim,’ a gagnab. Kale nɨbi bɨ rɨmnap manö kub hagmim, ‘Kale nɨbi bɨ naij, pen udnabim,’ a gagnabim u, God kalöp pen u rö nöp manö kub hagöm, ‘Kale nɨbi bɨ naij, pen udnabim,’ a gagnab. Nɨbi bɨ gau kalöp gɨ naij geinaböl u nɨŋmim arö geinabim u, God nan naij kale gɨpim u, u rö nöp nɨŋöm arö gɨnab.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Nan kale gau nɨbi bɨ gau kalɨp haƚöwaƚö ñeinabim u, God kalöp pen u rö nöp haƚöwaƚö yabɨƚ ñɨnab. Kale skel nɨhön rö udmim nɨbi bɨ gau kalɨp nan nɨme lɨ ñɨnabim u rö, God skel anɨbu nöp ud kalöp u rö nöp nan nɨme lɨ ñɨnab,” a ga.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Pen Jisas manö ap hod rɨköm haga, “Bɨ amgö we gɨnab ap, bɨ amgö we ap nɨp, adan anɨg anɨg mɨdöp a göm yamagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe anɨg gö, mɨhöŋgöl uƚöm mɨgan yaŋ ap lug paknabil.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Nɨbi bɨ skul hagpal gau, am skul hagpal magö u, hag ñeb bɨ kale gau kalɨp adö laŋ mɨdagpal. Pen hainö skul u hag pɨs gɨ aij göm me, hag ñeb bɨ kale gau aip adɨp adɨp mɨdeinaböl.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Pen nɨhön gɨnɨg mab po amgö kalöp ke pak paƚu gɨ mɨdöp u nɨŋ hagmim wasö, namam nan acɨp amgö nɨpe mɨdöp u nöp nɨŋ hagpim?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Mab po kub amgö kalöp pak paƚu gɨ mɨdöp u nöd ud yube, amgö kale amgö yabɨƚ lö, hainö namam nan acɨp pro amgö nɨpe mɨdöp u, ud yuun a gɨmim hagmim,” a ga.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Pen mab aij ap magö naij ap pɨlagnab; pen mab naij ap magö aij ap pɨlagnab.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Anɨb u, mab gau magö pɨlnab u nɨŋöm, mab u aij, mab u naij a göm nɨŋnaböl. Nagɨ mɨgañɨb u kia magö pɨlagnab. Nagɨ gabƚog u papo magö pɨlagnab.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Nɨbi bɨ aij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ aij mɨdöp rö, gɨ aij gɨpal. Nɨbi bɨ naij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ naij mɨdöp rö, gɨ naij gɨpal. Pen nɨbi bɨ aigale nɨbi bɨ rö mɨdpal u, manö hagnaböl u nöp apdi nɨŋun, nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij a gun nɨŋnabun.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Yɨp Bɨ Kub hon, Bɨ Kub hon, a gɨpim u pen nɨhön gɨnɨg manö hagpin u hain gagpim?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨpal gau, manö hagnɨg gabin i rö mɨdpal.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnaböl gau, bɨ ram gɨ lɨnɨg geinab, uƚöm mɨlö udöm, ram padö kabö adö au lɨ aij göm, ram adö anɨbu nöp gɨ lɨnab rö mɨdnaböl. Anɨg gö, ñɨg uƚ apöm, ram halö pa jö ma jö gɨ ud arnam a gɨ wasö nɨŋöm, ram gɨ aij gɨnab anɨbu pɨdöŋ nöp mɨdeinab.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Pen nɨbi bɨ manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gagnaböl gau, bɨ ram gɨ lɨnɨg geinab, uƚöm mɨlö udagöm, ram padö lagöm, yɨharɨŋ ram mɨnöŋ adö adö au gɨ lɨnab rö mɨdnaböl. Anɨg gö, ñɨg uƚ apöm, ram halö pa jö ma jö gɨ ud arnam a göm, magö anɨbu nöp ram halö böŋ nöp ud arö, mɨnöŋ cög nöp mɨdeinab.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.