Lucas 22
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Juda kai Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub kale u, Pasopa a gɨpal ñɨn kub kale u, sösöl ga.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp alun a gɨla u pen nɨbi bɨ gau kalɨp pɨñɨŋ göm, aigöl gun alun a göm, hag nɨŋ mɨdeila.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Hag nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Seden nɨpe apöm, Judas hib nɨpe ap Iskariod a gɨmɨdal u, nɨp yuö hiɨka. Bɨ anɨbu Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau bɨ ap.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Yuö hiɨkö, nɨpe am God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, God sabe gep ram abad mɨdmɨdal polisman bɨ kub kale gau abe mɨdeila gau amöm, Jisas nɨp aigöl gem mumug gɨ dam ñɨnö nɨp al pak löl, a göm, manö anɨbu kalɨp aip hag nɨŋa.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Hagö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ hagla, “Nöp mani ñɨnabun,” a gɨla.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Hageila, Judas nɨpe, magö mai rö Jisas nɨbi bɨ gau aip mɨdageinab u, nɨp mumug gɨ dam bɨ kub gau kalɨp ñɨnabin, a göm, abad nɨŋ mɨdeia.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Pen Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn anɨbu auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gep ñɨn uri, a göm,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jisas nɨpe Pida aip Jon aip kalɨp mɨhöŋ hag yuöm haga, “Kale mɨhöŋ am Pasopa nan ñɨŋnabun u gɨ lɨ aij gɨmil,” a ga.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Hageia haglö, “Gai anɨg gul?” ö gɨlö.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Hageila, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl daueinab. Nɨp nable pakmil, arnɨm ram u ammil,
10 Jesus respondeu:
11 bɨ ram nap nɨbö anɨbu nɨp hagmil, ‘Manö Hag Ñeb Bɨ nöp hag nɨŋöb, “Ram raul mɨgan mai bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun?” ö göp,’ a gɨmil.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Anɨg hageinabil, kalöp mɨhöŋ dam ram raul mɨgan kub debol nan gau halö mɨdeinab adö laŋ u hageinab u, Pasopa nan ñɨŋnabun gau raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gɨmil,” a ga.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Hagö ammil nɨŋlö, haga haga rö nöp mɨdeia. Anɨb u, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla gau gɨ lɨ aij gɨlö.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Pen ram dugöp magö u nan ñɨŋnɨg göm, bɨ manö nɨpe ud arep gau aip debol u asɨk gɨgabö göm,
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 kalɨp haga, “Gasɨ yad pör nɨŋbin u, kalöp aip Pasopa nan ñɨŋnɨg gabun i ñɨŋun me, hainö ilön kub udnam, a gem, gasɨ u nɨŋbin.
15 e lhes disse:
16 Pen yad kalöp hagabin, Pasopa nan u hainö kauyaŋ ñɨŋagnabin; hainö Pasopa kaj sipsip pi pör pak ñɨŋbun iƚ anɨbu waiö lɨnab nɨŋöm God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab ñɨn u nöp nan kub ñɨŋnabun,” a ga.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Jisas anɨg hagöm, ñɨg wain kap udöm, God nɨp aij a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ñɨg ñabin i kale ke ud ñɨŋim.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Pen kalöp hagabin, mɨñi ñɨn i rɨkö, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋagnabin; God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab ñɨn u nöp ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Anɨg hagöm, bred ap udöm, God nɨp aij a göm, ud jö göm kalɨp ñöl gɨ haga, “Hañ romaŋ yad i kalöp ñabin. Kale udmim gasɨ yɨp nöp nɨŋöl gɨmim ñɨŋim,” a ga.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Kale nan ñɨŋ haköm, Jisas ñɨg wain kap u udöm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Hagape yad lugö umnö me, God kalöp nɨbi bɨ yad, a göm, udnabin a ga manö adö u am pɨdöŋ gɨnab u me, kalöp ñɨg wain i ñabin.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Pen bɨ yɨp kain gɨ dam arnab u aip asɨk mɨdpun.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Bɨ Ñɨ nɨpe, God hadame ram haga adan adö u nöp hain göm umnab u pen bɨ nɨp kain gɨ dam arnab u nɨp mög nɨŋabin,” a ga.
22 Pois o
23 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp, an rö anɨg gɨnab, a göm, pen pen hag nɨŋöl gɨ mɨdeila.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Jisas bɨ nɨpe gau, kale wasö, yad nöp bɨ kub mɨdpin, a göm, kale ke nöp pen pen hageila.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kiŋ gau Juda nɨbi bɨ wasö gau kƚö göm abad mɨdöl gɨ hagpal, ‘Kalɨp ud aij yabɨƚ gɨpun,’ a gɨpal.
25 Então Jesus disse:
26 Pen kale unbö rö gagmim. Bɨ kub kale gau, ñɨ praj rö mɨdaiöl; bɨ kub yabɨƚ gau, bɨ wög gɨ ñeb rö mɨdaiöl.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨpal nagɨ adö u, bɨ kub am asɨklö, bɨ wög gɨ ñeb gau nan magö nan kalpe gau pɨɫa pɨɫa gɨpal. Pen yad aŋ kalöp bɨ wög gɨ ñeb rö nöp mɨdpin.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Yɨp marö yabɨƚ gɨmɨdöp u nɨŋmim yɨp arö gagpim; yɨp abad mɨdpim.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Anɨg gɨpim u, God yɨp hagöp, ‘Ne Kiŋ mɨdmön, nɨbi bɨ gau kalɨp abad mɨdeinabön,’ a göp rö, yad pen u rö nöp kalöp hagabin, kale kiŋ rö mɨdmim nɨbi bɨ gau kalɨp abad mɨdeinabim.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ñɨn anɨbu kale ram mɨnöŋ yad u ammim, yad aip asɨkmim nan magö ñɨŋmim ñɨg ñɨŋmim gɨnabim; kale kiŋ asɨkpal sea adö u asɨkmim, Isrel iƚ ke ke unbö mɨgan laŋ kalɨp manö kub nɨŋnabim,” a ga.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jisas nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, Saimon, nöŋ. God nɨpe Seden nɨp yau a gö, kalöp bɨ, wid magö hoŋ gɨlö hoŋ gɨlö, magö yabɨƚ u ke löm, adɨŋ adɨŋ u ke löm gɨpal rö u göm, kale gɨ naij gɨnabim aka wasö gɨ nɨŋnab,” a ga.
31 Jesus continuou:
32 Pen yad God nɨp sabe gɨpin rö, yɨp böŋ nöp arö gagnabön. Pen nan si nan naij gɨnabön u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a gɨmön, yɨp kauyaŋ ado gɨ aunabön. Pen anɨg gɨmön, hainö apön namdamam ne rɨmnap kalɨp manö hag ñɨ aij gö, kale kƚö göm yɨp hain göl,” a ga.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Jisas anɨg hageia Pida haga, “Bɨ Kub, yad nöp arö gagnabin. Mɨhöŋgöl nöp ajeinabul, nöp nagɨ löm, yɨp abe nagɨ löl. Pen nöp al pak löm, yɨp abe al pak löl,” a ga.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Hageia, Jisas haga, “Pida, yad nöp hagabin, mɨñi sɨbön yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, Jisas nɨp nɨŋagpin a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
34 Então Jesus afirmou:
35 Jisas anɨg hagöm kalɨp haga, “Nöd kalöp hag yuem hagnö, ‘Mani rin, wadɨ, ma rɨrup gau udmim ud aragmim; yɨharɨŋ armim,’ a gɨnö. Hagnö arbe ñɨn anɨbu, nan kale rɨmnap mɨdeia aka mɨdageia?” ö ga.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Hageila, Jisas haga, “Pen mɨñi kale mani rin, wadɨ mɨdainɨm u, halö ud armim. Bɨ an ru mɨlö kɨd mɨdagainɨm u, kolsior nɨpe u bɨ rɨmnap kalɨp sɨkim göm mani udöm ru mɨlö kɨd ap raunɨm.
36 Então Jesus disse:
37 Pen nɨŋim! Nöd God manö hagep bɨ Aisaia God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘ “Nɨpe bɨ nan si nan naij gep bɨ ap,” a gɨnaböl,’ a ga. Haga anɨbu yɨp nöp haga. Manö hagöm kalɨ kƚiñ rɨka anɨbu mɨñi gɨnɨg gab,” a ga.
37 Pois as
38 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, ru mɨlö kɨd hon mɨhöp mɨdöp,” a gɨla.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Jisas anɨg hagöl göm Jerusalem höŋ amöm, pör Nap nɨp sabe gɨmɨdöp Olip Dum au ara; bɨ nɨpe gau hain gɨla.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ram mɨnöŋ anɨbu amjaköm kalɨp haga, “Gasɨ naij auö gɨ naij gɨmim rö löp u, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim,” a ga.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, nɨpe ke ke au amöm, kugom yɨmöm God nɨp sabe göm haga,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Bapi, gasɨ yad nɨŋbin u ñɨg asɨ kap yɨp ñɨnɨg gabön u ñagmön. Pen yad gasɨ nɨŋbin adö u gagmön; gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp gɨmön,” a ga.
42 dizendo:
43 Jisas anɨg hagö, ejol ap kumi kabö adö laŋ au nɨbö apöm nɨp pɨdöŋ ña.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Nɨp marö yabɨƚ gö, Jisas nɨpe Nap nɨp kƚö yabɨƚ göm sabe göl gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, hapɨl u hagape rö pa gɨ dö gɨ iƚ yaŋ luga.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Nap nɨp sabe gɨ mɨd juöm amöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau mɨŋör lugö nɨŋöl gɨ, hon haneila.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Anɨg geila u nɨŋöm kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg hon hanabimŋ Seden nɨpe gasɨ ñö kale gɨ naij gɨmim rö löp u, urakmim, sabe göl gɨ mɨdaiim,” a ga.
46 E disse:
47 Jisas manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe Judas bɨ ugan kub ap uɫ gɨ dap apjaköm, Jisas nɨp ud bom halunam a geia.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Anɨg geia, Jisas nɨp haga, “Judas, ‘Bɨ me i al pak lɨmim,’ a gɨmön, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe ud bom halunɨg gabön ar?” a ga.
48 Mas Jesus disse:
49 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau nan nɨhön gɨnɨg geila anɨbu nɨŋöm hagla, “Bɨ Kub, hon kalɨp ru mɨlö kɨd ud rɨbun aka?” gɨla.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Anɨg hagöl göm, bɨ ap ru mɨlö kɨd nɨpe u udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u, nɨp rɨmɨd yɨjɨg lau böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Anɨg geia, Jisas nɨŋöm haga, “Anɨg gagmim! Me aij,” a ga. Anɨg hagöm, rɨmɨd u ud nɨŋö kamɨŋ la.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, God sabe gep ram abad mɨdmɨdal polisman bɨ kub kale gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, ap nɨp udnɨg geila gau, kalɨp haga, “Kale ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim daubim u, yɨp bɨ pen pen alep bɨ ap rö a gɨ gasɨ nɨŋmim, ud sɨsɨ lɨnɨg aubim ar?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Yad kale aip pör pör God sabe gep ram u mɨdainö yɨp udagpe. Pen mɨñi Seden, bɨ sɨbön lau adö mɨdöp u, ñɨn nɨpe u me, anɨg gabim,” a ga.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Jisas anɨg hagö nɨŋöl gɨ, nɨp ud sɨsɨ löm, dam God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u ud arla. Pida pen hain hain nɨŋ ara.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ram anɨbu apjaköm, ram goƚ au mab lauöm asɨk mɨdeila. Pida hain apjaköm kalɨp aip asɨka.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Pida aip asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, pai ram anɨbu wög gɨ ñɨmɨdöp ap nɨp nɨŋ dap ran lugöl gɨ haga, “Bɨ i abe Jisas aip mɨdmɨdöp,” a ga.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Hageia, Pida haga, “Pai, bɨ anɨbu yad nɨŋagpin!” a ga.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Anɨg hagöm, yöp pro magö ap mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ap pen apöm Pida nɨp nɨŋöm haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ nɨpe ap,” a ga.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Pen hainö pro pro magö ap mɨdö, bɨ ap pen apöm, kƚö göm haga, “Bɨ i Jisas aip mɨdmɨdöp me. Nɨpe abe ram mɨnöŋ Galili nɨbö,” a ga.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Hageia, Pida haga, “Bɨ me, manö hagabön u yad nɨŋagɨn me!” a ga.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Anɨg gö, Jisas ado göm, Pida nɨp nɨŋ ij halö lö, Pida pen Jisas, “Mɨñi sɨbön yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, Jisas nɨp nɨŋagpin a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u gasɨ nɨŋa.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Anɨg nɨŋöm, rugu mɨƚep gö, maƚuƚ ral auö, höŋ amöm mɨɫöŋ ga.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Bɨ Jisas nɨp ud mɨdeila gau nɨp hag juöl gɨ, paköl gɨ gɨla.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Kale waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköm hagla, “Ne bɨ ke nɨŋban u, nöp an pakab u hanɨp hag ñɨ!” a gɨla.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Pen manö naij anɨbu rö, nɨp rapɨn iru nöp hagla.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Hilɨm halö, Juda bɨ manö ud asɨkep gau löm, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ lo manö hag ñeb gau löm, ap magum gɨlö, Jisas nɨp uɫ gɨ Kansol kub anɨbu mɨdeila aŋ au ud daula.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Pen Kansol bɨ gau kale Jisas nɨp hagla, “Pen ne ke hagmön, ne Mesaia u aka wasö,” gɨla.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Pen hag nɨŋeb yad mɨdöp u kalöp hag nɨŋeinabin u, yɨp pen hagagnabim.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Pen mɨñi rɨköl mɨd damöm hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe God Bɨ kƚö unbö ke halö mɨdöp u, ñɨmagö yɨjɨg adö nɨpe au asɨk mɨdeinab,” a ga.
69 Mas de agora em diante o
70 Anɨg hageia, bɨ kansol gau magöŋhalö nɨp hagla, “Anɨb u, ne ke God Ñɨ nɨpe u aka?” gɨla.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Hageia hagla, “Nɨhön gɨnɨg manö kub rapɨn hag mɨdun, bɨ rɨmnap hag nɨŋno, Jisas anɨg göp anɨg göp a gaiölŋ Maj mɨgan nɨpe ke hagöp nɨŋbun u,” a gɨla.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.