Lucas 22
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Juda kai Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub kale u, Pasopa a gɨpal ñɨn kub kale u, sösöl ga.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp alun a gɨla u pen nɨbi bɨ gau kalɨp pɨñɨŋ göm, aigöl gun alun a göm, hag nɨŋ mɨdeila.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Hag nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Seden nɨpe apöm, Judas hib nɨpe ap Iskariod a gɨmɨdal u, nɨp yuö hiɨka. Bɨ anɨbu Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau bɨ ap.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yuö hiɨkö, nɨpe am God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, God sabe gep ram abad mɨdmɨdal polisman bɨ kub kale gau abe mɨdeila gau amöm, Jisas nɨp aigöl gem mumug gɨ dam ñɨnö nɨp al pak löl, a göm, manö anɨbu kalɨp aip hag nɨŋa.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Hagö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ hagla, “Nöp mani ñɨnabun,” a gɨla.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Hageila, Judas nɨpe, magö mai rö Jisas nɨbi bɨ gau aip mɨdageinab u, nɨp mumug gɨ dam bɨ kub gau kalɨp ñɨnabin, a göm, abad nɨŋ mɨdeia.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Pen Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn anɨbu auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gep ñɨn uri, a göm,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Jisas nɨpe Pida aip Jon aip kalɨp mɨhöŋ hag yuöm haga, “Kale mɨhöŋ am Pasopa nan ñɨŋnabun u gɨ lɨ aij gɨmil,” a ga.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Hageia haglö, “Gai anɨg gul?” ö gɨlö.
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Hageila, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl daueinab. Nɨp nable pakmil, arnɨm ram u ammil,
10 Jesus lhes explicou:
11 bɨ ram nap nɨbö anɨbu nɨp hagmil, ‘Manö Hag Ñeb Bɨ nöp hag nɨŋöb, “Ram raul mɨgan mai bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun?” ö göp,’ a gɨmil.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Anɨg hageinabil, kalöp mɨhöŋ dam ram raul mɨgan kub debol nan gau halö mɨdeinab adö laŋ u hageinab u, Pasopa nan ñɨŋnabun gau raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gɨmil,” a ga.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Hagö ammil nɨŋlö, haga haga rö nöp mɨdeia. Anɨb u, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla gau gɨ lɨ aij gɨlö.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Pen ram dugöp magö u nan ñɨŋnɨg göm, bɨ manö nɨpe ud arep gau aip debol u asɨk gɨgabö göm,
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 kalɨp haga, “Gasɨ yad pör nɨŋbin u, kalöp aip Pasopa nan ñɨŋnɨg gabun i ñɨŋun me, hainö ilön kub udnam, a gem, gasɨ u nɨŋbin.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Pen yad kalöp hagabin, Pasopa nan u hainö kauyaŋ ñɨŋagnabin; hainö Pasopa kaj sipsip pi pör pak ñɨŋbun iƚ anɨbu waiö lɨnab nɨŋöm God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab ñɨn u nöp nan kub ñɨŋnabun,” a ga.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Jisas anɨg hagöm, ñɨg wain kap udöm, God nɨp aij a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ñɨg ñabin i kale ke ud ñɨŋim.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Pen kalöp hagabin, mɨñi ñɨn i rɨkö, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋagnabin; God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab ñɨn u nöp ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Anɨg hagöm, bred ap udöm, God nɨp aij a göm, ud jö göm kalɨp ñöl gɨ haga, “Hañ romaŋ yad i kalöp ñabin. Kale udmim gasɨ yɨp nöp nɨŋöl gɨmim ñɨŋim,” a ga.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Kale nan ñɨŋ haköm, Jisas ñɨg wain kap u udöm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Hagape yad lugö umnö me, God kalöp nɨbi bɨ yad, a göm, udnabin a ga manö adö u am pɨdöŋ gɨnab u me, kalöp ñɨg wain i ñabin.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Pen bɨ yɨp kain gɨ dam arnab u aip asɨk mɨdpun.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Bɨ Ñɨ nɨpe, God hadame ram haga adan adö u nöp hain göm umnab u pen bɨ nɨp kain gɨ dam arnab u nɨp mög nɨŋabin,” a ga.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp, an rö anɨg gɨnab, a göm, pen pen hag nɨŋöl gɨ mɨdeila.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Jisas bɨ nɨpe gau, kale wasö, yad nöp bɨ kub mɨdpin, a göm, kale ke nöp pen pen hageila.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kiŋ gau Juda nɨbi bɨ wasö gau kƚö göm abad mɨdöl gɨ hagpal, ‘Kalɨp ud aij yabɨƚ gɨpun,’ a gɨpal.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Pen kale unbö rö gagmim. Bɨ kub kale gau, ñɨ praj rö mɨdaiöl; bɨ kub yabɨƚ gau, bɨ wög gɨ ñeb rö mɨdaiöl.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨpal nagɨ adö u, bɨ kub am asɨklö, bɨ wög gɨ ñeb gau nan magö nan kalpe gau pɨɫa pɨɫa gɨpal. Pen yad aŋ kalöp bɨ wög gɨ ñeb rö nöp mɨdpin.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Yɨp marö yabɨƚ gɨmɨdöp u nɨŋmim yɨp arö gagpim; yɨp abad mɨdpim.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Anɨg gɨpim u, God yɨp hagöp, ‘Ne Kiŋ mɨdmön, nɨbi bɨ gau kalɨp abad mɨdeinabön,’ a göp rö, yad pen u rö nöp kalöp hagabin, kale kiŋ rö mɨdmim nɨbi bɨ gau kalɨp abad mɨdeinabim.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Ñɨn anɨbu kale ram mɨnöŋ yad u ammim, yad aip asɨkmim nan magö ñɨŋmim ñɨg ñɨŋmim gɨnabim; kale kiŋ asɨkpal sea adö u asɨkmim, Isrel iƚ ke ke unbö mɨgan laŋ kalɨp manö kub nɨŋnabim,” a ga.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jisas nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, Saimon, nöŋ. God nɨpe Seden nɨp yau a gö, kalöp bɨ, wid magö hoŋ gɨlö hoŋ gɨlö, magö yabɨƚ u ke löm, adɨŋ adɨŋ u ke löm gɨpal rö u göm, kale gɨ naij gɨnabim aka wasö gɨ nɨŋnab,” a ga.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Pen yad God nɨp sabe gɨpin rö, yɨp böŋ nöp arö gagnabön. Pen nan si nan naij gɨnabön u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a gɨmön, yɨp kauyaŋ ado gɨ aunabön. Pen anɨg gɨmön, hainö apön namdamam ne rɨmnap kalɨp manö hag ñɨ aij gö, kale kƚö göm yɨp hain göl,” a ga.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Jisas anɨg hageia Pida haga, “Bɨ Kub, yad nöp arö gagnabin. Mɨhöŋgöl nöp ajeinabul, nöp nagɨ löm, yɨp abe nagɨ löl. Pen nöp al pak löm, yɨp abe al pak löl,” a ga.
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Hageia, Jisas haga, “Pida, yad nöp hagabin, mɨñi sɨbön yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, Jisas nɨp nɨŋagpin a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Jisas anɨg hagöm kalɨp haga, “Nöd kalöp hag yuem hagnö, ‘Mani rin, wadɨ, ma rɨrup gau udmim ud aragmim; yɨharɨŋ armim,’ a gɨnö. Hagnö arbe ñɨn anɨbu, nan kale rɨmnap mɨdeia aka mɨdageia?” ö ga.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Hageila, Jisas haga, “Pen mɨñi kale mani rin, wadɨ mɨdainɨm u, halö ud armim. Bɨ an ru mɨlö kɨd mɨdagainɨm u, kolsior nɨpe u bɨ rɨmnap kalɨp sɨkim göm mani udöm ru mɨlö kɨd ap raunɨm.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Pen nɨŋim! Nöd God manö hagep bɨ Aisaia God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘ “Nɨpe bɨ nan si nan naij gep bɨ ap,” a gɨnaböl,’ a ga. Haga anɨbu yɨp nöp haga. Manö hagöm kalɨ kƚiñ rɨka anɨbu mɨñi gɨnɨg gab,” a ga.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, ru mɨlö kɨd hon mɨhöp mɨdöp,” a gɨla.
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Jisas anɨg hagöl göm Jerusalem höŋ amöm, pör Nap nɨp sabe gɨmɨdöp Olip Dum au ara; bɨ nɨpe gau hain gɨla.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ram mɨnöŋ anɨbu amjaköm kalɨp haga, “Gasɨ naij auö gɨ naij gɨmim rö löp u, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim,” a ga.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, nɨpe ke ke au amöm, kugom yɨmöm God nɨp sabe göm haga,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Bapi, gasɨ yad nɨŋbin u ñɨg asɨ kap yɨp ñɨnɨg gabön u ñagmön. Pen yad gasɨ nɨŋbin adö u gagmön; gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp gɨmön,” a ga.
42 dizendo:
43 Jisas anɨg hagö, ejol ap kumi kabö adö laŋ au nɨbö apöm nɨp pɨdöŋ ña.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Nɨp marö yabɨƚ gö, Jisas nɨpe Nap nɨp kƚö yabɨƚ göm sabe göl gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, hapɨl u hagape rö pa gɨ dö gɨ iƚ yaŋ luga.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Nap nɨp sabe gɨ mɨd juöm amöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau mɨŋör lugö nɨŋöl gɨ, hon haneila.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Anɨg geila u nɨŋöm kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg hon hanabimŋ Seden nɨpe gasɨ ñö kale gɨ naij gɨmim rö löp u, urakmim, sabe göl gɨ mɨdaiim,” a ga.
46 E disse:
47 Jisas manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe Judas bɨ ugan kub ap uɫ gɨ dap apjaköm, Jisas nɨp ud bom halunam a geia.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Anɨg geia, Jisas nɨp haga, “Judas, ‘Bɨ me i al pak lɨmim,’ a gɨmön, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe ud bom halunɨg gabön ar?” a ga.
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau nan nɨhön gɨnɨg geila anɨbu nɨŋöm hagla, “Bɨ Kub, hon kalɨp ru mɨlö kɨd ud rɨbun aka?” gɨla.
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Anɨg hagöl göm, bɨ ap ru mɨlö kɨd nɨpe u udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u, nɨp rɨmɨd yɨjɨg lau böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Anɨg geia, Jisas nɨŋöm haga, “Anɨg gagmim! Me aij,” a ga. Anɨg hagöm, rɨmɨd u ud nɨŋö kamɨŋ la.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, God sabe gep ram abad mɨdmɨdal polisman bɨ kub kale gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, ap nɨp udnɨg geila gau, kalɨp haga, “Kale ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim daubim u, yɨp bɨ pen pen alep bɨ ap rö a gɨ gasɨ nɨŋmim, ud sɨsɨ lɨnɨg aubim ar?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Yad kale aip pör pör God sabe gep ram u mɨdainö yɨp udagpe. Pen mɨñi Seden, bɨ sɨbön lau adö mɨdöp u, ñɨn nɨpe u me, anɨg gabim,” a ga.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Jisas anɨg hagö nɨŋöl gɨ, nɨp ud sɨsɨ löm, dam God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u ud arla. Pida pen hain hain nɨŋ ara.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ram anɨbu apjaköm, ram goƚ au mab lauöm asɨk mɨdeila. Pida hain apjaköm kalɨp aip asɨka.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Pida aip asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, pai ram anɨbu wög gɨ ñɨmɨdöp ap nɨp nɨŋ dap ran lugöl gɨ haga, “Bɨ i abe Jisas aip mɨdmɨdöp,” a ga.
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Hageia, Pida haga, “Pai, bɨ anɨbu yad nɨŋagpin!” a ga.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Anɨg hagöm, yöp pro magö ap mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ap pen apöm Pida nɨp nɨŋöm haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ nɨpe ap,” a ga.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Pen hainö pro pro magö ap mɨdö, bɨ ap pen apöm, kƚö göm haga, “Bɨ i Jisas aip mɨdmɨdöp me. Nɨpe abe ram mɨnöŋ Galili nɨbö,” a ga.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Hageia, Pida haga, “Bɨ me, manö hagabön u yad nɨŋagɨn me!” a ga.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Anɨg gö, Jisas ado göm, Pida nɨp nɨŋ ij halö lö, Pida pen Jisas, “Mɨñi sɨbön yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, Jisas nɨp nɨŋagpin a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u gasɨ nɨŋa.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Anɨg nɨŋöm, rugu mɨƚep gö, maƚuƚ ral auö, höŋ amöm mɨɫöŋ ga.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bɨ Jisas nɨp ud mɨdeila gau nɨp hag juöl gɨ, paköl gɨ gɨla.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Kale waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköm hagla, “Ne bɨ ke nɨŋban u, nöp an pakab u hanɨp hag ñɨ!” a gɨla.
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Pen manö naij anɨbu rö, nɨp rapɨn iru nöp hagla.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Hilɨm halö, Juda bɨ manö ud asɨkep gau löm, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ lo manö hag ñeb gau löm, ap magum gɨlö, Jisas nɨp uɫ gɨ Kansol kub anɨbu mɨdeila aŋ au ud daula.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Pen Kansol bɨ gau kale Jisas nɨp hagla, “Pen ne ke hagmön, ne Mesaia u aka wasö,” gɨla.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Pen hag nɨŋeb yad mɨdöp u kalöp hag nɨŋeinabin u, yɨp pen hagagnabim.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Pen mɨñi rɨköl mɨd damöm hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe God Bɨ kƚö unbö ke halö mɨdöp u, ñɨmagö yɨjɨg adö nɨpe au asɨk mɨdeinab,” a ga.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Anɨg hageia, bɨ kansol gau magöŋhalö nɨp hagla, “Anɨb u, ne ke God Ñɨ nɨpe u aka?” gɨla.
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Hageia hagla, “Nɨhön gɨnɨg manö kub rapɨn hag mɨdun, bɨ rɨmnap hag nɨŋno, Jisas anɨg göp anɨg göp a gaiölŋ Maj mɨgan nɨpe ke hagöp nɨŋbun u,” a gɨla.
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.