Lucas 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Jisas God sabe gep ram raul mɨgan am mɨdöm nɨŋa, nɨbi bɨ mani halö gau mani rɨmnap dap mab ij mɨgan u yueila.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Pen nɨbi adu mög gep rö ap mani aɫɨ pro magö mɨhöp dap yua.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Anɨg ga nɨŋöm Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ rɨmnap mani pro yubal; pen nɨbi adu mög gep rö i mani nɨpe kub yabɨƚ yuöp.
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Pen nɨbi bɨ rɨmnap mani kale iru nöp mɨdö nɨŋöl gɨ mani yubal; jɨ nɨbi adu mög gep rö i mani nɨpe mɨdöp rö magöŋhalö yuöp. Nan rau ñɨŋeb ap mɨdagöp,” a ga.
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Pen bɨ nɨpe rɨmnap hagla, “God sabe gep ram i kabö aij aij, nan aij aij dap God nɨp ñöm rɨb adɨk ñɨla u, aij yabɨƚ mɨdöp,” a gɨla. Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga,
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 “Anɨg hagpim u pen hainö nan aij nɨŋabim anɨb gau mɨdageinab. Magöŋhalö ud waƚ gɨ yulö, kabö ap kabö ap adö u mɨdageinab,” a ga.
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Hageia, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nan anɨbu ñɨn mai rö anɨg gɨnabŋ Pen nan nɨhön rö gö nɨŋun, mɨñi gɨnɨg gab a gɨnabun?” ö gɨla.
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨŋ aij gɨmim! Nɨbi bɨ iru nöp apöm pir alöm, hib yad u udöm hagnaböl, ‘Yad nöp auabin. Ñɨn kub u auöp,’ a gɨnaböl. Anɨg hageinaböl u, nɨŋö hagaböl a gɨmim kalɨp hain gagmim.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Pen ram mɨnöŋ mɨgan rɨmnap uraköm, ram mɨnöŋ mɨgan rɨmnap aip pen pen gɨnaböl. Ram mɨnöŋ mɨgan rɨmnap kale ke nöp pen pen gɨnaböl. Anɨg geinaböl u nɨŋmim, ñɨn kub hagpal u aunɨg gab nɨŋöm anɨg gaböl a gɨmim, pɨñɨŋ gagmim. Ñɨn kub anɨbu hainö aunab,” a ga.
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Anɨg hagöm kalɨp haga, “Ram mɨnöŋ mɨgan rɨmnap uraköm, ram mɨnöŋ mɨgan rɨmnap aip pen pen gɨnaböl. Kiŋ rɨmnap yam kale uraköm, kiŋ rɨmnap yam kale aip pen pen gɨnaböl.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Ram mɨnöŋ gau iru nöp munmon kub yabɨƚ udöm, kɨyö kub alöm, mɨña kub yabɨƚ göm gɨnab. Nan kumi kabö adö laŋ au ke hain nɨbö löm, nan unbö ke pɨñɨŋ gep rö adö laŋ au lɨnab.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 Nan anɨb gau hainö anɨg gɨnab jɨ nöd yɨp pɨg aip mɨdpim rö, kalöp gɨ naij gɨnaböl. Kalöp manö kub hagnɨg, dam Juda magum gep ram gau amöm, manö kub hagöm, kalöp nagɨ löm, dam kiŋ gapman bɨ kub gau ud arnaböl.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Kalöp gɨnaböl anɨbu, manö aij yad u kalɨp waiö hag ñɨmim rö lɨnab.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Pen kalöp manö kub hagaiöl u, manö nɨhön rö pen hagun a gɨmim, nöd uƚhai nɨŋagmim.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Yad ke kalöp gasɨ aij ñem manö magö ñɨnö, kale manö anɨbu nöp hag ñɨbe, kale pen hagöm ud yuep rö lagnab.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Pen name nap, namam bɨ, bɨ rɨdɨk nɨŋeb, bɨ nɨŋeb kale ke rɨmnap kalöp mumug göm, ud koƚmaƚ ñɨmagö adö lɨlö, kalöp rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Yɨp nɨŋ udpim rö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalöp mulu kal nɨŋnaböl.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Pen nabɨc umagö kale añɨ ap ur gagnab.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Pen yɨp cɨg pɨdöŋ gɨ mɨdeinabim u, kamɨŋ mɨdep magö u udmim, pör pör nöp mɨdeinabim.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 “Pen ami bɨ gau apöm, Jerusalem bɨnöm yu gɨgabö gɨnaböl ñɨn u, mɨñi söl mɨdöp Jerusalem gɨ naij gɨnaböl, a gɨmim nɨŋnabim.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ Judia mɨdaiöl gau, pɨñɨŋ gɨ no ilö gau aröl. Nɨbi bɨ Jerusalem mɨdaiöl gau, pɨñɨŋ gɨ höŋ adö aröl. Pen nɨbi bɨ höŋ adö mɨdaiöl gau, Jerusalem waryö raul aragöl.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Nɨhön gɨnɨg: ñɨn anɨbu me, kale God nɨp arö gɨpal rö, God manö hagep bɨ gau magöŋhalö God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnab nɨŋöm kale pen ilön kub udnaböl.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Pen ñɨn anɨbu, nɨbi ñɨ mudun mɨdeinaböl gau abe, nɨbi ñɨ paiŋaŋ ci ñeinaböl gau abe, kalɨp mɨŋör kub yöl gɨnab. God Juda nɨbi bɨ kalɨp mɨŋör kub yabɨƚ gɨnam a göm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbi mɨdpal kalɨp gɨ naij yabɨƚ gɨnab.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Bɨ mɨlö gau nɨbö apöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ru mɨlö kɨd udöm rɨb lɨnaböl, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ löm dam ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ud arnaböl. Pen Juda nɨbi bɨ wasö gau apöm, Jerusalem gɨ naij gɨlö gɨlö, God ñɨn nɨpe haga u ap auö, arö gɨnaböl.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 “Pen hainö, sɨdö rakɨn gapɨ nan ke ap waiö löm, ñɨg si ral apöm gu kub geinab. Pen ram mɨnöŋ iƚ i nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö gasɨ iru nɨŋöm, nɨhön gab a göm, gasɨ mɨlö löm pɨñɨŋ gɨnaböl.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Nan kumi kabö adö laŋ mɨdöp gau, daŋ nɨbö i nɨbö gö, mɨnöŋ naböŋ i nɨhön gɨnɨg göm gab, a göm, pɨñɨŋ göm, gasɨ magö rɨk auö umeb rö lɨnab.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Anɨg gɨnab ñɨn u, Bɨ Ñɨ nɨpe kumi aŋ au auö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ kale pɨdöŋ nɨpe u abe, mailö aij unbö ke yabɨƚ nɨpe u abe nɨŋnaböl.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Nan hagabin i geinab u, Bɨ Kub hanɨp ud kamɨŋ yunab ñɨn u söl mɨdöp, a gɨmim, amgö gɨlaŋ gɨmim nɨŋöl gɨ mɨdaimim,” a ga.
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Jisas anɨg hagöm, kalɨp manö hod rɨköm haga, “Mab wasɨŋad abe, mab rɨmnap abe,
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 sɨƚɨp lö, mɨñi sɨdö lɨnɨg göm gab a gɨmim, nɨŋbim.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Anɨb u rö, nan hagpin gau gö, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u söl auub a gɨmim, nɨŋnabim.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ uri mɨdpal gai i magöŋhalö umagnaböl; rɨmnap kamɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, nan hagabin i magöŋhalö gɨnab.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe ur gɨnab, jɨ manö magö yad gau ur gagnab.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 “Pen nɨŋ aij gɨmim. Kale ñɨg wain ñɨg kƚö iru ñɨŋmim hauƚ lɨmim, nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i nöp gasɨ nɨŋ mɨdeinabim ñɨn anɨbu nöp, yaur kaj wal wayöŋ hel lɨlö yɨŋɨd nöp udöp rö u gɨnab.
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 Gai i nöp gagnab; nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ kɨgɨn yɨma magöŋhalö mɨdpal rö gɨnab.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Anɨb u, kale pör pör nɨŋ aij gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdmim hagmim, ‘Nan anɨb gau hanɨp al pak lagnɨm; ne hanɨp abad mɨdö kamɨŋ arun, am Bɨ Ñɨ nɨpe amgö ilö adö nɨpe u mɨdaiun,’ a gɨmim,” a ga.
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Ñɨn pro bad anɨbu, Jisas pör am God sabe gep ram raul mɨgan u am mɨdöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdöp. Pen sɨbön gö nɨŋöl göm, Jisas nɨpe am ram mɨnöŋ ap Olip Dum a gal u hanmɨdöp.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Nɨbi bɨ gau magöŋhalö, manö nɨp u nɨŋun, a göm, hilɨm halö yabɨƚ uraköm, God sabe gep ram u armɨdal.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.