Lucas 1

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Pen bɨ majö Diopilas, yad u rö nöp manö yɨp hag ñɨla anɨbu iƚ u magöŋhalö uƚhai nɨŋ aij gɨpin u me, yad u rö nöp manö anɨbu magöŋhalö gasɨ nɨŋ aij gem, nöp kalɨ kƚiñ rɨknɨg gabin.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Anɨg gɨnö me, manö nöp hagla nɨŋban u, nɨŋö hagla a gɨmön nɨŋnabön.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Nöd Kiŋ Herod Judia Propins abad mɨdmɨdöp ñɨn u, bɨ ne Sekaraia, God nɨp nan sabe gep bɨ ap mɨdmɨdöp. Bɨ yam nɨpe aip wög jɨm ñöl gɨmɨdal gau kalɨp Abaija Yam a gɨmɨdal. Sekaraia nɨbin nɨpe Ilisabed. Ilisabed u rö nöp God nɨp nan sabe gep bɨ Eron iƚ u rɨk dam dapɨl göm rɨkla.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Kalpe ber mɨhau God lo manö adö u magöŋhalö hain göl gɨ mɨdlö, God nɨŋö, manö ap mɨdageia.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pen Sekaraia nɨbin nɨpe Ilisabed ñɨ pai wem u me, ñɨ pai ap yag dapöm wasö, böŋ nöp nɨbi mɨƚep bɨ mɨƚep lɨlö.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Ñɨn ap Sekaraia bɨ nɨpe aip wög jɨm ñöl gɨmɨdal gau apöm, God nɨp sabe gep wög u geila.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Pen wög kale u göl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau pör gɨmɨdal rö, bɨ hon an rö God sabe gep ram raul mɨgan yaŋ amöm nan haƚɨŋ aij auep u launab a göm, ilöŋ cal ud gulu gɨ udla. Udlö, Sekaraia nɨpe ilöŋ cal ke ud gulu gɨ udöm, God sabe gep ram raul mɨgan yaŋ arnɨg ga.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Nɨbi bɨ iru nöp God sabe gep ram höŋ adö au God nɨp sabe göl gɨ mɨdailö nɨŋöl gɨ, Sekaraias nɨpe raul mɨgan yaŋ aramöm nan haƚɨŋ aij auep anɨbu laua.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Pen Bɨ Kub ejol nɨpe ap apöm, nan haƚɨŋ aij lep kabö kɨnaŋ u ñɨmagö yɨjɨg adö lau waiö mɨdeia.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sekaraia ejol anɨbu nɨŋöm pa gɨƚɨ ga.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Pen ejol anɨbu nɨp haga, “Ne pɨñɨŋ gagmön. God nɨp sabe gɨpan u, nɨpe nɨŋöb. Nabin ne Ilisabed ñɨ ne ap yag daunab. Yag dauö, hib nɨpe Jon a gɨmön.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Nɨme ñɨ u yag daunab u, ne mɨñ mɨñ gɨnabön; nɨbi bɨ iru nöp gau u rö nöp mɨñ mɨñ gɨnaböl.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Bɨ Kub amgö ilö adö nɨpe u, Jon bɨ kub rö mɨdeinab. Nɨpe ñɨg wain aka ñɨg kƚö rɨmnap ñɨŋagnɨm. Nɨme ñɨ mɨdun mɨdeinab ñɨn anɨbu nöp, Ana Uɫ nɨpe ñɨ anɨbu nɨp aŋ daŋ amöm ajmaŋ raunab.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Hainö nɨpe Isrel nɨbi bɨ God nɨp arö gɨpal gau iru nöp manö aij hag ñö, God nɨp, Bɨ Kub hon, a göm, nɨŋ udnaböl.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Pen ñɨ ne anɨbu nɨpe bɨ God manö hagep Ilaija hadame ram God pɨdöŋ udöm gɨmɨdöp rö gɨnab. Nap bɨ kalɨp udöm, ñɨ pai kale gau udöm, kalɨp ud jɨm ñöl lɨnab. Nɨbi bɨ God nɨp aƚeb aƚeb ñɨbal gau, kalɨp manö aij hag ñö, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe gasɨ nɨŋbal rö nɨŋöm, gɨ aij göm, Bɨ Kub aunab, a göm, abad mɨdeinaböl,” a ga.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ejol u anɨg hagö, Sekaraia haga, “Hol ber mɨhau mɨƚep yabɨƚ lɨbul. Anɨb u, yad aigöl gem, ne nɨŋö hagpan, a gɨ nɨŋnabin?” ö ga.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Hagö, ejol u Sekaraia nɨp haga, “Yad Gebriel. Yad God amgö ilö adö u mɨdem, yɨp hag yuö apem manö aij anɨbi nöp hag ñɨnɨg aubin.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ne manö yad u, nɨŋö hagöp a gɨmön nɨŋagpan rö, aɫab nöp u marö gö, manö hagöl gɨ mɨdageinabön. Yɨharɨŋ nöp mɨd mɨd, ñɨ u yag daunabil mañu nöp kauyaŋ manö hagnabön,” a ga.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Pen Sekaraia God sabe gep ram aŋ raul yaŋ mɨlö padö mɨdeia nɨŋöm, nɨbi bɨ höŋ yaŋ mɨdeila gau gasɨ iru nɨŋla.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Hainö nɨpe höŋ apöm, manö rɨmnap hagnɨm rö laga. Anɨb u, yɨp anɨg anɨg göp, a göm, ñɨmagö nöp yamaia. Kale nɨŋöm hagla, nɨpe ram raul mɨgan yaŋ am mɨdöm, nan ap ke nɨŋöm auöp, a göm, nɨŋla.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Pen Sekaraia God sabe gep ram wög u gɨ mɨdö, ñɨn nɨpe u pɨs gö, bɨ rɨmnap apöm ka nɨpe u udlö nɨŋöl gɨ, nɨpe ado gɨ ram nɨpe ara.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 — ausente —
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 — ausente —
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ilisabed rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ ñɨ mudun mɨdö nɨŋöl gɨ, God ejol Gebriel nɨp hag yuö ara Nasared daun, ram mɨnöŋ Galili au.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nasared au nɨbi praj ap mɨdmɨdöp, hib nɨpe Maria. Nɨbi praj anɨbu bɨ ap aip gɨ gö wasö. Nɨbi praj anɨbu, bɨ ne Josep udnab, a göm manö hagla. Bɨ Josep anɨbu, nɨp kiŋ Depid bɨ rɨdɨg anɨbu ap rɨk dam lɨla u me.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 God ejol Gebriel hag yuö, nɨbi praj Maria mɨdeia au amjaköm haga, “Nɨbi praj, ne mɨdpan? Bɨ Kub nöp ud aij göp. Nɨpe aip mɨdpil,” a ga.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Anɨg hagö, Maria manö anɨbu nɨŋöm, yɨp ai gɨnɨg anɨg hagab, a göm, gasɨ iru nɨŋa.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Nɨpe gasɨ iru nɨŋö nɨŋöl gɨ, ejol nɨp haga, “Maria, ne pɨñɨŋ gagmön. God nöp ud aij yabɨƚ göp.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Hainö ne ñɨ mudun mɨdmön, ñɨ ap yag daunabön. Yag daumön, hib nɨpe Jisas, a gɨmön.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Pen nɨpe bɨ kub yabɨƚ mɨdeinab. Nɨbi bɨ nɨp hagnaböl, Bɨ Kub yabɨƚ adö i gɨlaŋ mɨdöp Ñɨ nɨpe, a gɨnaböl. God Bɨ Kub geinab nɨŋöm nɨpe nɨhi iƚaŋ Depid, kiŋ kub mɨdmɨdöp rö mɨdeinab.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Jekop rɨkö rɨk amɨl apɨl gɨlö mɨdeinaböl gau kalɨp magöŋhalö pör nöp pör nöp kiŋ kale mɨdöm abadöl mɨdeinab,” a ga.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ejol anɨg hagö, Maria nɨp haga, “Yad bɨ ap aip mɨdagpul u, aigöl gem ñɨ anɨbu yag daunabin?” ö ga.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Hageia, ejol nɨp haga, “Ana Uɫ u nöp apöm, Bɨ Kub yabɨƚ adö i gɨlaŋ mɨdöp pɨdöŋ nɨpe nöp ralu ñɨnab. Anɨg gö, ñɨ uɫ yag daunabön u, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, nɨpe God Ñɨ nɨpe, a gɨnaböl.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nöŋ! Naubi ne Ilisabed nɨpe nɨbi mɨƚep löp. Kale nɨp nɨbi ñɨ pai wem a gɨmɨdal u pen mɨñi nɨpe ñɨ mudun mɨdö, rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ hadö ara.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 God nan gagnɨm rö ap mɨdagöp; nan gau magöŋhalö gɨnɨm rö nöp mɨdöp,” a ga.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Anɨg hagö, Maria haga, “Yad God nɨp wög gɨ ñeb pai. Hagabön rö nöp yɨp gɨnɨm,” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, ejol nɨp arö göm ara.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 “Ne mɨdpan?” a gö, nubi Ilisabed manö anɨbu nɨŋö, ñɨ mudun mɨdeia u pɨraŋɨd la. Pen magö anɨbu nöp Ana Uɫ u nɨpe Ilisabed aŋ daŋ aramöm nɨp ajmaŋ raua.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 God Ana ajmaŋ rauö, Ilisabed nɨpe meg mɨgan dap ranöm Maria nɨp haga, “God nɨbi rɨmnap kalɨp abad mɨdöp u pen nöp ud aij yabɨƚ göp. Ñɨ mudun ne mɨdpan yagol ñɨ u abe ud aij yabɨƚ göp.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Yad nɨbi aij wasö jɨ ne Bɨ Kub yad nɨme nɨpe u yɨp nɨŋnɨg auban u yad aiö gem God nɨp aij a gabin.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ne apön yɨp, ‘Mɨdpan?’ a gajan magö u, ñɨ mudun mɨdpin i ñɨñɨ yabɨƚ löm pɨraŋɨd löp.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ne, ‘Yɨp God hagöp rö gɨnab,’ a gɨmön nɨŋ mɨdpan u me, ne mɨñ mɨñ gɨmön,” a ga.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ilisabed anɨg hagö, Maria God nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ, ñɨñɨ yabɨƚ löl gɨ haga,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Nɨpe pɨdöŋ magöŋhalö mɨdöp u,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Nɨbi bɨ manö nɨpe nɨŋöm, ana udöm, hain gɨnaböl gau,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nɨpe Bɨ ñɨmagö mɨlö kub yabɨƚ;
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Anɨb u, kiŋ bɨ kub ram mɨnöŋ kub abad mɨdlö hib kub mɨdmɨdöp gau,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Nɨbi bɨ kɨyö löp gau,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 God nɨpe apɨs bac iƚaŋ hon gau
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Bac Ebraham abe, bac hon rɨmnap abe
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maria manö anɨbu hagöm, nubi Ilisabed aip rakɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, hainö ado gɨ ram nɨpe ara.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Mɨd damöm, Ilisabed ñɨ ap yag daua.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 God nɨp mög nɨŋöm abad mɨdö, nɨpe mɨƚep yabɨƚ löm ñɨ yag daua anɨbu, nɨbi bɨ nɨñɨn nubi nɨmam nuö bɨ nɨpe gau nɨŋöm, nɨpe aip mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ñɨ u yag dapöm, ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdöm, raleb jɨŋ mañu waŋ hañ nɨpe rɨb gɨ dö gɨnɨg göm magum gɨla. Magum göm, kale ñɨ u hib ñɨnɨg göm hagla, “Ñɨ anɨbi, nap Sekaraia hib u la ij gep,” a gɨla.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hageila, nɨme haga, “Wasö, hib nɨpe Jon a gɨnabul,” a ga.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Anɨg hagö, nɨbi bɨ nɨpe gau hagla, “Hon unbö anɨg gagun. Bac baid buö ne gau hib ap Jon mɨdagöp,” a gɨla.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Anɨg hagöm, nap Sekaraia nɨp ñɨmagö u nöp yamöm hag nɨŋla, “Ñɨ hib nɨhön ñɨnabön?” ö gɨla.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Hag nɨŋlö, nap ñɨmagö u nöp yamöm haga, “Yɨp köp kalɨ kƚiñ rɨkep ap dauim,” a ga. Hagö daueila, adö anɨbu manö kalɨ kƚiñ rɨköm, “Hib nɨpe Jon,” a ga. Anɨg göl hib kalɨ kƚiñ rɨkö, kale nɨŋöm magöŋhalö aiö yabɨƚ gɨla.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Pen magö anɨbu nöp Sekaraia aɫab marö ga u pɨɫa gö nɨŋöl gɨ, nöd manö hagmɨdöp rö hagöl gɨ, God hib nɨpe hagö adö ara.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Nɨbi bɨ söl au han mɨdeila gau, ga anɨbu nɨŋöm pɨñɨŋ göm, manö anɨbu yag dam ram mɨnöŋ Judia ilö gau magöŋhalö yabɨƚ nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨla.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Hageila, nɨbi bɨ manö anɨbu nɨŋla gau, kale magöŋhalö gasɨ iru nɨŋöm hagla, “God gö, ñɨ anɨbu anɨg göl yag dauöp u me, hainö bɨ aigale bɨ rö mɨdeinab?” ö gɨla. God pɨdöŋ ñɨ anɨbu pɨg mɨdeia u nɨŋla u me, anɨg hagla.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ana Uɫ nɨpe ñɨŋaŋ nap Sekaraia aŋ nɨpe daŋ apöm ajmaŋ raua nɨŋöm God hib nɨpe u dap ranöl gɨ haga,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Hon Isrel nɨbi bɨ, God Bɨ Kub hon
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 God Bɨ Kub nɨpe gö, Depid rɨkö, rɨklö, rɨk amɨl apɨl gɨlö,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Hadame nöp, manö yad nɨbi bɨ gau hagnɨg gabin, a göm,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Bɨ al ñɨŋeb hon gau apöm, hanɨp al pak lɨnɨg gaböl
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Pen ñɨ yad, ne God Bɨ Kub nɨp wög gö,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ne nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp manö aij nɨpe u hag ñɨ aij gö,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 God Bɨ hain agamɨj rɨköm,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Hon nɨbi bɨ an an sɨbön gau mɨdun
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Pen ñɨŋaŋ anɨbu, Jon, majö gö nɨŋöl gɨ, ana nɨpe halö halö pɨdöŋ ga. Nɨpe ram mɨnöŋ nɨbi bɨ mɨdagmɨdal, ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨd mɨd, böŋ nöp kub göm auö, Isrel nɨbi bɨ nɨp nɨŋla.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.