Lucas 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñɨn ap, Jisas ram mɨnöŋ ke mɨgan ap mɨdöm, Nap God nɨp sabe göl gɨ mɨdeia. Sabe gɨ pɨs gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe ap apöm nɨp haga, “Bɨ Kub, God nɨp aigöl gun sabe gun? Jon bɨ nɨpe gau kalɨp hag ñö nɨŋbal rö, ne hanɨp u rö nöp hag ñö nɨŋun,” a ga.
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Hageia, Jisas kalɨp haga, “God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, anɨgöl hagmim,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Nan magö hanɨp ñɨn añɨ añɨ pör pör ñɨban rö u ñɨmön.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij gɨlö,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 — ausente —
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 ‘Sɨbön aŋ kub i yɨp ap unbö hagagmön! Yad ñɨ pai yad gau aip ajöŋ gɨñun hanabun. Anɨb u, yad aigöl gem urakem, nöp nan hagabön anɨb gau ud ñɨnam?’ ö gɨnab.
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Pen kalöp hagabin, bɨ ram nap nɨbö u, bɨ nɨŋeb yad a göm yɨŋɨd ud ñagnab, jɨ nɨp ñɨ a göm abad mɨdöl gɨ, kƚö gɨ mɨdö mɨdö, hagnab rö ñɨnab.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Anɨb u, kalöp hagabin, nan nɨhön mɨdagainɨm, God nɨp hag nɨŋbe, kalöp ñɨnab. Nan nɨhön uƚhai nɨŋnabim u, udnabim. Hanɨp ajöŋ u hiɨkaŋ a gɨmim, pak gu gu gɨpe, hiɨknab.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ God nɨp hag nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ nan uƚhai nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ hanɨp ajöŋ hiɨkaŋ a göm, pak gu gu gɨlö, kalɨp ajöŋ hiɨknab.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Kale ñɨ pai nap gau, ñɨ kale ap kabsaƚ nan a geinab, re ap ñɨnabön aka?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Aka jɨ, yaur magö nan a geinab, hauaɫ ap ñɨnabön akaŋ U rö nöp anɨg gagnabön.
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Kale nɨbi bɨ aij wasö u pen ñɨ pai kale gau nan aij gau nöp ñɨnabim. Bapi kumi kabö adö laŋ au mɨdöp u Bɨ aij yabɨƚ. Nɨpe nan naij ap ñagnab. Ana Uɫ u hanɨp ñɨmön a geinabim u, Bapi kalöp ñɨnab,” a ga.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Pen bɨ ap nɨp kɨjaki abaŋ alö, manö hagöm wasö, yɨharɨŋ nöp mɨdeia. Jisas kɨjaki anɨbu hag yuö, bɨ abaŋ almɨdeia u manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau aiö waiö gɨla.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap hagla, “Nɨpe kɨjaki aiön pi nap kale Bielsebul kƚö nɨpe u udöm, kɨjaki aiön pi gau hag yuab,” a gɨla.
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap, Jisas nɨhön gɨnab a göm, hagla, “Nan nɨŋagep ap ke kumi kabö adö aulɨk gö nɨŋun me, God nöp hag yuö auna u, nɨŋnabun,” a gɨla.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Pen Jisas gasɨ piral kale ke nɨŋla u ke nɨŋöm haga, “Ram mɨnöŋ kub añɨ ap, ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen geinaböl u, ram mɨnöŋ anɨbu lug paknab. Nɨbi bɨ iƚ añɨ ap, u rö nöp ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen aleinaböl u, nɨbi bɨ iƚ añɨ anɨbu lug paknab.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Anɨb unbö rö nöp, Seden iƚ u ud asɨk ke ke leinab u, aigegö göm mɨd aij gɨnɨmŋ Pen kale yɨp hagpim, ‘Bielsebul kƚö u udöm, kɨjaki aiön pi hag yuö höŋ araböl,’ a gɨpim.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Anɨg hagpim u, yam kale ke gau kɨjaki aiön pi gau aigegö göm hag höŋ yubalŋ Yam kale ke hagnaböl, nɨbi bɨ anɨg göl rö lagöp.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Pen yad God kƚö nɨpe udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubin rö, kale nɨŋnabim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdep ñɨn u hanɨp hadö auöp i, a gɨmim nɨŋnabim.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Pen bɨ kƚö ap, wim po nɨpe lɨ aij göm, ram nɨpe u nɨŋ mɨdeinab, nɨbi bɨ rɨmnap nan nɨpe ap pɨƚɨ gɨ udöl rö lagnab.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Pen bɨ kƚö yabɨƚ ap ke apöm, nɨp aip pen pen göm pakeinab u, wim po ram au lɨ aij ga u halö pɨƚɨ gɨ udöm, nan si udnab gau dam nɨme lɨ ñɨnab.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Nɨbi bɨ yɨp pɨg mɨdagpal gau, wög yad gɨpin u rɨb waƚ gɨpal. Nɨbi bɨ kale nɨbi bɨ rɨmnap yɨp dauageinaböl gau, nɨbi bɨ yɨp aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk dam yubal.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Kɨjaki aiön pi ap, nɨbi bɨ abaŋ lɨ mɨdö, hag höŋ yuö arnab u, am ram mɨnöŋ nöp aŋ gau aramöm, ka ap uƚhai nɨŋem mɨdeinam, a göm, am aŋ anɨb gau aj aj wasö nɨŋöm, ‘Ram raul mɨgan nöd mɨdem aubin u arnam,’ a gɨnab.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Hagöm, amöm nɨŋnab, ram anɨbu ƚɨk gɨ aij gɨ, kuö aij nöp mɨdeinab.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Nɨpe nɨŋöm gau amöm, nɨpe rö wasö, kɨjaki aiön pi naij yabɨƚ unbö mudun jɨŋ u halö uɫ gɨ dapöm, mɨgan anɨbu am mɨdeinaböl. Anɨg gö, bɨ anɨbu nöd aij pro rö mɨdmɨdöp rö wasö; uri nɨpe böŋ nöp naij yabɨƚ mɨdeinab,” a ga.
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Jisas manö anɨbu hagö, nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au nɨbi ap uraköm, wɨñ al hagöm haga, “Name nöp yag dap ci ña u, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnɨm,” a ga.
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Hageia, Jisas pen pe haga, “Anɨg hagpan u pen nɨbi bɨ an an God Manö u nɨŋöm hagöp rö gɨnaböl gau, kale mɨñ mɨñ gɨnaböl,” a ga.
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Pen nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim aŋ aui, nan si nan naij göl gɨ mɨdmim hagpim, ‘Nan gagep rö ap kumi kabö adö laŋ gö nɨŋun,’ a gɨpim. Pen yad kalöp hagabin, nan ap ke gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp gö, nɨŋnabim.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Daun kub Ninepa nɨbi bɨ gau, God manö hagep bɨ Jona apöm ga rö nɨŋöm God nɨp nɨŋ udla rö, nɨbi bɨ uri mɨdpim gau, yad Bɨ Ñɨ nɨpe gɨnabin rö nɨŋmim, nɨŋnabim.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Pen hadame nöp nɨbi kwin ram mɨnöŋ mɨlö mɨdeia gau nɨbö apöm, Kiŋ Solomon manö aij hagab u nɨŋɨn a göm aua. Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau, bɨ kub Solomon rö wasö, yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, kalöp manö aij yabɨƚ hag ñɨnö udagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, kwin anɨbu uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Hadame nöp Jona am Ninepa nɨbi bɨ gau kalɨp hagö, nan si nan naij gɨmɨdal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona nɨpe hagö nɨŋ udla u pen mɨñi yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, manö aij yabɨƚ hag ñɨnö, nan si nan naij gɨpim gau arö gagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, Jona nɨpe uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Nɨbi bɨ gau hapö lauöm rin cög mɨgan gau pi gagnaböl; adö au gɨlaŋ rɨk lɨlö mailö gö, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu apöm waiö nɨŋnaböl.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Pen amgö magö u hapö mailö rö mɨdöp. Amgö magö u mɨd aij gɨnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ mailö göm mɨd aij gɨnab, pen amgö magö mɨd aij gagnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ sɨb göp u rö mɨdnab.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Kale nɨŋ aij gɨmim, aŋ kalöp daŋ mailö mɨdöp aka sɨbön mɨdöpŋ Kale gasɨ nɨŋbim, aŋ hon daŋ mailö mɨdöp a gɨ gasɨ nɨŋbim u pen sɨbön aunɨm rö löp rö, kale ke nɨŋ aij gɨmim.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Hañ romaŋ kale aŋ daŋ magöŋhalö mailö gɨ mɨdöl gɨ, mɨgan pro marap sɨbön mɨdageinab u, hapö mailö gö kalöp mailö pak ñɨnab unbö rö lɨnab,” a ga.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Pen Jisas manö hag juö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi ap nɨp haga, “Auö ram yad amul nan ñɨŋul,” a ga. Hageia, Jisas ram nɨpe amöm, raul mɨgan yaŋ nan ñɨŋnɨg asɨka.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Asɨköm, nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi anɨbu, gasɨ nɨpe ke aŋ gau nöp nɨŋöm, bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg hon Juda kai pör gɨpun rö, ñɨmagö nɨpe u ñɨg lɨ yuöm wasö, yɨharɨŋ nöp nan ñɨŋab a göm, gasɨ u nɨŋa.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Jisas gasɨ nɨŋa anɨbu ke nɨŋöm nɨp haga, “Kale Perisi kai, pler kap gau höŋ adö gau ñɨg pak aij gɨpal rö u gɨpim u pen aŋ kale yaŋ nan si nan naij gɨpim prɨ u ajmaŋ rauöm mɨdöp. Kale nɨbi bɨ nan aij kale gau udun a gɨmim, gɨ naij yabɨƚ nöp gɨmɨdim.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Kale hauƚ halö yabɨƚ. God kalöp hañ u nöp gɨ laga; aŋ yaŋ abe gɨ la.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Anɨb u, nan pler kap mɨgan yaŋ mɨdöp u, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmim. Anɨg gɨnabim u, nan kale magöŋhalö uɫ gɨnab.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kamöŋ, dil, nan yɨharɨŋ haƚɨŋ aij auep wög adɨŋ ranab gau nɨŋbe, nan kub rö lö, wö ral nɨŋ dammim, sɨduŋ laŋ arö, nɨme lun God nɨp añɨ ap ñun a gɨmim, pör nɨŋbim. Nan pro pro gau pör anɨg gɨmim gɨpim u aij, pen nɨhön gɨnɨg manö iƚ yabɨƚ u nɨŋmim hain gagpimŋ Nɨbi bɨ gau kalɨp kabö rö gɨnɨm adö u gagpim; kalɨp naij gɨnɨm adö u nöp gɨpim. God nɨp mɨdmagö lagpim. Anɨg gɨmim, gɨ naij gɨpim.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kale Juda magum gep ram gau ammim, bɨ kub mab po asɨkpal adö u nöp asɨkpim. Gasɨ kale nɨŋbim u, nɨbi bɨ iru mɨdpal aŋ gau arno, ‘Manö hag ñeb bɨ auabön e!’ gɨlö, hanɨp aij gɨnab a gɨmim, nɨŋbim.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm, kalöp bɨ aij yabɨƚ a gɨpal u pen wip rɨgöl gɨpal hij naij mɨdöp mɨgan gau nɨbi bɨ nɨŋagöm adö laŋ ajpal rö mɨdpim,” a ga.
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Jisas anɨg hagö, lo manö hag ñeb bɨ ap nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, manö kƚö yabɨƚ lɨ hagpan anɨbu, hanɨp u rö nöp hag juban,” a ga.
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Hageia, Jisas haga, “Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö kƚiñ aij hagpim u, wadɨ marö kub gau rö, nɨbi bɨ gau kalɨp gam ñɨbim u pen kalɨp mög nɨŋmim hag rau udagpim.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nahai iƚaŋ kale gau hadame nöp bɨ God manö hagep bɨ gau kalɨp al pak lɨla. Pen kale God manö hagep bɨ gau wip rɨgöl kale gɨ lɨbim.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Gɨpim anɨbu, aij nöp pakla a gɨmim gɨpim. Nahai iƚaŋ God manö hagep bɨ gau al pak lɨla; kale pen wip rɨgöl kalɨp gɨ lɨbim.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Anɨb u, God gasɨ aij ke nɨŋöb u haga, ‘Bɨ manö yad hagep gau, bɨ manö aij yad ud arep gau kalɨp yunabin, pen kalɨp jɨ nɨŋöm, rɨmnap gɨ naij göm, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl,’ a ga.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Pen hadame nöp, God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ lɨnɨg ga ñɨn u rɨköm, bɨ God manö hagep gau kalɨp pör paklö auöp rö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, nan naböŋ anɨbu pen udnabim.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Marö anɨbu me, bɨ Ebol nɨp nöd iƚ göm al paköm, al pak dapöm, al pak dapöm, hainö Sekaraia nɨp, ka nan sabe gɨ ñeb ram raul mɨgan u lödaŋ, kabö kaƚum ud gɨla bɨd adö au i, aŋ au al pak lɨla. Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, manö marö anɨbu magöŋhalö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau udnabim.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö aij u, gasɨ aij nɨŋeb ram raul mɨgan ajöŋ ki u kale udmim, gau pi gɨpim. Gau pi gɨpim u, nɨbi bɨ ram raul mɨgan am nɨŋun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp pör adan magrem hag rɨkpim,” a ga.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 — ausente —
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 — ausente —
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.