Lucas 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Ñɨn ap, Jisas ram mɨnöŋ ke mɨgan ap mɨdöm, Nap God nɨp sabe göl gɨ mɨdeia. Sabe gɨ pɨs gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe ap apöm nɨp haga, “Bɨ Kub, God nɨp aigöl gun sabe gun? Jon bɨ nɨpe gau kalɨp hag ñö nɨŋbal rö, ne hanɨp u rö nöp hag ñö nɨŋun,” a ga.
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Hageia, Jisas kalɨp haga, “God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, anɨgöl hagmim,
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Nan magö hanɨp ñɨn añɨ añɨ pör pör ñɨban rö u ñɨmön.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij gɨlö,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 — ausente —
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 ‘Sɨbön aŋ kub i yɨp ap unbö hagagmön! Yad ñɨ pai yad gau aip ajöŋ gɨñun hanabun. Anɨb u, yad aigöl gem urakem, nöp nan hagabön anɨb gau ud ñɨnam?’ ö gɨnab.
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Pen kalöp hagabin, bɨ ram nap nɨbö u, bɨ nɨŋeb yad a göm yɨŋɨd ud ñagnab, jɨ nɨp ñɨ a göm abad mɨdöl gɨ, kƚö gɨ mɨdö mɨdö, hagnab rö ñɨnab.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 Anɨb u, kalöp hagabin, nan nɨhön mɨdagainɨm, God nɨp hag nɨŋbe, kalöp ñɨnab. Nan nɨhön uƚhai nɨŋnabim u, udnabim. Hanɨp ajöŋ u hiɨkaŋ a gɨmim, pak gu gu gɨpe, hiɨknab.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ God nɨp hag nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ nan uƚhai nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ hanɨp ajöŋ hiɨkaŋ a göm, pak gu gu gɨlö, kalɨp ajöŋ hiɨknab.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 Kale ñɨ pai nap gau, ñɨ kale ap kabsaƚ nan a geinab, re ap ñɨnabön aka?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Aka jɨ, yaur magö nan a geinab, hauaɫ ap ñɨnabön akaŋ U rö nöp anɨg gagnabön.
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Kale nɨbi bɨ aij wasö u pen ñɨ pai kale gau nan aij gau nöp ñɨnabim. Bapi kumi kabö adö laŋ au mɨdöp u Bɨ aij yabɨƚ. Nɨpe nan naij ap ñagnab. Ana Uɫ u hanɨp ñɨmön a geinabim u, Bapi kalöp ñɨnab,” a ga.
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Pen bɨ ap nɨp kɨjaki abaŋ alö, manö hagöm wasö, yɨharɨŋ nöp mɨdeia. Jisas kɨjaki anɨbu hag yuö, bɨ abaŋ almɨdeia u manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau aiö waiö gɨla.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap hagla, “Nɨpe kɨjaki aiön pi nap kale Bielsebul kƚö nɨpe u udöm, kɨjaki aiön pi gau hag yuab,” a gɨla.
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap, Jisas nɨhön gɨnab a göm, hagla, “Nan nɨŋagep ap ke kumi kabö adö aulɨk gö nɨŋun me, God nöp hag yuö auna u, nɨŋnabun,” a gɨla.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Pen Jisas gasɨ piral kale ke nɨŋla u ke nɨŋöm haga, “Ram mɨnöŋ kub añɨ ap, ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen geinaböl u, ram mɨnöŋ anɨbu lug paknab. Nɨbi bɨ iƚ añɨ ap, u rö nöp ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen aleinaböl u, nɨbi bɨ iƚ añɨ anɨbu lug paknab.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Anɨb unbö rö nöp, Seden iƚ u ud asɨk ke ke leinab u, aigegö göm mɨd aij gɨnɨmŋ Pen kale yɨp hagpim, ‘Bielsebul kƚö u udöm, kɨjaki aiön pi hag yuö höŋ araböl,’ a gɨpim.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Anɨg hagpim u, yam kale ke gau kɨjaki aiön pi gau aigegö göm hag höŋ yubalŋ Yam kale ke hagnaböl, nɨbi bɨ anɨg göl rö lagöp.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Pen yad God kƚö nɨpe udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubin rö, kale nɨŋnabim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdep ñɨn u hanɨp hadö auöp i, a gɨmim nɨŋnabim.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 “Pen bɨ kƚö ap, wim po nɨpe lɨ aij göm, ram nɨpe u nɨŋ mɨdeinab, nɨbi bɨ rɨmnap nan nɨpe ap pɨƚɨ gɨ udöl rö lagnab.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Pen bɨ kƚö yabɨƚ ap ke apöm, nɨp aip pen pen göm pakeinab u, wim po ram au lɨ aij ga u halö pɨƚɨ gɨ udöm, nan si udnab gau dam nɨme lɨ ñɨnab.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 “Nɨbi bɨ yɨp pɨg mɨdagpal gau, wög yad gɨpin u rɨb waƚ gɨpal. Nɨbi bɨ kale nɨbi bɨ rɨmnap yɨp dauageinaböl gau, nɨbi bɨ yɨp aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk dam yubal.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Kɨjaki aiön pi ap, nɨbi bɨ abaŋ lɨ mɨdö, hag höŋ yuö arnab u, am ram mɨnöŋ nöp aŋ gau aramöm, ka ap uƚhai nɨŋem mɨdeinam, a göm, am aŋ anɨb gau aj aj wasö nɨŋöm, ‘Ram raul mɨgan nöd mɨdem aubin u arnam,’ a gɨnab.
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Hagöm, amöm nɨŋnab, ram anɨbu ƚɨk gɨ aij gɨ, kuö aij nöp mɨdeinab.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Nɨpe nɨŋöm gau amöm, nɨpe rö wasö, kɨjaki aiön pi naij yabɨƚ unbö mudun jɨŋ u halö uɫ gɨ dapöm, mɨgan anɨbu am mɨdeinaböl. Anɨg gö, bɨ anɨbu nöd aij pro rö mɨdmɨdöp rö wasö; uri nɨpe böŋ nöp naij yabɨƚ mɨdeinab,” a ga.
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Jisas manö anɨbu hagö, nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au nɨbi ap uraköm, wɨñ al hagöm haga, “Name nöp yag dap ci ña u, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnɨm,” a ga.
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Hageia, Jisas pen pe haga, “Anɨg hagpan u pen nɨbi bɨ an an God Manö u nɨŋöm hagöp rö gɨnaböl gau, kale mɨñ mɨñ gɨnaböl,” a ga.
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Pen nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim aŋ aui, nan si nan naij göl gɨ mɨdmim hagpim, ‘Nan gagep rö ap kumi kabö adö laŋ gö nɨŋun,’ a gɨpim. Pen yad kalöp hagabin, nan ap ke gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp gö, nɨŋnabim.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Daun kub Ninepa nɨbi bɨ gau, God manö hagep bɨ Jona apöm ga rö nɨŋöm God nɨp nɨŋ udla rö, nɨbi bɨ uri mɨdpim gau, yad Bɨ Ñɨ nɨpe gɨnabin rö nɨŋmim, nɨŋnabim.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Pen hadame nöp nɨbi kwin ram mɨnöŋ mɨlö mɨdeia gau nɨbö apöm, Kiŋ Solomon manö aij hagab u nɨŋɨn a göm aua. Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau, bɨ kub Solomon rö wasö, yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, kalöp manö aij yabɨƚ hag ñɨnö udagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, kwin anɨbu uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Hadame nöp Jona am Ninepa nɨbi bɨ gau kalɨp hagö, nan si nan naij gɨmɨdal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona nɨpe hagö nɨŋ udla u pen mɨñi yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, manö aij yabɨƚ hag ñɨnö, nan si nan naij gɨpim gau arö gagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, Jona nɨpe uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Nɨbi bɨ gau hapö lauöm rin cög mɨgan gau pi gagnaböl; adö au gɨlaŋ rɨk lɨlö mailö gö, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu apöm waiö nɨŋnaböl.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Pen amgö magö u hapö mailö rö mɨdöp. Amgö magö u mɨd aij gɨnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ mailö göm mɨd aij gɨnab, pen amgö magö mɨd aij gagnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ sɨb göp u rö mɨdnab.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Kale nɨŋ aij gɨmim, aŋ kalöp daŋ mailö mɨdöp aka sɨbön mɨdöpŋ Kale gasɨ nɨŋbim, aŋ hon daŋ mailö mɨdöp a gɨ gasɨ nɨŋbim u pen sɨbön aunɨm rö löp rö, kale ke nɨŋ aij gɨmim.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Hañ romaŋ kale aŋ daŋ magöŋhalö mailö gɨ mɨdöl gɨ, mɨgan pro marap sɨbön mɨdageinab u, hapö mailö gö kalöp mailö pak ñɨnab unbö rö lɨnab,” a ga.
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Pen Jisas manö hag juö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi ap nɨp haga, “Auö ram yad amul nan ñɨŋul,” a ga. Hageia, Jisas ram nɨpe amöm, raul mɨgan yaŋ nan ñɨŋnɨg asɨka.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Asɨköm, nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi anɨbu, gasɨ nɨpe ke aŋ gau nöp nɨŋöm, bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg hon Juda kai pör gɨpun rö, ñɨmagö nɨpe u ñɨg lɨ yuöm wasö, yɨharɨŋ nöp nan ñɨŋab a göm, gasɨ u nɨŋa.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Jisas gasɨ nɨŋa anɨbu ke nɨŋöm nɨp haga, “Kale Perisi kai, pler kap gau höŋ adö gau ñɨg pak aij gɨpal rö u gɨpim u pen aŋ kale yaŋ nan si nan naij gɨpim prɨ u ajmaŋ rauöm mɨdöp. Kale nɨbi bɨ nan aij kale gau udun a gɨmim, gɨ naij yabɨƚ nöp gɨmɨdim.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Kale hauƚ halö yabɨƚ. God kalöp hañ u nöp gɨ laga; aŋ yaŋ abe gɨ la.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Anɨb u, nan pler kap mɨgan yaŋ mɨdöp u, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmim. Anɨg gɨnabim u, nan kale magöŋhalö uɫ gɨnab.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kamöŋ, dil, nan yɨharɨŋ haƚɨŋ aij auep wög adɨŋ ranab gau nɨŋbe, nan kub rö lö, wö ral nɨŋ dammim, sɨduŋ laŋ arö, nɨme lun God nɨp añɨ ap ñun a gɨmim, pör nɨŋbim. Nan pro pro gau pör anɨg gɨmim gɨpim u aij, pen nɨhön gɨnɨg manö iƚ yabɨƚ u nɨŋmim hain gagpimŋ Nɨbi bɨ gau kalɨp kabö rö gɨnɨm adö u gagpim; kalɨp naij gɨnɨm adö u nöp gɨpim. God nɨp mɨdmagö lagpim. Anɨg gɨmim, gɨ naij gɨpim.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kale Juda magum gep ram gau ammim, bɨ kub mab po asɨkpal adö u nöp asɨkpim. Gasɨ kale nɨŋbim u, nɨbi bɨ iru mɨdpal aŋ gau arno, ‘Manö hag ñeb bɨ auabön e!’ gɨlö, hanɨp aij gɨnab a gɨmim, nɨŋbim.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm, kalöp bɨ aij yabɨƚ a gɨpal u pen wip rɨgöl gɨpal hij naij mɨdöp mɨgan gau nɨbi bɨ nɨŋagöm adö laŋ ajpal rö mɨdpim,” a ga.
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Jisas anɨg hagö, lo manö hag ñeb bɨ ap nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, manö kƚö yabɨƚ lɨ hagpan anɨbu, hanɨp u rö nöp hag juban,” a ga.
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Hageia, Jisas haga, “Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö kƚiñ aij hagpim u, wadɨ marö kub gau rö, nɨbi bɨ gau kalɨp gam ñɨbim u pen kalɨp mög nɨŋmim hag rau udagpim.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nahai iƚaŋ kale gau hadame nöp bɨ God manö hagep bɨ gau kalɨp al pak lɨla. Pen kale God manö hagep bɨ gau wip rɨgöl kale gɨ lɨbim.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Gɨpim anɨbu, aij nöp pakla a gɨmim gɨpim. Nahai iƚaŋ God manö hagep bɨ gau al pak lɨla; kale pen wip rɨgöl kalɨp gɨ lɨbim.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Anɨb u, God gasɨ aij ke nɨŋöb u haga, ‘Bɨ manö yad hagep gau, bɨ manö aij yad ud arep gau kalɨp yunabin, pen kalɨp jɨ nɨŋöm, rɨmnap gɨ naij göm, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl,’ a ga.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Pen hadame nöp, God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ lɨnɨg ga ñɨn u rɨköm, bɨ God manö hagep gau kalɨp pör paklö auöp rö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, nan naböŋ anɨbu pen udnabim.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Marö anɨbu me, bɨ Ebol nɨp nöd iƚ göm al paköm, al pak dapöm, al pak dapöm, hainö Sekaraia nɨp, ka nan sabe gɨ ñeb ram raul mɨgan u lödaŋ, kabö kaƚum ud gɨla bɨd adö au i, aŋ au al pak lɨla. Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, manö marö anɨbu magöŋhalö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau udnabim.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö aij u, gasɨ aij nɨŋeb ram raul mɨgan ajöŋ ki u kale udmim, gau pi gɨpim. Gau pi gɨpim u, nɨbi bɨ ram raul mɨgan am nɨŋun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp pör adan magrem hag rɨkpim,” a ga.
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 — ausente —
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 — ausente —
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.