Lucas 10

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hainö Jisas bɨ nɨpe ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da mɨgan laŋ (72) udöm, kalɨp baluöm mɨhau ke, mɨhau ke, ram mɨnöŋ gau ke ke yunɨg göm haga, “Kale nöd ammim, manö yad u hag ñɨbe, yad hainö nɨnabin,” a ga.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Pen kalɨp manö ap haga, “Nan wög kub yabɨƚ mɨdöp u pen nɨbi bɨ nan magö ral dauep gau iru mɨdagpal. Anɨb u, Bɨ Kub wög adɨŋ nap nɨbö u nɨp hag nɨŋbe, nɨbi bɨ nan magö ral dauep rɨmnap halö hagö, am ral dauöl.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Kale arim! Pen kalöp kaj sipsip pi rö kain hapeb mɨdpal aŋ au hag yuabin.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Kale mani rin, wadɨ, ma rɨrɨp gau halö ud aragmim. Nɨbi bɨ rɨmnap aip adan aŋ au manö hag mɨlö mɨdagaimim.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Pen ram ap amjakmim, ram raul mɨgan amöl gɨ, kalɨp manö aij hag ñɨmim hagmim, ‘God kalöp abad mɨdeiaŋ,’ a gɨmim.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Anɨg hageinabim, nɨbi bɨ God manö hain aij nɨpe udep rö ap mɨdeinab u, manö hain kale anɨbu udnab. Wasö u, manö hain hagnabim u kalöp ke ado gɨ aunab.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Pen ram anɨbu nöp mɨdaimim, nan magö dap ñɨnaböl u ñɨŋöl gɨ mɨdaimim. Bɨ wög gɨpal gau pen hajɨ udpal. Anɨbu rö, kalɨp manö aij u hag ñɨnabim rö, kale pen nan magö dap ñɨnaböl. Pen kale ram ram gagmim.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Pen daun ap araimim, kalöp hag wɨhai udöm, nan magö ñɨnaböl u, haƚöwaƚö ñɨŋmim.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Ram mɨnöŋ anɨbu, nɨbi bɨ nan gɨnɨm gau kalɨp gɨpe, kamɨŋ lɨnɨm. Nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp hag aij gɨmim hagmim, ‘God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, ma iƚ kalöp u auöp,’ a gɨmim.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Pen daun ap araimim, kalöp hag wɨhai udagaiöl, adan aŋ au ammim hagmim,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Ram mɨnöŋ kalöp i auajun u, haƚpɨƚ acɨp acɨp ma hon udöp gau kale ke ƚɨk gɨ yu arabun. Pen nɨŋ aij gim! God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, ma iƚ kalöp u auöp,’ a gɨmim.
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Yad kalöp hagabin, hainö manö kub nɨŋnaböl ñɨn u, daun kub Sodom nɨbi bɨ nan si nan naij nöp gɨlö gɨlö in habɨk ñɨŋ ara u, manö kub nɨŋöm ilön pro rö udnaböl; pen nɨbi bɨ manö kale am hagpe udagnaböl gau, manö kub nɨŋöm ilön kub yabɨƚ udnaböl.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Korasin nɨbi bɨ gau abe, Bedsaida nɨbi bɨ gau abe, nan gagep rö u gɨnö, nɨŋmim arö gɨpim rö, ilön kub yabɨƚ udnabim. Pen daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbi bɨ gau kalɨp, nan gagep anɨbu rö rɨmnap gɨnö nɨŋblap u, kale waƚɨj gɨ dö gɨ lugöp rɨmnap yɨmöm asɨköm, run he ud yuöl gɨ ud yuöl gɨ mɨdöm, nan naij gɨmɨdal anɨbu arö gɨblap.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Manö kub nɨŋnaböl ñɨn u, Daia Saidon nɨbi bɨ gau ilön pro rö udnaböl; pen kale Korasin nɨbi bɨ gau abe, kale Bedsaida nɨbi bɨ gau abe ilön kub yabɨƚ udnabim.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Pen ñɨn anɨbu, kale Kapaneam nɨbi bɨ gau u rö nöp, kumi kabö adö laŋ au aragnabim; böŋ nöp uƚöm mɨgan kub yaŋ arnabim,” a ga.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ manö kale udnaböl gau, manö kalöp nöp wasö, manö yad u u rö nöp udnaböl. Pen kalöp udagnaböl gau, kalöp nöp wasö, yɨp u rö nöp udagnaböl. Pen yɨp udagnaböl gau, yɨp nöp wasö, Bɨ yɨp hag yuö aunö u nɨp u rö nöp udagnaböl,” a ga.
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Pen hainö bɨ nɨpe ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da mɨgan laŋ (72) anɨb gau, ram mɨnöŋ gau aj arö göm apöm, aij a göl gɨ Jisas nɨp hagla, “Bɨ Kub! Kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ albal gau, hib ne hagun, ‘Jisas mɨdöp rö arim!’ a gɨno, hagpun rö nɨŋöm arbal,” a gɨla.
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad nɨŋ mɨdnö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi nap kale Seden, añɨm añɨm rö udöm kumi kabö adö laŋ nɨbö ap lug paka.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Kalöp hag lɨbin u me, re haiŋo sara, gaiwadö, hauaɫ, nan hapeb anɨb gau abe, Bɨ Koƚmaƚ kƚö nɨpe u abe, kalöp gɨ naij göl rö lagöp.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Pen kɨjaki aiön pi nan gau hagpun rö nɨŋöm höŋ arbal a gɨmim, mɨñ mɨñ gagmim; God nɨpe hib hon kumi kabö adö laŋ au kalɨ kƚiñ rɨköp, a gɨmim, mɨñ mɨñ gɨmim,” a ga.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Magö anɨbu, Ana Uɫ u Jisas nɨp ajmaŋ rau mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨpe mɨñ mɨñ göl gɨ, Nap nɨpe nɨp haga, “Bapi, ne Bɨ Kub kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe abad mɨdpan u, gasɨ ne ke nɨŋö aij göp adö u nöp gɨpan. Hon nɨbi bɨ kub gasɨ nɨŋ kɨd hiɨkun ke nɨŋbun, a gɨpal gau, kalɨp manö aij iƚ u yamagpan pen ñɨ pai pro gau, ne kalɨp gasɨ aij ñö, manö aij iƚ u nɨŋbal u me, nöp aij a gabin,” a ga.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Jisas anɨg hagöm haga, “Nɨbi bɨ rɨmnap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u nɨŋagpal; Bapi nɨpe nöp yɨp nɨŋöb. Pen Bapi nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋagpal; yad ke nöp nɨŋbin. Nɨpe yɨp pɨdöŋ nan nɨpe gau magöŋhalö ñöb rö, nɨbi bɨ kalɨp yamnam a gɨnabin gau nöp, Bapi kalɨp yamnö nɨp nɨŋnaböl. Nɨbi bɨ rɨmnap halö Bapi nɨp nɨŋagnaböl,” a ga.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jisas anɨg hagöm, ado göm, bɨ nɨpe gau nöp kalɨp hagöm haga, “Nan anɨbi nɨŋabim u, mɨñ mɨñ gɨmim. God kalöp nöp me ud aij yabɨƚ gö nɨŋabim.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 God manö hagep bɨ gau iru nöp abe, kiŋ gau iru nöp abe, nan amgö nɨŋabim anɨbi nɨŋun a göm, abad mɨdmɨdal u pen kale nɨŋagla; manö apdi nɨŋabim anɨbi nɨŋun a göm, abad mɨdmɨdal u pen kale nɨŋagla.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ñɨn ap aŋ au, bɨ lo manö hag ñeb bɨ ap, Jisas yɨp nɨhön manö hagnɨm a göm, apöm nɨp hag nɨŋöm haga, “Manö hag ñeb bɨ, yad nɨhön nɨhön gem, pör mɨdep magö u udnam?” ö ga.
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Hageia, Jisas nɨp haga, “Lo manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨhön hagla?” ö ga.
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu haga, “Lo manö u nɨŋbin, Mosɨs kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Anɨg hageia, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Ne kabö göl hagpan; adö anɨbu nöp hain gɨmön, pör mɨdep magö u udnabön,” a ga.
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu, hib yad u pro gɨnab a göm, Jisas nɨp kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lɨmim a göm, kalɨ kƚiñ rɨka. Anɨb u, nɨbi bɨ mai kalɨp mɨdmagö lɨmim a göm, kalɨ kƚiñ rɨka?” ö ga.
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Hageia, Jisas bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu nɨp, manö pen hagöl gɨ, aiud udöm haga, “Bɨ ap Jerusalem arö göm, daun kub Jeriko amnam a göm, adan aŋ au araia nɨŋöm, bɨ nan si udep rɨmnap apöm, nɨp mɨñu magö paköm, waƚɨj nan nɨpe gau pɨƚɨ gɨ ud arlö nɨŋöl gɨ, nɨpe adan aŋ au umnɨg göm gɨ mɨdeia.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ ap, adan adö anɨbu amöm bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, böŋ lau nöp adan löm ara.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Pen bɨ Lipai iƚ bɨ ap, adan adö anɨbu nöp amöm, bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, mɨdeia söl au amöm nɨŋ aij göm, böŋ lau nöp adan löm ara.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Pen bɨ Juda wasö, ram mɨnöŋ Sameria nɨbö bɨ ap, adan mɨlö añɨ anɨbu nöp amöm, bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, nɨp mög yabɨƚ nɨŋa.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Nɨp mög yabɨƚ nɨŋöm, mɨdeia söl au amöm, wös nɨp gau wel rɨmnap löm, ñɨg wain rɨmnap löm, wös nɨp gau wama. Wös wamöm, ud donki adö nɨpe u löm, ram mani rauöm hanmɨdal u dam löm, abad mɨd aij yabɨƚ ga.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Ruö arnɨg göm, bɨ ram abad mɨdmɨdöp anɨbu nɨp silpa kɨd mɨhöp ñöm haga, ‘Ne bɨ anɨbi nɨp abad mɨd aij gɨmön. Pen mani aigeg hagnabön u, ado gɨ apem nöp ñɨnabin,’ a ga,” a ga.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Jisas aiud anɨbu udöm, nɨpe bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu nɨp hag nɨŋa, “Bɨ adan aŋ pak lɨla u, bɨ mɨhau nɨgaŋ padiöl göm arla gau, bɨ an nɨpe ke mɨdmagö la rö, nɨp mɨdmagö la?” ö ga.
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ u haga, “Bɨ nɨp mög nɨŋöm gɨ aij ga u,” a ga.
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ ap amjakeila, nɨbi ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeia ap apöm, kalɨp uɫ gɨ dam ram nɨpe u ara. Nɨbi anɨbu hib nɨpe Mada.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ram nɨpe u nɨñɨn ap mɨdeia. Hib nɨpe u Maria. Maria nɨpe Jisas mɨdeia söl au ap asɨköm, Jisas manö hageia u nɨŋmɨdeia.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Mada nɨpe ke nöp nan magö lauöm, gasɨ iru nɨŋöm, ap Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, Maria yɨp arö gö, yad ke nöp nan magö hon lauabin u aij gagöp. Nɨp hagö apöm yad aip nan magö lauul,” a ga.
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Hageia, Jisas haga, “Mada, Mada, ne nan iru nöp gasɨ iru nɨŋban u aij wasö.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Maria manö aij yad nɨŋnam a göm, gasɨ añɨ u nöp nɨŋöm, ap manö yad nɨŋmɨdöp. Nɨbi bɨ ap nan aij udöp anɨbu pɨƚɨ gɨ udnɨm rö lagöp,” a ga.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.