Lucas 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Hainö Jisas bɨ nɨpe ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da mɨgan laŋ (72) udöm, kalɨp baluöm mɨhau ke, mɨhau ke, ram mɨnöŋ gau ke ke yunɨg göm haga, “Kale nöd ammim, manö yad u hag ñɨbe, yad hainö nɨnabin,” a ga.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Pen kalɨp manö ap haga, “Nan wög kub yabɨƚ mɨdöp u pen nɨbi bɨ nan magö ral dauep gau iru mɨdagpal. Anɨb u, Bɨ Kub wög adɨŋ nap nɨbö u nɨp hag nɨŋbe, nɨbi bɨ nan magö ral dauep rɨmnap halö hagö, am ral dauöl.
2 E lhes disse:
3 Kale arim! Pen kalöp kaj sipsip pi rö kain hapeb mɨdpal aŋ au hag yuabin.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Kale mani rin, wadɨ, ma rɨrɨp gau halö ud aragmim. Nɨbi bɨ rɨmnap aip adan aŋ au manö hag mɨlö mɨdagaimim.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Pen ram ap amjakmim, ram raul mɨgan amöl gɨ, kalɨp manö aij hag ñɨmim hagmim, ‘God kalöp abad mɨdeiaŋ,’ a gɨmim.
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Anɨg hageinabim, nɨbi bɨ God manö hain aij nɨpe udep rö ap mɨdeinab u, manö hain kale anɨbu udnab. Wasö u, manö hain hagnabim u kalöp ke ado gɨ aunab.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Pen ram anɨbu nöp mɨdaimim, nan magö dap ñɨnaböl u ñɨŋöl gɨ mɨdaimim. Bɨ wög gɨpal gau pen hajɨ udpal. Anɨbu rö, kalɨp manö aij u hag ñɨnabim rö, kale pen nan magö dap ñɨnaböl. Pen kale ram ram gagmim.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Pen daun ap araimim, kalöp hag wɨhai udöm, nan magö ñɨnaböl u, haƚöwaƚö ñɨŋmim.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Ram mɨnöŋ anɨbu, nɨbi bɨ nan gɨnɨm gau kalɨp gɨpe, kamɨŋ lɨnɨm. Nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp hag aij gɨmim hagmim, ‘God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, ma iƚ kalöp u auöp,’ a gɨmim.
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Pen daun ap araimim, kalöp hag wɨhai udagaiöl, adan aŋ au ammim hagmim,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ram mɨnöŋ kalöp i auajun u, haƚpɨƚ acɨp acɨp ma hon udöp gau kale ke ƚɨk gɨ yu arabun. Pen nɨŋ aij gim! God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, ma iƚ kalöp u auöp,’ a gɨmim.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Yad kalöp hagabin, hainö manö kub nɨŋnaböl ñɨn u, daun kub Sodom nɨbi bɨ nan si nan naij nöp gɨlö gɨlö in habɨk ñɨŋ ara u, manö kub nɨŋöm ilön pro rö udnaböl; pen nɨbi bɨ manö kale am hagpe udagnaböl gau, manö kub nɨŋöm ilön kub yabɨƚ udnaböl.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Korasin nɨbi bɨ gau abe, Bedsaida nɨbi bɨ gau abe, nan gagep rö u gɨnö, nɨŋmim arö gɨpim rö, ilön kub yabɨƚ udnabim. Pen daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbi bɨ gau kalɨp, nan gagep anɨbu rö rɨmnap gɨnö nɨŋblap u, kale waƚɨj gɨ dö gɨ lugöp rɨmnap yɨmöm asɨköm, run he ud yuöl gɨ ud yuöl gɨ mɨdöm, nan naij gɨmɨdal anɨbu arö gɨblap.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Manö kub nɨŋnaböl ñɨn u, Daia Saidon nɨbi bɨ gau ilön pro rö udnaböl; pen kale Korasin nɨbi bɨ gau abe, kale Bedsaida nɨbi bɨ gau abe ilön kub yabɨƚ udnabim.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Pen ñɨn anɨbu, kale Kapaneam nɨbi bɨ gau u rö nöp, kumi kabö adö laŋ au aragnabim; böŋ nöp uƚöm mɨgan kub yaŋ arnabim,” a ga.
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ manö kale udnaböl gau, manö kalöp nöp wasö, manö yad u u rö nöp udnaböl. Pen kalöp udagnaböl gau, kalöp nöp wasö, yɨp u rö nöp udagnaböl. Pen yɨp udagnaböl gau, yɨp nöp wasö, Bɨ yɨp hag yuö aunö u nɨp u rö nöp udagnaböl,” a ga.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Pen hainö bɨ nɨpe ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da mɨgan laŋ (72) anɨb gau, ram mɨnöŋ gau aj arö göm apöm, aij a göl gɨ Jisas nɨp hagla, “Bɨ Kub! Kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ albal gau, hib ne hagun, ‘Jisas mɨdöp rö arim!’ a gɨno, hagpun rö nɨŋöm arbal,” a gɨla.
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad nɨŋ mɨdnö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi nap kale Seden, añɨm añɨm rö udöm kumi kabö adö laŋ nɨbö ap lug paka.
18 Jesus lhes disse:
19 Kalöp hag lɨbin u me, re haiŋo sara, gaiwadö, hauaɫ, nan hapeb anɨb gau abe, Bɨ Koƚmaƚ kƚö nɨpe u abe, kalöp gɨ naij göl rö lagöp.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Pen kɨjaki aiön pi nan gau hagpun rö nɨŋöm höŋ arbal a gɨmim, mɨñ mɨñ gagmim; God nɨpe hib hon kumi kabö adö laŋ au kalɨ kƚiñ rɨköp, a gɨmim, mɨñ mɨñ gɨmim,” a ga.
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Magö anɨbu, Ana Uɫ u Jisas nɨp ajmaŋ rau mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨpe mɨñ mɨñ göl gɨ, Nap nɨpe nɨp haga, “Bapi, ne Bɨ Kub kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe abad mɨdpan u, gasɨ ne ke nɨŋö aij göp adö u nöp gɨpan. Hon nɨbi bɨ kub gasɨ nɨŋ kɨd hiɨkun ke nɨŋbun, a gɨpal gau, kalɨp manö aij iƚ u yamagpan pen ñɨ pai pro gau, ne kalɨp gasɨ aij ñö, manö aij iƚ u nɨŋbal u me, nöp aij a gabin,” a ga.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Jisas anɨg hagöm haga, “Nɨbi bɨ rɨmnap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u nɨŋagpal; Bapi nɨpe nöp yɨp nɨŋöb. Pen Bapi nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋagpal; yad ke nöp nɨŋbin. Nɨpe yɨp pɨdöŋ nan nɨpe gau magöŋhalö ñöb rö, nɨbi bɨ kalɨp yamnam a gɨnabin gau nöp, Bapi kalɨp yamnö nɨp nɨŋnaböl. Nɨbi bɨ rɨmnap halö Bapi nɨp nɨŋagnaböl,” a ga.
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jisas anɨg hagöm, ado göm, bɨ nɨpe gau nöp kalɨp hagöm haga, “Nan anɨbi nɨŋabim u, mɨñ mɨñ gɨmim. God kalöp nöp me ud aij yabɨƚ gö nɨŋabim.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 God manö hagep bɨ gau iru nöp abe, kiŋ gau iru nöp abe, nan amgö nɨŋabim anɨbi nɨŋun a göm, abad mɨdmɨdal u pen kale nɨŋagla; manö apdi nɨŋabim anɨbi nɨŋun a göm, abad mɨdmɨdal u pen kale nɨŋagla.
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ñɨn ap aŋ au, bɨ lo manö hag ñeb bɨ ap, Jisas yɨp nɨhön manö hagnɨm a göm, apöm nɨp hag nɨŋöm haga, “Manö hag ñeb bɨ, yad nɨhön nɨhön gem, pör mɨdep magö u udnam?” ö ga.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Hageia, Jisas nɨp haga, “Lo manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨhön hagla?” ö ga.
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu haga, “Lo manö u nɨŋbin, Mosɨs kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Anɨg hageia, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Ne kabö göl hagpan; adö anɨbu nöp hain gɨmön, pör mɨdep magö u udnabön,” a ga.
28 Então Jesus lhe disse:
29 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu, hib yad u pro gɨnab a göm, Jisas nɨp kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lɨmim a göm, kalɨ kƚiñ rɨka. Anɨb u, nɨbi bɨ mai kalɨp mɨdmagö lɨmim a göm, kalɨ kƚiñ rɨka?” ö ga.
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Hageia, Jisas bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu nɨp, manö pen hagöl gɨ, aiud udöm haga, “Bɨ ap Jerusalem arö göm, daun kub Jeriko amnam a göm, adan aŋ au araia nɨŋöm, bɨ nan si udep rɨmnap apöm, nɨp mɨñu magö paköm, waƚɨj nan nɨpe gau pɨƚɨ gɨ ud arlö nɨŋöl gɨ, nɨpe adan aŋ au umnɨg göm gɨ mɨdeia.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ ap, adan adö anɨbu amöm bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, böŋ lau nöp adan löm ara.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Pen bɨ Lipai iƚ bɨ ap, adan adö anɨbu nöp amöm, bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, mɨdeia söl au amöm nɨŋ aij göm, böŋ lau nöp adan löm ara.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Pen bɨ Juda wasö, ram mɨnöŋ Sameria nɨbö bɨ ap, adan mɨlö añɨ anɨbu nöp amöm, bɨ anɨbu umnɨg göm gɨ mɨdeia au nɨŋöm, nɨp mög yabɨƚ nɨŋa.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nɨp mög yabɨƚ nɨŋöm, mɨdeia söl au amöm, wös nɨp gau wel rɨmnap löm, ñɨg wain rɨmnap löm, wös nɨp gau wama. Wös wamöm, ud donki adö nɨpe u löm, ram mani rauöm hanmɨdal u dam löm, abad mɨd aij yabɨƚ ga.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ruö arnɨg göm, bɨ ram abad mɨdmɨdöp anɨbu nɨp silpa kɨd mɨhöp ñöm haga, ‘Ne bɨ anɨbi nɨp abad mɨd aij gɨmön. Pen mani aigeg hagnabön u, ado gɨ apem nöp ñɨnabin,’ a ga,” a ga.
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Jisas aiud anɨbu udöm, nɨpe bɨ lo manö hag ñeb bɨ anɨbu nɨp hag nɨŋa, “Bɨ adan aŋ pak lɨla u, bɨ mɨhau nɨgaŋ padiöl göm arla gau, bɨ an nɨpe ke mɨdmagö la rö, nɨp mɨdmagö la?” ö ga.
36 Então Jesus perguntou:
37 Hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ u haga, “Bɨ nɨp mög nɨŋöm gɨ aij ga u,” a ga.
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ ap amjakeila, nɨbi ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeia ap apöm, kalɨp uɫ gɨ dam ram nɨpe u ara. Nɨbi anɨbu hib nɨpe Mada.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ram nɨpe u nɨñɨn ap mɨdeia. Hib nɨpe u Maria. Maria nɨpe Jisas mɨdeia söl au ap asɨköm, Jisas manö hageia u nɨŋmɨdeia.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Mada nɨpe ke nöp nan magö lauöm, gasɨ iru nɨŋöm, ap Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, Maria yɨp arö gö, yad ke nöp nan magö hon lauabin u aij gagöp. Nɨp hagö apöm yad aip nan magö lauul,” a ga.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Hageia, Jisas haga, “Mada, Mada, ne nan iru nöp gasɨ iru nɨŋban u aij wasö.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Maria manö aij yad nɨŋnam a göm, gasɨ añɨ u nöp nɨŋöm, ap manö yad nɨŋmɨdöp. Nɨbi bɨ ap nan aij udöp anɨbu pɨƚɨ gɨ udnɨm rö lagöp,” a ga.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.