João 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Pen Jisas anɨg gɨ mɨdöm, hainö ñɨg magɨb udöm, Ñɨg Waŋö Galili juöm, böŋ lödaŋ ara. Ñɨg Waŋö Galili anɨbu nöp me, hib ap Ñɨg Waŋö Daibirias a gɨmɨdal.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la u nɨŋmɨdal rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip am dum au gɨlaŋ amöm, asɨk mɨdeila.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ñɨn aŋ anɨb au Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 — ausente —
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 — ausente —
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Hageia, Pilip haga, “Mani silpa magö unbö ñɨn juöl sɨduŋ laŋ (200) rö yuun, bred rau dapun, ud jö gɨ pro pro gun, nɨbi bɨ anɨb gai i ñeinabun, magöŋhalö nan pro pro ñɨŋöl rö lɨnab,” a ga.
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Anɨg hagö, bɨ nɨpe Edru, Saimon Pida nɨmam u haga,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Ñɨ pro ap bred bali plaua ud laubal bred magö unbö mamɨd, kabsaƚ mɨhöp halö ud mɨdöp i, pen nan anɨbu nɨbi bɨ iru yabɨƚ gai i nan kub wasö,” ga.
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ gau hagpe, asɨklaŋ,” a ga. Hageia, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ gau kalɨp hageila, nan uɫaŋ iru nöp ran aij ga gau adö anɨb gau magöŋhalö asɨkla. Bɨ gau nöp me, paip dausan (5000) rö ara.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Kale anɨg göm asɨkla nɨŋöm, Jisas bred magö anɨb gau udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp nɨme la. Kabsaƚ u, u rö nöp ga. Kalɨp anɨg göm nɨme lö, nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö bred kabsaƚ aigeg rö udun a gɨ gasɨ nɨŋla rö nöp udla.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Anɨg göl ñɨŋlö ñɨŋlö mudun ga arö gɨla. Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ nan ñɨŋöm arö gɨpal gau, ud daŋ i gagep,” a ga.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Hageia, bɨ nɨpe gau bred adɨŋ adɨŋ gau ƚɨhu wadɨ yaglö yaglö, wadɨ unbö mɨgan laŋ u ajmaŋ raua.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Nɨbi bɨ gau Jisas nan gagep rö ga anɨbu nɨŋöm hagla, “Hon mɨñi nɨŋbun, bɨ i me, Bɨ God Manö Hagep mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab a gun pör hagabun bɨ me u,” a gɨla.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Pen Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ gau, yɨp kiŋ bɨ kub kale mɨdeinam a göm apöm yɨp kƚö göm ud arnaböl, a gɨ nɨŋöm nɨpe kauyaŋ aramöm dum gau nɨpe ke halö mɨdeia.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Pen dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe gau am Ñɨg Waŋö Galili yaŋ amöm,
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Jisas auaga rö, sɨbön gö, kale nöp ñɨg magɨb udöm kauyaŋ daun pro Kapaneam arnɨg hadla.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Areila nɨŋöl gɨ, yɨgön kub udöm, ñɨg u rala.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Pen kale rapɨn ñɨg magɨb ñɨg uɫ pɨrɨk aŋ au kilomida unbö mamɨd aka kagoƚ jɨŋ amöm nɨŋla, Jisas ñɨg adö u rauɨd aueia. Kale nɨŋöm mɨdmagö kub ara nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Pen Jisas haga, “Kale pɨñɨŋ gagmim. Yad nöp auabin,” a ga.
20 Mas Jesus disse:
21 Anɨg hagö, kale pɨñɨŋ gagöm, nɨp ud ñɨg magɨb mɨgan u lɨlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb u uri nöp ram mɨnöŋ arnɨg gɨla mɨgan u amjak ara.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Ruö nɨbi bɨ Ñɨg Waŋö Galili böŋ lödaŋ hanla gau gasɨ nɨŋöm nɨŋla, rol dugo ñɨg magɨb añɨ ap nöp mɨdeia nɨŋöm Jisas bɨ nɨpe gau nöp ñɨg magɨb anɨbu arla; Jisas nɨpe ke ñɨg magɨb anɨbu araga.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Mɨdlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap daun kub Daibirias nɨbö apöm, Bɨ Kub nɨpe God nɨp aij a göm nan ñö ñɨŋla ka u ñɨg goƚ au pɨdöŋ gɨla.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Pen nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋla, Jisas abe bɨ nɨpe gau abe mɨdageila; anɨbu Jisas nɨp uƚhai nɨŋun a göm, kale ñɨg magɨb anɨb gau amöm Kapaneam arla.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Ñɨg Waŋö Galili am am böŋ lödaŋ amjaköm, Jisas nɨp nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Ne magö mai i auban?” ö gɨla.
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Hageila haga, “Kalöp manö nɨŋö hagabin, bred ñɨnö ñɨŋbe mudun ga rö, yɨp uƚhai nɨŋ ajabim; pen nan gagep rö gɨpin gau manö iƚ u nɨŋmim yɨp uɫhai nɨŋ ajagabim.
26 Jesus respondeu:
27 Nan magö hij gɨnɨg gab u udun, a gɨmim wög kƚö gagmim; God nɨpe Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋebir hagö aua rö, nan magö pör mɨdep nɨpe ñɨnab u udun, a gɨmim, wög kƚö gɨmim,” a ga.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Anɨg hageia hagla, “Hon wög nɨhön gɨno, God nɨp aij gɨnab?” ö gɨla.
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Hageila, Jisas haga, “God nɨpe Bɨ yuö aua u, Bɨ anɨbu nɨp nɨŋ udeinabim u, God nɨp aij gɨnab,” a ga.
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Anɨg hageia hagla, “Hon nan gagep rö ap nɨŋeinabun u, hagnabun, ‘God nöp nöp yuöp,’ a gun, nöp nɨŋ udnabun. Anɨb u, hanɨp nan gagep nɨhön rö gɨnabön?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Hadame nöp apɨs bac bɨ ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana a gɨmɨdal u ñɨŋmɨdal. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨpe bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö rɨmnap kalɨp ñö ñɨŋmɨdal,’ a gɨla,” a gɨla.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Anɨg hagla u pen Jisas kalɨp pen haga, “Kalöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin, Mosɨs hadame gau bred kalɨp ñö ñɨŋla bred anɨbu, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö wasö. Bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö bred nɨŋö anɨbu, Bapi yad kalöp ñab.
32 Jesus disse:
33 God bred nɨpe u, God hag yuö, kumi kabö adö laŋ au nɨbö mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp kamɨŋ mɨdep magö u ñab,” a ga.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Jisas anɨg hageia hagla, “Bɨ Kub. Uri bred anɨbu hanɨp pör nöp ñöl gɨ nöp mɨdaimön,” a gɨla.
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Hageila, Jisas haga, “Yad nöp me bred kamɨŋ mɨdep bred anɨbu. Nɨbi bɨ yɨp aunaböl gau, kalɨp kauyaŋ kɨyö lagnab. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab.
35 Jesus respondeu:
36 Pen kalöp mɨdö nöp hagajɨn, yɨp amgö nɨŋbim u pen yɨp nɨŋ udagpim.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Bapi yɨp hagöp nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö yad aunaböl. Nɨbi bɨ yad aunaböl gau, hag yuagnabin, wasö yabɨƚ.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Pen nɨhön: yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u, gasɨ yad nɨŋbin adö u gɨnam a gem auagpin; Bapi yɨp yuöp u, gasɨ nɨpe nɨŋöm hagöp rö gɨnam a gem aubin.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Bapi nɨbi bɨ yɨp hagöp gau kalɨp nɨŋ mɨdnö, ap ur gagnɨm; manö kub hagep ñɨn u, yad gɨnö, kale magöŋhalö uraköl. Anɨg gɨnab u, Bapi yɨp yua u, nɨp aij gɨnab.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Bapi yad nɨp aij gɨnab u, nɨbi bɨ an an yɨp nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Pen manö kub hagep ñɨn u, yad ke gɨnö kale magöŋhalö uraknaböl,” a ga.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Pen Jisas, “Yad me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u,” a ga u me, Juda nɨbi bɨ gau manö aƚi gu gu geila.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Juda nɨbi bɨ gau aƚi gu gu göm hagla, “Bɨ i, nɨme nap nɨpe u hon ke nɨŋbun. Nɨpe Josep ñɨ nɨpe Jisas nöp. Anɨb u, nɨpe aigöl gɨ hagöp, ‘Yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin,’ a göp?” ö gɨla.
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Aƚi gu gu gagmim.
43 Jesus respondeu:
44 Nɨbi bɨ ap nɨpe ke yɨp nɨŋ udagnab. God nɨp gasɨ aij ñö nöp me, yɨp auö, manö kub hagep ñɨn hain u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Bɨ God manö hagep bɨ gau kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe nɨbi bɨ anɨb gau magöŋhalö kalɨp hag ñɨnab,’ a gɨla. Nɨbi bɨ Bap kalɨp manö hag ñö nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö yɨp aunaböl.
45 Nos
46 Nɨbi bɨ rɨmnap kale God nɨp amgö nɨŋagpal; yad Bɨ nɨpe yuö aunö u nöp Bapi nɨp amgö nɨŋbin.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 “Pen yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, pör mɨdep magö anɨbu hadö udöm, pör pör nöp mɨdeinaböl.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Bred ñɨŋöm kamɨŋ mɨdeinaböl u, yad me bred anɨbu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nahai iƚaŋ bɨ hadame gau ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana u ñɨŋla u pen mɨd damöm umla.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Pen bred Bap hag yuö kumi kabö adö laŋ nɨbö auöp bred anɨbu, nɨbi bɨ ñɨŋöm, kamɨŋ pör pör nöp mɨdöm umagnaböl.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 “Yad ke bred kamɨŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u. Nɨbi bɨ an an bred anɨbi ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Bred hagabin anɨbi hañ romaŋ yad u me. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdaiöl, a gem, hañ romaŋ yad u ñɨnabin,” a ga.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Jisas anɨg hageia, Juda nɨbi bɨ anɨb gau kale ke nöp manö pen pen hagöm, rɨmnap hagla, “Bɨ i aigöl göm, hanɨp hañ romaŋ nɨpe u ñö ñɨŋnabun?” ö gɨla.
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale Bɨ Ñɨ nɨpe hañ romaŋ nɨpe, hagape nɨpe ñɨŋagnabim u, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp aŋ daŋ mɨdagnab.
53 Então Jesus disse:
54 Nɨbi bɨ an hañ romaŋ yad, hagape yad ñɨŋnab u, nɨpe kamɨŋ pör mɨdep magö u hadö udöp nɨŋöm manö kub hagep ñɨn u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 “Pen nɨhön: hañ romaŋ yad u nan ñɨŋeb yabɨƚ; hagape yad u ñɨg ñɨŋeb yabɨƚ.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Nɨbi bɨ an an hañ romaŋ hagape yad ñɨŋnaböl gau, yad aŋ daŋ mɨdeinaböl; yad kalɨp aŋ daŋ mɨdeinabin.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Bapi pör pör nöp kamɨŋ mɨdöp u, nɨpe yɨp yua u, yɨp gö kamɨŋ mɨdpin u me, nɨbi bɨ yɨp ud aŋ kalɨp daŋ lɨnaböl gau, kalɨp u rö nöp gö, kamɨŋ mɨdeinaböl.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Manö adö anɨbu me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö auöp, a gɨpin. Bred anɨbu, apɨs bac bɨ nan mana a gɨpal u ñɨŋöm mɨd damöm umla rö wasö; nɨbi bɨ bred yad hagajɨn u ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, kamɨŋ pör nöp pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Jisas Juda magum gep ram Kapaneam au mɨdöm, manö anɨbu hagö,
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 nɨbi bɨ nɨpe gau iru nöp nɨŋöm hagla, “Jisas manö hagab anɨbu manö kƚö yabɨƚ. Manö nɨpe nɨŋ udun rö lagöp,” a gɨla.
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Kale aƚi gu gu göm hageila, Jisas ke nɨŋöm haga, “Manö hagpin anɨbu nɨŋmim gasɨ iru nɨŋmim arö gun a gɨpim ar?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Pen Bɨ Ñɨ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdöm aua u, nɨpe ka anɨb adö au laŋ kauyaŋ ado gɨ areinab u, kale gasɨ nɨhön nɨŋnabim?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 God Ana kamɨŋ mɨdep magö u ñö, nɨbi bɨ kamɨŋ lɨnaböl; nɨbi bɨ kƚö kale ke kamɨŋ lagnaböl, wasö yabɨƚ. Yad manö kalöp hagpin u, manö anɨbu gö, God Ana kalöp apöm, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp ñɨnab nɨŋöm kale kamɨŋ lɨnabim,” a ga.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Pen Jisas nɨpe nöd nöp, nɨbi bɨ an nɨp nɨŋ udagnab, an nɨp mumug nɨŋnab u nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale rɨmnap yɨp nɨŋ udagpim,” a ga.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Pen manö rɨmnap halö hagöm haga, “Adö anɨbu nöp kalöp hagpin, nɨbi bɨ ap gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm yɨp nɨŋ udagnab; Bapi nöp geinab u me, nɨbi bɨ ap yɨp apöm yɨp nɨŋ udnab,” a ga.
65 Jesus continuou:
66 Jisas manö anɨbu hag juö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ apöm manö nɨp nɨŋmɨdal gau, iru nöp nɨp arö göm, ke ke arla.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Anɨg göm arlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u kalɨp hag nɨŋöm haga, “Kale u rö nöp yɨp arɨk arnabim aka?” ga.
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. An nɨp arun? Manö ne hagabön u nɨŋun me, pör pör nöp mɨdeinabun.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Hon nöp nɨŋ udpun rö, hon nɨŋbun, God nɨpe Bɨ Uɫ hanɨp yuöp u, ne Bɨ anɨbu me u, a gɨ nɨŋbun,” a ga.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 — ausente —
70 Jesus disse:
71 — ausente —
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.