João 6

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pen Jisas anɨg gɨ mɨdöm, hainö ñɨg magɨb udöm, Ñɨg Waŋö Galili juöm, böŋ lödaŋ ara. Ñɨg Waŋö Galili anɨbu nöp me, hib ap Ñɨg Waŋö Daibirias a gɨmɨdal.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la u nɨŋmɨdal rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip am dum au gɨlaŋ amöm, asɨk mɨdeila.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ñɨn aŋ anɨb au Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 — ausente —
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Hageia, Pilip haga, “Mani silpa magö unbö ñɨn juöl sɨduŋ laŋ (200) rö yuun, bred rau dapun, ud jö gɨ pro pro gun, nɨbi bɨ anɨb gai i ñeinabun, magöŋhalö nan pro pro ñɨŋöl rö lɨnab,” a ga.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Anɨg hagö, bɨ nɨpe Edru, Saimon Pida nɨmam u haga,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Ñɨ pro ap bred bali plaua ud laubal bred magö unbö mamɨd, kabsaƚ mɨhöp halö ud mɨdöp i, pen nan anɨbu nɨbi bɨ iru yabɨƚ gai i nan kub wasö,” ga.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ gau hagpe, asɨklaŋ,” a ga. Hageia, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ gau kalɨp hageila, nan uɫaŋ iru nöp ran aij ga gau adö anɨb gau magöŋhalö asɨkla. Bɨ gau nöp me, paip dausan (5000) rö ara.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Kale anɨg göm asɨkla nɨŋöm, Jisas bred magö anɨb gau udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp nɨme la. Kabsaƚ u, u rö nöp ga. Kalɨp anɨg göm nɨme lö, nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö bred kabsaƚ aigeg rö udun a gɨ gasɨ nɨŋla rö nöp udla.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Anɨg göl ñɨŋlö ñɨŋlö mudun ga arö gɨla. Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ nan ñɨŋöm arö gɨpal gau, ud daŋ i gagep,” a ga.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Hageia, bɨ nɨpe gau bred adɨŋ adɨŋ gau ƚɨhu wadɨ yaglö yaglö, wadɨ unbö mɨgan laŋ u ajmaŋ raua.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nɨbi bɨ gau Jisas nan gagep rö ga anɨbu nɨŋöm hagla, “Hon mɨñi nɨŋbun, bɨ i me, Bɨ God Manö Hagep mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab a gun pör hagabun bɨ me u,” a gɨla.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Pen Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ gau, yɨp kiŋ bɨ kub kale mɨdeinam a göm apöm yɨp kƚö göm ud arnaböl, a gɨ nɨŋöm nɨpe kauyaŋ aramöm dum gau nɨpe ke halö mɨdeia.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Pen dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe gau am Ñɨg Waŋö Galili yaŋ amöm,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Jisas auaga rö, sɨbön gö, kale nöp ñɨg magɨb udöm kauyaŋ daun pro Kapaneam arnɨg hadla.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Areila nɨŋöl gɨ, yɨgön kub udöm, ñɨg u rala.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Pen kale rapɨn ñɨg magɨb ñɨg uɫ pɨrɨk aŋ au kilomida unbö mamɨd aka kagoƚ jɨŋ amöm nɨŋla, Jisas ñɨg adö u rauɨd aueia. Kale nɨŋöm mɨdmagö kub ara nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Pen Jisas haga, “Kale pɨñɨŋ gagmim. Yad nöp auabin,” a ga.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Anɨg hagö, kale pɨñɨŋ gagöm, nɨp ud ñɨg magɨb mɨgan u lɨlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb u uri nöp ram mɨnöŋ arnɨg gɨla mɨgan u amjak ara.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ruö nɨbi bɨ Ñɨg Waŋö Galili böŋ lödaŋ hanla gau gasɨ nɨŋöm nɨŋla, rol dugo ñɨg magɨb añɨ ap nöp mɨdeia nɨŋöm Jisas bɨ nɨpe gau nöp ñɨg magɨb anɨbu arla; Jisas nɨpe ke ñɨg magɨb anɨbu araga.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Mɨdlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap daun kub Daibirias nɨbö apöm, Bɨ Kub nɨpe God nɨp aij a göm nan ñö ñɨŋla ka u ñɨg goƚ au pɨdöŋ gɨla.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Pen nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋla, Jisas abe bɨ nɨpe gau abe mɨdageila; anɨbu Jisas nɨp uƚhai nɨŋun a göm, kale ñɨg magɨb anɨb gau amöm Kapaneam arla.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ñɨg Waŋö Galili am am böŋ lödaŋ amjaköm, Jisas nɨp nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Ne magö mai i auban?” ö gɨla.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Hageila haga, “Kalöp manö nɨŋö hagabin, bred ñɨnö ñɨŋbe mudun ga rö, yɨp uƚhai nɨŋ ajabim; pen nan gagep rö gɨpin gau manö iƚ u nɨŋmim yɨp uɫhai nɨŋ ajagabim.
26 Jesus respondeu:
27 Nan magö hij gɨnɨg gab u udun, a gɨmim wög kƚö gagmim; God nɨpe Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋebir hagö aua rö, nan magö pör mɨdep nɨpe ñɨnab u udun, a gɨmim, wög kƚö gɨmim,” a ga.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Anɨg hageia hagla, “Hon wög nɨhön gɨno, God nɨp aij gɨnab?” ö gɨla.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Hageila, Jisas haga, “God nɨpe Bɨ yuö aua u, Bɨ anɨbu nɨp nɨŋ udeinabim u, God nɨp aij gɨnab,” a ga.
29 Jesus respondeu:
30 Anɨg hageia hagla, “Hon nan gagep rö ap nɨŋeinabun u, hagnabun, ‘God nöp nöp yuöp,’ a gun, nöp nɨŋ udnabun. Anɨb u, hanɨp nan gagep nɨhön rö gɨnabön?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Hadame nöp apɨs bac bɨ ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana a gɨmɨdal u ñɨŋmɨdal. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨpe bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö rɨmnap kalɨp ñö ñɨŋmɨdal,’ a gɨla,” a gɨla.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Anɨg hagla u pen Jisas kalɨp pen haga, “Kalöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin, Mosɨs hadame gau bred kalɨp ñö ñɨŋla bred anɨbu, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö wasö. Bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö bred nɨŋö anɨbu, Bapi yad kalöp ñab.
32 Jesus lhes disse:
33 God bred nɨpe u, God hag yuö, kumi kabö adö laŋ au nɨbö mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp kamɨŋ mɨdep magö u ñab,” a ga.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Jisas anɨg hageia hagla, “Bɨ Kub. Uri bred anɨbu hanɨp pör nöp ñöl gɨ nöp mɨdaimön,” a gɨla.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Hageila, Jisas haga, “Yad nöp me bred kamɨŋ mɨdep bred anɨbu. Nɨbi bɨ yɨp aunaböl gau, kalɨp kauyaŋ kɨyö lagnab. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab.
35 Jesus respondeu:
36 Pen kalöp mɨdö nöp hagajɨn, yɨp amgö nɨŋbim u pen yɨp nɨŋ udagpim.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Bapi yɨp hagöp nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö yad aunaböl. Nɨbi bɨ yad aunaböl gau, hag yuagnabin, wasö yabɨƚ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Pen nɨhön: yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u, gasɨ yad nɨŋbin adö u gɨnam a gem auagpin; Bapi yɨp yuöp u, gasɨ nɨpe nɨŋöm hagöp rö gɨnam a gem aubin.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Bapi nɨbi bɨ yɨp hagöp gau kalɨp nɨŋ mɨdnö, ap ur gagnɨm; manö kub hagep ñɨn u, yad gɨnö, kale magöŋhalö uraköl. Anɨg gɨnab u, Bapi yɨp yua u, nɨp aij gɨnab.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Bapi yad nɨp aij gɨnab u, nɨbi bɨ an an yɨp nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Pen manö kub hagep ñɨn u, yad ke gɨnö kale magöŋhalö uraknaböl,” a ga.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Pen Jisas, “Yad me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u,” a ga u me, Juda nɨbi bɨ gau manö aƚi gu gu geila.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Juda nɨbi bɨ gau aƚi gu gu göm hagla, “Bɨ i, nɨme nap nɨpe u hon ke nɨŋbun. Nɨpe Josep ñɨ nɨpe Jisas nöp. Anɨb u, nɨpe aigöl gɨ hagöp, ‘Yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin,’ a göp?” ö gɨla.
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Aƚi gu gu gagmim.
43 Jesus respondeu:
44 Nɨbi bɨ ap nɨpe ke yɨp nɨŋ udagnab. God nɨp gasɨ aij ñö nöp me, yɨp auö, manö kub hagep ñɨn hain u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bɨ God manö hagep bɨ gau kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe nɨbi bɨ anɨb gau magöŋhalö kalɨp hag ñɨnab,’ a gɨla. Nɨbi bɨ Bap kalɨp manö hag ñö nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö yɨp aunaböl.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Nɨbi bɨ rɨmnap kale God nɨp amgö nɨŋagpal; yad Bɨ nɨpe yuö aunö u nöp Bapi nɨp amgö nɨŋbin.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 “Pen yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, pör mɨdep magö anɨbu hadö udöm, pör pör nöp mɨdeinaböl.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Bred ñɨŋöm kamɨŋ mɨdeinaböl u, yad me bred anɨbu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nahai iƚaŋ bɨ hadame gau ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana u ñɨŋla u pen mɨd damöm umla.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pen bred Bap hag yuö kumi kabö adö laŋ nɨbö auöp bred anɨbu, nɨbi bɨ ñɨŋöm, kamɨŋ pör pör nöp mɨdöm umagnaböl.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 “Yad ke bred kamɨŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u. Nɨbi bɨ an an bred anɨbi ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Bred hagabin anɨbi hañ romaŋ yad u me. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdaiöl, a gem, hañ romaŋ yad u ñɨnabin,” a ga.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Jisas anɨg hageia, Juda nɨbi bɨ anɨb gau kale ke nöp manö pen pen hagöm, rɨmnap hagla, “Bɨ i aigöl göm, hanɨp hañ romaŋ nɨpe u ñö ñɨŋnabun?” ö gɨla.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale Bɨ Ñɨ nɨpe hañ romaŋ nɨpe, hagape nɨpe ñɨŋagnabim u, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp aŋ daŋ mɨdagnab.
53 Jesus respondeu:
54 Nɨbi bɨ an hañ romaŋ yad, hagape yad ñɨŋnab u, nɨpe kamɨŋ pör mɨdep magö u hadö udöp nɨŋöm manö kub hagep ñɨn u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 “Pen nɨhön: hañ romaŋ yad u nan ñɨŋeb yabɨƚ; hagape yad u ñɨg ñɨŋeb yabɨƚ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Nɨbi bɨ an an hañ romaŋ hagape yad ñɨŋnaböl gau, yad aŋ daŋ mɨdeinaböl; yad kalɨp aŋ daŋ mɨdeinabin.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Bapi pör pör nöp kamɨŋ mɨdöp u, nɨpe yɨp yua u, yɨp gö kamɨŋ mɨdpin u me, nɨbi bɨ yɨp ud aŋ kalɨp daŋ lɨnaböl gau, kalɨp u rö nöp gö, kamɨŋ mɨdeinaböl.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Manö adö anɨbu me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö auöp, a gɨpin. Bred anɨbu, apɨs bac bɨ nan mana a gɨpal u ñɨŋöm mɨd damöm umla rö wasö; nɨbi bɨ bred yad hagajɨn u ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, kamɨŋ pör nöp pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jisas Juda magum gep ram Kapaneam au mɨdöm, manö anɨbu hagö,
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 nɨbi bɨ nɨpe gau iru nöp nɨŋöm hagla, “Jisas manö hagab anɨbu manö kƚö yabɨƚ. Manö nɨpe nɨŋ udun rö lagöp,” a gɨla.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Kale aƚi gu gu göm hageila, Jisas ke nɨŋöm haga, “Manö hagpin anɨbu nɨŋmim gasɨ iru nɨŋmim arö gun a gɨpim ar?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Pen Bɨ Ñɨ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdöm aua u, nɨpe ka anɨb adö au laŋ kauyaŋ ado gɨ areinab u, kale gasɨ nɨhön nɨŋnabim?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 God Ana kamɨŋ mɨdep magö u ñö, nɨbi bɨ kamɨŋ lɨnaböl; nɨbi bɨ kƚö kale ke kamɨŋ lagnaböl, wasö yabɨƚ. Yad manö kalöp hagpin u, manö anɨbu gö, God Ana kalöp apöm, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp ñɨnab nɨŋöm kale kamɨŋ lɨnabim,” a ga.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Pen Jisas nɨpe nöd nöp, nɨbi bɨ an nɨp nɨŋ udagnab, an nɨp mumug nɨŋnab u nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale rɨmnap yɨp nɨŋ udagpim,” a ga.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Pen manö rɨmnap halö hagöm haga, “Adö anɨbu nöp kalöp hagpin, nɨbi bɨ ap gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm yɨp nɨŋ udagnab; Bapi nöp geinab u me, nɨbi bɨ ap yɨp apöm yɨp nɨŋ udnab,” a ga.
65 E prosseguiu:
66 Jisas manö anɨbu hag juö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ apöm manö nɨp nɨŋmɨdal gau, iru nöp nɨp arö göm, ke ke arla.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Anɨg göm arlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u kalɨp hag nɨŋöm haga, “Kale u rö nöp yɨp arɨk arnabim aka?” ga.
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. An nɨp arun? Manö ne hagabön u nɨŋun me, pör pör nöp mɨdeinabun.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Hon nöp nɨŋ udpun rö, hon nɨŋbun, God nɨpe Bɨ Uɫ hanɨp yuöp u, ne Bɨ anɨbu me u, a gɨ nɨŋbun,” a ga.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 — ausente —
70 Então Jesus lhes disse:
71 — ausente —
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.