João 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Pen Jisas anɨg gɨ mɨdöm, hainö ñɨg magɨb udöm, Ñɨg Waŋö Galili juöm, böŋ lödaŋ ara. Ñɨg Waŋö Galili anɨbu nöp me, hib ap Ñɨg Waŋö Daibirias a gɨmɨdal.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la u nɨŋmɨdal rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Pen Jisas bɨ nɨpe gau aip am dum au gɨlaŋ amöm, asɨk mɨdeila.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ñɨn aŋ anɨb au Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 — ausente —
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Hageia, Pilip haga, “Mani silpa magö unbö ñɨn juöl sɨduŋ laŋ (200) rö yuun, bred rau dapun, ud jö gɨ pro pro gun, nɨbi bɨ anɨb gai i ñeinabun, magöŋhalö nan pro pro ñɨŋöl rö lɨnab,” a ga.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Anɨg hagö, bɨ nɨpe Edru, Saimon Pida nɨmam u haga,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Ñɨ pro ap bred bali plaua ud laubal bred magö unbö mamɨd, kabsaƚ mɨhöp halö ud mɨdöp i, pen nan anɨbu nɨbi bɨ iru yabɨƚ gai i nan kub wasö,” ga.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ gau hagpe, asɨklaŋ,” a ga. Hageia, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ gau kalɨp hageila, nan uɫaŋ iru nöp ran aij ga gau adö anɨb gau magöŋhalö asɨkla. Bɨ gau nöp me, paip dausan (5000) rö ara.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Kale anɨg göm asɨkla nɨŋöm, Jisas bred magö anɨb gau udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp nɨme la. Kabsaƚ u, u rö nöp ga. Kalɨp anɨg göm nɨme lö, nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö bred kabsaƚ aigeg rö udun a gɨ gasɨ nɨŋla rö nöp udla.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Anɨg göl ñɨŋlö ñɨŋlö mudun ga arö gɨla. Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ nan ñɨŋöm arö gɨpal gau, ud daŋ i gagep,” a ga.
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Hageia, bɨ nɨpe gau bred adɨŋ adɨŋ gau ƚɨhu wadɨ yaglö yaglö, wadɨ unbö mɨgan laŋ u ajmaŋ raua.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nɨbi bɨ gau Jisas nan gagep rö ga anɨbu nɨŋöm hagla, “Hon mɨñi nɨŋbun, bɨ i me, Bɨ God Manö Hagep mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab a gun pör hagabun bɨ me u,” a gɨla.
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Pen Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ gau, yɨp kiŋ bɨ kub kale mɨdeinam a göm apöm yɨp kƚö göm ud arnaböl, a gɨ nɨŋöm nɨpe kauyaŋ aramöm dum gau nɨpe ke halö mɨdeia.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Pen dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe gau am Ñɨg Waŋö Galili yaŋ amöm,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Jisas auaga rö, sɨbön gö, kale nöp ñɨg magɨb udöm kauyaŋ daun pro Kapaneam arnɨg hadla.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Areila nɨŋöl gɨ, yɨgön kub udöm, ñɨg u rala.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Pen kale rapɨn ñɨg magɨb ñɨg uɫ pɨrɨk aŋ au kilomida unbö mamɨd aka kagoƚ jɨŋ amöm nɨŋla, Jisas ñɨg adö u rauɨd aueia. Kale nɨŋöm mɨdmagö kub ara nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Pen Jisas haga, “Kale pɨñɨŋ gagmim. Yad nöp auabin,” a ga.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Anɨg hagö, kale pɨñɨŋ gagöm, nɨp ud ñɨg magɨb mɨgan u lɨlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb u uri nöp ram mɨnöŋ arnɨg gɨla mɨgan u amjak ara.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ruö nɨbi bɨ Ñɨg Waŋö Galili böŋ lödaŋ hanla gau gasɨ nɨŋöm nɨŋla, rol dugo ñɨg magɨb añɨ ap nöp mɨdeia nɨŋöm Jisas bɨ nɨpe gau nöp ñɨg magɨb anɨbu arla; Jisas nɨpe ke ñɨg magɨb anɨbu araga.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Mɨdlö nɨŋöl gɨ, ñɨg magɨb rɨmnap nɨbi bɨ rɨmnap daun kub Daibirias nɨbö apöm, Bɨ Kub nɨpe God nɨp aij a göm nan ñö ñɨŋla ka u ñɨg goƚ au pɨdöŋ gɨla.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Pen nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋla, Jisas abe bɨ nɨpe gau abe mɨdageila; anɨbu Jisas nɨp uƚhai nɨŋun a göm, kale ñɨg magɨb anɨb gau amöm Kapaneam arla.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ñɨg Waŋö Galili am am böŋ lödaŋ amjaköm, Jisas nɨp nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Ne magö mai i auban?” ö gɨla.
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Hageila haga, “Kalöp manö nɨŋö hagabin, bred ñɨnö ñɨŋbe mudun ga rö, yɨp uƚhai nɨŋ ajabim; pen nan gagep rö gɨpin gau manö iƚ u nɨŋmim yɨp uɫhai nɨŋ ajagabim.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Nan magö hij gɨnɨg gab u udun, a gɨmim wög kƚö gagmim; God nɨpe Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋebir hagö aua rö, nan magö pör mɨdep nɨpe ñɨnab u udun, a gɨmim, wög kƚö gɨmim,” a ga.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Anɨg hageia hagla, “Hon wög nɨhön gɨno, God nɨp aij gɨnab?” ö gɨla.
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Hageila, Jisas haga, “God nɨpe Bɨ yuö aua u, Bɨ anɨbu nɨp nɨŋ udeinabim u, God nɨp aij gɨnab,” a ga.
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Anɨg hageia hagla, “Hon nan gagep rö ap nɨŋeinabun u, hagnabun, ‘God nöp nöp yuöp,’ a gun, nöp nɨŋ udnabun. Anɨb u, hanɨp nan gagep nɨhön rö gɨnabön?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Hadame nöp apɨs bac bɨ ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana a gɨmɨdal u ñɨŋmɨdal. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨpe bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö rɨmnap kalɨp ñö ñɨŋmɨdal,’ a gɨla,” a gɨla.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Anɨg hagla u pen Jisas kalɨp pen haga, “Kalöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin, Mosɨs hadame gau bred kalɨp ñö ñɨŋla bred anɨbu, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö wasö. Bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö bred nɨŋö anɨbu, Bapi yad kalöp ñab.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 God bred nɨpe u, God hag yuö, kumi kabö adö laŋ au nɨbö mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp kamɨŋ mɨdep magö u ñab,” a ga.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Jisas anɨg hageia hagla, “Bɨ Kub. Uri bred anɨbu hanɨp pör nöp ñöl gɨ nöp mɨdaimön,” a gɨla.
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Hageila, Jisas haga, “Yad nöp me bred kamɨŋ mɨdep bred anɨbu. Nɨbi bɨ yɨp aunaböl gau, kalɨp kauyaŋ kɨyö lagnab. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Pen kalöp mɨdö nöp hagajɨn, yɨp amgö nɨŋbim u pen yɨp nɨŋ udagpim.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Bapi yɨp hagöp nɨbi bɨ gau kale magöŋhalö yad aunaböl. Nɨbi bɨ yad aunaböl gau, hag yuagnabin, wasö yabɨƚ.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Pen nɨhön: yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u, gasɨ yad nɨŋbin adö u gɨnam a gem auagpin; Bapi yɨp yuöp u, gasɨ nɨpe nɨŋöm hagöp rö gɨnam a gem aubin.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Bapi nɨbi bɨ yɨp hagöp gau kalɨp nɨŋ mɨdnö, ap ur gagnɨm; manö kub hagep ñɨn u, yad gɨnö, kale magöŋhalö uraköl. Anɨg gɨnab u, Bapi yɨp yua u, nɨp aij gɨnab.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Bapi yad nɨp aij gɨnab u, nɨbi bɨ an an yɨp nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Pen manö kub hagep ñɨn u, yad ke gɨnö kale magöŋhalö uraknaböl,” a ga.
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Pen Jisas, “Yad me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u,” a ga u me, Juda nɨbi bɨ gau manö aƚi gu gu geila.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Juda nɨbi bɨ gau aƚi gu gu göm hagla, “Bɨ i, nɨme nap nɨpe u hon ke nɨŋbun. Nɨpe Josep ñɨ nɨpe Jisas nöp. Anɨb u, nɨpe aigöl gɨ hagöp, ‘Yad kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin,’ a göp?” ö gɨla.
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Aƚi gu gu gagmim.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Nɨbi bɨ ap nɨpe ke yɨp nɨŋ udagnab. God nɨp gasɨ aij ñö nöp me, yɨp auö, manö kub hagep ñɨn hain u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bɨ God manö hagep bɨ gau kale God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe nɨbi bɨ anɨb gau magöŋhalö kalɨp hag ñɨnab,’ a gɨla. Nɨbi bɨ Bap kalɨp manö hag ñö nɨŋ udnaböl gau, kale magöŋhalö yɨp aunaböl.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Nɨbi bɨ rɨmnap kale God nɨp amgö nɨŋagpal; yad Bɨ nɨpe yuö aunö u nöp Bapi nɨp amgö nɨŋbin.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 “Pen yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, pör mɨdep magö anɨbu hadö udöm, pör pör nöp mɨdeinaböl.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Bred ñɨŋöm kamɨŋ mɨdeinaböl u, yad me bred anɨbu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nahai iƚaŋ bɨ hadame gau ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ gau mɨdöm, nan mana u ñɨŋla u pen mɨd damöm umla.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pen bred Bap hag yuö kumi kabö adö laŋ nɨbö auöp bred anɨbu, nɨbi bɨ ñɨŋöm, kamɨŋ pör pör nöp mɨdöm umagnaböl.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 “Yad ke bred kamɨŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö aubin u. Nɨbi bɨ an an bred anɨbi ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Bred hagabin anɨbi hañ romaŋ yad u me. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdaiöl, a gem, hañ romaŋ yad u ñɨnabin,” a ga.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Jisas anɨg hageia, Juda nɨbi bɨ anɨb gau kale ke nöp manö pen pen hagöm, rɨmnap hagla, “Bɨ i aigöl göm, hanɨp hañ romaŋ nɨpe u ñö ñɨŋnabun?” ö gɨla.
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale Bɨ Ñɨ nɨpe hañ romaŋ nɨpe, hagape nɨpe ñɨŋagnabim u, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp aŋ daŋ mɨdagnab.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Nɨbi bɨ an hañ romaŋ yad, hagape yad ñɨŋnab u, nɨpe kamɨŋ pör mɨdep magö u hadö udöp nɨŋöm manö kub hagep ñɨn u yad gɨnö nɨpe kauyaŋ uraknab.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 “Pen nɨhön: hañ romaŋ yad u nan ñɨŋeb yabɨƚ; hagape yad u ñɨg ñɨŋeb yabɨƚ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nɨbi bɨ an an hañ romaŋ hagape yad ñɨŋnaböl gau, yad aŋ daŋ mɨdeinaböl; yad kalɨp aŋ daŋ mɨdeinabin.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Bapi pör pör nöp kamɨŋ mɨdöp u, nɨpe yɨp yua u, yɨp gö kamɨŋ mɨdpin u me, nɨbi bɨ yɨp ud aŋ kalɨp daŋ lɨnaböl gau, kalɨp u rö nöp gö, kamɨŋ mɨdeinaböl.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Manö adö anɨbu me, bred kumi kabö adö laŋ au nɨbö auöp, a gɨpin. Bred anɨbu, apɨs bac bɨ nan mana a gɨpal u ñɨŋöm mɨd damöm umla rö wasö; nɨbi bɨ bred yad hagajɨn u ñɨŋ aŋ yaŋ lɨnaböl u, kamɨŋ pör nöp pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Jisas Juda magum gep ram Kapaneam au mɨdöm, manö anɨbu hagö,
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 nɨbi bɨ nɨpe gau iru nöp nɨŋöm hagla, “Jisas manö hagab anɨbu manö kƚö yabɨƚ. Manö nɨpe nɨŋ udun rö lagöp,” a gɨla.
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Kale aƚi gu gu göm hageila, Jisas ke nɨŋöm haga, “Manö hagpin anɨbu nɨŋmim gasɨ iru nɨŋmim arö gun a gɨpim ar?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Pen Bɨ Ñɨ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdöm aua u, nɨpe ka anɨb adö au laŋ kauyaŋ ado gɨ areinab u, kale gasɨ nɨhön nɨŋnabim?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 God Ana kamɨŋ mɨdep magö u ñö, nɨbi bɨ kamɨŋ lɨnaböl; nɨbi bɨ kƚö kale ke kamɨŋ lagnaböl, wasö yabɨƚ. Yad manö kalöp hagpin u, manö anɨbu gö, God Ana kalöp apöm, kamɨŋ mɨdep magö u kalöp ñɨnab nɨŋöm kale kamɨŋ lɨnabim,” a ga.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Pen Jisas nɨpe nöd nöp, nɨbi bɨ an nɨp nɨŋ udagnab, an nɨp mumug nɨŋnab u nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale rɨmnap yɨp nɨŋ udagpim,” a ga.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Pen manö rɨmnap halö hagöm haga, “Adö anɨbu nöp kalöp hagpin, nɨbi bɨ ap gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm yɨp nɨŋ udagnab; Bapi nöp geinab u me, nɨbi bɨ ap yɨp apöm yɨp nɨŋ udnab,” a ga.
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Jisas manö anɨbu hag juö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ apöm manö nɨp nɨŋmɨdal gau, iru nöp nɨp arö göm, ke ke arla.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Anɨg göm arlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ u kalɨp hag nɨŋöm haga, “Kale u rö nöp yɨp arɨk arnabim aka?” ga.
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. An nɨp arun? Manö ne hagabön u nɨŋun me, pör pör nöp mɨdeinabun.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Hon nöp nɨŋ udpun rö, hon nɨŋbun, God nɨpe Bɨ Uɫ hanɨp yuöp u, ne Bɨ anɨbu me u, a gɨ nɨŋbun,” a ga.
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 — ausente —
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 — ausente —
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.