João 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Sade ñɨn u, ram rɨknɨg gö nɨŋöl gɨ, Maria Magdala wip rɨgöl gɨla mɨgan amöm nɨŋa, kabö kub wip rɨgöl pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am goƚ au mɨdeia.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Nɨpe nɨŋöm, kauyaŋ gɨ dö gɨ ap Saimon Pida hol mɨhöŋ mɨdailo u apöm haga, “Bɨ Kub u nɨp agamɨj ud arbal; pen dap lɨbal au nɨŋagpun,” a ga.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 — ausente —
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 — ausente —
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 höŋ adö löyaŋ nöp mɨdem, kabö mɨgan jɨŋ sɨpsɨp nɨŋnö waƚɨj bad gau nöp mɨdeia.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 — ausente —
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 — ausente —
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Yad nöd wip rɨgöl gɨla au apjaknö pen uri yad u rö nöp kabö mɨgan hiɨkɨd amem nɨŋnö, waƚɨj gau wam halula rö mɨdeia u me, anɨbu Jisas uraköp, a gem nɨŋ udnö.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Pen ñɨn anɨbu, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, Jisas umöm uraknɨm, a gɨla manö u, hol nɨŋ aij gaglo.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Anɨg nɨŋul ado gɨ ram arlo.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 — ausente —
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 — ausente —
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ejol anɨb mɨhau Maria nɨp haglö, “Nɨhön gɨnɨg mɨɫöŋ gabön?” ö gɨlö.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Anɨg hagöm, ado göm nɨŋa, Jisas urak mɨdeia. Pen nɨp nɨŋö, bɨ unbö ke rö la. Jisas nɨŋa u pen u Jisas nöp a göm nɨŋaga.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jisas pen Maria nɨp haga, “Nɨbi me. Nɨhön gɨnɨg mɨɫöŋ gabön? An nɨp uƚhai nɨŋabön?” ö ga.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Hageia, Jisas haga, “Maria!” a ga.
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Hageia, Jisas haga, “Yad ram mɨnöŋ iƚ i arö gem, Bapi ado gɨ au laŋ aragɨn rö, yɨp ud mɨdagaimön. Pen ne arammön, mam bɨ kalɨp hagmön, ‘Jisas hagöp, “Yad Bapi yad, Bapi kale, God yad, God kale mɨdöp u ado gɨ arabin,” a göp,’ a gɨmön,” a ga.
17 Jesus continuou:
18 Jisas anɨg hageia, Maria Magdala am Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Yad Bɨ Kub u nɨp nɨŋem auabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas manö nɨhön nɨhön nɨp haga u, Maria nɨpe Jisas bɨ nɨpe kalɨp manö anɨbu haga.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Pen Sade ñɨn u, sɨdö wad ara nɨŋöm, bɨ nɨpe gau Juda bɨ kub gau kalɨp pɨñɨŋ göm, ram raul amöm ajöŋ u gɨñ pɨdöŋ göm, agamɨj mɨdeila nɨŋöm, Jisas ap aŋ anɨb au waiö löm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Anɨg hagöm, ñɨmagö ur nɨpe gau kalɨp yamöm, rɨglöm böŋ lau yamöm ga. Bɨ nɨpe gau nɨŋöm, u Bɨ Kub nöp, a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Jisas pen kalɨp kuöyaŋ haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ. Bapi yɨp hag yuö apem wög nɨpe gɨpin rö, kalöp pen abe hag yuabin,” a ga.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Anɨg hagöm, kalɨp pu göl gɨ haga, “Ana Uɫ u udmim.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Nɨbi bɨ rɨmnap nan si nan naij gɨpal gau nɨŋmim arö gɨnabim u, God u rö nöp nɨŋöm arö gɨnab. Pen nɨŋmim arö gagnabim u, God u rö nöp nɨŋöm arö gagnab,” a ga.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Pen Jisas ap waiö löm kalɨp manö haga ñɨn anɨbu, bɨ nɨpe Domas, hib ap Ñɨ Ramö a gɨmɨdal u, kalɨp aip mɨdageia.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Anɨb u, hainö Jisas bɨ nɨpe Domas nɨp hagla, “Bɨ Kub u nɨŋbun,” a gɨla.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Anɨg hagöm, pen wik añɨ ap mɨdöm, Jisas bɨ nɨpe gau Domas aip kuöyaŋ ram raul u mɨdeila. Ajöŋ gɨñ pɨdöŋ gɨla u pen Jisas nɨpe ap aŋ anɨb au waiö löm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Jisas anɨg hagöm, Domas nɨp haga, “Ñɨmagö ne u, yɨp cɨpɨƚ pakla u ud nöŋ. Ñɨmagö yad nöŋ. Rɨglöm böŋ yad bɨnɨŋ gɨla aui abe ud nöŋ. Gasɨ mɨlö lagmön, yɨp nɨŋ udmön,” a ga.
27 E logo disse a Tomé:
28 Hageia, Domas haga, “Bɨ Kub yad, God yad!” a ga.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Pen Jisas Domas nɨp haga, “Yɨp waiö nɨŋmön me, yɨp nɨŋ udpan. Pen nɨbi bɨ yɨp waiö nɨŋagöm, yɨp nɨŋ udnaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
29 Jesus lhe disse:
30 Pen manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon Jisas bɨ nɨpe gau nɨŋ mɨdno nɨŋöl gɨ, Jisas nan gagep ke ke iru nöp gɨmɨdöp rö, magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨkagpin.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Pen kale, Jisas nöp me, Krais u, God Ñɨ nɨpe yabɨƚ u nöp, a gɨmim, nɨp nɨŋ udpe, kalöp udö, nɨp aip kamɨŋ mɨdeinabim, a gem, manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkpin.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.