João 20

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sade ñɨn u, ram rɨknɨg gö nɨŋöl gɨ, Maria Magdala wip rɨgöl gɨla mɨgan amöm nɨŋa, kabö kub wip rɨgöl pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am goƚ au mɨdeia.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Nɨpe nɨŋöm, kauyaŋ gɨ dö gɨ ap Saimon Pida hol mɨhöŋ mɨdailo u apöm haga, “Bɨ Kub u nɨp agamɨj ud arbal; pen dap lɨbal au nɨŋagpun,” a ga.
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 — ausente —
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 — ausente —
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 höŋ adö löyaŋ nöp mɨdem, kabö mɨgan jɨŋ sɨpsɨp nɨŋnö waƚɨj bad gau nöp mɨdeia.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 — ausente —
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 — ausente —
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Yad nöd wip rɨgöl gɨla au apjaknö pen uri yad u rö nöp kabö mɨgan hiɨkɨd amem nɨŋnö, waƚɨj gau wam halula rö mɨdeia u me, anɨbu Jisas uraköp, a gem nɨŋ udnö.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Pen ñɨn anɨbu, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, Jisas umöm uraknɨm, a gɨla manö u, hol nɨŋ aij gaglo.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Anɨg nɨŋul ado gɨ ram arlo.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 — ausente —
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 — ausente —
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ejol anɨb mɨhau Maria nɨp haglö, “Nɨhön gɨnɨg mɨɫöŋ gabön?” ö gɨlö.
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Anɨg hagöm, ado göm nɨŋa, Jisas urak mɨdeia. Pen nɨp nɨŋö, bɨ unbö ke rö la. Jisas nɨŋa u pen u Jisas nöp a göm nɨŋaga.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jisas pen Maria nɨp haga, “Nɨbi me. Nɨhön gɨnɨg mɨɫöŋ gabön? An nɨp uƚhai nɨŋabön?” ö ga.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Hageia, Jisas haga, “Maria!” a ga.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Hageia, Jisas haga, “Yad ram mɨnöŋ iƚ i arö gem, Bapi ado gɨ au laŋ aragɨn rö, yɨp ud mɨdagaimön. Pen ne arammön, mam bɨ kalɨp hagmön, ‘Jisas hagöp, “Yad Bapi yad, Bapi kale, God yad, God kale mɨdöp u ado gɨ arabin,” a göp,’ a gɨmön,” a ga.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Jisas anɨg hageia, Maria Magdala am Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Yad Bɨ Kub u nɨp nɨŋem auabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas manö nɨhön nɨhön nɨp haga u, Maria nɨpe Jisas bɨ nɨpe kalɨp manö anɨbu haga.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Pen Sade ñɨn u, sɨdö wad ara nɨŋöm, bɨ nɨpe gau Juda bɨ kub gau kalɨp pɨñɨŋ göm, ram raul amöm ajöŋ u gɨñ pɨdöŋ göm, agamɨj mɨdeila nɨŋöm, Jisas ap aŋ anɨb au waiö löm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Anɨg hagöm, ñɨmagö ur nɨpe gau kalɨp yamöm, rɨglöm böŋ lau yamöm ga. Bɨ nɨpe gau nɨŋöm, u Bɨ Kub nöp, a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Jisas pen kalɨp kuöyaŋ haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ. Bapi yɨp hag yuö apem wög nɨpe gɨpin rö, kalöp pen abe hag yuabin,” a ga.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Anɨg hagöm, kalɨp pu göl gɨ haga, “Ana Uɫ u udmim.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nɨbi bɨ rɨmnap nan si nan naij gɨpal gau nɨŋmim arö gɨnabim u, God u rö nöp nɨŋöm arö gɨnab. Pen nɨŋmim arö gagnabim u, God u rö nöp nɨŋöm arö gagnab,” a ga.
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Pen Jisas ap waiö löm kalɨp manö haga ñɨn anɨbu, bɨ nɨpe Domas, hib ap Ñɨ Ramö a gɨmɨdal u, kalɨp aip mɨdageia.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Anɨb u, hainö Jisas bɨ nɨpe Domas nɨp hagla, “Bɨ Kub u nɨŋbun,” a gɨla.
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Anɨg hagöm, pen wik añɨ ap mɨdöm, Jisas bɨ nɨpe gau Domas aip kuöyaŋ ram raul u mɨdeila. Ajöŋ gɨñ pɨdöŋ gɨla u pen Jisas nɨpe ap aŋ anɨb au waiö löm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Jisas anɨg hagöm, Domas nɨp haga, “Ñɨmagö ne u, yɨp cɨpɨƚ pakla u ud nöŋ. Ñɨmagö yad nöŋ. Rɨglöm böŋ yad bɨnɨŋ gɨla aui abe ud nöŋ. Gasɨ mɨlö lagmön, yɨp nɨŋ udmön,” a ga.
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Hageia, Domas haga, “Bɨ Kub yad, God yad!” a ga.
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Pen Jisas Domas nɨp haga, “Yɨp waiö nɨŋmön me, yɨp nɨŋ udpan. Pen nɨbi bɨ yɨp waiö nɨŋagöm, yɨp nɨŋ udnaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Pen manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon Jisas bɨ nɨpe gau nɨŋ mɨdno nɨŋöl gɨ, Jisas nan gagep ke ke iru nöp gɨmɨdöp rö, magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨkagpin.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Pen kale, Jisas nöp me, Krais u, God Ñɨ nɨpe yabɨƚ u nöp, a gɨmim, nɨp nɨŋ udpe, kalöp udö, nɨp aip kamɨŋ mɨdeinabim, a gem, manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkpin.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.