João 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas manö hagöm haga, “Yad kalöp manö hagpin anɨbi, nɨŋ aij gɨmim me, hainö nɨhön gö, yɨp arö gɨmim ap lug pakagnabim, a gem hagpin.
1 Estas coisas eu vos tenho dito para que não vos ofendais.
2 Pen kalöp Juda magum gep ram gau hag höŋ yuöm, ‘Kuöyaŋ auagmim,’ a gɨnaböl. Pen anɨbu nöp wasö; hainö kalöp al pak lɨnɨg gɨnaböl u, anɨg gɨnabun God nɨp aij gɨnab a gɨ gasɨ nɨŋnaböl.
2 Eles vos expulsarão das sinagogas; sim, vem a hora em que todo o que vos matar julgará prestar um serviço a Deus.
3 Anɨg gɨnaböl u, Bapi hol apil nɨŋagpal rö, anɨg gɨnaböl.
3 E essas coisas eles vos farão, porque não conheceram ao Pai, nem a mim.
4 Yad kalöp nöd, anɨg göl anɨg göl gɨnab a gem manö hagajɨn anɨbu, hainö anɨg unbö rö nöp geinab u, Jisas hanɨp anɨg gɨnab a ga rö nöp gab a gɨmim nɨŋnabim a gem, kalöp manö anɨbi hagabin.
4 Mas tenho-vos dito estas coisas, para que, quando chegar aquela hora, vos lembreis de que eu vo-las tinha dito. Isto eu não vos disse no princípio, porque estava convosco.
5 Mɨñi Bɨ yɨp yuö aunö u ado gɨ arabin pen kale bɨ ap yɨp, ‘Gai arabön?’ ö göm, hag nɨŋagab.
5 Mas agora, eu vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde tu vais?
6 Manö yad anɨbi nɨŋmim, mɨdmagö kalöp u bɨg ñö, gasɨ mɨlö nɨŋabim.
6 Mas porque eu vos disse essas coisas, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Pen kalöp nɨŋö hagabin, yad areinabin u, kalöp aij gɨnab. Pen nɨhön: yad aragnabin u, Bɨ Aɫ Ba Gep u kalöp auagnab; pen yad areinabin u, yad nɨp hag yunö, kalöp aunab.
7 Todavia, digo-vos a verdade: Convém-vos que eu vá; porque se eu não for, o Consolador não virá a vós; mas, se eu for, eu vo-lo enviarei.
8 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal gau kalɨp gasɨ kƚö ñö, kale nan si nan naij göm gac halö mɨdpal iƚ u nɨŋöm, kale aige göm kamɨŋ aij mɨdeinaböl iƚ u nɨŋöm, God kalɨp manö kub hagnab iƚ u nɨŋöm, nɨŋnaböl.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, e da justiça, e do juízo;
9 Anɨb u, yɨp nɨŋ udagpal rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u kalɨp nan si nan naij gep iƚ u yɨjɨg göl hag ñöm, ‘Gac halö mɨdpim,’ a gɨnab.
9 do pecado, porque eles não creem em mim;
10 Yad am Bapi aip mɨdeinabin nɨŋöm kale yɨp nɨŋagnaböl rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u nɨbi bɨ gau kalɨp kamɨŋ aij mɨdep iƚ u yɨjɨg göl hag ñöm, ‘Gac halö mɨdpim,’ a gɨnab.
10 da justiça, porque eu vou para meu Pai, e vós não me vereis mais;
11 Pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i yɨp nɨŋ udagpal gau kalɨp kiŋ rö abad mɨdöp bɨ naij anɨbu, God nɨpe nɨp manö kub hadö haga rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u, Seden nɨbi bɨ nɨpe gau u rö nöp manö kub nɨŋnaböl, a gɨnab.
11 e do juízo, porque o príncipe deste mundo já está julgado.
12 “Manö yad iru nöp mɨdöp pen manö anɨb gau mɨñi udmim rö lagöp.
12 Eu ainda tenho muitas coisas a vos dizer, mas vós não o podeis suportar agora.
13 Pen Ana nɨpe aueinab u, God nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp manö nɨŋö anɨbu magöŋhalö kalöp hag ñɨ aij gɨnab. Manö nɨpe adö rɨmnap ke udöm hagagnab; manö apdi nɨŋnab manö anɨbu nöp hag ñöl gɨ, hainö gɨnab manö adö u kalöp hag ñɨnab.
13 No entanto, quando ele, o Espírito da verdade vier, ele vos guiará em toda a verdade; porque ele não falará de si mesmo, mas tudo o que ele ouvir, isso ele dirá; e vos anunciará as coisas vindouras.
14 Manö yad u udöm, kalöp hag ñɨnab. Nɨpe anɨg gö, nɨbi bɨ gau mailö aij ke yad u nɨŋnaböl.
14 Ele me glorificará; porque receberá do que é meu, e vo-lo mostrará.
15 Pen Bapi nan nɨpe nɨhön nɨhön mɨdöp gau, magöŋhalö nan yad mɨdöp. Anɨb u me hagpin, ‘Ana nɨpe manö yad u udöm, kalöp hag ñɨnab,’ a gɨpin.
15 Todas as coisas que o Pai tem são minhas; portanto eu vos digo, que ele tomará do que é meu, e vo-lo mostrará.
16 “Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,” a ga.
16 Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis, porque eu vou para o Pai.
17 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp hagla, “Manö au hagöp, ‘Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,’ a göp u, manö anɨbu iƚ nɨhön mɨdöp? Pen manö ap hagöp, ‘Yad Bapi arnabin,’ a göp u, nɨhön manö hagöp?” ö gɨla.
17 Então, alguns dos seus discípulos disseram entre si: O que é isto que ele nos diz: Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis; e: Porque eu vou para o Pai?
18 Anɨg hagöm, kale pen hag nɨŋ pen hag nɨŋ göm hagla, “Manö au hagöp, ‘Yöp magö ap’ a göp u, nɨhön gɨnɨg göm hagöp? Hagöp u hon iƚ ap nɨŋagpun,” a gɨla.
18 Portanto, eles diziam: O que quer dizer isto: Um pouco mais? Nós não sabemos o que ele diz.
19 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hag nɨŋnɨg geila, nɨpe ke nɨŋöm haga, “‘Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,’ a gɨpin manö u nɨŋmim me, pen pen hag nɨŋabim ar?
19 Ora, Jesus percebeu que o queriam interrogar e disse-lhes: Indagais entre vós acerca disto que eu disse: Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis?
20 Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i yɨp nɨŋ udagpal gau, nan kale ke gau nöp gasɨ nɨŋöm mɨñ mɨñ gɨnaböl; pen kale mög gö mɨɫöŋ göl gɨ mɨdeinabim. Mɨɫöŋ gɨ mɨdeinabim pen hainö kale kauyaŋ mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨ mɨdeinabim.
20 Na verdade, na verdade eu vos digo, que chorareis e vos lamentareis, mas o mundo se alegrará; e vós estareis tristes, mas a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Nɨbi ap ñɨ pai ñɨŋö nɨŋöl gɨ, ilön kub udöp, pen hainö ñɨ pai rɨk dap löm, magö u nöp nɨpe ñɨŋaŋ gɨsön ram mɨnöŋ aui auub u nɨŋöm, ilön mab u hauƚ göm, mɨñ mɨñ göl gɨ nöp mɨdeinab.
21 A mulher, quando está para dar à luz, sente tristeza, porque é chegada a sua hora; mas, logo após ela ter dado à luz a criança, já não se lembra da angústia, pela alegria de haver nascido um homem ao mundo.
22 Kale unbö rö, mɨñi mɨdmagö ilön kale abe bɨg ñöl mɨdöp pen yɨp kauyaŋ nɨŋmim, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabim. Nɨbi bɨ rɨmnap apöm mɨñ mɨñ gep kale u udagnaböl.
22 Agora portanto, vós tendes tristeza; mas eu vos verei novamente, e o vosso coração se alegrará, e a vossa alegria, nenhum homem vo-la tirará.
23 “Ñɨn hain anɨbu, kale nan ap yɨp hag nɨŋagnabim. Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, Bapi nɨp hib yad hagmim hag nɨŋeinabim u, hagnabim rö gɨnab.
23 E naquele dia não me perguntareis nada. Na verdade, na verdade eu vos digo: Tudo quanto pedirdes a meu Pai em meu nome, ele vo-lo há de dar.
24 Kale nöd Bapi nɨp hagmim, hib yad hagmim, nan ap hag nɨŋagpim. Pen mɨñi, hib yad hagmim hag nɨŋbe, hag nɨŋnabim rö nöp gɨnab nɨŋöm kale mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabim.
24 Até agora não pedistes nada em meu nome; pedi, e recebereis, para que a vossa alegria possa ser completa.
25 “Bapi manö nɨpe adö u hagem, pör manö ba gau lem hagpin u pen mɨñi söl mɨdöp, manö anɨbu rö hagagnabin; waiö nöp hagnabin.
25 Estas coisas eu vos tenho dito por provérbios; mas virá a hora em que eu não falarei mais por provérbios, mas abertamente eu vos falarei sobre o Pai.
26 Ñɨn anɨbu auö, Bapi nɨp hag nɨŋnabim u, hib yad hagmim hag nɨŋnabim. Pen hib yad hag nɨŋnabim u, yad ke Bapi hag nɨŋnabim adö u hagagnabin, wasö; kale ke hib yad hagmim Bapi hag nɨŋnabim u, nɨŋnab.
26 Naquele dia pedireis em meu nome; e não vos digo que eu rogarei ao Pai por vós;
27 Pen nɨhön: Bapi nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udmim, yɨp mɨdmagö lɨbim u me, nɨpe ke kalöp mɨdmagö löp.
27 pois o próprio Pai vos ama, porque vós tens me amado, e tens acreditado que eu saí de Deus.
28 Bapi aip mɨdul arö gem mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunö; mɨñi mɨnöŋ naböŋ iƚ i arö gem kauyaŋ Bapi mɨdöp u amem aip mɨdeinabul,” a ga.
28 Eu saí do Pai, e vim ao mundo; outra vez eu deixo o mundo, e vou para o Pai.
29 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Mɨñi manö ba gau lɨmön hagagabön; waiö yabɨƚ hagabön.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas abertamente, e não dizes provérbios.
30 Uri hon nɨŋbun, ne manö gau magöŋhalö hadö nɨŋban. Nɨbi bɨ rɨmnap manö hag nɨŋeb kale mɨdeinab u, nöp hag nɨŋagpal magö u, ne ke nɨŋmön kalɨp hag ñɨnabön. Gɨpan anɨbu hon nɨŋbun, ne God aip mɨdmön auna,” a gɨla.
30 Agora estamos certos de que tu sabes todas as coisas, e não necessitas de que algum homem te interrogue; por isso nós cremos que tu vieste de Deus.
31 Anɨg hageila, Jisas haga, “Anɨb u, ‘Hon uri nɨŋ udpun,’ a gɨ gasɨ nɨŋbim ar?
31 Respondeu-lhes Jesus: Agora vós credes?
32 Söl auab — pen mɨñi hadö auöp I — yɨp arö gɨmim kale ram ke ke arbe, yad ke halö mɨdeinabin. Pen yad ke halö mɨdageinabin; Bapi mɨdöp rö, aip mɨdeinabul.
32 Eis que vem a hora, sim, agora é chegada, em que vós sereis dispersos, cada homem para o que é seu, e me deixareis só; mas eu não estou só, porque o Pai está comigo.
33 “Pen kalöp manö hag ñajɨn anɨbi, yad aŋ daŋ nöp mɨdmim, agamɨj mɨd aij gɨmim a gem hag ñajɨn. Mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpim rö, kalöp mɨŋör ñɨnaböl. Pen gasɨ halö mɨdaimim, nan nɨhön nɨhön mɨnöŋ naböŋ iƚ i kalöp gɨnab u, yad kƚö anɨbu magöŋhalö ud raƚa mɨgan yad u hadö lɨbin,” a ga.
33 Estas coisas eu vos tenho dito para que em mim tenhais paz. No mundo tereis tribulações; mas tende bom ânimo, eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.