João 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Jisas manö hagöm haga, “Yad kalöp manö hagpin anɨbi, nɨŋ aij gɨmim me, hainö nɨhön gö, yɨp arö gɨmim ap lug pakagnabim, a gem hagpin.
1 Tenho-vos dito estas coisas para que não vos escandalizeis.
2 Pen kalöp Juda magum gep ram gau hag höŋ yuöm, ‘Kuöyaŋ auagmim,’ a gɨnaböl. Pen anɨbu nöp wasö; hainö kalöp al pak lɨnɨg gɨnaböl u, anɨg gɨnabun God nɨp aij gɨnab a gɨ gasɨ nɨŋnaböl.
2 Eles vos expulsarão das sinagogas; mas vem a hora em que todo o que vos matar julgará com isso tributar culto a Deus.
3 Anɨg gɨnaböl u, Bapi hol apil nɨŋagpal rö, anɨg gɨnaböl.
3 Isto farão porque não conhecem o Pai, nem a mim.
4 Yad kalöp nöd, anɨg göl anɨg göl gɨnab a gem manö hagajɨn anɨbu, hainö anɨg unbö rö nöp geinab u, Jisas hanɨp anɨg gɨnab a ga rö nöp gab a gɨmim nɨŋnabim a gem, kalöp manö anɨbi hagabin.
4 Ora, estas coisas vos tenho dito para que, quando a hora chegar, vos recordeis de que eu vo-las disse. Não vo-las disse desde o princípio, porque eu estava convosco.
5 Mɨñi Bɨ yɨp yuö aunö u ado gɨ arabin pen kale bɨ ap yɨp, ‘Gai arabön?’ ö göm, hag nɨŋagab.
5 Mas, agora, vou para junto daquele que me enviou, e nenhum de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Manö yad anɨbi nɨŋmim, mɨdmagö kalöp u bɨg ñö, gasɨ mɨlö nɨŋabim.
6 Pelo contrário, porque vos tenho dito estas coisas, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Pen kalöp nɨŋö hagabin, yad areinabin u, kalöp aij gɨnab. Pen nɨhön: yad aragnabin u, Bɨ Aɫ Ba Gep u kalöp auagnab; pen yad areinabin u, yad nɨp hag yunö, kalöp aunab.
7 Mas eu vos digo a verdade: convém-vos que eu vá, porque, se eu não for, o Consolador não virá para vós outros; se, porém, eu for, eu vo-lo enviarei.
8 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal gau kalɨp gasɨ kƚö ñö, kale nan si nan naij göm gac halö mɨdpal iƚ u nɨŋöm, kale aige göm kamɨŋ aij mɨdeinaböl iƚ u nɨŋöm, God kalɨp manö kub hagnab iƚ u nɨŋöm, nɨŋnaböl.
8 Quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, da justiça e do juízo:
9 Anɨb u, yɨp nɨŋ udagpal rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u kalɨp nan si nan naij gep iƚ u yɨjɨg göl hag ñöm, ‘Gac halö mɨdpim,’ a gɨnab.
9 do pecado, porque não creem em mim;
10 Yad am Bapi aip mɨdeinabin nɨŋöm kale yɨp nɨŋagnaböl rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u nɨbi bɨ gau kalɨp kamɨŋ aij mɨdep iƚ u yɨjɨg göl hag ñöm, ‘Gac halö mɨdpim,’ a gɨnab.
10 da justiça, porque vou para o Pai, e não me vereis mais;
11 Pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i yɨp nɨŋ udagpal gau kalɨp kiŋ rö abad mɨdöp bɨ naij anɨbu, God nɨpe nɨp manö kub hadö haga rö, Bɨ Aɫ Ba Gep u, Seden nɨbi bɨ nɨpe gau u rö nöp manö kub nɨŋnaböl, a gɨnab.
11 do juízo, porque o príncipe deste mundo já está julgado.
12 “Manö yad iru nöp mɨdöp pen manö anɨb gau mɨñi udmim rö lagöp.
12 Tenho ainda muito que vos dizer, mas vós não o podeis suportar agora;
13 Pen Ana nɨpe aueinab u, God nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp manö nɨŋö anɨbu magöŋhalö kalöp hag ñɨ aij gɨnab. Manö nɨpe adö rɨmnap ke udöm hagagnab; manö apdi nɨŋnab manö anɨbu nöp hag ñöl gɨ, hainö gɨnab manö adö u kalöp hag ñɨnab.
13 quando vier, porém, o Espírito da verdade, ele vos guiará a toda a verdade; porque não falará por si mesmo, mas dirá tudo o que tiver ouvido e vos anunciará as coisas que hão de vir.
14 Manö yad u udöm, kalöp hag ñɨnab. Nɨpe anɨg gö, nɨbi bɨ gau mailö aij ke yad u nɨŋnaböl.
14 Ele me glorificará, porque há de receber do que é meu e vo-lo há de anunciar.
15 Pen Bapi nan nɨpe nɨhön nɨhön mɨdöp gau, magöŋhalö nan yad mɨdöp. Anɨb u me hagpin, ‘Ana nɨpe manö yad u udöm, kalöp hag ñɨnab,’ a gɨpin.
15 Tudo quanto o Pai tem é meu; por isso é que vos disse que há de receber do que é meu e vo-lo há de anunciar.
16 “Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,” a ga.
16 Um pouco, e não mais me vereis; outra vez um pouco, e ver-me-eis.
17 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp hagla, “Manö au hagöp, ‘Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,’ a göp u, manö anɨbu iƚ nɨhön mɨdöp? Pen manö ap hagöp, ‘Yad Bapi arnabin,’ a göp u, nɨhön manö hagöp?” ö gɨla.
17 Então, alguns dos seus discípulos disseram uns aos outros: Que vem a ser isto que nos diz: Um pouco, e não mais me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis; e: Vou para o Pai?
18 Anɨg hagöm, kale pen hag nɨŋ pen hag nɨŋ göm hagla, “Manö au hagöp, ‘Yöp magö ap’ a göp u, nɨhön gɨnɨg göm hagöp? Hagöp u hon iƚ ap nɨŋagpun,” a gɨla.
18 Diziam, pois: Que vem a ser esse — um pouco? Não compreendemos o que quer dizer.
19 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hag nɨŋnɨg geila, nɨpe ke nɨŋöm haga, “‘Yöp magö ap mɨdöp, yɨp nɨŋagnabim; pen hainö yöp magö ap mɨdmim, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,’ a gɨpin manö u nɨŋmim me, pen pen hag nɨŋabim ar?
19 Percebendo Jesus que desejavam interrogá-lo, perguntou-lhes: Indagais entre vós a respeito disto que vos disse: Um pouco, e não me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis?
20 Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i yɨp nɨŋ udagpal gau, nan kale ke gau nöp gasɨ nɨŋöm mɨñ mɨñ gɨnaböl; pen kale mög gö mɨɫöŋ göl gɨ mɨdeinabim. Mɨɫöŋ gɨ mɨdeinabim pen hainö kale kauyaŋ mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨ mɨdeinabim.
20 Em verdade, em verdade eu vos digo que chorareis e vos lamentareis, e o mundo se alegrará; vós ficareis tristes, mas a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Nɨbi ap ñɨ pai ñɨŋö nɨŋöl gɨ, ilön kub udöp, pen hainö ñɨ pai rɨk dap löm, magö u nöp nɨpe ñɨŋaŋ gɨsön ram mɨnöŋ aui auub u nɨŋöm, ilön mab u hauƚ göm, mɨñ mɨñ göl gɨ nöp mɨdeinab.
21 A mulher, quando está para dar à luz, tem tristeza, porque a sua hora é chegada; mas, depois de nascido o menino, já não se lembra da aflição, pelo prazer que tem de ter nascido ao mundo um homem.
22 Kale unbö rö, mɨñi mɨdmagö ilön kale abe bɨg ñöl mɨdöp pen yɨp kauyaŋ nɨŋmim, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabim. Nɨbi bɨ rɨmnap apöm mɨñ mɨñ gep kale u udagnaböl.
22 Assim também agora vós tendes tristeza; mas outra vez vos verei; o vosso coração se alegrará, e a vossa alegria ninguém poderá tirar.
23 “Ñɨn hain anɨbu, kale nan ap yɨp hag nɨŋagnabim. Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, Bapi nɨp hib yad hagmim hag nɨŋeinabim u, hagnabim rö gɨnab.
23 Naquele dia, nada me perguntareis. Em verdade, em verdade vos digo: se pedirdes alguma coisa ao Pai, ele vo-la concederá em meu nome.
24 Kale nöd Bapi nɨp hagmim, hib yad hagmim, nan ap hag nɨŋagpim. Pen mɨñi, hib yad hagmim hag nɨŋbe, hag nɨŋnabim rö nöp gɨnab nɨŋöm kale mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabim.
24 Até agora nada tendes pedido em meu nome; pedi e recebereis, para que a vossa alegria seja completa.
25 “Bapi manö nɨpe adö u hagem, pör manö ba gau lem hagpin u pen mɨñi söl mɨdöp, manö anɨbu rö hagagnabin; waiö nöp hagnabin.
25 Estas coisas vos tenho dito por meio de figuras; vem a hora em que não vos falarei por meio de comparações, mas vos falarei claramente a respeito do Pai.
26 Ñɨn anɨbu auö, Bapi nɨp hag nɨŋnabim u, hib yad hagmim hag nɨŋnabim. Pen hib yad hag nɨŋnabim u, yad ke Bapi hag nɨŋnabim adö u hagagnabin, wasö; kale ke hib yad hagmim Bapi hag nɨŋnabim u, nɨŋnab.
26 Naquele dia, pedireis em meu nome; e não vos digo que rogarei ao Pai por vós.
27 Pen nɨhön: Bapi nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udmim, yɨp mɨdmagö lɨbim u me, nɨpe ke kalöp mɨdmagö löp.
27 Porque o próprio Pai vos ama, visto que me tendes amado e tendes crido que eu vim da parte de Deus.
28 Bapi aip mɨdul arö gem mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunö; mɨñi mɨnöŋ naböŋ iƚ i arö gem kauyaŋ Bapi mɨdöp u amem aip mɨdeinabul,” a ga.
28 Vim do Pai e entrei no mundo; todavia, deixo o mundo e vou para o Pai.
29 Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Mɨñi manö ba gau lɨmön hagagabön; waiö yabɨƚ hagabön.
29 Disseram os seus discípulos: Agora é que falas claramente e não empregas nenhuma figura.
30 Uri hon nɨŋbun, ne manö gau magöŋhalö hadö nɨŋban. Nɨbi bɨ rɨmnap manö hag nɨŋeb kale mɨdeinab u, nöp hag nɨŋagpal magö u, ne ke nɨŋmön kalɨp hag ñɨnabön. Gɨpan anɨbu hon nɨŋbun, ne God aip mɨdmön auna,” a gɨla.
30 Agora, vemos que sabes todas as coisas e não precisas de que alguém te pergunte; por isso, cremos que, de fato, vieste de Deus.
31 Anɨg hageila, Jisas haga, “Anɨb u, ‘Hon uri nɨŋ udpun,’ a gɨ gasɨ nɨŋbim ar?
31 Respondeu-lhes Jesus: Credes agora?
32 Söl auab — pen mɨñi hadö auöp I — yɨp arö gɨmim kale ram ke ke arbe, yad ke halö mɨdeinabin. Pen yad ke halö mɨdageinabin; Bapi mɨdöp rö, aip mɨdeinabul.
32 Eis que vem a hora e já é chegada, em que sereis dispersos, cada um para sua casa, e me deixareis só; contudo, não estou só, porque o Pai está comigo.
33 “Pen kalöp manö hag ñajɨn anɨbi, yad aŋ daŋ nöp mɨdmim, agamɨj mɨd aij gɨmim a gem hag ñajɨn. Mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpim rö, kalöp mɨŋör ñɨnaböl. Pen gasɨ halö mɨdaimim, nan nɨhön nɨhön mɨnöŋ naböŋ iƚ i kalöp gɨnab u, yad kƚö anɨbu magöŋhalö ud raƚa mɨgan yad u hadö lɨbin,” a ga.
33 Estas coisas vos tenho dito para que tenhais paz em mim. No mundo, passais por aflições; mas tende bom ânimo; eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.