João 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñɨn kub Pasopa ñɨŋeb ñɨn u rol a göm, Jisas nɨŋa, Nap nɨp mɨnöŋ naböŋ iƚ i hag la ñɨn u padi ara nɨŋöm nɨpe ado gɨ Nap arep ñɨn u söl aua. Pen nɨbi bɨ nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdmagö lɨ mɨdöm, mɨd damöm, nɨp al pak lɨlö, umöm Nap ara.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Kɨjaki pen Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp gasɨ ñö, Jisas nɨp aige gem damem bɨ kub gau kalɨp ñɨnabin a göm, gasɨ u nöd nöp nɨŋ pi gɨ löm, hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Jisas aip Pasopa nan ñɨŋnɨg asɨkno.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jisas nɨpe nɨŋöb, God nɨpe nan gau magöŋhalö ud ñɨmagö adö nɨpe la. Jisas nɨŋöb, nɨpe Nap God aip mɨdöm mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, mɨdöm, hainö umöm, ado gɨ Nap mɨdöp arnɨg ga.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Anɨb u, Jisas uraköm, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u ud juöm, raul ap aŋ au gɨdaŋ pɨralöm,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ñɨg rɨmnap ud cög mɨgan ap hoŋ göm, hanɨp bɨ nɨpe gau ma hon u ñɨg löl gɨ, raul pɨrala anɨbu ud ƚɨk gɨ yuöl gɨ mɨdeia.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Jisas anɨg gɨ dam dam, Saimon Pida ma nɨpe ñɨg lɨnam, a gö, Pida nɨp haga, “Bɨ Kub. Ne ke ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yunɨg gabön?” ö ga.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Hageia, Jisas haga, “Mɨñi gabin i, ne uri nɨŋagan, pen mɨdmön hainö nɨŋnabön,” a ga.
7 Jesus respondeu:
8 Jisas anɨg hageia, Pida haga, “Uri aka hainö gau, ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yuagnabön, wasö yabɨƚ!” a ga.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Jisas anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub! Anɨg hagpan u, ma yɨp u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yuagmön; ñɨmagö kɨd, nabɨc yad abe ñɨg ƚɨk gɨ yumön!” a ga.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Anɨg haga pen Jisas haga, “Nɨbi bɨ an ñɨg hadö paköp, bɨ anɨbu hañ romaŋ nɨpe magöŋhalö uɫ aij mɨdöp. Kuöyaŋ ñɨg pakagnab; ma kɨd u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yunab. Kale uɫ aij mɨdpim; pen kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
10 Aí Jesus disse:
11 Jisas haga u, nɨp mumug nɨŋnɨg geia bɨ anɨbu nɨp hadö nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Pen Jisas ma hanɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yu haköm, waƚɨj ud ju la u ud rol göm, am ka nɨpe au asɨköm haga, “Kalöp ma ñɨg ƚɨk gɨ yubin manö iƚ u, nɨŋbim aka?” ga.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Anɨg hagöm Jisas haga, “Yɨp Manö Hag Ñeb Bɨ aka Bɨ Kub hagpim u, nɨŋö hagpim. Yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale abe Bɨ Kub kale abe mɨdpin.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Anɨb u, yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale, Bɨ Kub kale ma kalöp ñɨg ƚɨk gɨ yubin rö, kale u rö nöp pen pen ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, gɨmim.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yad kalöp gɨpin rö u nɨŋmim, kale pen am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨmim a gem, kalöp adan aij anɨbi yambin.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ wög gɨ ñeb bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp abadöp bɨ u bɨ pro, mɨdagöp; u rö nöp bɨ manö ud arep bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp yua u bɨ pro, mɨdagöp.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nagɨ aij hagajɨn nɨŋbim adö anɨbu gɨpe arö, kale mɨñ mɨñ gɨnabim.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “‘Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,’ a gajɨn u, kalöp magöŋhalö a gem hagagɨn. Pen yad kalöp bɨ yad udpin gau nɨŋ aij gɨpin. Bɨ ap yɨp mumug gɨnɨg gɨnab u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnab. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋailo u, bɨ koƚmaƚ rö löm yɨp gɨ naij ga,’ a gɨla.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Kalöp nöd, anɨg göl anɨg göl gɨnab a gem hagabin rö, hainö anɨg unbö rö nöp geinab u, ‘Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin’ hagpin manö anɨbu manö nɨŋö, a gɨmim nɨŋ udnabim, a gem hagabin.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yad hag yunabin gau, nɨbi bɨ an an kalɨp udnaböl gau, kalɨp nöp udagnaböl; yɨp abe udnaböl. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnaböl gau, yɨp nöp udagnaböl; Bɨ yɨp hag yuö aunö u abe udnaböl,” a ga.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jisas manö anɨbu hagö, gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe marö yabɨƚ gö, haga, “Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale bɨ ap yɨp mumug gɨnab,” a ga.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Anɨg hageia, hon bɨ nɨpe gau, an nɨp hagab, a gun, gasɨ mɨlö lun amgö pen pen nɨŋno.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe mɨdmagö yabɨƚ lɨmɨdöp bɨ anɨbu, Jisas mɨdeia söl au asɨk mɨdeia u me,
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Saimon Pida bɨ anɨbu nɨp amgö juju göm haga, “An nɨp hagab u hag nöŋ,” a ga.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Hageia, nɨpe Jisas mɨdeia söl au ƚɨƚɨ gɨ amöm haga, “Bɨ Kub. Bɨ anɨbu bɨ an hagajan,” ö ga.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Hageia, Jisas haga, “Yad bred kɨd i ud ñɨg kɨnaŋ yaŋ rauem nɨp ñɨnabin bɨ me u,” a ga. Anɨg hagöm, bred kɨd udöl mɨdajɨp u ñɨg acab yaŋ rauöm, ud Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp ña.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas bred kɨd u udöp magö anɨbu nöp Seden nɨpe Judas yuö aŋ nɨpe yaŋ hiɨka. Jisas Judas nɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg gabön u, yɨŋɨd gɨ!” a ga.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Pen hon Jisas bɨ nɨpe, nɨhön gɨnɨg Judas nɨp anɨg hagab, a gun nɨŋagno.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas nɨpe mani wadɨ u abad mɨdmɨdöp rö, hon Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gasɨ nɨŋno, “Ne ammön Pasopa nan ñɨŋnabun rɨmnap raumön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno; hon rɨmnap pen gasɨ nɨŋno, “Ne ammön nɨbi bɨ mani mɨdagöp gau kalɨp mani rɨmnap ñɨmön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Pen Judas bred kɨd anɨbu udöm höŋ ara. Ram hadö sɨb ga.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas höŋ ara nɨŋöm Jisas haga, “Söl mɨdöp God nɨpe gö nɨbi bɨ gau nɨŋnaböl, Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp u nɨŋöm, God mailö aij nɨpe abe nɨŋnaböl.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Pen nɨbi bɨ kale Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ udeinaböl u, God mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Anɨb u, adɨŋ God gö nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u waiö nɨŋnaböl.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Ñɨ mɨdmagö yad gai i! Yad kalöp aip rapɨn mɨdageinabin. Yad areinabin, yɨp aröp gai a gɨmim yɨp uƚhai wasö nɨŋnabim. Pen Juda bɨ kub gau kalɨp hagpin rö, uri kalöp u rö nöp hagabin: yad arnabin u, kale armim rö lagöp.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Pen mɨñi kalöp lo hain nɨbö ap ñabin: pen pen mɨdmagö lɨmim. Yad kalöp mɨdmagö lɨbin rö u, kale u rö nöp pen pen mɨdmagö lɨmim.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Pen pen mɨdmagö leinabim u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö waiö nɨŋnaböl, kale bɨ yad mɨdpim,” a ga.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. Gai arnɨg gabön?” ö ga.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Hageia, Pida haga, “Nɨhön gɨnɨg mɨñi nöp hain gagnam? Nöp abadnabin; yɨp al pak lɨnaböl u, manö mɨdagöp,” a ga.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Hageia, Jisas pen haga, “Aip umnabin a gajan manö anɨbu manö nɨŋö hagan aka? Nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kɨƚakɨƚ hainö wɨñ alnab; nöd nöp ij mɨhau nɨgaŋ hagnabön, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨnabön,” a ga.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.