João 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñɨn kub Pasopa ñɨŋeb ñɨn u rol a göm, Jisas nɨŋa, Nap nɨp mɨnöŋ naböŋ iƚ i hag la ñɨn u padi ara nɨŋöm nɨpe ado gɨ Nap arep ñɨn u söl aua. Pen nɨbi bɨ nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdmagö lɨ mɨdöm, mɨd damöm, nɨp al pak lɨlö, umöm Nap ara.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Kɨjaki pen Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp gasɨ ñö, Jisas nɨp aige gem damem bɨ kub gau kalɨp ñɨnabin a göm, gasɨ u nöd nöp nɨŋ pi gɨ löm, hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Jisas aip Pasopa nan ñɨŋnɨg asɨkno.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Jisas nɨpe nɨŋöb, God nɨpe nan gau magöŋhalö ud ñɨmagö adö nɨpe la. Jisas nɨŋöb, nɨpe Nap God aip mɨdöm mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, mɨdöm, hainö umöm, ado gɨ Nap mɨdöp arnɨg ga.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Anɨb u, Jisas uraköm, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u ud juöm, raul ap aŋ au gɨdaŋ pɨralöm,
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 ñɨg rɨmnap ud cög mɨgan ap hoŋ göm, hanɨp bɨ nɨpe gau ma hon u ñɨg löl gɨ, raul pɨrala anɨbu ud ƚɨk gɨ yuöl gɨ mɨdeia.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Jisas anɨg gɨ dam dam, Saimon Pida ma nɨpe ñɨg lɨnam, a gö, Pida nɨp haga, “Bɨ Kub. Ne ke ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yunɨg gabön?” ö ga.
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Hageia, Jisas haga, “Mɨñi gabin i, ne uri nɨŋagan, pen mɨdmön hainö nɨŋnabön,” a ga.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Jisas anɨg hageia, Pida haga, “Uri aka hainö gau, ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yuagnabön, wasö yabɨƚ!” a ga.
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Jisas anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub! Anɨg hagpan u, ma yɨp u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yuagmön; ñɨmagö kɨd, nabɨc yad abe ñɨg ƚɨk gɨ yumön!” a ga.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Anɨg haga pen Jisas haga, “Nɨbi bɨ an ñɨg hadö paköp, bɨ anɨbu hañ romaŋ nɨpe magöŋhalö uɫ aij mɨdöp. Kuöyaŋ ñɨg pakagnab; ma kɨd u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yunab. Kale uɫ aij mɨdpim; pen kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Jisas haga u, nɨp mumug nɨŋnɨg geia bɨ anɨbu nɨp hadö nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Pen Jisas ma hanɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yu haköm, waƚɨj ud ju la u ud rol göm, am ka nɨpe au asɨköm haga, “Kalöp ma ñɨg ƚɨk gɨ yubin manö iƚ u, nɨŋbim aka?” ga.
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Anɨg hagöm Jisas haga, “Yɨp Manö Hag Ñeb Bɨ aka Bɨ Kub hagpim u, nɨŋö hagpim. Yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale abe Bɨ Kub kale abe mɨdpin.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Anɨb u, yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale, Bɨ Kub kale ma kalöp ñɨg ƚɨk gɨ yubin rö, kale u rö nöp pen pen ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, gɨmim.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Yad kalöp gɨpin rö u nɨŋmim, kale pen am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨmim a gem, kalöp adan aij anɨbi yambin.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ wög gɨ ñeb bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp abadöp bɨ u bɨ pro, mɨdagöp; u rö nöp bɨ manö ud arep bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp yua u bɨ pro, mɨdagöp.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nagɨ aij hagajɨn nɨŋbim adö anɨbu gɨpe arö, kale mɨñ mɨñ gɨnabim.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “‘Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,’ a gajɨn u, kalöp magöŋhalö a gem hagagɨn. Pen yad kalöp bɨ yad udpin gau nɨŋ aij gɨpin. Bɨ ap yɨp mumug gɨnɨg gɨnab u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnab. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋailo u, bɨ koƚmaƚ rö löm yɨp gɨ naij ga,’ a gɨla.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Kalöp nöd, anɨg göl anɨg göl gɨnab a gem hagabin rö, hainö anɨg unbö rö nöp geinab u, ‘Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin’ hagpin manö anɨbu manö nɨŋö, a gɨmim nɨŋ udnabim, a gem hagabin.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yad hag yunabin gau, nɨbi bɨ an an kalɨp udnaböl gau, kalɨp nöp udagnaböl; yɨp abe udnaböl. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnaböl gau, yɨp nöp udagnaböl; Bɨ yɨp hag yuö aunö u abe udnaböl,” a ga.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Jisas manö anɨbu hagö, gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe marö yabɨƚ gö, haga, “Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale bɨ ap yɨp mumug gɨnab,” a ga.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Anɨg hageia, hon bɨ nɨpe gau, an nɨp hagab, a gun, gasɨ mɨlö lun amgö pen pen nɨŋno.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe mɨdmagö yabɨƚ lɨmɨdöp bɨ anɨbu, Jisas mɨdeia söl au asɨk mɨdeia u me,
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Saimon Pida bɨ anɨbu nɨp amgö juju göm haga, “An nɨp hagab u hag nöŋ,” a ga.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Hageia, nɨpe Jisas mɨdeia söl au ƚɨƚɨ gɨ amöm haga, “Bɨ Kub. Bɨ anɨbu bɨ an hagajan,” ö ga.
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Hageia, Jisas haga, “Yad bred kɨd i ud ñɨg kɨnaŋ yaŋ rauem nɨp ñɨnabin bɨ me u,” a ga. Anɨg hagöm, bred kɨd udöl mɨdajɨp u ñɨg acab yaŋ rauöm, ud Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp ña.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas bred kɨd u udöp magö anɨbu nöp Seden nɨpe Judas yuö aŋ nɨpe yaŋ hiɨka. Jisas Judas nɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg gabön u, yɨŋɨd gɨ!” a ga.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Pen hon Jisas bɨ nɨpe, nɨhön gɨnɨg Judas nɨp anɨg hagab, a gun nɨŋagno.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Judas nɨpe mani wadɨ u abad mɨdmɨdöp rö, hon Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gasɨ nɨŋno, “Ne ammön Pasopa nan ñɨŋnabun rɨmnap raumön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno; hon rɨmnap pen gasɨ nɨŋno, “Ne ammön nɨbi bɨ mani mɨdagöp gau kalɨp mani rɨmnap ñɨmön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Pen Judas bred kɨd anɨbu udöm höŋ ara. Ram hadö sɨb ga.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Judas höŋ ara nɨŋöm Jisas haga, “Söl mɨdöp God nɨpe gö nɨbi bɨ gau nɨŋnaböl, Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp u nɨŋöm, God mailö aij nɨpe abe nɨŋnaböl.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Pen nɨbi bɨ kale Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ udeinaböl u, God mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Anɨb u, adɨŋ God gö nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u waiö nɨŋnaböl.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 “Ñɨ mɨdmagö yad gai i! Yad kalöp aip rapɨn mɨdageinabin. Yad areinabin, yɨp aröp gai a gɨmim yɨp uƚhai wasö nɨŋnabim. Pen Juda bɨ kub gau kalɨp hagpin rö, uri kalöp u rö nöp hagabin: yad arnabin u, kale armim rö lagöp.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 “Pen mɨñi kalöp lo hain nɨbö ap ñabin: pen pen mɨdmagö lɨmim. Yad kalöp mɨdmagö lɨbin rö u, kale u rö nöp pen pen mɨdmagö lɨmim.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Pen pen mɨdmagö leinabim u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö waiö nɨŋnaböl, kale bɨ yad mɨdpim,” a ga.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. Gai arnɨg gabön?” ö ga.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Hageia, Pida haga, “Nɨhön gɨnɨg mɨñi nöp hain gagnam? Nöp abadnabin; yɨp al pak lɨnaböl u, manö mɨdagöp,” a ga.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Hageia, Jisas pen haga, “Aip umnabin a gajan manö anɨbu manö nɨŋö hagan aka? Nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kɨƚakɨƚ hainö wɨñ alnab; nöd nöp ij mɨhau nɨgaŋ hagnabön, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨnabön,” a ga.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.