Hebreus 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melkisedek anɨbu nɨpe Kiŋ mɨdöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ Salem abad mɨdöl gɨ, bɨ God kƚö halö yabɨƚ u nɨp nan sabe gep bɨ u u rö nöp mɨdmɨdöp. Pen Kiŋ rɨmnap apöm, bac iƚaŋ Ebraham nɨp gɨ naij geila, kalɨp yu gɨ yuöm, nan aij aij kale gau dap auö nɨŋöl gɨ, Melkisedek apöm nɨp adan aŋ au nɨŋöm, God nɨp sabe göm, Ebraham nɨp abad mɨdaimön a ga.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Melkisedek anɨg ga nɨŋöm Ebraham nan pɨƚɨ gɨ daua gau, magöŋhalö nɨme lɨ Melkisedek nɨp magö añɨ ap ñöm, nɨpe ke magö unbö ajɨp laŋ uda. Pen Melkisedek hib nɨpe u iƚ mɨhöp mɨdöp. Hib nɨpe Melkisedek u ud ado göm, “Kiŋ Aij Yabɨƚ Nöp Göp” a gɨpal. Pen nɨpe ram mɨnöŋ Salem Kiŋ mɨdmɨdöp u, hib anɨbu ud ado göm, “Kiŋ Agamɨj Mɨdep Magö Ñöb” a gɨpal.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Melkisedek nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ u pen nɨme iƚ u anɨg göl mɨdöp, nap nɨhi iƚ u anɨg göl mɨdöp a göm haglö nɨŋagpun. Pen nɨp kalɨ kƚiñ rɨkla ñɨn u, nɨme yag daua ñɨn u a göm haglö nɨŋagpun; uma ñɨn u a göm u rö nöp haglö nɨŋagpun. Nɨpe pör nöp bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ mɨdöp rö, nɨpe God Ñɨ nɨpe rö mɨdöp.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 God bac iƚaŋ Ebraham nɨp nɨŋö aij gö, bɨ kub mɨdeinabön a ga u nɨŋbun nɨpe bɨ kub mɨdeia. Pen Ebraham Melkisedek nɨp bɨ kub yabɨƚ mɨdeia u nɨŋöm, nan pɨƚɨ gɨ daueia gau, nɨme lɨ nɨp magö añɨ ap ñöm, nɨpe ke magö unbö ajɨp laŋ uda.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 U nöd yabɨƚ anɨg ga. Hainö Mosɨs nɨp yag daueila kub göm, God Manö u adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Ebraham rɨkö rɨk damöm, nɨbi bɨ Lipai iƚ mɨdpal gau God nɨp nan sabe gep wög gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale Isrel nɨbi bɨ gau magöŋhalö, mani nan nɨhön nɨhön udnabim gau, kalɨp nɨme lɨ magö añɨ añɨ dap ñɨmim, kale ke unbö ajɨp laŋ u udmim,” a ga. Anɨb u, hon Mosɨs lo adö u nɨŋun nɨŋbun, kale magöŋhalö Ebraham iƚ nɨpe mɨdmɨdal u, pen namam Lipai iƚ mɨdmɨdal gau kalɨp pör magö añɨ ap nɨme lɨ ñɨmɨdal.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Pen God bac Ebraham nɨp haga, “Nɨbi bɨ ne gau ud aij gɨnabin,” a ga. God manö haga ñɨn u, Ebraham nɨpe bɨ rɨmnap kalɨp nan ñagmɨdöp; pen Melkisedek apöm Ebraham nɨp nɨŋöm, God nɨp sabe göm, Ebraham nɨp abad mɨdaimön a gö, Ebraham nan daua gau magö añɨ ap nɨme lɨ Melkisedek nɨp ña. Pen Melkisedek Lipai iƚ bɨ ap mɨdagmɨdöp.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Hon nɨŋbun, bɨ ap apöm bɨ ap God nɨp sabe göm, bɨ anɨbi nɨp abad mɨdaimön a geinab u, bɨ God nɨp sabe gɨnab u bɨ kub, bɨ ap bɨ pro. Anɨb u, hon nɨŋbun Melkisedek bɨ kub, bac Ebraham bɨ pro.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Bɨ Lipai iƚ Isrel nɨbi bɨ magö añɨ nɨme lɨ ñɨmɨdal u udöm, mɨd damöm mɨƚep löm umla. Pen Melkisedek nɨpe Ebraham magö añɨ ap nɨme lɨ ña uda u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, Melkisedek umöm wög nɨpe arö ga a göm, hagagla.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, anɨg anɨg gɨmim a ga nɨŋöm, Juda nɨbi bɨ kaj meme kaj sipsip nan gau damöm, Lipai iƚ God nɨp nan sabe gep bɨ gau kalɨp ñɨlö, kale pak lauöm God nɨp sabe gɨ ñɨmɨdal. Kale anɨg göl God nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiblap, God Bɨ hain nɨbö Melkisedek rö ke ap yuagböp; Lipai bɨ gau, God nɨp nan sabe gɨ ñöl gɨ nöp mɨdaiblap. Pen God Bɨ hain nɨbö Melkisedek rö ap yua.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Bɨ God nɨp nan sabe gep hain nɨbö anɨbu apöm, bɨ God nɨp nan sabe gep nöd nɨbö gau ka kalɨp udeinab u, lo hain nɨbö u rö nöp apöm, lo nöd nɨbö u ka u udnɨm.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Pen God Manö adɨŋ hagajɨn i, bɨ God nɨp nan sabe gep hain nɨbö u, Bɨ Kub hon u nöp. Lipai nɨbi bɨ iƚ u rɨk damöm nɨp rɨk dauagla; Bɨ Kub hon iƚ nɨpe u bɨ añɨ ap God nɨp nan sabe gep wög u gaga.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Juda nɨbi bɨ iƚ u nöp rɨk damöm Bɨ Kub hon nɨp rɨk daula. Pen Mosɨs bɨ Juda iƚ rɨmnap God nɨp nan sabe gep wög göl a göm manö rɨmnap hagaga.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Pen Bɨ God nɨp nan sabe gep hain nɨbö anɨbu, Melkisedek bɨ God nɨp nan sabe gep mɨdmɨdöp rö mɨdöp u me, nan hagabin anɨbi waiö yabɨƚ mɨdöp.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Bɨ Kub hon u, bɨ iƚ nɨhön mɨdöp lo ap hagö, God nɨp nan sabe gep bɨ ap mɨdagöp. Pen nɨpe bɨ kƚö ke halö mɨdöp, nan ap nɨp al pak lɨnɨm rö lagöp u me, God nɨp nan sabe gep bɨ ap mɨdöp.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Nɨhön gɨnɨg: God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm, God manö rɨmnap Krais nɨp haga u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Lo God Mosɨs nɨp hagö Mosɨs nɨbi bɨ kalɨp hag ña lo anɨbu, nɨhön gɨnɨg geia u gɨnɨm rö laga; manö yɨharɨŋ rö la u me, God nɨpe ud ke gau la.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Lo God Mosɨs nɨp hagö Mosɨs nɨbi bɨ kalɨp hag ña lo u, nan naij gau ap ud gö aij rö laga. Pen God nɨpe nan aij hanɨp ñöb; nan nöd nɨbö u wasö. Anɨb u, gasɨ halö mɨdpun. Nan aij hain nɨbö u nɨŋ udun, God mɨdöp au söl aunabun.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Bɨ God nɨp nan sabe gep nöd nɨbö gau wög kale nöd udla ñɨn u, God manö kƚö rɨmnap hagaga. Pen Bɨ Kub hon God nɨp nan sabe gep bɨ la ñɨn u, God manö kƚö ke hagöm haga.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Bɨ Kub hon God nɨp nan sabe gep bɨ lɨnɨg, God manö kƚö ke hagöm haga,
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 God manö kƚö hagöm manö nɨŋö yabɨƚ haga u me, hon nɨŋbun Jisas uma u me, God manö hain nɨbö aij yabɨƚ u ud ke gau lagnab.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Bɨ God nɨp nan sabe gep nöd nɨbö gau, iru nöp rö wög anɨbu udla. Ap umö, bɨ God nɨp nan sabe gep hain nɨbö ap haglö, wög anɨbu gɨ mɨdmɨdöp; u umö hain nɨbö u mɨdmɨdöp; u umö hain nɨbö u mɨdmɨdöp. Anɨbu me, ap pör mɨdagmɨdal.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Pen Jisas anɨbu rö gagöp; nɨpe pör kamɨŋ mɨdöp u rö, wög anɨbu arö gagöp. God nɨp nan sabe gep bɨ pör nöp mɨdeinab.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Jisas pör nöp kamɨŋ mɨdeia, uri kamɨŋ mɨdöp, hainö pör nöp kamɨŋ mɨdeinab u me, nɨbi bɨ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdnɨg, Jisas kalɨp a göm uma manö aij u nɨŋ udeinaböl u, nɨpe pör nöp kalɨp ud asɨk yunɨm rö löp.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Jisas nɨpe bɨ uɫ yabɨƚ; nɨpe nan si nan naij pro pro rɨmnap gagöp; nɨpe asɨŋ mɨdagöp. Jisas ram mɨnöŋ iƚ i nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau aip mɨdeia u pen God nɨp ud ke dam ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö lagod au la. God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ hon me u. Hanɨp gɨ ñɨ aij gɨnɨm rö löp.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ yɨharɨŋ gau, ñɨn añɨ añɨ pör nöp nan si nan naij kale ke gɨpal rö, nan pak God nɨp sabe gɨ ñöm, hainö nɨbi bɨ ke nɨbö gau nan si nan naij gɨpal rö, nan pak sabe gɨ ñɨbal. Pen Jisas hanɨp nɨbi bɨ gau magöŋhalö, nan si nan naij gɨpun u nɨŋöm, mañ añɨ yabɨƚ mab ba laŋ nɨp ke sabe gɨ ña. Me aij!
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Lo God Mosɨs nɨp hagö Mosɨs nɨbi bɨ kalɨp hag ña lo u hagöp rö göm, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp hag lɨlö, kale bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ mɨdpal. Pen hainö u, God manö ke kƚö hagöm manö nɨŋö yabɨƚ haga u, God Ñɨ nɨpe ke hag la. God nan nɨhön nɨhön Ñɨ nɨpe gɨnɨg gab a göm gasɨ nɨŋa u, Ñɨ nɨpe nan magöŋhalö gɨnɨm rö löp.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.