Hebreus 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 “Kale ram mɨnöŋ aij arammim, yad aip mɨdmim ake lɨmim mɨd aij gɨnabim,” a ga manö u Isrel napɨs nahai bɨ nɨŋ udagla. Pen uri God hanɨp nöp manö nɨŋö anɨbu hagöp. Anɨb u, kale magöŋhalö nɨŋ aij gɨmim, hon magöŋhalö ram mɨnöŋ aij aramun, God aip mɨdun ake lun mɨd aij gun, a gɨ gasɨ nɨŋmim. Nɨŋ aij gɨpe, God kalöp nɨbi bɨ añɨ ap, nan aij nöp ñɨnabin a gɨnö u udagnabön, a gagnɨm.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 God gö Krais manö aij u Isrel nɨbi bɨ kalɨp hag ñɨlö nɨŋla rö, hanɨp u rö nöp Krais manö aij u hag ñɨlö nɨŋno. Pen Isrel nɨbi bɨ Krais manö aij u nɨŋöm, nɨŋö hagöp a göm, nɨŋ udagla. Anɨb u, Krais manö aij u kalɨp gɨ ñaga.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Pen hon nɨbi bɨ Krais manö aij u nɨŋun, nɨŋö hagöp a gun nɨŋ udpun gau, “Kale ram mɨnöŋ aij arammim, yad aip mɨdmim ake lɨmim mɨd aij gɨnabim,” a ga u, manö nɨŋö anɨbu haga rö gɨnabun. God haga,
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 God Manö u adɨŋ ap amgö lɨ nɨŋmön, ñɨn mudun u manö rɨmnap nɨŋnabön. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ ram mɨnöŋ nan gau magöŋhalö gɨ lɨ haköm, ñɨn mudun jɨŋ u ake lɨnam a göm, yɨharɨŋ mɨdeia,” a gɨla.
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Pen God Manö adɨŋ mɨdö nöp hagajɨn anɨbu, God haga, “Ram mɨnöŋ aij aramöm, yad aip mɨdöm, ake löm mɨd aij göl a gɨnö u, aragnaböl,” a ga.
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 God gö Krais manö aij u Isrel nɨbi bɨ kalɨp hag ñɨla pen nɨŋöm, nɨŋö hagöp a göm, nɨŋ udagla. Anɨb u me, ram mɨnöŋ aij aramöm, God aip mɨdöm ake löm mɨd aij gɨblap u, aragla. Pen nɨbi bɨ ke nɨbö rɨmnap arnaböl.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Anɨb u, nɨbi bɨ manö nɨpe nɨŋöm arö gɨla gau umlö, mɨ iru nöp inö, bac iƚaŋ Depid God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm, manö magö uri nöp hagajɨn u hagöm haga,
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Pen kale hagnabim, “God hadame nöp, ‘Ram mɨnöŋ aij arammim, yad aip mɨdmim ake lɨmim mɨd aij gɨnabim,’ a ga u, bɨ kub Josua apɨs bac bɨ kalɨp dam ram mɨnöŋ Kenan arö, mɨd aij gɨla adö u haga,” a gɨnabim. Pen ñɨn anɨbu nöp hagaga; kale amöm ram mɨnöŋ Kenan mɨdlö nɨŋöl gɨ, manö anɨbu kauyaŋ haga.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Anɨb u, God nɨpe ñɨn mudun u ake löm mɨd aij ga rö, nɨbi bɨ nɨpe u rö nöp ake löm mɨd aij gɨnaböl.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 God ñɨn kagoƚ jɨŋ wög göm, ñɨn mudun jɨŋ u ake löm yɨharɨŋ mɨdeia rö, nɨbi bɨ an an God ram mɨnöŋ aij au arnaböl gau, kale anɨb unbö rö nöp wög geila u arö göm, ake löm, yɨharɨŋ am nɨpe aip mɨd aij gɨnaböl.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Anɨb u, ram mɨnöŋ aij anɨbu aramun, God aip mɨdun ake lun mɨd aij gɨnabun a ga manö u, kƚö gun, nɨŋ ud pɨdöŋ gun, God Manö hagöp rö nöp göl gɨ mɨdaiun. Anɨg unbö rö gɨnabun u, Isrel nɨbi bɨ nöd God manö haga u nɨŋ udagöm ram mɨnöŋ aij aragöm, ap lug pakla rö u, hon nɨbi bɨ añɨ ap unbö gagnab.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Nɨhön gɨnɨg: God Manö u kamɨŋ nöp mɨdöp. God Manö u, nan nɨhön gɨnɨg gɨnab. Ru mɨlö kɨd gau magöŋhalö kaƚu göp; God Manö u kɨd yabɨƚ. Aŋ hanɨp yaŋ amöm, gasɨ rɨmɨd mɨdmagö ke löm ana ke löm gɨnab; aŋ hanɨp yaŋ amöm, le goƚ ke löm le cɨl ke löm gɨnab; aŋ hanɨp yaŋ amöm, gasɨ aij nɨŋbun aka gasɨ naij nɨŋbun u, ud höŋ lö nɨŋ aij gɨnabun.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Nɨhön nɨhön gɨnabun gau, God nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ gɨnabun; agamɨj pi göl gun rö lagöp. Pen nɨpe nöp hanɨp manö kub göm, nɨhön nɨhön gɨpun manö u hag nɨŋö nɨŋöl gɨ nɨp hag ñɨnabun.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Anɨb u, God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ hon u, God Ñɨ nɨpe Jisas u, amöm Nap aip mɨdöp rö, Krais manö aij nɨŋ udpun u, nɨŋ ud pɨdöŋ göl gɨ mɨdaiun.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ hon u apöm mɨnöŋ iƚ i mɨdmɨdöp rö, nan si nan naij hanɨp ɫɨp gɨ ud arnɨm rö löp gau abe, marö hanɨp nɨhön nɨhön göp gau abe, nɨp u rö nöp ga u pen nɨpe gɨ naij gaga. Anɨb u, marö nɨhön nɨhön hanɨp gɨnab u, God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ hon u nɨŋ aij göp rö, hanɨp mög yabɨƚ nɨŋöm,
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 bɨ aŋ nɨbö hon aij yabɨƚ u mɨdöp. Anɨb u, hon gac halö mɨdpun u, God anɨnɨn göp Bɨ u nɨp pɨñɨŋ gun, arö gagun. God hanɨp mög nɨŋöm, Ñɨ nɨpe nɨp yuö apöm uma rö, God sea Kiŋ asɨk mɨdöp söl au areinabun u, nɨpe hanɨp mög nɨŋöm ud aij göm abad mɨd aij gö agamɨj mɨd aij gɨnabun.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.