Atos 9

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pen Sol nɨpe Bɨ Kub manö aij nɨŋ udöm hain gɨmɨdal nɨbi bɨ gau kalɨp al pak lɨn, a göm, pör kƚö yabɨƚ gɨmɨdöp. Mañ ap nɨpe am God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 “Yɨp köp rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk ñaimön, yad dam Juda magum gep ram ke ke mɨdöp daun kub Damaskas amem, kalɨp ñɨnabin. Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkmön hagmön, ‘Daun kub Damaskas au, kale nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal rɨmnap Juda magum gep ram gau mɨdaiöl u, Sol nɨp hagpe, kalɨp nagɨ löm, Jerusalem daunɨm,’ a gɨmön, kalɨ kƚiñ rɨkmön,” a ga.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Sol köp anɨbu udöm, Damaskas söl söl gö nɨŋöl gɨ, adɨŋ mailö kumi kabö adö laŋ nɨbö ap lugöm nɨp nɨŋa.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Sol kaj hos adö laŋ nɨbö ap lug mɨnöŋ yaŋ pakö nɨŋöl gɨ, manö ap nɨp haga, “Sol, Sol, yɨp nɨhön gɨnɨg gɨmön pör gɨ naij gabön?” ö ga.
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Hageia, Sol haga, “Bɨ Kub, ne an?” ö ga.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Pen ne urakmön, Damaskas ammön, bɨ ap apöm nöp manö hagnɨm rö nɨŋmön gɨmön,” a ga.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Pen bɨ Sol aip aula gau manö magö u nöp nɨŋöm, bɨ nɨme u nɨŋagöm, gasɨ mɨlö löm, manö rɨmnap hagagla.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol pen uraköm amgö hiɨköm nɨŋa, amgö nɨpe u böŋ nöp we ga. Anɨg gö, bɨ nɨpe aip aula gau ñɨmagö kɨd nɨpe u udöm, uɫ gɨ Damaskas arla.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Nɨp anɨg göl amgö we gö, ñɨg, nan magö nan gau ñɨŋagöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ yɨharɨŋ nöp mɨdeia.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Pen Jisas nɨp nɨŋ uda bɨ ap Damaskas mɨdeia, hib nɨpe u Ananaias. Bɨ anɨbu nɨpe naböŋ nɨŋa, Jisas nɨp haga, “Ananaias!” a ga.
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 — ausente —
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 — ausente —
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Jisas nɨpe anɨg hageia, Ananaias haga, “Bɨ Kub. Yad nɨŋbin nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp hagpal, ‘Bɨ Sol anɨbu nɨbi bɨ nöp lau adö mɨdpal Jerusalem gau kalɨp pör gɨ naij yabɨƚ göp,’ a gɨpal.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Nɨpe mɨñi Damaskas i auöp u, bɨ God nan sabe gep bɨ kub gau köp rɨmnap nɨp ñɨlö, nɨbi bɨ an an hib ne haglö adö arnab gau, kalɨp nagɨ lɨn, a göm, auöp,” a ga.
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ananaias anɨg hageia, Bɨ Kub nɨp haga, “Aru! Bɨ anɨbu wög rɨmnap yad ke nɨp hag lɨbin. Nɨpe manö aij yad u Isrel nɨbi bɨ kalɨp hag ñöm, Isrel nɨbi bɨ wasö gau kalɨp hag ñöm, kiŋ gau kalɨp hag ñöm gɨnab.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Pen nɨpe ake ranö, iru marö gö nɨŋöl gɨ, wög anɨbu gɨnab. Anɨg gɨnab u yad ke nɨp hag ñɨ aij gɨnabin,” a ga.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Bɨ Kub anɨg hageia, Ananaias aramöm, Sol mɨdeia ram u apjaköm, raul yaŋ amöm, Sol nɨp nabɨc cög adö laŋ ñɨmagö löm haga, “Mam Sol. Bɨ Kub Jisas nöp adan aŋ au ap lugöm waiö la nɨŋna u, yɨp hag yuöp auabin i. Ne amgö ne kauyaŋ ñɨl nɨŋmön, Ana Uɫ nɨpe nöp am ajmaŋ raunɨm, a göm, yɨp hag yuö aubin i,” a ga.
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ananaias anɨg hagö nɨŋöl gɨ, nan hag gaɫ bad rö Sol amgö nɨp harɨköl mɨdeia u, waƚ gɨ lugö nɨŋöl gɨ, adɨŋ amgö ñɨl nɨŋa. Amgö nɨŋöm, urak aramöm, ñɨg paka.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Sol nan ñɨŋöm kƚö uda.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Juda magum gep ram gau ajöm, Jisas nɨpe God Ñɨ nɨpe mɨdöp manö aij u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ña.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Nɨpe anɨg göl hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋöm pa gɨl gɨl göm hagla, “Bɨ i me, Jerusalem nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp gɨ naij gɨmɨdöp me! Mɨñi rɨmnap halö nagɨ lɨ dam, bɨ God sabe gep bɨ kub gau kalɨp ñɨnam a göm auöp,” a gɨla.
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Pen Sol Jisas manö aij u hag ñɨ damöm, Jisas nɨpe nöp Mesaia u manö kabö göl yabɨƚ hagö, bɨ Juda Damaskas han mɨdeila gau manö ap pen hagöl rö laga.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Pen hainö mɨd damöm, Juda kai ap magum göm, manö hag adö añɨ löm hagla, “Sol nɨp al pak lun,” a gɨla.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Pen manö hagla anɨbu, bɨ ap nɨŋöm Sol hag ña. Daun kub anɨbu, hadame nöp kabö waryö gɨ gɨgabö gɨla u me, adan ramö ajmɨdal gau, Sol nɨp alun, a göm, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ uƚɨŋɨn lɨ mɨdeila.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Anɨg geila nɨŋöm Sol bɨ nɨpe gau sɨbön aŋ yaŋ nɨp wadɨ mɨgan kub ap yagöm, nagɨ adɨköm, ɫɨp gɨ waryö anɨbu mɨgan ap höŋ adö adö laŋ nɨbö mɨnöŋ yaŋ yulö, pɨñɨŋ gɨ ara.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sol Jerusalem amöm, nɨbi bɨ Jisas lau adö mɨdeila gau aip mɨdeinam, a geia pen kale nɨŋöm, bɨ i Jisas bɨ nɨpe ap wasö, hanɨp al pak lɨnɨg auöp, a göm, pɨñɨŋ gɨla.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Anɨg geila, Banabas nɨpe Sol nɨp dam bɨ Jisas manö ud arep gau mɨdeila au amöm, kalɨp haga, “Bɨ anɨbi nɨp nɨŋmim pɨñɨŋ gagmim. Mañ ap daun kub Damaskas amöl gɨ, adan aŋ au amöm, Bɨ Kub nɨp nɨŋö, nɨp manö rɨmnap haga. Hainö am Damaskas nɨbi bɨ kalɨp pɨñɨŋ gagöm, Jisas manö aij u haƚöwaƚö nöp hag ña,” a ga.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Banabas anɨg hagö, Sol nɨp udlö, kalɨp aip Jerusalem mɨdöm, daun kub anɨbu mɨgan mɨgan gau amöm, Jisas manö aij u haƚöwaƚö yabɨƚ nöp hag ña.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Pen bɨ Juda Grik manö nɨŋla gau nɨp aip manö pen pen hag amɨl apɨl göm, nɨp al pak lun, a göm, gasɨ u nɨŋla.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Pen bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap manö anɨbu nɨŋöm, nɨp uɫ gɨ dam daun kub Sisaria amöm yulö, daun kub Dasas ara.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Ñɨn aŋ anɨb au, ram mɨnöŋ Judia, Galili, Sameria gau, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau mɨd aij gɨla. Ana Uɫ nɨpe kalɨp abad mɨd aij göm, pɨdöŋ ñö nɨŋöl gɨ, kale kƚö göm, Bɨ Kub nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap halö Jisas manö aij u hag ñɨlö, kale u rö nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Pida ram mɨnöŋ ke ke gau gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nɨŋ ajmɨdöp. Anɨg göl nɨŋ ajöm, mañ ap, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nɨŋɨn, a göm, ram rɨƚɨg agƚö Lida ara.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ram mɨnöŋ anɨbu bɨ ap mɨdeia, hib nɨpe u Inias. Pen ñɨmagö ma nɨpe gau kɨƚa gö, kuö adö nɨpe u nöp han mɨdmɨdöp mɨ unbö raleb jɨŋ ina.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pida bɨ anɨbu nɨp haga, “Inias. Nan nöp göp u Jisas gö kamɨŋ lɨnab. Urakmön, kuö ne u yad aij gɨ,” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp Inias nɨp kamɨŋ lö uraka.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Inias uraköm gɨ ajö nɨŋöl gɨ, ram rɨƚɨg agƚö Lida nɨbi bɨ gau abe, ram mɨnöŋ Seron nɨbi bɨ gau abe nɨp nɨŋöm, Bɨ Kub nɨp nɨŋ udla.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pen Pida ram rɨƚɨg agƚö Lida anɨbu mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi Jisas nɨp nɨŋ uda ap uma yöp daun kub Jopa au. Nɨbi anɨbu hib nɨpe Dabida. Pen Grik manö hagöm nɨp Dokas a gɨmɨdal. Nɨpe nɨbi bɨ gau kalɨp abad mɨd aij göm, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp wög gɨ ñɨmɨdöp.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Nɨbi anɨbu nɨp nan gö hadö umö, nɨp ñɨg pak ñöm wip he dam ram raul mɨgan adö laŋ lɨla.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jisas nɨbi bɨ nɨpe Jopa mɨdeila gau manö ap nɨŋla, Pida ap mɨdeia ram rɨƚɨg agƚö Lida au. Lida daun kub Jopa söl au mɨdöp, nɨŋöm kale bɨ mɨhöp kalɨp hag yulö, Pida mɨdeia au ammil manö kƚö hagmil haglö, “Ne hol aip yɨŋɨd auö arun,” a gɨlö.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Hagailö, Pida kalɨp mɨhöŋ aip Jopa amöm amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨp uɫ gɨ dam Dabida uma dam lɨla ram raul adö laŋ arla. Uɫ gɨ ud areilö nɨŋöl gɨ, nɨbi paƚpaƚ ap mɨdeila gau, nɨbi uma anɨbu nöd kamɨŋ mɨdmɨdöp u, waƚɨj mɨlö waƚɨj rɨmnap kalɨp yɨharɨŋ ñɨmɨdöp gau, Pida nɨp yamöl gɨ, mɨɫöŋ gɨ mɨdeila.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pida pen nɨbi bɨ ap mɨdeila anɨb gau kalɨp hag höŋ yaŋ yuöm, kugom yɨmöm, God nɨp sabe göl gɨ, ado göm, wip he nɨŋöl gɨ haga, “Dabida, urak!” a ga. Hagö, Dabida amgö ñɨl Pida nɨp nɨŋöm, urak asɨka.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pida pen ñɨmagö kɨd nɨpe u udöm, ud urak ñöm, nɨbi paƚpaƚ gau abe, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, kalɨp magöŋhalö wɨñ alö aueila haga, “Dabida i,” a ga.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Pen Pida anɨg geia, manö anɨbu Jopa nɨbi bɨ magöŋhalö nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp Bɨ Kub nɨp nɨŋ udla.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pen Pida nɨpe daun kub Jopa anɨbu, bɨ kaj kau hañ wög gɨmɨdöp bɨ ap aip ñɨn rɨmnap rapɨn mɨdmɨdil. Bɨ anɨbu hib nɨpe Saimon.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.