Atos 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Kale manö piral anɨg haglö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u Sɨdipen nɨp haga, “Manö nöp hagpal anɨbu nɨŋö hagpal aka pir albal?” ö ga.
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Hageia, Sɨdipen haga, “Bapi mam bɨ, nɨŋim! Bac iƚaŋ hon Ebraham hadame nöp daun kub Haran araga adö u, ram mɨnöŋ Mesopodemia mɨdeia magö u, God mailö aij ke halö mɨdöp u nɨp haga,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 ‘Ram mɨnöŋ ne i arö gɨmön, nɨbi bɨ ne gau arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke yad nöp yamnabin u armön,’ a ga.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Hageia, Ebraham ram mɨnöŋ kub Kaldia mɨdmɨdöp u arö göm, daun kub Haran am mɨdmɨdöp. Hainö Ebraham nap umö, God hagö, ap ram mɨnöŋ kale mɨdpim aui mɨdmɨdöp.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ñɨn anɨbu God Ebraham nɨp mɨnöŋ naböŋ mɨgan ap hagaga. Apöm yɨharɨŋ nöp mɨdmɨdöp. Ñɨn anɨbu Ebraham ñɨ pai ap rɨkaga; yɨharɨŋ nöp mɨdmɨdöp. Pen God Ebraham nɨp haga, ‘Hainö mɨnöŋ naböŋ anɨbi, ne udnabön. Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, mɨnöŋ naböŋ anɨbi u rö nöp udöm mɨdeinaböl,’ a ga.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Pen God manö ap hagöm haga, ‘Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, am nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ gau mɨdlö, kalɨp magöŋhalö nagɨ löm, gɨ naij yabɨƚ göm, nagɨ wög rö hag lɨlö, gɨlö nɨŋöl gɨ, mɨ unbö po hadred (400) innab.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Pen nɨbi bɨ kalɨp anɨg geinaböl gau, yad pen pe kalɨp gɨ naij gɨnabin. Nɨbi bɨ ne gau, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ap yɨp sabe göl gɨ mɨdeinaböl ram mɨnöŋ i,’ a ga.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Pen God Ebraham nɨp manö ap hag löm haga, ‘Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, kalöp abad mɨdeinabin u me, ñɨŋaŋ hagape bɨ waŋ hañ rɨb gɨ dö gɨmim,’ a ga. Hagö, hainö Ebraham ñɨ nɨpe Aisak nɨp yag dapöm, ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdöm, ñɨn raleb u ñɨ u nɨp waŋ hañ rɨb gɨ dö ga. Aisak pen Jekop nɨp yag daua. Jekop nɨpe pen ñɨ unbö mɨgan laŋ gau kalɨp yag dauö me, hon Isrel nɨbi bɨ iƚ ke ke mɨdpun.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Bac iƚaŋ hon anɨb gau, nɨmam nañɨ bɨ gau nɨmam hain Josep nɨp gasɨ naij nɨŋlö, mulu lugö, bɨ rɨmnap ñɨlö, nɨp rau dam ram mɨnöŋ Ijip ud arla. Ud arlö, mɨd aij gaga u pen God nɨp hauƚ gaga.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Nan mɨŋör Josep nɨp auaia u, God nɨpe nɨŋöm Josep nɨp abad mɨd aij gɨmɨdöp. God nɨpe Josep nɨp gasɨ aij ñöm gö, Ijip Kiŋ Pero, bɨ Josep i gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ göp, a göm, nɨp hagö, mɨnöŋ naböŋ Ijip abe, ram nan nɨpe gau magöŋhalö abe abad mɨdmɨdöp.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Hainö ñɨn ap kɨyö kub yabɨƚ u, ram mɨnöŋ Ijip abe, ram mɨnöŋ hon Kenan i abe auö, bac hon ram mɨnöŋ Kenan i mɨdeila gau nan magö uƚhai nɨŋöm, nan ñɨŋeb ap mɨdageia, gasɨ mɨlö yabɨƚ lɨla.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Pen nap kale Jekop manö ap nɨŋa, nan magö iru nöp ram mɨnöŋ Ijip mɨdeia. Anɨb u nɨŋöm ñɨ nɨpe gau kalɨp hagö, nan magö raunɨg Ijip arla.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Am rau dapöm, ñɨŋ pɨs göm, kauyaŋ pen raunɨg arla. Arlö, nɨmam Josep kalɨp haga, ‘Mam bɨ, kale yɨp ban a gɨmim nɨŋbim? Yad namam kale Josep nöp,’ a ga. Hageia, Ijip Kiŋ Pero manö anɨbu nɨŋöm haga, ‘U Josep nɨmam bɨ nɨpe gau e!’ ga.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Josep pen, bap yad Jekop, nɨbi bɨ nɨpe gau aip yɨŋɨd auöl, a göm, manö hag yuö, nap Jekop nɨbi bɨ ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da ajɨp böŋ daŋ (75) rö udöm, aip arla.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nap Jekop anɨg göm, ram mɨnöŋ Ijip am mɨdöm, uma. Mɨd damöm, bac bɨ anɨb gau magöŋhalö um hakla.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Pen hainö ñɨ kale gau nap le damöm, daun kub Sekem rɨgöl gɨla. Wip rɨgöl anɨbu, bac iƚaŋ Ebraham, Hemor ñɨ nɨpe gau kalɨp mani ap ñöm raua.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Pen God Ebraham nɨp nöd gɨnabin, a göm, manö hag la rö gɨnɨg göm ga u me, nɨbi bɨ hon Isrel ram mɨnöŋ Ijip mɨdeila gau, ñɨ pai rɨk damöm rɨk dam dapɨl göm, iru yabɨƚ nöp mɨdeila.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nɨbi bɨ hon Isrel iru nöp mɨdeila ñɨn anɨbu, ram mɨnöŋ Ijip u kiŋ hain nɨbö waiö la. Kiŋ hain nɨbö anɨbu bac Josep nɨp nɨŋaga u me,
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 nɨbi bɨ hon gau gɨ naij yabɨƚ göm, manö kƚö hagö, ñɨ pai kale gau yag dapöm, höŋ adö gau yulö, ke mɨdöm ummɨdal.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Anɨg gɨla u pen, ñɨn aŋ anɨb au, ber mɨhöp ñɨ hañ aij ke nɨbö ap yag dapil, hib nɨpe Mosɨs a gɨlö. Ñɨ anɨbu nɨp rakɨn mɨhau nɨgaŋ ram raul mɨgan gau nöp pi gɨlö mɨdmɨdöp.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Hainö ñɨŋaŋ anɨbu nɨp dam höŋ au yaŋ lɨlö, Pero pai nɨpe u apöm, nɨp nɨŋöm, dam ñɨ yad, a göm, kabö laumɨdöp.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nɨpe anɨg göm kabö lauö, kub gö, Ijip nɨbi bɨ kale nɨhön nɨhön gɨmɨdal u, nɨp hag ñɨ aij gɨla. Nɨpe bɨ manö kƚö gɨ hagöm, wög kƚö göm gɨmɨdöp.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Pen Mosɨs mɨ nɨpe unbö ñɨnjuöl mɨhöp (40) inö, nɨbi bɨ yad Isrel kalɨp am nɨŋem auɨn a ga.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Pen amöm nɨŋa, Ijip bɨ ap Isrel bɨ ap nɨp mɨñu magö pakaia. Mosɨs nɨŋöm, bɨ Isrel nɨp ud kamɨŋ yuöm, Ijip bɨ u nɨp böŋ nöp al pak lö uma.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Pen Mosɨs gasɨ nɨpe nɨŋa u, ‘Nɨbi bɨ yad Isrel hagnaböl, “God Mosɨs nɨp gasɨ ñö, apöm hanɨp ud asɨk yuö, mɨd aij gɨnabun,” a gɨnaböl,’ a gɨ nɨŋa u pen kale gasɨ anɨbu nɨŋagla.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Pen ruö Mosɨs amöm nɨŋa, Isrel bɨ mɨhöp pen pen gailö. Anɨg gɨlö nɨŋöm haga, ‘Bɨ me, kale mamil mɨhau mɨdpil; pen pen gabil u arö gɨl!’ a ga.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Hageia, bɨ ap bɨ ap nɨp pakaia u, Mosɨs nɨp ud gɨdaŋ yuöm haga, ‘Ne an hagö, bɨ kub mɨdmön, halɨp bɨ manö ud asɨkep rö abad mɨdpan?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Ne rol Ijip bɨ u al pak lɨna u, mɨñi yɨp pen al pak lɨnɨg hagabön aka?’ ga.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Anɨg hagö, Mosɨs bɨ al pak lɨbin anɨbu nɨŋbal, a göm, pɨñɨŋ gɨ am ram mɨnöŋ Midian amöm, bɨ yɨharɨŋ ap rö mɨdmɨdöp. Ñɨn aŋ anɨb au, nɨpe nɨbi udöm, ñɨ mɨhöp yag daua.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Anɨg göm yɨharɨŋ nöp mɨdö mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina. Hainö ñɨn ap ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp Sainai Dum söl au mɨdöm nɨŋa, ejol ap apöm, mab ur añɨ ap mɨɫaŋ geia aŋ au waiö lö nɨŋa.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Anɨg geia Mosɨs nɨŋöm, nan anɨbu nɨhön göp, a göm, am söl au apöm nɨŋö nɨŋöl gɨ, Bɨ Kub haga,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Nahai iƚaŋ Ebraham, Aisak, Jekop, God kale yad mɨdpin,’ a ga. Anɨg hageia, Mosɨs, u Bɨ Kub nöp hagab, a göm, pɨñɨŋ göm gɨl gɨl göm, he göm amgö nɨŋaga.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Pen Bɨ Kub Mosɨs nɨp haga, ‘Mɨnöŋ naböŋ uɫ i am mɨdpan rö, ma rɨrup ne u ud asɨk.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Ijip nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ yad Isrel kalɨp gɨ naij yabɨƚ gɨpal, yad nɨŋbin. Kale mɨɫöŋ gaböl u apdi nɨŋem, apem kalɨp ud asɨk yunɨg aubin. Anɨb u, ne ado gɨ Ijip armön,’ a ga.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Isrel nɨbi bɨ nöd Mosɨs nɨp hagla, ‘Ne an hagö, bɨ kub mɨdmön, halɨp bɨ manö ud asɨkep rö abad mɨdpan?’ ö gɨla. Pen hainö, God ejol nɨpe hag yuö apöm, mab bɨd mɨɫaŋ geia aŋ au Mosɨs nɨp waiö lö, God nɨpe ke Mosɨs nɨp nɨbi bɨ kub kale mɨdöm kalɨp ud asɨk yuaŋ a göm, hag yua.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Pen Mosɨs Ijip aramöm, nan gagep rö rɨmnap gau göm, nɨbi bɨ nɨpe Isrel kalɨp udöm ñɨg solwara ‘Aɫɨ’ a gɨpal u amöm, nan gagep rö rɨmnap gau göm, hainö Isrel nɨbi bɨ uɫ gɨ dam ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau aramöm, nan gagep rö rɨmnap gau göl gɨ mɨdmɨdöp. Anɨg gɨ mɨdö mɨdö, mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Mosɨs nɨpe nöp me nɨbi bɨ Isrel kalɨp haga, ‘God nɨpe bɨ manö nɨpe hagep ap, ñɨ kale ke bɨ yad rö ap, hag yuö, kalöp aunab,’ a ga.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mosɨs nɨpe ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau mɨdeia; nɨpe apɨs bac hon aip mɨdeia; Sainai Dum gau ejol ap apöm Mosɨs nɨp manö hag ña. Mosɨs manö anɨbu udöm hon Isrel nɨbi bɨ hag ñɨnab, a göm, God nɨpe manö kamɨŋ anɨbu Mosɨs nɨp ña.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Mosɨs manö kamɨŋ anɨbu hag ña u pen bac hon gau manö anɨbu udagla. Kale Mosɨs nɨp hag juöm, ado gɨ Ijip arun, a göm, gasɨ u nɨŋla.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Mosɨs nɨmam Eron nɨp hagla, ‘Bɨ ne Mosɨs hanɨp Ijip nɨbö dauub u, nɨp nɨhön göp u nɨŋagpun. Anɨb u, ne hanɨp nan god rö rɨmnap gö, bɨ hon rɨmnap god gɨnabön anɨb gau ud nöd arlö, hon hain arun,’ a gɨla.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ñɨn anɨbu nöp, god piral kaj kau pi rö ap gɨ löm, yaur nan gau pak dap sabe gɨ ñɨla. Kale ñɨmagö kale gɨla u nɨŋöm, u god hon a göm, mɨñ mɨñ göl gɨ nan kub lau ñɨŋla.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Anɨg geila, God kalɨp arö göm haga, ‘Anɨg gɨpal u, sɨdö, rakɨn, gapɨ gau haƚöwaƚö sabe gɨlaŋ,’ a ga. Ñɨn anɨbu kale nan anɨb gau nöp sabe gɨla u me, bɨ God manö hagep ap God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Kale nan yɨharɨŋ piral mɨhöp kale ke gɨpe u
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Bac bɨ hon gau ram mɨnöŋ aipɨƚ gau mɨdeila ñɨn u sel ram ud ajmɨdal. Sel ram anɨbu mɨdeia u nɨŋöm, God hon aip mɨdöp a göm nɨŋmɨdal. Sel ram anɨbu, God manö haga rö nöp gɨ lɨlö mɨdeia.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Hainö Josua bac bɨ hon aip sel ram anɨbu nap bɨ kale nɨbö udla. Hainö, kale sel ram anɨbu daueilö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aui mɨdeila gau yu gɨ yua. Sel ram anɨbu mɨdöm, mɨd damöm, hainö Depid yag daula.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Bac Depid, bɨ God nɨŋö aij ga bɨ u, nɨpe God nɨp hag nɨŋöm haga, ‘Ne yau a gö, yad ram nöp aij ap gɨ lɨnö, ne God Jekop nöd sabe gɨmɨdöp u, ram anɨbu mɨdeinabön,’ a ga.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Hageia pen God nɨpe yau a gaga. Hainö Solomon nɨpe God sabe gep ram anɨbu gɨ la.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Pen God adö i gɨlaŋ mɨdöp u, nɨbi bɨ ñɨmagö udöm gɨ lɨnaböl ram gau mɨdageinab. Bɨ God manö hagep ap manö anɨbu hagöm haga,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Bɨ Kub u haga,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Nan gau magöŋhalö ñɨmagö yad ke gɨ lagpin aka?” ga,’ a ga.
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Hon ke nɨŋ aij gɨpun a gɨmim, nan si nan naij nöp gɨmim, God Manö nɨŋagpim. Nahai bɨ gɨmɨdal rö nöp gɨpim. Ana Uɫ nɨpe kalöp gasɨ aij ñö nɨŋbep, pen pör wasö gɨpim.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Nahai bɨ gau, bɨ God manö hagep gau kalɨp magöŋhalö gɨ naij gɨla. Bɨ God manö hagep hadame gau, ‘God Bɨ Wög Gɨ Ñeb aij yöl u aunab,’ a gɨla. Pen nahai bɨ gau kale bɨ anɨb gau u rö nöp al pak lɨla. Pen mɨñi God Bɨ Wög Gɨ Ñeb aij yöl anɨbu auö me, kale nɨp mumug nɨŋmim al pak lɨbe.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Pen God lo manö nɨpe u, ejol nɨpe gau kalɨp hag yuö daulö udpe, pen hagöp rö nɨŋmim gagpim,” a ga.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Sɨdipen manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, kalɨp mulu kal yabɨƚ lugö, meg magö hau rɨbɨköm kal jula.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pen Ana Uɫ nɨpe Sɨdipen ajmaŋ rau mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨpe gɨlaŋ gɨ nɨŋöm kumi kabö adö laŋ au nɨŋa, God mailö aij unbö ke yabɨƚ nɨpe mɨdeia nɨŋöm Jisas nɨpe God ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö urak mɨdeia.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Sɨdipen nɨŋöm haga, “Nɨŋim! Yad nɨŋabin, kumi kabö adö laŋ au ajöŋ hiɨk mɨdöp. Bɨ Ñɨ nɨpe u God ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö urak mɨdöp!” a ga.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Sɨdipen anɨg hagö, rɨmɨd kale u ñɨmagö ud pɨƚ göm, adɨŋ magöŋhalö uraköm, manö bƚaƚö göm manö kub yabɨƚ hagöm, gɨ dö gɨ am nɨpe mɨdeia arla.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Nɨp ud sɨsɨ löm, dam dam daun kub anɨbu höŋ adö yaŋ ud arla. Bɨ nɨp manö pir alla gau kal juöm, waƚɨj mɨlö kale gau ud juöm, bɨ praj Sol mɨdeia söl au yulö, nɨpe abad mɨdö nɨŋöl gɨ, kale Sɨdipen nɨp kabö ju pakla.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nɨp anɨg göl paklö nɨŋöl gɨ, Sɨdipen Bɨ Kub nɨp wɨñ al hagöm haga, “Bɨ Kub Jisas, ana magö yad ud,” a ga.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Anɨg hagöm, kugom yɨmöm, wɨñ kub al hagöm haga, “Bɨ Kub! Yɨp al pak laböl i, nan si nan naij gaböl u nɨŋmön arö gɨmön,” a ga. Anɨg hagöl göm uma.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.