Atos 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Kale manö piral anɨg haglö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u Sɨdipen nɨp haga, “Manö nöp hagpal anɨbu nɨŋö hagpal aka pir albal?” ö ga.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Hageia, Sɨdipen haga, “Bapi mam bɨ, nɨŋim! Bac iƚaŋ hon Ebraham hadame nöp daun kub Haran araga adö u, ram mɨnöŋ Mesopodemia mɨdeia magö u, God mailö aij ke halö mɨdöp u nɨp haga,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‘Ram mɨnöŋ ne i arö gɨmön, nɨbi bɨ ne gau arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke yad nöp yamnabin u armön,’ a ga.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Hageia, Ebraham ram mɨnöŋ kub Kaldia mɨdmɨdöp u arö göm, daun kub Haran am mɨdmɨdöp. Hainö Ebraham nap umö, God hagö, ap ram mɨnöŋ kale mɨdpim aui mɨdmɨdöp.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ñɨn anɨbu God Ebraham nɨp mɨnöŋ naböŋ mɨgan ap hagaga. Apöm yɨharɨŋ nöp mɨdmɨdöp. Ñɨn anɨbu Ebraham ñɨ pai ap rɨkaga; yɨharɨŋ nöp mɨdmɨdöp. Pen God Ebraham nɨp haga, ‘Hainö mɨnöŋ naböŋ anɨbi, ne udnabön. Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, mɨnöŋ naböŋ anɨbi u rö nöp udöm mɨdeinaböl,’ a ga.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Pen God manö ap hagöm haga, ‘Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, am nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ gau mɨdlö, kalɨp magöŋhalö nagɨ löm, gɨ naij yabɨƚ göm, nagɨ wög rö hag lɨlö, gɨlö nɨŋöl gɨ, mɨ unbö po hadred (400) innab.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pen nɨbi bɨ kalɨp anɨg geinaböl gau, yad pen pe kalɨp gɨ naij gɨnabin. Nɨbi bɨ ne gau, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ap yɨp sabe göl gɨ mɨdeinaböl ram mɨnöŋ i,’ a ga.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Pen God Ebraham nɨp manö ap hag löm haga, ‘Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, kalöp abad mɨdeinabin u me, ñɨŋaŋ hagape bɨ waŋ hañ rɨb gɨ dö gɨmim,’ a ga. Hagö, hainö Ebraham ñɨ nɨpe Aisak nɨp yag dapöm, ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdöm, ñɨn raleb u ñɨ u nɨp waŋ hañ rɨb gɨ dö ga. Aisak pen Jekop nɨp yag daua. Jekop nɨpe pen ñɨ unbö mɨgan laŋ gau kalɨp yag dauö me, hon Isrel nɨbi bɨ iƚ ke ke mɨdpun.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “Bac iƚaŋ hon anɨb gau, nɨmam nañɨ bɨ gau nɨmam hain Josep nɨp gasɨ naij nɨŋlö, mulu lugö, bɨ rɨmnap ñɨlö, nɨp rau dam ram mɨnöŋ Ijip ud arla. Ud arlö, mɨd aij gaga u pen God nɨp hauƚ gaga.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Nan mɨŋör Josep nɨp auaia u, God nɨpe nɨŋöm Josep nɨp abad mɨd aij gɨmɨdöp. God nɨpe Josep nɨp gasɨ aij ñöm gö, Ijip Kiŋ Pero, bɨ Josep i gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ göp, a göm, nɨp hagö, mɨnöŋ naböŋ Ijip abe, ram nan nɨpe gau magöŋhalö abe abad mɨdmɨdöp.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Hainö ñɨn ap kɨyö kub yabɨƚ u, ram mɨnöŋ Ijip abe, ram mɨnöŋ hon Kenan i abe auö, bac hon ram mɨnöŋ Kenan i mɨdeila gau nan magö uƚhai nɨŋöm, nan ñɨŋeb ap mɨdageia, gasɨ mɨlö yabɨƚ lɨla.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Pen nap kale Jekop manö ap nɨŋa, nan magö iru nöp ram mɨnöŋ Ijip mɨdeia. Anɨb u nɨŋöm ñɨ nɨpe gau kalɨp hagö, nan magö raunɨg Ijip arla.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Am rau dapöm, ñɨŋ pɨs göm, kauyaŋ pen raunɨg arla. Arlö, nɨmam Josep kalɨp haga, ‘Mam bɨ, kale yɨp ban a gɨmim nɨŋbim? Yad namam kale Josep nöp,’ a ga. Hageia, Ijip Kiŋ Pero manö anɨbu nɨŋöm haga, ‘U Josep nɨmam bɨ nɨpe gau e!’ ga.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Josep pen, bap yad Jekop, nɨbi bɨ nɨpe gau aip yɨŋɨd auöl, a göm, manö hag yuö, nap Jekop nɨbi bɨ ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da ajɨp böŋ daŋ (75) rö udöm, aip arla.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Nap Jekop anɨg göm, ram mɨnöŋ Ijip am mɨdöm, uma. Mɨd damöm, bac bɨ anɨb gau magöŋhalö um hakla.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Pen hainö ñɨ kale gau nap le damöm, daun kub Sekem rɨgöl gɨla. Wip rɨgöl anɨbu, bac iƚaŋ Ebraham, Hemor ñɨ nɨpe gau kalɨp mani ap ñöm raua.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Pen God Ebraham nɨp nöd gɨnabin, a göm, manö hag la rö gɨnɨg göm ga u me, nɨbi bɨ hon Isrel ram mɨnöŋ Ijip mɨdeila gau, ñɨ pai rɨk damöm rɨk dam dapɨl göm, iru yabɨƚ nöp mɨdeila.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Nɨbi bɨ hon Isrel iru nöp mɨdeila ñɨn anɨbu, ram mɨnöŋ Ijip u kiŋ hain nɨbö waiö la. Kiŋ hain nɨbö anɨbu bac Josep nɨp nɨŋaga u me,
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 nɨbi bɨ hon gau gɨ naij yabɨƚ göm, manö kƚö hagö, ñɨ pai kale gau yag dapöm, höŋ adö gau yulö, ke mɨdöm ummɨdal.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Anɨg gɨla u pen, ñɨn aŋ anɨb au, ber mɨhöp ñɨ hañ aij ke nɨbö ap yag dapil, hib nɨpe Mosɨs a gɨlö. Ñɨ anɨbu nɨp rakɨn mɨhau nɨgaŋ ram raul mɨgan gau nöp pi gɨlö mɨdmɨdöp.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Hainö ñɨŋaŋ anɨbu nɨp dam höŋ au yaŋ lɨlö, Pero pai nɨpe u apöm, nɨp nɨŋöm, dam ñɨ yad, a göm, kabö laumɨdöp.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Nɨpe anɨg göm kabö lauö, kub gö, Ijip nɨbi bɨ kale nɨhön nɨhön gɨmɨdal u, nɨp hag ñɨ aij gɨla. Nɨpe bɨ manö kƚö gɨ hagöm, wög kƚö göm gɨmɨdöp.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Pen Mosɨs mɨ nɨpe unbö ñɨnjuöl mɨhöp (40) inö, nɨbi bɨ yad Isrel kalɨp am nɨŋem auɨn a ga.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Pen amöm nɨŋa, Ijip bɨ ap Isrel bɨ ap nɨp mɨñu magö pakaia. Mosɨs nɨŋöm, bɨ Isrel nɨp ud kamɨŋ yuöm, Ijip bɨ u nɨp böŋ nöp al pak lö uma.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Pen Mosɨs gasɨ nɨpe nɨŋa u, ‘Nɨbi bɨ yad Isrel hagnaböl, “God Mosɨs nɨp gasɨ ñö, apöm hanɨp ud asɨk yuö, mɨd aij gɨnabun,” a gɨnaböl,’ a gɨ nɨŋa u pen kale gasɨ anɨbu nɨŋagla.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Pen ruö Mosɨs amöm nɨŋa, Isrel bɨ mɨhöp pen pen gailö. Anɨg gɨlö nɨŋöm haga, ‘Bɨ me, kale mamil mɨhau mɨdpil; pen pen gabil u arö gɨl!’ a ga.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Hageia, bɨ ap bɨ ap nɨp pakaia u, Mosɨs nɨp ud gɨdaŋ yuöm haga, ‘Ne an hagö, bɨ kub mɨdmön, halɨp bɨ manö ud asɨkep rö abad mɨdpan?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ne rol Ijip bɨ u al pak lɨna u, mɨñi yɨp pen al pak lɨnɨg hagabön aka?’ ga.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Anɨg hagö, Mosɨs bɨ al pak lɨbin anɨbu nɨŋbal, a göm, pɨñɨŋ gɨ am ram mɨnöŋ Midian amöm, bɨ yɨharɨŋ ap rö mɨdmɨdöp. Ñɨn aŋ anɨb au, nɨpe nɨbi udöm, ñɨ mɨhöp yag daua.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Anɨg göm yɨharɨŋ nöp mɨdö mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina. Hainö ñɨn ap ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp Sainai Dum söl au mɨdöm nɨŋa, ejol ap apöm, mab ur añɨ ap mɨɫaŋ geia aŋ au waiö lö nɨŋa.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Anɨg geia Mosɨs nɨŋöm, nan anɨbu nɨhön göp, a göm, am söl au apöm nɨŋö nɨŋöl gɨ, Bɨ Kub haga,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Nahai iƚaŋ Ebraham, Aisak, Jekop, God kale yad mɨdpin,’ a ga. Anɨg hageia, Mosɨs, u Bɨ Kub nöp hagab, a göm, pɨñɨŋ göm gɨl gɨl göm, he göm amgö nɨŋaga.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Pen Bɨ Kub Mosɨs nɨp haga, ‘Mɨnöŋ naböŋ uɫ i am mɨdpan rö, ma rɨrup ne u ud asɨk.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ijip nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ yad Isrel kalɨp gɨ naij yabɨƚ gɨpal, yad nɨŋbin. Kale mɨɫöŋ gaböl u apdi nɨŋem, apem kalɨp ud asɨk yunɨg aubin. Anɨb u, ne ado gɨ Ijip armön,’ a ga.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Isrel nɨbi bɨ nöd Mosɨs nɨp hagla, ‘Ne an hagö, bɨ kub mɨdmön, halɨp bɨ manö ud asɨkep rö abad mɨdpan?’ ö gɨla. Pen hainö, God ejol nɨpe hag yuö apöm, mab bɨd mɨɫaŋ geia aŋ au Mosɨs nɨp waiö lö, God nɨpe ke Mosɨs nɨp nɨbi bɨ kub kale mɨdöm kalɨp ud asɨk yuaŋ a göm, hag yua.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Pen Mosɨs Ijip aramöm, nan gagep rö rɨmnap gau göm, nɨbi bɨ nɨpe Isrel kalɨp udöm ñɨg solwara ‘Aɫɨ’ a gɨpal u amöm, nan gagep rö rɨmnap gau göm, hainö Isrel nɨbi bɨ uɫ gɨ dam ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau aramöm, nan gagep rö rɨmnap gau göl gɨ mɨdmɨdöp. Anɨg gɨ mɨdö mɨdö, mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 “Mosɨs nɨpe nöp me nɨbi bɨ Isrel kalɨp haga, ‘God nɨpe bɨ manö nɨpe hagep ap, ñɨ kale ke bɨ yad rö ap, hag yuö, kalöp aunab,’ a ga.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Mosɨs nɨpe ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau mɨdeia; nɨpe apɨs bac hon aip mɨdeia; Sainai Dum gau ejol ap apöm Mosɨs nɨp manö hag ña. Mosɨs manö anɨbu udöm hon Isrel nɨbi bɨ hag ñɨnab, a göm, God nɨpe manö kamɨŋ anɨbu Mosɨs nɨp ña.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Mosɨs manö kamɨŋ anɨbu hag ña u pen bac hon gau manö anɨbu udagla. Kale Mosɨs nɨp hag juöm, ado gɨ Ijip arun, a göm, gasɨ u nɨŋla.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Mosɨs nɨmam Eron nɨp hagla, ‘Bɨ ne Mosɨs hanɨp Ijip nɨbö dauub u, nɨp nɨhön göp u nɨŋagpun. Anɨb u, ne hanɨp nan god rö rɨmnap gö, bɨ hon rɨmnap god gɨnabön anɨb gau ud nöd arlö, hon hain arun,’ a gɨla.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ñɨn anɨbu nöp, god piral kaj kau pi rö ap gɨ löm, yaur nan gau pak dap sabe gɨ ñɨla. Kale ñɨmagö kale gɨla u nɨŋöm, u god hon a göm, mɨñ mɨñ göl gɨ nan kub lau ñɨŋla.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Anɨg geila, God kalɨp arö göm haga, ‘Anɨg gɨpal u, sɨdö, rakɨn, gapɨ gau haƚöwaƚö sabe gɨlaŋ,’ a ga. Ñɨn anɨbu kale nan anɨb gau nöp sabe gɨla u me, bɨ God manö hagep ap God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Kale nan yɨharɨŋ piral mɨhöp kale ke gɨpe u
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “Bac bɨ hon gau ram mɨnöŋ aipɨƚ gau mɨdeila ñɨn u sel ram ud ajmɨdal. Sel ram anɨbu mɨdeia u nɨŋöm, God hon aip mɨdöp a göm nɨŋmɨdal. Sel ram anɨbu, God manö haga rö nöp gɨ lɨlö mɨdeia.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Hainö Josua bac bɨ hon aip sel ram anɨbu nap bɨ kale nɨbö udla. Hainö, kale sel ram anɨbu daueilö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aui mɨdeila gau yu gɨ yua. Sel ram anɨbu mɨdöm, mɨd damöm, hainö Depid yag daula.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Bac Depid, bɨ God nɨŋö aij ga bɨ u, nɨpe God nɨp hag nɨŋöm haga, ‘Ne yau a gö, yad ram nöp aij ap gɨ lɨnö, ne God Jekop nöd sabe gɨmɨdöp u, ram anɨbu mɨdeinabön,’ a ga.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Hageia pen God nɨpe yau a gaga. Hainö Solomon nɨpe God sabe gep ram anɨbu gɨ la.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Pen God adö i gɨlaŋ mɨdöp u, nɨbi bɨ ñɨmagö udöm gɨ lɨnaböl ram gau mɨdageinab. Bɨ God manö hagep ap manö anɨbu hagöm haga,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Bɨ Kub u haga,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Nan gau magöŋhalö ñɨmagö yad ke gɨ lagpin aka?” ga,’ a ga.
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Hon ke nɨŋ aij gɨpun a gɨmim, nan si nan naij nöp gɨmim, God Manö nɨŋagpim. Nahai bɨ gɨmɨdal rö nöp gɨpim. Ana Uɫ nɨpe kalöp gasɨ aij ñö nɨŋbep, pen pör wasö gɨpim.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Nahai bɨ gau, bɨ God manö hagep gau kalɨp magöŋhalö gɨ naij gɨla. Bɨ God manö hagep hadame gau, ‘God Bɨ Wög Gɨ Ñeb aij yöl u aunab,’ a gɨla. Pen nahai bɨ gau kale bɨ anɨb gau u rö nöp al pak lɨla. Pen mɨñi God Bɨ Wög Gɨ Ñeb aij yöl anɨbu auö me, kale nɨp mumug nɨŋmim al pak lɨbe.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Pen God lo manö nɨpe u, ejol nɨpe gau kalɨp hag yuö daulö udpe, pen hagöp rö nɨŋmim gagpim,” a ga.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Sɨdipen manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, kalɨp mulu kal yabɨƚ lugö, meg magö hau rɨbɨköm kal jula.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Pen Ana Uɫ nɨpe Sɨdipen ajmaŋ rau mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨpe gɨlaŋ gɨ nɨŋöm kumi kabö adö laŋ au nɨŋa, God mailö aij unbö ke yabɨƚ nɨpe mɨdeia nɨŋöm Jisas nɨpe God ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö urak mɨdeia.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Sɨdipen nɨŋöm haga, “Nɨŋim! Yad nɨŋabin, kumi kabö adö laŋ au ajöŋ hiɨk mɨdöp. Bɨ Ñɨ nɨpe u God ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö urak mɨdöp!” a ga.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Sɨdipen anɨg hagö, rɨmɨd kale u ñɨmagö ud pɨƚ göm, adɨŋ magöŋhalö uraköm, manö bƚaƚö göm manö kub yabɨƚ hagöm, gɨ dö gɨ am nɨpe mɨdeia arla.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nɨp ud sɨsɨ löm, dam dam daun kub anɨbu höŋ adö yaŋ ud arla. Bɨ nɨp manö pir alla gau kal juöm, waƚɨj mɨlö kale gau ud juöm, bɨ praj Sol mɨdeia söl au yulö, nɨpe abad mɨdö nɨŋöl gɨ, kale Sɨdipen nɨp kabö ju pakla.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɨp anɨg göl paklö nɨŋöl gɨ, Sɨdipen Bɨ Kub nɨp wɨñ al hagöm haga, “Bɨ Kub Jisas, ana magö yad ud,” a ga.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Anɨg hagöm, kugom yɨmöm, wɨñ kub al hagöm haga, “Bɨ Kub! Yɨp al pak laböl i, nan si nan naij gaböl u nɨŋmön arö gɨmön,” a ga. Anɨg hagöl göm uma.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.