Atos 2
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, Pedikos ñɨn kub u mɨñi, a göm, ap ram raul mɨgan añɨ ap mɨdeila.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Anɨg göl mɨdlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ gu kub kumi kabö adö laŋ nɨbö hagöm, yɨgön rö udöm, ram raul mɨgan asɨk mɨdeila au yaŋ aua.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Pen magö anɨbu nöp nɨŋla, mab mɨɫaŋ ugan rö u apöm, pɨlajɨk ke ke pa gɨ dö gɨ amöm, nɨbi bɨ nabɨc cög adö laŋ añɨ añɨ am mɨdeia.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Am mɨdö nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ apöm, ana kalɨp aŋ daŋ ajmaŋ raua nɨŋöm kale manö yabɨƚ adö ke ke hagla.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Pen ñɨn anɨbu, Juda nɨbi bɨ gau, kale mɨgan ke ke, ram mɨnöŋ gau nɨbö gau nɨbö apöm, Jerusalem magum gɨ mɨdeila. Nɨbi bɨ anɨb gau kale God Manö haga rö nɨŋöm gɨmɨdal.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Gu kub anɨbu hageia nɨŋöm, nɨhön gab a göm, nɨbi bɨ iru nöp yɨŋɨd ram anɨbu apöm nɨŋla, manö yabɨƚ adö ke ke kabö göl nöp hageila.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kale nɨŋöm, aiö waiö göm hagla, “Nɨbi bɨ gai i magöŋhalö Galili nɨbö.
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Pen aige göm manö yabɨƚ hon ke ke hagpun rö kabö göl hagaböl nɨŋabun?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Hon rɨmnap Padia nɨbö, rɨmnap Midia nɨbö, rɨmnap Ilam nɨbö, rɨmnap Mesopodemia nɨbö, rɨmnap Judia nɨbö, rɨmnap Kapasodia nɨbö, rɨmnap Podas nɨbö, rɨmnap Esia nɨbö,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 rɨmnap Prijia nɨbö, rɨmnap Pampilia nɨbö, rɨmnap Ijip nɨbö, rɨmnap ram mɨnöŋ Libia, Sairini daun goƚ gau nɨbö, rɨmnap Rom nɨbö auno.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Nɨbi bɨ Rom nɨbö aula u, rɨmnap Juda nɨbi bɨ yɨjɨg göl, rɨmnap Juda nɨbi bɨ wasö pen uri Juda nɨbi bɨ gɨpal rö adö u gɨpal. Rɨmnap Krir nɨbö, rɨmnap Arebia nɨbö auno. Pen hon nɨŋ mɨdno nɨŋöl gɨ, manö yabɨƚ hon ke ke hagpun rö kabö göl hagöm, God nɨpe nan unbö ke yabɨƚ göp, a göm, hib nɨpe haglö adö arab, nɨŋabun,” a gɨla.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Anɨg hagöm, gasɨ iru nɨŋöl gɨ, pen hag nɨŋö, pen hag nɨŋö göm hagla, “Ke yabɨƚ gab anɨbu nɨhön gɨnɨg gab,” a göm, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋla.
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Nɨbi bɨ rɨmnap pen kale ñɨñɨƚoŋ lɨ hagla, “U ñɨg wain iru nöp ñɨŋöm, hauƚ alöp hagaböl,” a gɨla.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Pen Pida bɨ Jisas manö ud arep bɨ unbö agɨp laŋ aip uraköm, meg mɨgan dap ranöm, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale Juda nɨbi bɨ hon abe, kale nɨbi bɨ Jerusalem aui hanmɨdim abe, aui nɨhön gajɨp u yad kalöp manö hagnɨg gabin i nɨŋ aij gɨmim.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Kale rɨmnap hagpim, ‘Bɨ gai i ñɨg wain iru nöp ñɨŋöm, hauƚ alöp hagaböl,’ a gɨpim u, pen kale ñɨg wain ñɨŋlö hauƚ alagöp. Mɨñi sɨdö gɨsön nöp auöp magö u nöp me.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Pen manö yabɨƚ ke ke hagaböl nɨŋabim anɨbi, bɨ God manö hagep Joel hadame nöp hagöm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gab me u. Nɨpe manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘God hagöp, “Ñɨn hain u,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ yɨp wög gɨ ñɨbal gau, nɨbi gau abe bɨ gau abe,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Pen kumi kabö adö laŋ nan ke gagep rö rɨmnap gem,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Sɨdö mailö gagnab;
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Pen nɨbi bɨ an an, Bɨ Kub yɨp ud kamɨŋ yuaŋ, a göm, hag nɨŋnaböl gau,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Pida nɨpe Joel kalɨ kƚiñ rɨka manö anɨbu hag pɨs göm haga, “Kale Isrel nɨbi bɨ, manö hagnɨg gabin i nɨŋ aij gɨmim. Jisas bɨ Nasared nɨbö u bɨ yɨharɨŋ wasö; God nɨpe ke nɨp yuö aua. Ñɨ yad u yunö, nan gagep rö iru nöp göm, nan nɨŋeb nɨŋagep iru nöp göm gɨnab aŋ kalɨp au nɨŋöm, bɨ anɨbu God nɨpe ke hag yuö aua u nɨŋlaŋ, a göm, nɨp yuö aua. Jisas nɨpe nan gagep rö aŋ kale ga u, kale ke hadö nɨŋbim.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 God kale gɨnabim rö nöd nɨŋöm, Jisas nɨp ud ñɨmagö adö kalöp u lö, kale dam nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨbe, nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö uma.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Nɨpe ilön kub yabɨƚ udöm uma u pen böŋ nöp wip rɨgöl au mɨdöm, hij gɨ lug lɨ arnɨm rö laga. God gö kauyaŋ uraka.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Depid pen hadame nöp Jisas nɨp manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Anɨg göp u, hibur mɨdmagö yad pɨƚaiöp; yad ñɨñɨ lem hagabin.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Ai gɨnɨg? Ne yɨp wip rɨgöl mɨgan arö gagnabön.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Ne yɨp kamɨŋ mɨdep adan u yamna.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Pida Depid haga manö anɨbu hag pɨs göm haga, “Añ mam bɨ, yad kalöp manö kabö göl hagnö, nɨŋ aij gɨnabim. Bac iƚaŋ Depid umö rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan u mɨdöp; uƚöm mɨgan anɨbu mɨñi hon u rö nöp nɨŋbun.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Pen Depid nɨpe God manö hag ñeb bɨ mɨdmɨdöp u me, nɨpe nɨŋa, God hadame nöp manö hag löm haga, ‘Ne ñɨ rɨknabön rɨk damöm rɨk lɨnaböl ñɨ ap nɨpe ka ne udöm, kiŋ mɨdeinab,’ a ga.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Depid nan hainö gɨnab u nɨŋöm, Mesaia u nɨpe umöm uraknab, a göm, haga, ‘Nɨp wip rɨgöl mɨgan arö gaga. Hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ araga,’ a ga.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “Mɨñi God gö, Jisas nɨpe uraköm kamɨŋ mɨdöp. Nɨpe kamɨŋ mɨdöp u hon magöŋhalö amgö magö hon ke nɨŋbun.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 God Jisas nɨp dam ñɨmagö yɨjɨg adö nɨpe lau la. Löm nɨpe Ana Uɫ ñɨnabin a göm haga u, Jisas nɨp ñö, nɨpe pen hanɨp ñö, apöm gu kub hagö, hon manö ke ke hagabun i nɨŋabim.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Pen Depid manö haga anɨbu, nɨpe ke hagaga. Depid nɨpe mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöm, kumi kabö adö laŋ araga. Pen nɨpe haga,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 yad gɨnö kauaƚ mauaƚ ne gau,
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Anɨb u, kale Isrel nɨbi bɨ magöŋhalö nɨŋ aij gɨmim: Jisas bɨ mab ba laŋ al pak lɨbe uma bɨ anɨbu nöp, God gö Bɨ Kub yabɨƚ mɨdöp. Nɨpe nöp Mesaia pör abad mɨdmɨdun me u,” a ga.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pida manö anɨbu hagö, nɨbi bɨ mɨdeila gau nɨŋöm ñaul ara. Anɨg gö, kale Pida abe, Jisas manö ud arep bɨ gau abe, hag nɨŋöm hagla, “Anɨb u, mam bɨ, hon mɨñi nɨhön gun?” ö gɨla.
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Hageila, Pida haga, “Kale añɨ añɨ magöŋhalö mɨdpim rö, nan si nan naij gɨpim adö u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨmim, Jisas Krais nɨp nɨŋ udmim, ñɨg pakmim. Anɨg geinabim, God nan si nan naij gɨpim u nɨŋöm arö göm, Ana Uɫ nɨpe u kalöp ñɨnab.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 God hadame nöp haga, ‘Ana yad kalöp Isrel nɨbi bɨ ñem, ñɨ pai kale yag daunabim gau kalɨp ñem, nɨbi bɨ mɨlö gau kalɨp abe ñem gɨnabin,’ a ga. Anɨb u, hon nɨŋbun, God nɨbi bɨ an an aulaŋ a gɨnab gau, kalɨp magöŋhalö Ana Uɫ u ñɨnab,” a ga.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Pida kalɨp mög nɨŋöm, manö iru nöp hagöm hagöm haga, “Nɨbi bɨ uri mɨdpal rɨmnap haƚöwaƚö gɨ naij gɨpal rö arö gɨmim, mɨd aij gɨmim. Wasö u, ilön kub udnabim,” a ga.
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Nɨbi bɨ iru nöp Pida manö haga u nɨŋöm, Jisas Krais nɨp nɨŋ udöm, ñɨg pakla. Ñɨn anɨbu nöp, nɨbi bɨ dri dausan (3000) rö Jisas Krais nɨp nɨŋ udöm, Jisas nɨbi bɨ nɨpe aip jɨm ñöl mɨdeila.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Anɨb u, kale pör pör apöm, bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau aip se göl mɨdöm, God Manö hag ñeila u nɨŋ aij gun, a göm, hag amɨl apɨl göl gɨ, bred ud jö göm se göl ñɨŋöl gɨ, God nɨp sabe göl gɨ mɨdmɨdal.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 God bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau kalɨp pɨdöŋ ñö, nan gagep rö iru nöp göm, nan nɨŋeb nɨŋagep iru nöp göm gɨlö, nɨbi bɨ gau nɨŋöm, aiö waiö gɨla.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, se gɨ mɨdöm, nɨbi bɨ nan mɨdageia gau, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nan haƚöwaƚö ñɨla.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Mɨnöŋ nabö?, nan gau u rö nöp sɨkim göm, mani udöm, nɨbi bɨ nan mɨdageia gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Kale pör pör, ñɨn añɨ añɨ, God sabe gep ram u am magum gɨmɨdal. Pen ram kale gau u rö nöp am magum göm, bred ud jö göm, mɨdmagö apen löl gɨ, ñɨñɨ löl gɨ, nan se göl ñɨŋmɨdal.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Pen nɨbi bɨ mɨdeila gau magöŋhalö, Jisas nɨŋ udla nɨbi bɨ kalɨp nɨŋlö, aij a ga. Pör pör, ñɨn añɨ añɨ, Bɨ Kub nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap halö ud kamɨŋ yuö, kale Jisas nɨp nɨŋ udöm, ap Jisas nɨbi bɨ nɨpe nöd nɨbö gau aip mɨdmɨdal.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.