Atos 26
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen Kiŋ Agripa Pol nɨp haga, “Yad nöp apdi nɨŋöl mɨdpin, manö hag!” a ga.
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Kiŋ Agripa. Ne nöp apön yɨp manö hag, a gajan, Juda nɨbi bɨ manö yɨp hagaböl u, nöp hagnɨg gabin u, yɨp aij göp.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Hon Juda nɨbi bɨ gɨpun gɨpun adö u abe, manö pen pen hagpun hagpun adö u abe, ne magöŋhalö hadö nɨŋban u me, nöp hagnɨg gabin i, yɨp aij göp. Anɨb u, yad manö hagnö, yɨp iru nɨŋagmön.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Yad ñɨ pro ram mɨnöŋ yad ke gau mɨdainö ñɨn u abe, hainö am Jerusalem mɨdainö ñɨn u abe, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u, Juda nɨbi bɨ gau magöŋhalö hadö nɨŋbal.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Kale yɨp mɨlö padö nɨŋmɨdal. Yad bɨ Perisi, Juda lo manö nɨŋem, kƚö gem, asɨ masɨ gɨ aij yabɨƚ gɨpin. Kale nöp manö anɨbu waiö hageinaböl u, yad manö nɨŋö hagabin u a gɨmön nɨŋnabön.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Pen God hadame nöp apɨs bac bɨ kalɨp manö aij hagö, gasɨ halö abad mɨdmɨdal manö anɨbu nöp nɨŋ udpin u me, kale yɨp manö kub hagaböl.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Hon Juda iƚ ke ke unbö mɨgan laŋ magöŋhalö, God apɨs bac bɨ kalɨp haga manö aij u abad mɨdpun. God nɨpe nan aij ñɨnabin a ga nan aij anɨbu udun a gun, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe göl gɨ mɨdpun. Pen Kiŋ Agripa, ne nö?! Manö haga anɨbu manö nɨŋö nöp hagöp a gem nɨŋ udöl gɨ mɨdpin u me, yɨp manö kub hagaböl.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Pen kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ umbal gau, God gö urakagnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Pen nöd yad ke, Jisas Nasared nɨbö manö hageila gau kalɨp gɨ naij gɨnam, a gem, gɨ nɨŋmɨdin.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Pen Jerusalem mɨdem, yad u rö nöp gainö. God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau yɨp haglö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau iru nöp am daunö, nagɨ lɨmɨdal. Yad ke bɨ manö ud asɨkep gau aip yau a gɨnö, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨlö umla, kalɨp paj hagmɨdin.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Juda magum gep ram gau ajem, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp mulu kal nɨŋem, kale Jisas manö nɨpe u arö gɨlaŋ, a gem, kalɨp gɨ naij gɨmɨdin. Yad gasɨ adö añɨ ap nöp nɨŋem, ñɨn rɨmnap nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp uƚhai nɨŋɨn, a gem, ram mɨnöŋ mɨlö kub gau ajmɨdin.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Pen ñɨn ap Damaskas nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nagɨ lɨ daunam, a gɨnö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, yau, a göm, köp kalɨ kƚiñ rɨk ñɨlö, udem hadnö.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Pen bɨ kub aij nöŋ! Yad sɨdö aŋ aulɨk aua magö u, adan aŋ au amöl gɨ nɨŋnö, mailö kub unbö ke kumi kabö adö laŋ nɨbö yad bɨ rɨmnap aip araino gau pak ña. Mailö pak ña anɨbu, sɨdö mailö rö wasö; mailö anɨbu ke yabɨƚ ga.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Anɨg gö, hon magöŋhalö mɨnöŋ yaŋ ap lug pakun, yad nɨŋnö, manö ap, manö yabɨƚ hon Arameik manö hagöm, yɨp haga, ‘Sol! Sol! Yɨp nɨhön gɨnɨg pör gɨ naij gabön? Nöp pör adan aij yamnam, a gɨpin u pen ne yad aip pen pen gabön u, nöp ke ilön gab,’ a ga.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 “Hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub, ne ban?’ ö gɨnö.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Anɨg hagöm yɨp haga, ‘Pen uri ne urak! Yad nöp manö hagnɨg aubin. Ne wög gɨ ñeb bɨ yad mɨdmön, yɨp mɨñi amgö nɨŋban u abe, yad nöp hainö yamnabin u abe, nɨbi bɨ rɨmnap gau kalɨp hag ñɨnabön.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Yad nöp hag yunö, ne ammön Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe hag ñö, nöp gɨ naij gɨlö nɨŋöl gem, nöp abad mɨdem ud asɨk yunabin.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, amgö we mɨdpal u amgö ñɨl nɨŋnaböl. Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, sɨb gau mɨdpal u arö göm mailö aunaböl. Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, Seden pɨdöŋ magö nɨpe mo gau mɨdpal u arö göm God nɨp aunaböl. Anɨg geinaböl, nan si nan naij gɨpal gau, Bapi nɨŋöm arö gö, nɨbi bɨ nöd yɨp nɨŋ udpal gau aip seg kamɨŋ mɨdeinaböl,’ a ga.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Pen Kiŋ Agripa. Yad naböŋ ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö apöm manö haga nɨŋnö anɨbu arö gagnö.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Damaskas amem, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö aij anɨbu hag ñɨnö. Hainö am Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hag ñem, ram mɨnöŋ Juda nɨbi bɨ mɨdpal gau magöŋhalö kalɨp hag ñem, Juda nɨbi bɨ wasö gau hag ñem, gɨnö. Kalɨp hag ñem hagnö, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨmim, God nɨp añɨ nɨŋ udmim, nan naij gau hadö arö gɨpun u nɨŋöl a gɨmim, hagöp rö nöp gɨmim,’ a gɨnö.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Yad anɨg gɨnö u me, ñɨn ap God sabe gep ram au arainö, Juda bɨ aui kale yɨp ud sɨsɨ löm, al pak lɨnɨg gɨla.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Pen God yɨp pör nöp abad mɨdöp rö, yad uri magö i nöp aui urak mɨdem, manö aij nɨpe u, nɨbi bɨ hib mɨdöp gau abe, nɨbi bɨ hib mɨdagöp gau abe hag ñöl gɨ mɨdpin. Manö hag ñabin anɨbu, adö ap ke wasö; bɨ God manö hagep bɨ gau abe, bɨ ne Mosɨs abe, hainö gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨkla manö u nöp hag ñabin.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 God manö hagep bɨ Aisaia God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Krais apöm, ilön udöm umnab, pen nɨpe bɨ nöd nöp kauyaŋ uraknab u me, Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe nɨŋnaböl, God kalɨp u rö nöp ud kamɨŋ yunɨm rö löp. Anɨg gɨnab u nɨpe kalɨp mailö rö pak ñɨnab,’ a ga,” a ga.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Pol manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Gapna Pesdas manö kub hagöm haga, “Pol, ne bɨ manö adö ke ke nɨŋban rö, nabɨc jɨn mo ne mɨƚep göp hauƚ almön hagabön,” a ga.
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Hageia, Pol pen haga, “Bɨ kub aij yad Pesdas. Yad hauƚ alö hagagabin. Gasɨ nɨŋöl nɨŋ aij gem, manö nɨŋö yabɨƚ u hagabin.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Yad nɨhön manö hagabin i, Kiŋ Agripa nɨpe ke hadö nɨŋöb. Jisas nɨp nɨhön nɨhön göm manö nɨhön nɨhön göm gɨla u pi göm gagla. Waiö nöp gɨla u me, yad nɨŋbin, Kiŋ Agripa nɨpe magöŋhalö hadö nɨŋöb. Anɨg gö nɨŋem yad nɨp pɨñɨŋ gem hagagabin, wasö,” ga.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Pol anɨg hagöm Kiŋ Agripa nɨp nɨŋöm haga, “Kiŋ Agripa. Ne bɨ God manö hagep gau manö hagla u, nɨŋö hagla, a gɨmön, gasɨ nɨŋban aka? Yad nɨŋbin, manö anɨbu nɨŋö hagal, a gɨmön, nɨŋban,” a ga.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Pol anɨg hagö, Kiŋ Agripa pen haga, “Pol. Ne yɨp, manö pro ap hagnö, Jisas bɨ nɨpe ap mɨdeiaŋ, a gɨmön, yɨp manö anɨbu hagabön aka?” ga.
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Hageia, Pol haga, “Manö uƚep hagnam aka manö mɨlö hagnam, yad gasɨ añɨ ap nöp nɨŋem, God nɨp sabe gem hagabin, ne abe, nɨbi bɨ manö hagabin nɨŋaböl gai i magöŋhalö abe, yad mɨdpin rö mɨdaiim, a gem, sabe gabin. Pen yɨp sen adɨkpal rö kalöp löl, a gem, sabe gagabin,” a ga.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 — ausente —
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 — ausente —
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Anɨg hagöm, Kiŋ Agripa nɨpe Pesdas nɨp haga, “Mɨñi nagɨ lep ram arö göm höŋ arböp u pen nɨpe, ‘Sisa manö kub yad nɨŋnab,’ a göp u me, nagɨ mɨdöm, bɨ kub Sisa mɨdöp u arnab,” a ga.
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.