Atos 26
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Pen Kiŋ Agripa Pol nɨp haga, “Yad nöp apdi nɨŋöl mɨdpin, manö hag!” a ga.
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Kiŋ Agripa. Ne nöp apön yɨp manö hag, a gajan, Juda nɨbi bɨ manö yɨp hagaböl u, nöp hagnɨg gabin u, yɨp aij göp.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Hon Juda nɨbi bɨ gɨpun gɨpun adö u abe, manö pen pen hagpun hagpun adö u abe, ne magöŋhalö hadö nɨŋban u me, nöp hagnɨg gabin i, yɨp aij göp. Anɨb u, yad manö hagnö, yɨp iru nɨŋagmön.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Yad ñɨ pro ram mɨnöŋ yad ke gau mɨdainö ñɨn u abe, hainö am Jerusalem mɨdainö ñɨn u abe, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u, Juda nɨbi bɨ gau magöŋhalö hadö nɨŋbal.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Kale yɨp mɨlö padö nɨŋmɨdal. Yad bɨ Perisi, Juda lo manö nɨŋem, kƚö gem, asɨ masɨ gɨ aij yabɨƚ gɨpin. Kale nöp manö anɨbu waiö hageinaböl u, yad manö nɨŋö hagabin u a gɨmön nɨŋnabön.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Pen God hadame nöp apɨs bac bɨ kalɨp manö aij hagö, gasɨ halö abad mɨdmɨdal manö anɨbu nöp nɨŋ udpin u me, kale yɨp manö kub hagaböl.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Hon Juda iƚ ke ke unbö mɨgan laŋ magöŋhalö, God apɨs bac bɨ kalɨp haga manö aij u abad mɨdpun. God nɨpe nan aij ñɨnabin a ga nan aij anɨbu udun a gun, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe göl gɨ mɨdpun. Pen Kiŋ Agripa, ne nö?! Manö haga anɨbu manö nɨŋö nöp hagöp a gem nɨŋ udöl gɨ mɨdpin u me, yɨp manö kub hagaböl.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Pen kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ umbal gau, God gö urakagnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Pen nöd yad ke, Jisas Nasared nɨbö manö hageila gau kalɨp gɨ naij gɨnam, a gem, gɨ nɨŋmɨdin.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Pen Jerusalem mɨdem, yad u rö nöp gainö. God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau yɨp haglö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau iru nöp am daunö, nagɨ lɨmɨdal. Yad ke bɨ manö ud asɨkep gau aip yau a gɨnö, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨlö umla, kalɨp paj hagmɨdin.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Juda magum gep ram gau ajem, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp mulu kal nɨŋem, kale Jisas manö nɨpe u arö gɨlaŋ, a gem, kalɨp gɨ naij gɨmɨdin. Yad gasɨ adö añɨ ap nöp nɨŋem, ñɨn rɨmnap nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp uƚhai nɨŋɨn, a gem, ram mɨnöŋ mɨlö kub gau ajmɨdin.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Pen ñɨn ap Damaskas nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nagɨ lɨ daunam, a gɨnö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, yau, a göm, köp kalɨ kƚiñ rɨk ñɨlö, udem hadnö.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Pen bɨ kub aij nöŋ! Yad sɨdö aŋ aulɨk aua magö u, adan aŋ au amöl gɨ nɨŋnö, mailö kub unbö ke kumi kabö adö laŋ nɨbö yad bɨ rɨmnap aip araino gau pak ña. Mailö pak ña anɨbu, sɨdö mailö rö wasö; mailö anɨbu ke yabɨƚ ga.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Anɨg gö, hon magöŋhalö mɨnöŋ yaŋ ap lug pakun, yad nɨŋnö, manö ap, manö yabɨƚ hon Arameik manö hagöm, yɨp haga, ‘Sol! Sol! Yɨp nɨhön gɨnɨg pör gɨ naij gabön? Nöp pör adan aij yamnam, a gɨpin u pen ne yad aip pen pen gabön u, nöp ke ilön gab,’ a ga.
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 “Hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub, ne ban?’ ö gɨnö.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Anɨg hagöm yɨp haga, ‘Pen uri ne urak! Yad nöp manö hagnɨg aubin. Ne wög gɨ ñeb bɨ yad mɨdmön, yɨp mɨñi amgö nɨŋban u abe, yad nöp hainö yamnabin u abe, nɨbi bɨ rɨmnap gau kalɨp hag ñɨnabön.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Yad nöp hag yunö, ne ammön Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe hag ñö, nöp gɨ naij gɨlö nɨŋöl gem, nöp abad mɨdem ud asɨk yunabin.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, amgö we mɨdpal u amgö ñɨl nɨŋnaböl. Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, sɨb gau mɨdpal u arö göm mailö aunaböl. Ne manö aij yad kalɨp hag ñö, Seden pɨdöŋ magö nɨpe mo gau mɨdpal u arö göm God nɨp aunaböl. Anɨg geinaböl, nan si nan naij gɨpal gau, Bapi nɨŋöm arö gö, nɨbi bɨ nöd yɨp nɨŋ udpal gau aip seg kamɨŋ mɨdeinaböl,’ a ga.
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Pen Kiŋ Agripa. Yad naböŋ ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö apöm manö haga nɨŋnö anɨbu arö gagnö.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Damaskas amem, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö aij anɨbu hag ñɨnö. Hainö am Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hag ñem, ram mɨnöŋ Juda nɨbi bɨ mɨdpal gau magöŋhalö kalɨp hag ñem, Juda nɨbi bɨ wasö gau hag ñem, gɨnö. Kalɨp hag ñem hagnö, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨmim, God nɨp añɨ nɨŋ udmim, nan naij gau hadö arö gɨpun u nɨŋöl a gɨmim, hagöp rö nöp gɨmim,’ a gɨnö.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yad anɨg gɨnö u me, ñɨn ap God sabe gep ram au arainö, Juda bɨ aui kale yɨp ud sɨsɨ löm, al pak lɨnɨg gɨla.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Pen God yɨp pör nöp abad mɨdöp rö, yad uri magö i nöp aui urak mɨdem, manö aij nɨpe u, nɨbi bɨ hib mɨdöp gau abe, nɨbi bɨ hib mɨdagöp gau abe hag ñöl gɨ mɨdpin. Manö hag ñabin anɨbu, adö ap ke wasö; bɨ God manö hagep bɨ gau abe, bɨ ne Mosɨs abe, hainö gɨnab a göm kalɨ kƚiñ rɨkla manö u nöp hag ñabin.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 God manö hagep bɨ Aisaia God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Krais apöm, ilön udöm umnab, pen nɨpe bɨ nöd nöp kauyaŋ uraknab u me, Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe nɨŋnaböl, God kalɨp u rö nöp ud kamɨŋ yunɨm rö löp. Anɨg gɨnab u nɨpe kalɨp mailö rö pak ñɨnab,’ a ga,” a ga.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Pol manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Gapna Pesdas manö kub hagöm haga, “Pol, ne bɨ manö adö ke ke nɨŋban rö, nabɨc jɨn mo ne mɨƚep göp hauƚ almön hagabön,” a ga.
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Hageia, Pol pen haga, “Bɨ kub aij yad Pesdas. Yad hauƚ alö hagagabin. Gasɨ nɨŋöl nɨŋ aij gem, manö nɨŋö yabɨƚ u hagabin.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Yad nɨhön manö hagabin i, Kiŋ Agripa nɨpe ke hadö nɨŋöb. Jisas nɨp nɨhön nɨhön göm manö nɨhön nɨhön göm gɨla u pi göm gagla. Waiö nöp gɨla u me, yad nɨŋbin, Kiŋ Agripa nɨpe magöŋhalö hadö nɨŋöb. Anɨg gö nɨŋem yad nɨp pɨñɨŋ gem hagagabin, wasö,” ga.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Pol anɨg hagöm Kiŋ Agripa nɨp nɨŋöm haga, “Kiŋ Agripa. Ne bɨ God manö hagep gau manö hagla u, nɨŋö hagla, a gɨmön, gasɨ nɨŋban aka? Yad nɨŋbin, manö anɨbu nɨŋö hagal, a gɨmön, nɨŋban,” a ga.
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Pol anɨg hagö, Kiŋ Agripa pen haga, “Pol. Ne yɨp, manö pro ap hagnö, Jisas bɨ nɨpe ap mɨdeiaŋ, a gɨmön, yɨp manö anɨbu hagabön aka?” ga.
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Hageia, Pol haga, “Manö uƚep hagnam aka manö mɨlö hagnam, yad gasɨ añɨ ap nöp nɨŋem, God nɨp sabe gem hagabin, ne abe, nɨbi bɨ manö hagabin nɨŋaböl gai i magöŋhalö abe, yad mɨdpin rö mɨdaiim, a gem, sabe gabin. Pen yɨp sen adɨkpal rö kalöp löl, a gem, sabe gagabin,” a ga.
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 — ausente —
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 — ausente —
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Anɨg hagöm, Kiŋ Agripa nɨpe Pesdas nɨp haga, “Mɨñi nagɨ lep ram arö göm höŋ arböp u pen nɨpe, ‘Sisa manö kub yad nɨŋnab,’ a göp u me, nagɨ mɨdöm, bɨ kub Sisa mɨdöp u arnab,” a ga.
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.